X. Ψαράς: «Η εξ αποστάσεως διδασκαλία δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δια ζώσης»

Κύριε Ψαρά, για δεύτερη φορά κατά τη διάρ­κεια του διδα­κτι­κού έτους, ανα­στέλ­λε­ται λόγω της παν­δη­μίας η λει­τουρ­γία των σχο­λείων και οι μαθητές επέ­στρε­ψαν στην τηλεκ­παί­δευση… Μπορεί η εξ απο­στά­σεως εκπαί­δευση να αντι­κα­τα­στή­σει την δια ζώσης διδα­σκα­λία;

Αρχικά να ξεκα­θα­ρί­σουμε πώς η ανα­στολή της δια ζώσης εκπαίδευσης-πλην των δομών της ειδικής αγωγής-επαναλαμβάνεται στη Ρόδο και στο νησί της Καλύ­μνου και ως τούτου, οι μαθητές θα παρα­κο­λου­θούν το μάθημα μέσω της πλατ­φόρ­μας Webex έως και τις 16 Μαρτίου. Προ­φα­νώς και δεν μπορεί η εξ απο­στά­σεως διδα­σκα­λία να συγκρι­θεί με τη δια ζώσης μάθηση. Είναι προ­τι­μό­τερο να βρί­σκο­νται τα παιδιά στο σχολείο. Όμως ανάμεσα στα δύο άκρα, δηλαδή στο να βρί­σκο­νται τα παιδιά στο σχολείο ή στο να μην υπάρχει καμία άλλη επιλογή, απο­τε­λεί την έσχατη λύση για την επι­κοι­νω­νία μαθητών και εκπαι­δευ­τι­κών, έστω και μέσα από μία ψηφιακή πλατ­φόρμα. Τα παιδιά είναι εξοι­κειω­μένα με την τεχνο­λο­γία και ως υπο­κα­τά­στατο της δια ζώσης διδα­σκα­λίας, η τηλεκ­παί­δευση απο­τε­λεί μία ικα­νο­ποι­η­τική επιλογή.

Υπάρ­χουν ακόμη οικο­γέ­νειες και μαθητές που δεν έχουν πρό­σβαση στην τηλεκ­παί­δευση λόγω έλλει­ψης των απαι­τού­με­νων μέσων;

Δεν έχει λυθεί 100% το πρό­βλημα. Παρόλα αυτά, σε σύγκριση με το προη­γού­μενο διά­στημα, την περίοδο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου του 2020, οι μαθητές που συν­δέ­ο­νται στην πλατ­φόρμα εξ απο­στά­σεως εκπαί­δευ­σης είναι περισ­σό­τε­ροι. Έχουν δια­τε­θεί άλλωστε μέσω των σχο­λι­κών επι­τρο­πών και του Υπουρ­γείου κάποια tablets και laptops σε όσες οικο­γέ­νειες δεν διέ­θε­ταν τα απαι­τού­μενα μέσα. Μόνο ένας μικρός αριθμός μαθητών, εξα­κο­λου­θεί να μην έχει πρό­σβαση στην εξ απο­στά­σεως εκπαί­δευση…

Κατά την άποψή σας, τίθεται ζήτημα παρά­τα­σης της σχο­λι­κής χρονιάς;

Είναι ένα θέμα που το εξε­τά­ζει συνο­λικά το Υπουρ­γείο, προ­βαί­νο­ντας σε κάποιες ανα­λο­γι­κές μελέτες σχετικά με το χρόνο που απαι­τεί­ται για την επιτυχή ολο­κλή­ρωση της σχο­λι­κής χρονιάς και τη διδα­κτική ύλη που θα πρέπει να καλυ­φθεί… Το γεγονός ότι από τις 10 Νοεμ­βρίου έως τις 23 Δεκεμ­βρίου είχε ανα­στα­λεί ξανά η δια ζώσης διδα­σκα­λία, προ­φα­νώς έχει επη­ρε­ά­σει τους ρυθμούς κάλυψης της ύλης και την κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση των παιδιών μέσα από τη μαθη­σιακή δια­δι­κα­σία. Είναι συνεπώς πιθανό, να απαι­τη­θεί μία μικρή παρά­ταση του σχο­λι­κού έτους, ώστε να ανα­πλη­ρω­θεί σε ένα βαθμό ό,τι έχει χαθεί κατά τα δια­στή­ματα που παρέ­με­ναν α σχολεία κλειστά. Είναι κάτι που ανα­μέ­νουμε.

Πριν φτά­σουμε στην επιβολή των νέων περιο­ρι­στι­κών μέτρων και στην εκ νέου ανα­στολή λει­τουρ­γίας των σχο­λι­κών δομών, είχαν κλείσει δημο­τικά σχολεία ή τμήματα λόγω κρου­σμά­των κορω­νοϊού σε μαθητές και εκπαι­δευ­τι­κούς. Υπήρχε πρό­βλημα μετά­δο­σης της νόσου στα σχολεία; Απο­δί­δουν τα υγειο­νο­μικά μέτρα που εφαρ­μό­ζο­νται στα σχολεία;

Μέσα από τη συστη­μα­τική παρα­κο­λού­θηση των ανα­κοι­νώ­σεων του ΕΟΔΥ και την καθη­με­ρινή επαφή με τα σχολεία, έχω κατα­λή­ξει στο συμπέ­ρα­σμα ότι τα κρού­σματα που έχουν εντο­πι­στεί στη σχολική κοινότητα-στα νηπια­γω­γεία και στα δημο­τικά σχολεία που βρί­σκο­νται υπό την επο­πτεία μας-συνδέονται με κρού­σματα ενη­λί­κων που νόσησαν και μετέ­δω­σαν τον ιό στα παιδιά. Είναι προ­φα­νές ότι τα παιδιά είναι δευ­τε­ρο­γε­νείς φορείς, με την έννοια ότι έχουν μετα­φέ­ρει τον ιό στο σχολείο από το οικο­γε­νειακό τους η το ευρύ­τερο κοι­νω­νικό περι­βάλ­λον. Αυτό που μπο­ρούμε να πούμε με βεβαιό­τητα, είναι ότι η εφαρ­μογή των υγειο­νο­μι­κών πρω­το­κόλ­λων καθυ­στέ­ρησε σε σημα­ντικό βαθμό την είσοδο του κορω­νοϊού στις σχο­λι­κές μονάδες, καθώς οι αριθμοί είναι σαφώς μεγα­λύ­τε­ροι στην ευρύ­τερη κοι­νό­τητα σε σύγκριση με την μαθητική-εκπαιδευτική κοι­νό­τητα.

Απο­δί­δουν τα υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα. Οι εκπαι­δευ­τι­κοί, οι διευ­θυ­ντές και διευ­θύ­ντριες είναι προσηλωμένοι-ες στην εφαρ­μογή τους. Τα παιδιά έχουν προ­σαρ­μο­στεί καλύ­τερα και από τους ενή­λι­κες. Εάν προ­βούμε στη στα­τι­στική απο­τύ­πωση του αριθμού των στενών επαφών των κρου­σμά­των γύρω από το σχολείο και τον αριθμό των κρου­σμά­των μέσα στο σχολείο, θα δια­πι­στώ­σουμε ότι η μετα­φορά του ιού μέσα στη σχολική κοι­νό­τητα είναι σαφώς περιο­ρι­σμένη.

Αυτό που θέλω να τονίσω, είναι ότι δεν θα πρέπει να απο­κά­νουμε, δεν θα πρέπει να κου­ρα­στούμε. Αντί­θετα θα πρέπει να εφαρ­μό­ζουμε τα μέτρα και ως ενή­λι­κες να δίνουμε το καλό παρά­δειγμα και να βοη­θή­σουμε το συντο­μό­τερο να απαλ­λα­γούμε από αυτή την επι­δρομή της παν­δη­μίας που έχει ενσκή­ψει σε ολό­κληρη τη χώρα.

Υπάρχει ανάγκη για νέα σχολεία στη Ρόδο; Επαρ­κούν τα υπάρ­χο­ντα συγκρο­τή­ματα και κατά πόσο τα κτήρια αυτά καλύ­πτουν τις σύγ­χρο­νες ανάγκες;

Ο αριθμός των δημο­τι­κών σχο­λείων είναι επαρκής. Δεν ισχύει το ίδιο για τα νηπια­γω­γεία. Απαι­τεί­ται συνεπώς ένα συμπλη­ρω­μα­τικό κτι­ριο­λο­γικό πρό­γραμμα για την κάλυψη του αριθμού των παιδιών που φοιτούν στο νηπια­γω­γείο, δεδο­μέ­νου ότι είναι πλέον υπο­χρε­ω­τική η διετής προ­σχο­λική αγωγή, ενώ μέχρι πριν δύο χρόνια φιλο­ξε­νού­σαμε μόνο τα νήπια στις δομές μας. Ως εκ τούτου διπλα­σιά­στηκε σχεδόν ο μαθη­τι­κός πλη­θυ­σμός και απαι­τεί­ται μία συμπλη­ρω­μα­τική απόφαση για την ανέ­γερση νέων νηπια­γω­γείων.

Όσον αφορά στα δημο­τικά, παρα­τη­ρεί­ται πρό­βλημα ως προς την παλαιό­τητά των κτηρίων. Δεν υπάρχει έλλειψη χώρων… Ένα ποσοστό των κτηρίων είναι παλαιό, ένα μικρό­τερο ποσοστό είναι πολύ παλαιό και σχεδόν τα μισά έχουν ανε­γερ­θεί μεταξύ του 1980 και 1990. Χρειά­ζε­ται να ανε­γερ­θούν νέα κτήρια που θα αντα­πο­κρί­νο­νται στις σύγ­χρο­νες ανάγκες διδα­σκα­λίας… Αυτό όμως θα ήταν μία απόφαση που σχε­τί­ζε­ται με την γενι­κό­τερη οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας και εκτιμώ ότι δεν μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε ότι θα προ­χω­ρή­σουν τα πράγ­ματα από τη μία στιγμή στην άλλη.

Θα ήθελα να κλεί­σουμε με ένα σχόλιο σας για τη συνερ­γα­σία με την τοπική αυτο­διοί­κηση. Δια­κρί­νουμε ότι ο Δήμος Ρόδου στη­ρί­ζει σημα­ντικά τη λει­τουρ­γία των σχο­λείων. Πόσο σημα­ντική είναι η σχέση των ΟΤΑ με τα σχολεία;

Είναι δεδο­μένο ότι υπάρχει υψηλό επίπεδο συνερ­γα­σίας με τους φορείς της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης στη Ρόδο και στα Δωδε­κά­νησα. Δια­χρο­νικά οι φορείς της Τ.Α. στέ­κο­νται δίπλα στις σχο­λι­κές μονάδες, αντα­πο­κρί­νο­νται επαρκώς στο ρόλο τους και στη θεσμική τους ευθύνη να υπο­στη­ρί­ξουν τη λει­τουρ­γι­κό­τητα των σχο­λι­κών μονάδων, τόσο μέσω των σχο­λι­κών επι­τρο­πών και των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών. Και βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε την τοπο­θέ­τηση καθα­ρι­στριών στα σχολεία από τους δήμους. Μπορώ να πω ότι είναι ευαί­σθη­τοι οι εκπρό­σω­ποι της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης σε όλα τα νησιά, από το πιο μεγάλο μέχρι το πιο μικρό σε ότι έχει να κάνει με την εύρυθμη λει­τουρ­γία των σχο­λι­κών μονάδων και αυτό μπορεί να το επι­βε­βαιώ­σουν οι σύλ­λο­γοι γονέων και διδα­σκό­ντων. Είναι χρήσιμη και απα­ραί­τητη η στήριξη που έχουμε από τους δήμους και τους ΟΤΑ.