N. Διακογεωργίου: «Βρισκόμαστε στο επίκεντρο της χειρότερης πανδημίας των τελευταίων 100 ετών»

Κύριε Δια­κο­γε­ωρ­γίου, κοντεύ­ουμε να κλεί­σουμε ένα χρόνο από το ξέσπα­σμα της κρίσης με την παν­δη­μία του κορω­νοϊού και δια­πι­στώ­νουμε ότι δια­νύ­ουμε το τρίτο κύμα. Θα ήθελα κατ’ αρχήν το σχόλιό σας.

Πράγ­ματι πέρασε περισ­σό­τερο από ένας χρόνος από τότε που η παγκό­σμια κοινή γνώμη παρα­κο­λου­θούσε με αγωνία τη διάδοση του νέου κορω­νοϊού και τα τεκται­νό­μενα στη μακρινή Κίνα. Ο νέος ιός δεν άργησε να κτυ­πή­σει την πόρτα μας και οι Έλληνες μάθαμε τι σημαί­νει παν­δη­μία. Το συντε­ταγ­μένο κράτος με την καθο­δή­γηση των ειδικών προ­σπά­θησε να αντι­με­τω­πί­σει τις πρω­τό­γνω­ρες συν­θή­κες που βιώναμε. Το απο­τέ­λε­σμα μάλλον ήταν θετικό διότι αν μη τι άλλο δεν ζήσαμε τις κατα­στά­σεις της γεί­το­νος Ιταλίας ή της Γαλλίας, της Ισπα­νίας και των άλλων μεγάλων κρατών της Ευρώπης. Παρά ταύτα, τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­σαμε δεν ήταν λίγα ούτε μικρά. Η οικο­νο­μία και η επαγ­γελ­μα­τική μας δρα­στη­ριό­τητα συμπιέ­στη­καν ασφυ­κτικά, η κοι­νω­νική μας δρα­στη­ριό­τητα άλλαξε και δυστυ­χώς θρη­νή­σαμε την απώλεια προ­σφι­λών μας ανθρώ­πων.

Ένα χρόνο μετά βρι­σκό­μα­στε μπροστά στο τρίτο κύμα με τα επα­να­λαμ­βα­νό­μενα Lockdown, την τηλε-εργασία, την τηλε-εκπαίδευση και με τον ιό να παρα­μέ­νει ανάμεσά μας, να κατα­γρά­φει συνεχώς νέες εξάρ­σεις, να εμφα­νί­ζει μεταλ­λά­ξεις πιο επι­θε­τι­κές και οι θάνατοι να μην έχουν στα­μα­τημό.

Όλοι έχουμε ενα­πο­θέ­σει τις ελπίδες μας στο εμβόλιο και το βλέ­πουμε ως το δια­βα­τή­ριο για να επα­νέλ­θουμε στη γνώριμη κανο­νι­κό­τητά μας αλλά και ως το μοχλό εκκί­νη­σης της οικο­νο­μίας μας.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που έρχο­νται καθη­με­ρινά στη δημο­σιό­τητα, οι εμβο­λια­σμοί παρά τις καθυ­στε­ρή­σεις είναι σε εξέλιξη σε πολλές χώρες και υπάρχει αντα­πό­κριση από τον κόσμο. Πόσο θα μας βοη­θή­σει τελικά, το εμβόλιο;

Οι εμβο­λια­σμοί σώζουν εκα­τομ­μύ­ρια ζωές κάθε χρόνο και σίγουρα στον τομέα της υγείας ο εμβο­λια­σμός απο­τε­λεί παρέμ­βαση με πολλά οφέλη από κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής άποψης.

Τα εμβόλια λει­τουρ­γούν διε­γεί­ρο­ντας το ανο­σο­ποι­η­τικό σύστημα του οργα­νι­σμού μας, ώστε να παράγει αντι­σώ­ματα έναντι συγκε­κρι­μέ­νων αντι­γό­νων. Επί του προ­κει­μέ­νου ο εμβο­λια­σμός κατά του ιού SARS CoV-19 είναι σημα­ντι­κός διότι επι­τρέ­πει στο ανο­σο­ποι­η­τικό μας σύστημα να γνω­ρί­σει τον ιό πριν πραγ­μα­τικά μολυν­θεί, ώστε να μάθει πως να τον κατα­πο­λε­μή­σει αν χρεια­στεί. Το σημα­ντικό είναι πως, ακόμα και αν η προ­στα­σία από τον εμβο­λια­σμό δεν είναι μόνιμη, οι μετα­γε­νέ­στε­ρες λοι­μώ­ξεις θα είναι λιγό­τερο σοβαρές, τα συμ­πτώ­ματα θα είναι ήπια και ίσως να μη χρεια­στεί καν νοση­λεία. Ετσι θα έχουμε μείωση των εισα­γω­γών στα νοσο­κο­μεία, του αριθμού των δια­σω­λη­νω­μέ­νων ασθενών και των θανάτων από την λοίμωξη. Θέλω όμως να τονίσω το εξής: τα εμβόλια μειώ­νουν, αλλά δεν εξα­λεί­φουν πλήρως την δια­σπορά των νόσων. Είναι ελά­χι­στοι οι ιοί που έχουν εξα­φα­νι­στεί από τον πλανήτη. Δεν έχουν εξα­λει­φθεί όλοι οι ιοί για τους οποίους υπάρ­χουν ήδη εμβόλια, όπως αυτοί της ιλαράς και της πολιο­μυ­ε­λί­τι­δας. Φυσικά τα εμβόλια έχουν συμ­βά­λει στην αντι­με­τώ­πιση αυτών των ιογενών λοι­μώ­ξεων ώστε να μην έχουμε επι­δη­μίες ή παν­δη­μίες. Επο­μέ­νως, είναι βέβαιον ότι θα εξα­κο­λου­θούμε να ζούμε με αυτό τον ιό για μεγάλο διά­στημα, όπως συνέβη και με τη γρίπη. Ωστόσο, ο εμβο­λια­σμός είναι το καθα­ρι­στικό εργα­λείο για την ανα­χαί­τιση της παν­δη­μίας και την μετα­τροπή της σε ενδημία, δηλαδή θα μετα­δί­δε­ται μόνο τοπικά και περιο­ρι­σμένα.

Συμπε­ρα­σμα­τικά τα εμβόλια απο­τε­λούν πολύ­τιμο εργα­λείο στα χέρια των ειδικών για την αντι­με­τώ­πιση των μετα­δο­τι­κών λοι­μω­δών νόσων. Είθε να εμβιο­λια­σθεί το μεγα­λύ­τερο ποσοστό των συμπα­τριω­τών μας και να μη υπε­ρι­σχύ­ουν αντί­θε­τες σκέψεις.

Μιλήστε μας για τον δικό σας κλάδο. Πώς δια­μορ­φώ­νε­ται η κατά­σταση εν μέσω της παν­δη­μίας; Πώς λει­τουρ­γούν τα οδο­ντια­τρεία;

Βρι­σκό­μα­στε στο επί­κε­ντρο της χει­ρό­τε­ρης παν­δη­μίας των τελευ­ταίων 100 ετών. Οι Οδο­ντί­α­τροι, περισ­σό­τερο από όλους, είναι εκτε­θει­μέ­νοι στην παν­δη­μία. Ωστόσο, όπως όλες οι δομές υγείας, είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να αντα­πο­κρι­θούμε στις απαι­τή­σεις που εκπο­ρεύ­ο­νται από το λει­τούρ­γημά μας και την επι­στήμη μας.

Τα οδο­ντια­τρεία μας συνε­χί­ζουν να παρέ­χουν οδο­ντια­τρική περί­θαλψη τηρώ­ντας με αυστη­ρό­τητα όλα τα πρω­τό­κολλα προ­φύ­λα­ξης και απο­τρο­πής εξά­πλω­σης της παν­δη­μίας που συστή­νει ο ΕΟΔΥ, αλλά και τις επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νες κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες και συστά­σεις της Ελλη­νι­κής Οδο­ντια­τρι­κής Ομο­σπον­δίας και των τοπικών Οδο­ντια­τρι­κών Συλ­λό­γων.

Ειδικά αυτές τις μέρες του lockdown παρα­μέ­νουμε κοντά στους ασθε­νείς μας και παρέ­χουμε τις απα­ραί­τη­τες οδο­ντια­τρι­κές υπη­ρε­σίες, με αυστηρή δια­χεί­ριση της προ­σέ­λευ­σης των ασθενών και πιστή τήρηση των απα­ραί­τη­των δια­δι­κα­σιών απο­λύ­μαν­σης και απο­στεί­ρω­σης των χώρων των ιατρείων. Με αυτό τον τρόπο, ο όγκος των οδο­ντια­τρι­κών ασθενών μένει μακριά από τις δημό­σιες υγειο­νο­μι­κές δομές και τα Νοσο­κο­μεία, που τόσο ασφυ­κτιούν την περίοδο της παν­δη­μίας.

Στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω ότι τα οδο­ντια­τρεία μας είναι ασφαλή και όπως δηλώ­νουν οι λοι­μω­ξιο­λό­γοι δεν έχουν ενο­χο­ποι­η­θεί στην διάδοση της παν­δη­μίας. Το γεγονός αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Οφεί­λε­ται στην υπευ­θυ­νό­τητα των Ελλήνων οδο­ντιά­τρων, στην επι­στη­μο­νική τους επάρ­κεια και στα υψηλά στάνταρ της υλι­κο­τε­χνι­κής υπο­δο­μής που δια­θέ­τουν.

Ωστόσο, είναι απο­λύ­τως επι­βε­βλη­μένο να δοθούν ορι­σμέ­νες οδηγίες για την πρόληψη εμφά­νι­σης ή επι­δεί­νω­σης των οδο­ντια­τρι­κών προ­βλη­μά­των στο γενικό πλη­θυ­σμό, όχι από τον COVID-19, αλλά από τις αλλαγές στην καθη­με­ρι­νό­τητα που έχουν εκ των πραγ­μά­των επι­βλη­θεί, προ­κει­μέ­νου να περιο­ρι­σθεί η εξά­πλωση της επι­δη­μίας.

Το γεγονός αυτό επη­ρε­ά­ζει την ψυχο­λο­γία των ανθρώ­πων, αυξά­νο­ντας το άγχος και το φόβο και προ­κα­λώ­ντας αισθή­ματα ματαί­ω­σης, μονα­ξιάς και αβε­βαιό­τη­τας.

Η δια­τή­ρηση της στο­μα­τι­κής υγείας είναι επι­βε­βλη­μένη, ώστε να μην αντι­με­τω­πί­σουμε αργό­τερα μεγάλη αύξηση εμφά­νι­σης της τερη­δό­νας και των νόσων των ούλων (ουλί­τιδα και περιο­δο­ντί­τιδα), που αφορούν στο σύνολο του πλη­θυ­σμού, ανε­ξαρ­τή­τως ηλικίας.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την απά­ντησή μου, πρέπει να σας τονίσω και μια “πικρή” δια­πί­στωση. Οι οδο­ντί­α­τροι όλο αυτό το διά­στημα προ­σπα­θού­σαν μόνοι τους να αντι­με­τω­πί­σουν τις προ­κλή­σεις και τα προ­βλή­ματα της παν­δη­μίας. Η δυσκο­λία προ­μή­θειας των μέσων ατο­μι­κής προ­στα­σίας, οι ανα­τι­μή­σεις τους, ο περιο­ρι­σμός του κύκλου εργα­σιών τους, η απουσία μέτρων στή­ρι­ξης του κλάδου, ήταν σημα­ντικά ζητή­ματα που τα αντι­με­τώ­πι­σαν μόνοι τους, στη­ρι­ζό­με­νοι στις δικές τους δυνά­μεις. Ούτε η κυβέρ­νηση ούτε η περι­φέ­ρεια προ­σέ­φε­ραν στα οδο­ντια­τρεία ούτε μια “χαρ­το­πε­τσέτα”. Τις ανα­τι­μή­σεις των υλικών τις κάλυψαν μόνοι τους, δια­τή­ρη­σαν στα­θε­ρές τις αμοιβές τους ανά οδο­ντια­τρική θερα­πεία, σεβό­με­νοι τους ασθενείς τους.

Έχουν εμβο­λια­στεί οι συνά­δελ­φοί σας; Πώς σας αντι­με­τω­πί­ζουν οι ασθε­νείς;

Ο εμβο­λια­σμός των συνα­δέλ­φων ξεκί­νησε κατά προ­τε­ραιό­τητα μαζί με τους υπό­λοι­πους υγειο­νο­μι­κούς, μετά τον εμβο­λια­σμό των νοσο­κο­μεια­κών. Πιστεύω ότι το 60-65% των συνα­δέλ­φων του Νομού έχει εμβο­λια­στεί και ακο­λου­θούν και οι υπό­λοι­ποι. Υπάρ­χουν όμως και λίγοι που δια­τη­ρούν επι­φυ­λά­ξεις και αρνού­νται να εμβο­λια­στούν. Όμως οφεί­λουμε να πούμε ότι τα εμβόλια έχουν περάσει από όλα τα στάδια δοκιμών που απαι­τού­νται πριν λάβουν την άδεια κυκλο­φο­ρίας. Για πρώτη φορά είχαμε τόσο μεγάλο αριθμό εθε­λο­ντών που συμ­με­τεί­χαν στις δοκιμές. Το πιο σημα­ντικό είναι ότι οι δοκιμές έδειξαν πως δεν υπάρχει κάποια ασυ­νή­θι­στη και σοβαρή παρε­νέρ­γεια από τα εμβόλια.

Από τους ασθε­νείς μας εισπράτ­τουμε εμπι­στο­σύνη, σεβασμό και αγάπη. Έχει ανα­πτυ­χθεί μεταξύ μας μια ισχυρή σχέση που απο­τε­λεί την βάση της αγαστής συνερ­γα­σίας μας. Χαί­ρο­νται όταν μαθαί­νουν ότι εμβο­λια­στή­καμε. Νιώθουν πιο σίγου­ροι. Περι­μέ­νουμε και εμείς οι γιατροί τον εμβο­λια­σμό των ασθενών μας, ώστε να αισθα­νό­μα­στε κοντά τους ήρεμοι και σίγου­ροι.

Τα μέτρα προ­στα­σίας, η χρήση μάσκας, η τήρηση απο­στά­σεων κ.λπ. πρέπει να συνε­χί­ζουμε να τα εφαρ­μό­ζουμε -ακόμη και όταν μειω­θούν τα κρού­σματα και οι θάνατοι κι έχει εμβο­λια­στεί μεγάλο μέρος του πλη­θυ­σμού;

Όπως δηλώ­νουν οι πιο ειδικοί επι­στή­μο­νες, τα εμβόλια φαί­νε­ται να μειώ­νουν τη δια­σπορά της λοί­μω­ξης αλλά μάλλον δεν την εξα­λεί­φουν πλήρως. Οι εμβο­λια­σμέ­νοι άνθρω­ποι μπορεί να μετα­φέ­ρουν και να δια­δώ­σουν εν αγνοία τους τον ιό, διότι τα εμβόλια δεν είναι 100% απο­τε­λε­σμα­τικά. Άρα κάποιοι, ευτυχώς λίγοι, μπορεί να κολ­λή­σουν τον ιό παρότι έχουν εμβο­λια­στεί.

Κατά συνέ­πεια ο εμβο­λια­σμός μόνος του δεν λύνει το πρό­βλημα. Πρέπει να συνε­χί­σουμε να σεβό­μα­στε τα περιο­ρι­στικά μέτρα, να τηρούμε τις απο­στά­σεις και να συνε­χί­σουμε να φοράμε τις μάσκες μας. Έτσι θα νική­σουμε πιο γρήγορα τον κορω­νοιό και θα ξανα­φα­νεί το φωτεινό μας χαμό­γελο έξω από τις μάσκες.