Καλές οι προθέσεις αλλά…

Τελικά οι Παγκό­σμιες ημέρες είναι για να μαθαί­νουμε πως ελά­χι­στα από τον λόγο για τον οποίο θεσπί­στη­καν υλο­ποιού­νται. Και όσο αφορά την ευαι­σθη­το­ποί­ηση της κοι­νω­νίας αλλά και της Πολι­τείας, αρμό­διας να υλο­ποι­ή­σει πολι­τι­κές.Το είδαμε στην έρευνα που έγινε με αφορμή την Παγκό­σμια Ημέρα για το AIDS, το βλέ­πουμε και για την προ­χθε­σινή ημέρα για τα άτομα με ανα­πη­ρία. Μελανή είναι η εικόνα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των ατόμων με ανα­πη­ρία, όπως τη σκια­γρα­φεί η έρευνα. Παρά τις καλές προ­θέ­σεις που δια­φαί­νο­νται εκ μέρους του κοι­νω­νι­κού συνόλου, αυτό που προ­κύ­πτει από τις απα­ντή­σεις, είναι ότι οι περισ­σό­τε­ροι αντι­με­τω­πί­ζουν τα ΑμεΑ με προ­κα­τά­ληψη, αδια­φο­ρία και συμπό­νια. Στην ερώτηση «πώς πιστεύ­ετε ότι αντι­με­τω­πί­ζο­νται τα άτομα με ανα­πη­ρία ή/και χρόνιες παθή­σεις στην Ελλάδα», ηγείται η προ­κα­τά­ληψη με 45,4%, έπεται η συμπό­νια/οίκτος με 39,6%, η αδια­φο­ρία (21,3%), η αμη­χα­νία (20,9%), η απόρ­ριψη (7,8%) και το «σαν βάρος» με 5,8%. Μόνο το 6,3% απαντά «ισότιμα» και το 5% απαντά «με θαυ­μα­σμό». Τα άτομα με ανα­πη­ρία που ερω­τή­θη­καν στο πλαίσιο της έρευνας επι­βε­βαιώ­νουν ότι η πρό­σβαση τους δυσχε­ραί­νε­ται κατά 88,2% στα μέσα μαζικής μετα­φο­ράς, κατά 87,5% στην κίνηση στην πόλη, κατά 81,9% στην απα­σχό­ληση, κατά 75% στον πολι­τι­σμό, κατά 74,3% στις υπη­ρε­σίες υγείας και πρό­νοιας και κατά 68,1% στην εκπαί­δευση. Πόσες Παγκό­σμιες ημέρες χρειά­ζο­νται για να κατα­λά­βουμε πως η ανα­πη­ρία είναι μέρος της ανθρώ­πι­νης ποι­κι­λο­μορ­φίας και δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και όχι μια από­κλιση από το «φυσιο­λο­γικό» που γεννά φόβο στους αρτι­με­λείς και προ­κα­λεί αυτο­ϋ­πο­τί­μηση και περι­θω­ριο­ποί­ηση;