Το μείζον για το μέλλον

Πόσο καλά εκπαι­δεύ­ο­νται οι αστυ­νο­μι­κοί στην άσκηση των καθη­κό­ντων τους και ειδι­κό­τερα στον χει­ρι­σμό επι­κίν­δυ­νων και απρό­βλε­πτων περι­στα­τι­κών; Πρό­κει­ται για θέμα πολύ μεγάλης σημα­σίας όχι μόνο για την ασφά­λεια των πολιτών και την ανα­λο­γική εφαρ­μογή βίας, έναντι των παρα­νό­μων, αλλά και για την ασφά­λεια και την προ­στα­σία της ζωής και της επαγ­γελ­μα­τι­κής πορείας των ίδιων των αστυ­νο­μι­κών! Το περι­στα­τικό στο Πέραμα έρχεται ως συνέ­χεια μιας σειράς άλλων παρό­μοιων για να χτυ­πή­σει ένα καμπα­νάκι που πρέπει να ακούσει η αρμόδια πολι­τική ηγεσία. Η απο­θρά­συνση του εγκλή­μα­τος δεν δικαιο­λο­γεί καμία από­κλιση από τους κανόνες για τους αστυ­νο­μι­κούς. Η οποια­δή­ποτε από­κλιση σημαί­νει είτε ότι οι αστυ­νο­μι­κοί είναι ανεκ­παί­δευ­τοι, είτε ακόμη χει­ρό­τερα, έχουν οδηγίες που απο­κλί­νουν από τους κανόνες που θα πρέπει να ακο­λου­θούν και να χαρα­κτη­ρί­ζουν τη δράση τους. Και βέβαια δεν είναι σοβαρή συζή­τηση τα περί «ορμονών που χτυπάνε κόκκινο όταν κυνηγάς πάνω στη μηχανή…»