Ηθικοί αυτουργοί

Εγκυος στο πρώτο της παιδί, μετά από δέκα χρόνια προ­σπά­θειας, η  Παρθένα Κου­τμε­ρί­δου δια­σω­λη­νω­μένη από τα τέλη Οκτω­βρίου, γέννησε με και­σα­ρική, αλλά έχασε την μάχη με  τον αόρατο και θανά­σιμο εχθρό. Στα πρώτα Χρι­στού­γεννα του μωρού της και σε όλα τα επόμενα θα είναι απούσα. Ενα από τα απόλυτα, τα πιο τρα­ντα­χτά, τα πιο τραγικά θύματα αυτής της Παν­δη­μίας. Η Παρθένα που δεν υπά­κουσε  στις εκκλή­σεις του προ­σω­πι­κού της γυναι­κο­λό­γου, αρνή­θηκε να εμβο­λια­στεί, γιατί επη­ρε­ά­στηκε από φωνές αντιεμ­βο­λια­στών στο στενό της περι­βάλ­λον, ακο­λου­θώ­ντας τις συμ­βου­λές κάποιου πνευ­μα­τι­κού. Πόσο κρίμα να χάνο­νται ανθρώ­πι­νες ζωές γιατί κάποιος «πνευ­μα­τι­κός» παρι­στά­νει τον λοι­μο­ξιω­λόγο, ενώ δεν είναι αυτή η απο­στολή του δεν είναι αυτός ο ρόλος του. Πότε θα λογο­δο­τή­σουν όλοι αυτοί ως ηθικοί αυτουρ­γοί σε εγκλή­ματα κατά της ζωής, όταν εκ θέσεως ως υπο­τι­θέ­με­νοι πνευ­μα­τι­κοί καθο­δη­γη­τές έπαιξαν κομπο­λόι τη ζωή και τον θάνατο ευσεβών; Και θα συμ­φω­νήσω τις φωνές που ακού­γο­νται ότι είναι και δουλειά του εισαγ­γε­λέα να εξε­τά­σει όχι μόνον αυτή την περί­πτωση αλλά και άλλες τρα­γι­κές ανθρώ­πων που έχασαν τη ζωή τους Ελπί­ζουμε πως σε 2-3 τέτοιες υπο­θέ­σεις να δούμε ηχηρή εισαγ­γε­λική παρέμ­βαση, μπας και κάποιοι άλλοι συμ­μα­ζευ­τούν και στα­μα­τή­σουν να παρι­στά­νουν τους επι­στή­μο­νες ενώ δεν είναι.  Διότι άλλο η Εκκλη­σία, άλλο η πίστη και τα θρη­σκευ­τικά πιστεύω, κι άλλο η αρρώ­στια. Δεν έχει κανείς δικαί­ωμα να μπερ­δεύει τον πνευ­μα­τικό του ρόλο, τον ρόλο του ως «ποιμένα», με την επι­στήμη και με τους για­τρούς. Αντί η Εκκλη­σία από την πρώτη στιγμή να «διδάξει» με τον καθαρό λόγο της το δρόμο της αντι­με­τώ­πι­σης και να απο­κρού­σει κάθε ανορ­θο­λο­γι­σμό και μαγεία που εκφρά­στηκε στους κόλπους της, υιο­θέ­τησε στάση πνευ­μα­τι­κής αβου­λίας, που έθρεψε περαι­τέρω τον συνο­λικό ανορ­θο­λο­γι­σμό, με τον θάνατο να περι­μέ­νει στο επόμενο πέρασμα.