Χαράλαμπος Κόκκινος: Η Ειδική Αγωγή δεν είναι «αποπαίδι» της εκπαιδευτικής διαδικασίας

Ο κ. Χαρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος Πρό­ε­δρος της Διδα­σκα­λι­κής Ομο­σπον­δίας Ελλάδας μαζί με κλι­μά­κιο του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. συμ­με­τείχε και τοπο­θε­τή­θηκε στη συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής της Βουλής για τα Θέματα των Ατόμων με Ανα­πη­ρία της Ειδικής Μόνιμης Επι­τρο­πής Ισό­τη­τας, Νεο­λαίας και Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που με θέμα: «Ειδική Αγωγή και Εκπαι­δευ­τι­κοί» όπου ανέ­πτυξε τις θέσεις και τις προ­τά­σεις της Δ.Ο.Ε. και συγ­χρό­νως άσκησε κριτική στο υπό δια­μόρ­φωση Νομο­σχέ­διο.

Υπεν­θυ­μί­ζουμε, ότι οι θέσεις της Ομο­σπον­δίας δια­μορ­φώ­θη­καν μετά από διάλογο και σύνθεση απόψεων με τους φορείς της εκπαί­δευ­σης και της κοι­νω­νίας.

Στην τοπο­θέ­τηση του ο κ. Κόκ­κι­νος επι­σή­μανε ανα­λυ­τικά:

«Το νέο σχέδιο νόμου της Ειδικής Αγωγής δόθηκε στη δημο­σιό­τητα τη Μ. Τετάρτη, 16 Απρι­λίου 2014, δίχως, για μια ακόμη φορά, να δοθεί επι­σή­μως και εγκαί­ρως στο Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. ώστε να ανα­πτυ­χθεί ο απα­ραί­τη­τος γόνιμος διά­λο­γος.

Παρά αυτό το γεγονός απευ­θυν­θή­καμε στην πολι­τική ηγεσία ζητώ­ντας την πραγ­μα­το­ποί­ηση συνά­ντη­σης ώστε να συζη­τη­θεί ανα­λυ­τικά το σχέδιο νόμου, με στόχο να μετου­σιω­θεί σε έναν νόμο πραγ­μα­τικά χρήσιμο για την Ειδική Αγωγή.

Παράλ­ληλα το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. έχει γίνει απο­δέ­κτης προ­τά­σεων από όλους τους εμπλε­κό­με­νους φορείς κι έχει προ­χω­ρή­σει και σε συνα­ντή­σεις με αρκε­τούς απ’ αυτούς.

Κοινός τόπος όλων μας η ανη­συ­χία ότι και αυτός ο νόμος δεν πρό­κει­ται να δώσει λύση στο βασι­κό­τερο πρό­βλημα της Ειδικής Αγωγής, τη δυνα­τό­τητα όλων των μαθητών με Ειδικές Εκπαι­δευ­τι­κές Ανάγκες να απο­κτή­σουν πρό­σβαση στη δημόσια εκπαί­δευση εντασ­σό­με­νοι στο εκπαι­δευ­τικό σύστημα δίχως απο­κλει­σμούς και κατη­γο­ριο­ποι­ή­σεις.

Βασική προ­ϋ­πό­θεση για να επι­τευ­χθεί το παρα­πάνω, είναι πρώτα απ’ όλα το να δοθούν όλα τα απα­ραί­τητα κον­δύ­λια ώστε να γίνουν πράξη τα κατάλ­ληλα κτίρια, η δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς των μαθητών και ο μόνιμος διο­ρι­σμός όλου του απα­ραί­τη­του προ­σω­πι­κού (Εκπαι­δευ­τι­κοί, Ειδικό Εκπαι­δευ­τικό και Βοη­θη­τικό Προ­σω­πικό).

Θυμί­ζουμε, για μια ακόμη φορά, το τραγικό φαι­νό­μενο οι συνά­δελ­φοί μας από­φοι­τοι των πανε­πι­στη­μια­κών σχολών Ειδικής Αγωγής να εργά­ζο­νται επί σειρά πολλών ετών ως ανα­πλη­ρω­τές και καμία πρό­βλεψη να μην υπάρχει ακόμη και σήμερα, που ανα­πτύσ­σε­ται όλη αυτή η συζή­τηση, ώστε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί δια­γω­νι­σμός ΑΣΕΠ για το μόνιμο διο­ρι­σμό τους στην εκπαί­δευση.

Από την άλλη η όλο και πιο συρ­ρι­κνω­μένη χρη­μα­το­δό­τηση προς το Δημόσιο Σχολείο καθιστά σχέδια επί χάρτου τις όποιες προ­τά­σεις υπάρ­χουν στην κατεύ­θυνση της επί­λυ­σης των προ­βλη­μά­των τόσο σε επίπεδο δομών όσο και σε επίπεδο σχε­δια­σμού της λει­τουρ­γίας της Ειδικής Αγωγής.

Σε μια προ­σπά­θεια να φανούμε χρή­σι­μοι ώστε να προ­κύ­ψουν κάποιες θετικές εξε­λί­ξεις για τον ευαί­σθητο χώρο της Ειδικής Αγωγής, θα απο­φύ­γουμε τον εύκολο δρόμο της συλ­λή­βδην απόρ­ρι­ψης του νομο­σχε­δίου, κάτι που θα μπο­ρού­σαμε αβα­σά­νι­στα να κάνουμε επι­κε­ντρώ­νο­ντας τόσο στην απουσία, απο­δε­δειγ­μένα, ειλι­κρι­νών προ­θέ­σεων από την πλευρά της πολι­τι­κής ηγεσίας όσο και στην απο­σπα­σμα­τι­κό­τητα και προ­χει­ρό­τητα που δια­κρί­νει πολλά σημεία του. Θα εστιά­σουμε στα σημεία που μπορεί να αποβούν θετικά και σε αυτά που πρέπει να βελ­τιω­θούν ή και να αλλά­ξουν τελείως.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. έχει να παρα­τη­ρή­σει , σε επίπεδο βασικών αρχών και σημείων, ανα­μέ­νο­ντας την, απα­ραί­τητη, συνά­ντηση με την πολι­τική ηγεσία ώστε να υπάρξει μια ουσια­στική και ανα­λυ­τική συζή­τηση, τα παρα­κάτω:

• Η Ειδική Αγωγή θα πρέπει να ξεκα­θα­ρι­στεί ότι είναι κομμάτι, προ­έ­κταση της Γενικής Εκπαί­δευ­σης. Έτσι μόνον θα γίνει δυνατό να εναρ­μο­νι­στεί το εκπαι­δευ­τικό σύστημα με την πολι­τική της ένταξης και των ίσων ευκαι­ριών τόσο σε επίπεδο δομών και προ­γραμ­μά­των στα πλαίσια ενός ενιαίου εκπαι­δευ­τι­κού πλαι­σίου, όσο και σε επίπεδο αντι­με­τώ­πι­σης και εκπαί­δευ­σης των παι­δα­γω­γών όχι ως ξεχω­ρι­στών κλάδων αλλά ως εκπαι­δευ­τι­κών για όλους τους μαθητές με την ταυ­τό­χρονη ύπαρξη εξει­δι­κευ­μέ­νης επι­στη­μο­νι­κής κατάρ­τι­σης αυτών που ανα­λαμ­βά­νουν την εκπαί­δευση των μαθητών με ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες.

• Στα πλαίσια αυτά, για να μιλάμε για πολι­τική ένταξης των μαθητών με ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες στη Γενική Εκπαί­δευση θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε σχολική μονάδα η κατάλ­ληλη υλι­κο­τε­χνική υποδομή, το απα­ραί­τητο Ειδικό Εκπαι­δευ­τικό (ψυχο­λό­γοι, κοι­νω­νι­κοί λει­τουρ­γοί) και Βοη­θη­τικό προ­σω­πικό και, φυσικά, με οργα­νική θέση στη σχολική μονάδα Εκπαι­δευ­τι­κός Ειδικής Αγωγής.

• Απα­ραί­τητη είναι η δημιουρ­γία και νέων Τμη­μά­των Ένταξης κι όχι φυσικά το κλεί­σιμο αυτών που ήδη λει­τουρ­γούν στα πλαίσια των περι­κο­πών και των συγ­χω­νεύ­σεων.

• Ο θεσμός της παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης όχι μόνο δεν πρέπει να συρ­ρι­κνω­θεί, όπως συμ­βαί­νει με τις ρυθ­μί­σεις που προ­βλέ­πο­νται στο σχέδιο νόμου, αλλά να ενι­σχυ­θεί. Είναι απα­ραί­τητο να ξεκα­θα­ρι­στεί ότι η παράλ­ληλη στήριξη είναι εντελώς δια­φο­ρε­τική περί­πτωση από το Τμήμα Ένταξης. Ο εκπαι­δευ­τι­κός της παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης, ως δεύ­τε­ρος εκπαι­δευ­τι­κός της γενικής τάξης, θα πρέπει να τοπο­θε­τεί­ται στο σχολείο ανε­ξάρ­τητα από την ύπαρξη Τμή­μα­τος Ένταξης.

Η πρό­βλεψη του σχεδίου νόμου, μόνο ένας εκπαι­δευ­τι­κός να τοπο­θε­τεί­ται σε πρό­γραμμα παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης σε κάθε σχολείο (ο οποίος, ανα­πό­φευ­κτα, θα λει­τουρ­γεί σε πολλές τάξεις και μαθητές), δημιουρ­γεί κενά στην εκπαι­δευ­τική παρέμ­βαση και καθιστά το πρό­γραμμα συνεκ­παί­δευ­σης ανε­νεργό, αφού ο εκπαι­δευ­τι­κός δε θα μπορεί να βρί­σκε­ται κοντά στο μαθητή.

Σαφώς, ο ρόλος του εκπαι­δευ­τι­κού παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης δεν είναι αυτός της φύλαξης ή εξυ­πη­ρέ­τη­σης του παιδιού, όπως ορθά ορί­ζε­ται, αλλά θα πρέπει να έχει τον απα­ραί­τητο χρόνο με το μαθητή ώστε να είναι ουσια­στική η ενί­σχυσή του.

• Είναι κομ­βι­κής σημα­σίας το να επι­λυ­θεί το πολύ μεγάλο πρό­βλημα της έγκαι­ρης διά­γνω­σης. Για να μπο­ρέ­σει να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει τα ΚΕΔΔΥ να είναι στε­λε­χω­μένα με το απα­ραί­τητο μόνιμο προ­σω­πικό και, φυσικά, θα πρέπει ο αριθμός τους, ιδιαί­τερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, να πολ­λα­πλα­σια­στεί, ώστε να στα­μα­τή­σει το απα­ρά­δε­κτο φαι­νό­μενο της, επί σειράς ετών, ανα­μο­νής για διά­γνωση.

Χρή­σι­μος μπορεί να απο­δει­χτεί ο θεσμός των ΕΔΕΑΥ, όχι όμως με τη στε­λέ­χωσή τους από μέλη των ΣΜΕΑ αλλά από μόνιμο, απο­κλει­στικό προ­σω­πικό μέσα από διο­ρι­σμούς και η λει­τουρ­γία τους θα πρέπει να συν­δε­θεί τόσο με τα ΚΕΔΔΥ όσο και με τις ΣΜΕΑΕ. Στις συνε­δριά­σεις της ο δάσκα­λος της τάξης θα πρέπει να συμ­με­τέ­χει με δικαί­ωμα ψήφου, αφού αυτός θα είναι ο βασικός φορέας εφαρ­μο­γής του προ­γράμ­μα­τος.

Θα πρέπει στα Ιατρο­παι­δα­γω­γικά Κέντρα να προ­βλε­φθεί η ύπαρξη εκπαι­δευ­τι­κού Ειδικής Αγωγής.

Με όλες τις παρα­πάνω προ­βλέ­ψεις θα είναι εφικτή και η ρύθμιση, η διά­γνωση των ειδικών εκπαι­δευ­τι­κών αναγκών να γίνεται μόνο από δημό­σιους φορείς.

• Τα Ειδικά Σχολεία θα πρέπει να ενι­σχυ­θούν και να αυξη­θούν ώστε να μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν, ουσια­στικά, στο ρόλο τους. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να προ­βλε­φθεί ο αριθμός των μαθητών με ανα­πη­ρία που φοιτά σε κάθε τάξη του Ειδικού Σχο­λείου να μην υπερ­βαί­νει τους τρεις (προ­βλέ­πο­νταν ήδη στην υπουρ­γική απόφαση Αριθμ. 117303/Γ6 Αρ. Φύλλου 2105,30 Οκτω­βρίου 2007).

Θα πρέπει, επι­τέ­λους, να δοθεί σημασία στη λύση του κτι­ρια­κού προ­βλή­μα­τος (τα περισ­σό­τερα Ειδικά Σχολεία στε­γά­ζο­νται σε κτίρια εντελώς ακα­τάλ­ληλα) καθώς και της υλι­κο­τε­χνι­κής υπο­δο­μής. Τερά­στια σημασία έχει και η επίλυση του ζητή­μα­τος της μετα­φο­ράς των μαθητών όπου τα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν απο­τε­λούν έναν ακόμη παρά­γο­ντα μη φοί­τη­σης των μαθητών στα Ειδικά Σχολεία.

Δυστυ­χώς, το μεγα­λύ­τερο μέρος της συζή­τη­σης για το νέο σχέδιο νόμου έχει αφιε­ρω­θεί στο κομμάτι των υπη­ρε­σια­κών – εργα­σια­κών σχέσεων και μετα­βο­λών των εκπαι­δευ­τι­κών. Οι ρυθ­μί­σεις στον τομέα αυτό, μοιραία, συνα­ντούν αντι­κρουό­με­νες αντι­δρά­σεις αφού επί σειρά ετών η, όποια, πολι­τική ηγεσία του Υπουρ­γείου Παι­δείας έχει «φρο­ντί­σει» να δημιουρ­γή­σει συν­θή­κες κατα­κερ­μα­τι­σμού και κατη­γο­ριο­ποί­η­σης των εκπαι­δευ­τι­κών που προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σίες τους στη Ειδική Αγωγή, ικα­νο­ποιώ­ντας αιτή­ματα ομάδων για μικρο­πο­λι­τι­κούς λόγους.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. θεωρεί απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση σωστής λει­τουρ­γίας της Ειδικής Αγωγής την εξα­σφά­λιση συν­θη­κών ισό­τι­μης αντι­με­τώ­πι­σης των εκπαι­δευ­τι­κών που υπη­ρε­τούν στις δομές της.

Η ισότιμη αντι­με­τώ­πιση προ­ϋ­πο­θέ­τει, βέβαια, τον άμεσο διο­ρι­σμό των συνα­δέλ­φων απο­φοί­των των Παι­δα­γω­γι­κών Τμη­μά­των Ειδικής Αγωγής που εδώ και πολλά χρόνια προ­σφέ­ρουν έργο ως ανα­πλη­ρω­τές. Η άδικη και άνιση αυτή μετα­χεί­ριση θα πρέπει να τερ­μα­τι­στεί.

Από εκεί κι έπειτα έχουμε να τονί­σουμε τα παρα­κάτω:

• Μεγάλη ανη­συ­χία κι ένταση έχει δημιουρ­γή­σει ο χαρα­κτη­ρι­σμός ως ΠΕ 60.50 και ΠΕ 70.50 των εκπαι­δευ­τι­κών που υπη­ρε­τούν στην Ειδική Αγωγή. Οι δια­βε­βαιώ­σεις που, προ­φο­ρικά, δίνο­νται ότι αυτό απο­τε­λεί μια «χρη­στι­κού» χαρα­χτήρα ρύθμιση, θα πρέπει να επι­βε­βαιω­θούν με την πλήρη απο­σα­φή­νιση, αν όχι απά­λειψη του όρου, του ότι αυτός ο χαρα­κτη­ρι­σμός δεν απο­τε­λεί έναρξη δημιουρ­γίας ξεχω­ρι­στού κλάδου αλλά έχει, όντως, χρη­στικό καθαρά χαρα­κτήρα.

Θα πρέπει να γίνει ξεκά­θαρο ότι οι εκπαι­δευ­τι­κοί ΠΕ 60 και ΠΕ 70 που υπη­ρε­τούν στην Ειδική Αγωγή συνε­χί­ζουν να έχουν το ίδιο υπη­ρε­σιακό καθε­στώς που μέχρι σήμερα είχαν (δικαί­ωμα μετά­θε­σης από και προς τη Γενική Αγωγή καθώς και δικαί­ωμα ανά­λη­ψης θέσης ευθύνης σε δομές της).

• Η μετα­τροπή των οργα­νι­κών θέσεων που κατέ­χουν στην Ειδική Αγωγή οι εκπαι­δευ­τι­κοί ΠΕ60 και ΠΕ70 με την αφυ­πη­ρέ­τησή τους σε ΠΕ61 και ΠΕ71 χρήζει, επίσης, αλλαγής ως ρύθμιση ώστε να μην περιο­ρί­ζε­ται η ελεύ­θερη πρό­σβαση όλων των εκπαι­δευ­τι­κών της ΕΑΕ σ’ αυτές. Το ίδιο ισχύει και για την πρόταξη των εκπαι­δευ­τι­κών ΠΕ 61 και ΠΕ 71 στη δια­δι­κα­σία των μετα­θέ­σεων (ας τους διο­ρί­σουν, όμως, πρώτα).

Θεω­ρούμε ότι είναι ανα­γκαία η ενιαία και ισότιμη αντι­με­τώ­πιση των εκπαι­δευ­τι­κών και στο κομμάτι που αφορά τις μετα­θέ­σεις με θεσμο­θέ­τηση δίκαιης και αντι­κει­με­νι­κής μοριο­δό­τη­σης. Οι μετα­θέ­σεις και οι απο­σπά­σεις να γίνο­νται όπως στη Γενική Αγωγή.

Να μην ισχύει 3ετής υπο­χρε­ω­τική παρα­μονή μετά τη μετά­θεση αλλά 1 έτος όπως στη Γενική Αγωγή.

• Ενώ είναι ορθός ο νέος τρόπος πρό­σλη­ψης ανα­πλη­ρω­τών με πρόταξη του βασικού πτυχίου και μοριο­δό­τηση όλων των άλλων, κάτι που απο­τε­λούσε και θέση της Δ.Ο.Ε., θεω­ρούμε λάθος την κατάρ­γηση του πίνακα Α για τους ανα­πλη­ρω­τές γιατί δημιουρ­γεί αξε­πέ­ρα­στες δυσκο­λίες στους εκπαι­δευ­τι­κούς με σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας (67% και άνω).

Πιστεύ­ουμε πως θα πρέπει να εξα­σφα­λι­στεί ότι οι συνά­δελ­φοι δε θα βρεθούν εκτός εκπαί­δευ­σης εξ αιτίας της αδυ­να­μίας τους να εργα­στούν μακριά από το οικο­γε­νειακό τους περι­βάλ­λον το οποίο τους στη­ρί­ζει.

• Κρύβει κιν­δύ­νους η δια­τύ­πωση της παρ.3 άρθρο 16 «δύνα­νται να προ­σφέ­ρουν εκπαι­δευ­τικό έργο και σε μαθητές με ανα­πη­ρία και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες άλλων σχο­λείων», για τους εκπαι­δευ­τι­κούς της ΕΑΕ, αφού μπορεί να έχει ως απο­τέ­λε­σμα τη μετα­τροπή των εκπαι­δευ­τι­κών σε «περιο­δεύ­ο­ντες» ανά τα σχολεία, κάτι που θα οδη­γή­σει στην υπο­βάθ­μιση του έργου των εκπαι­δευ­τι­κών.

• Δεν υφί­στα­ται καμία ανάγκη ύπαρξης των ΠΥΣΕΕΠ και ΚΥΣΕΕΠ. Τα αντί­στοιχα ΑΠΥΣΠΕ – ΑΠΥΣΔΕ και ΚΥΣΠΕ – ΚΥΣΔΕ έχουν τη δυνα­τό­τητα να αντα­πο­κρι­θούν στο έργο τους, στα πλαίσια της ενιαίας αντι­με­τώ­πι­σης όλων των εμπλε­κό­με­νων στις δια­δι­κα­σίες της Ειδικής Αγωγής .

• Οι εκπαι­δευ­τι­κοί του κλάδου ΠΕ11.01 είναι από­φοι­τοι Τμη­μά­των Φυσικής Αγωγής και Αθλη­τι­σμού έχουν δηλαδή βασικό πτυχίο κλάδου ΠΕ11(Φυσικής Αγωγής) για το λόγο αυτό μπορούν να εργα­στούν με οποια­δή­ποτε σχέση εργα­σίας μόνιμοι ή ανα­πλη­ρω­τές και στην Γενική Αγωγή.

Δε θα πρέπει να λοιπόν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται όπως οι εκπαι­δευ­τι­κοί των κλάδων ΠΕ71 και ΠΕ61 που το βασικό τους πτυχίο είναι στην Ειδική Αγωγή. Κατά συνέ­πεια οι εκπαι­δευ­τι­κοί ΠΕ11 που εντάσ­σο­νται στον κλάδο ΠΕ11.01 (Καθη­γη­τών Φυσικής Αγωγής με κύρια ειδι­κό­τητα στην ΕΑΕ) θα πρέπει να έχουν δικαί­ωμα διο­ρι­σμού ως μόνιμοι ή ανα­πλη­ρω­τές και στην Γενική Αγωγή και το ίδιο θα πρέπει να ισχύει για τους μόνι­μους σε ότι αφορά το δικαί­ωμα μετά­θε­σης ή από­σπα­σης.

Επίσης ενώ σύμφωνα με τον ν.3699/2008 οι εκπαι­δευ­τι­κοί του κλάδου ΠΕ11.01 μπορούν να τοπο­θε­τη­θούν σε προ­γράμ­ματα παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης κατά τη διάρ­κεια του μαθή­μα­τος της Φυσικής Αγωγής και παροχής διδα­σκα­λίας στο σπίτι (άρθρο 20, παρ.1.3) καθώς και σε θέσεις Εκπαι­δευ­τι­κού Προ­σω­πι­κού στα ΚΕΔΔΥ (άρθρο 12, παρ.3) με το νέο νόμο δεν προ­βλέ­πε­ται κάτι τέτοιο στα αντί­στοιχα άρθρα (άρθρο 6 παρ.,1 περ. β και άρθρο 13, παρ.3 αντί­στοιχα)

• Με το σχέδιο νόμου το ωράριο των Διευ­θυ­ντών 6/θέσιων και άνω ΣΜΕΑΕ γίνεται ανάλογο των διευ­θυ­ντών 12/θεσίων σχο­λείων . Πρέπει να ληφθεί ανάλογη μέριμνα και για τους Διευ­θυ­ντές – Προϊ­στα­μέ­νους και μικρό­τε­ρων Ειδικών Σχο­λείων . Επίσης για την οργα­νι­κό­τητα ενός Ειδικού Σχο­λείου πρέπει να λαμ­βά­νε­ται υπόψη και ο αριθμός των οργα­νι­κών θέσεων ΕΕΠ.

• Ανα­φέ­ρε­ται στο σχέδιο νόμου ότι «οι διευ­θυ­ντές των ΣΜΕΑΕ των οποίων το σχολείο απο­τε­λεί και κέντρο στή­ρι­ξης ενός ΣΔΕΥ , ο χρόνος απα­σχό­λη­σης τους στο Δίκτυο, λογί­ζε­ται χρόνος διδα­κτι­κών καθη­κό­ντων.» Αυτό είναι εντελώς αόριστο γιατί ο χρόνος ενα­σχό­λη­σης με το δίκτυο δεν προ­κύ­πτει ούτε από το πρό­γραμμα της ΣΜΕΑΕ ούτε από το πρό­γραμμα των ΕΔΕΑΥ.

Πρέπει να οριστεί με σαφή­νεια πόσες ώρες αντι­στοι­χούν στην ενα­σχό­ληση με το δίκτυο και να γίνει ανάλογη μείωση από το διδα­κτικό ωράριο ή να ορί­ζε­ται αντι­στοί­χηση ωραρίου Διευ­θυ­ντή

– Προϊ­στα­μέ­νου ΣΔΕΥ με Διευ­θυ­ντή πολυ­θε­σίου.

• Είναι απα­ραί­τητη η κάλυψη με προ­σλή­ψεις μόνιμου προ­σω­πι­κού, όλων των κενών οργα­νι­κών θέσεων εκπαι­δευ­τι­κών, ΕΕΠ και ΕΒΠ στην ΕΑΕ. Χρειά­ζε­ται επίσης να εκλεί­ψει πλέον το φαι­νό­μενο της διαρ­κούς ομηρίας των ανα­πλη­ρω­τών που κάθε χρόνο αγω­νιούν για το δικαί­ωμα στην εργασία αλλά και το απα­ρά­δε­κτο των προ­σλή­ψεων μέσω ΟΑΕΔ.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. επι­χει­ρεί με το κείμενο αυτό να προ­σεγ­γί­σει τα βασικά σημεία του σχεδίου νόμου. Υπάρχει ανάγκη για εκτενή και σοβαρή συζή­τηση και για υπεύ­θυ­νες απο­φά­σεις.

Το νέο σχέδιο νόμου για την Ειδική Αγωγή πέρα από τις πολύ σοβαρές αλλαγές που χρειά­ζε­ται να γίνουν ώστε να γίνει χρήσιμο για την εκπαί­δευση, είναι κατα­δι­κα­σμένο να κινεί­ται εντός των ασφυ­κτι­κών πλαι­σίων των πολι­τι­κών που, με πρό­σχημα τις μνη­μο­νια­κές επι­τα­γές, έχουν υπο­βαθ­μί­σει και συνε­χί­ζουν να υπο­βαθ­μί­ζουν το αγαθό της Δημό­σιας Δωρεάν Εκπαί­δευ­σης. Καλούμε, για μια ακόμη φορά, την πολι­τική ηγεσία του Υπουρ­γείου να επι­τε­λέ­σει το καθήκον της υπη­ρε­τώ­ντας την εκπαί­δευση των μαθητών και το εκπαι­δευ­τικό έργο».

– Σήμερα, 2/6/2014, ο κ. Κόκ­κι­νος μετα­βαί­νει στη Ρόδο όπου στις 19:00 θα παρευ­ρε­θεί και θα μιλήσει (με την ιδιό­τητα του Προ­έ­δρου της Δ.Ο.Ε.) στο Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου, σε εκδή­λωση που διορ­γα­νώ­νει ο Σύλ­λο­γος Εκπαι­δευ­τι­κών Πρω­το­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης και Προ­σχο­λι­κής Αγωγής Ρόδου με θέμα:

«Υπη­ρε­σια­κές Μετα­βο­λές και Αξιο­λό­γηση» μαζί με τους αιρε­τούς του κλάδου κ. Παλη­γιάννη Βασίλη και κ. Μπράτη Δημήτρη.