Βουβό ρεύμα

Υπάρχει ένα βουβό ρεύμα στην κοι­νω­νία που βοηθά χωρίς να δια­τυ­μπα­νί­ζει τι κάνει. Που μοι­ρά­ζει νερά, φαγητά σε όσους έχουν ανάγκη, που περι­θάλ­πει ζώα, που παίρνει στα σπίτια και στα ξενο­δο­χεία ανθρώ­πους που έμειναν στο δρόμο και είδαν τις περιου­σίες τους να χάνο­νται από τις κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές. Το είδαμε να συμ­βαί­νει στη διάρ­κεια της πυρ­κα­γιάς και στη Ρόδο. Μέσα στη φρίκη των ημερών και την απί­στευτη τοξι­κό­τητα του δια­δι­κτύου αλλά και μερίδας του τύπου,  κάποιοι άνθρω­ποι επι­μέ­νουν να μας θυμί­ζουν μια αισιό­δοξη πλευρά της ζωής,, να διδά­σκουν ήθος και την ανάγκη να αγω­νι­ζό­μα­στε. Η αλλη­λεγ­γύη των πολιτών είναι το τελευ­ταίο ανάχωμα που έχει μείνει -και φαί­νε­ται ότι κρατάει γερά!  Η αυτο­ορ­γά­νωση των ανθρώ­πων είναι το μόνο που έχουμε. Ας το κρα­τή­σουμε σφιχτά. Θα μας χρεια­στεί , αν θέλουμε να έχουμε και την άλλη μέρα ζωή. Θα πρέπει να τη χτί­σουμε όλοι μαζί στα απο­κα­ΐ­δια, σε απόλυτη αντι­πα­λό­τητα με τους φυσι­κούς και ηθικούς αυτουρ­γούς της ανεί­πω­της κατα­στρο­φής που βιώ­νουμε.