Ο Δένδιας εξηγεί ποιο είναι το μεγάλο αγκάθι στα ελληνοτουρκικά

Παράλ­ληλα, ο κ. Δένδιας κατέ­στησε σαφές πως η μόνη διαφορά της Ελλάδας με την Τουρκία αφορά την υφα­λο­κρη­πίδα και την Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Σημεί­ωσε πως δεν είναι ένα ζήτημα δύσκολο να επι­λυ­θεί, ανα­φέ­ρο­ντας ότι η Ελλάδα ήδη το επέλυσε με την Ιταλία και την Αίγυπτο και θα το επι­λύ­σει με την Αλβανία. Επι­σή­μανε πως σε περί­πτωση που οι δύο χώρες δεν φθάσουν σε συμ­φω­νία για τις τεχνι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, θα πορευ­τούν στη Χάγη για να τις επι­λύ­σουν.

Ωστόσο, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών παρα­τή­ρησε πως με την Τουρκία υπάρχει ένα μεγάλο πρό­βλημα, δεν απο­δέ­χε­ται το νομικό πλαίσιο ανα­φο­ράς, το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασ­σας. Ειδι­κό­τερα, ανα­φέρ­θηκε στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας (UNCLOS), υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι απο­τε­λεί μέρος του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου. «Η ΕΕ υπέ­γραψε τη Σύμβαση ως σύνολο και όχι κάθε κράτος ξεχω­ρι­στά. Συνεπώς, εάν η Τουρκία συμ­φω­νή­σει μαζί μας να συνο­μι­λή­σουμε και, σε περί­πτωση δια­φω­νίας, να προ­σφύ­γουμε στη Χάγη και να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε ως όρο ανα­φο­ράς το διεθνές δίκαιο, τότε (το πράγμα) θα είναι εύκολο. Είναι σαφές ότι, εάν η Τουρκία προ­σπα­θή­σει να το επι­λύ­σει χρη­σι­μο­ποιώ­ντας όρους, όπως η ευθυ­δι­κία, τούτο μας οδηγεί να επι­ση­μά­νουμε ότι η Τουρκία θέλει να ερμη­νεύ­σει τα πράγ­ματα και, υπό αυτή την ερμη­νεία, να χρη­σι­μο­ποιεί το casus belli, μια απειλή πολέμου ενα­ντίον μας εάν ασκή­σουμε το νόμιμο δικαί­ωμά μας για επέ­κταση των χωρικών υδάτων. Στην περί­πτωση αυτή το ζήτημα είναι αδύ­να­τον να λυθεί» προ­σέ­θεσε ο κ. Δένδιας.

Εν συνε­χεία, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ανα­φέρ­θηκε στη στάση του ΝΑΤΟ έναντι της Ελλάδας και της Τουρ­κίας, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας άδικη τη γραμμή των ίσων απο­στά­σεων της Συμ­μα­χίας για τη χώρα μας. «Εμείς δεν είμαστε υπαί­τιοι, κάποιος άλλος παρα­βιά­ζει το διεθνές δίκαιο και υπάρχει ένα θύμα αυτής της παρα­βί­α­σης. Η τήρηση των ίσων απο­στά­σεων ισο­δυ­να­μεί, στην πράξη, με αδικία που δια­πράτ­τε­ται εις βάρος του θύματος της παρα­βί­α­σης του δικαίου» επε­ξή­γησε και τόνισε πως απο­μέ­νουν πολλά ακόμη να γίνουν σε ό,τι αφορά τις ενέρ­γειες της Τουρ­κίας και τον τρόπο που αυτή χρη­σι­μο­ποιεί τη Συμ­μα­χία και τη συμ­με­τοχή της σε αυτήν.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, εξήρε τη στάση του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του Συμ­βου­λίου του ΝΑΤΟ. «Αντε­λή­φθη πολύ καλά το τι συνέ­βαινε και προ­σπά­θησε πολύ να βελ­τιώ­σει την κατά­σταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Δεν μπορώ να ξεχάσω την τελευ­ταία του ομιλία στο Συμ­βού­λιο του ΝΑΤΟ για το πώς η Τουρκία χρη­σι­μο­ποιούσε με εσφαλ­μένο τρόπο τη συμ­με­τοχή της στη Συμ­μα­χία» ανέφερε και εξέ­φρασε την ελπίδα η νέα κυβέρ­νηση Μπάι­ντεν, «που δια­θέ­τει στελέχη με μακρά πείρα σε ζητήματα-κλειδιά, να επι­τύ­χει ό,τι η απερ­χό­μενη κυβέρ­νηση δεν κατά­φερε, παρά τις προ­σπά­θειες του Πομπέο».

Επίσης, ανα­φε­ρό­με­νος στη σημασία της τρέ­χου­σας πορ­το­γα­λι­κής προ­ε­δρίας για την Ελλάδα ως προς τα θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, ο κ. Δένδιας είπε πως είναι ιδιαι­τέ­ρως σημα­ντική διότι συμπί­πτει με την έναρξη των διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών με την Τουρκία και τη νέα αμε­ρι­κα­νική κυβέρ­νηση. «Η σχέση της Ε.Ε. με την Τουρκία βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο του Συμ­βου­λίου και θα συζη­τη­θεί στις 25 Μαρτίου. Ως εκ τούτου, η πορ­το­γα­λική προ­ε­δρία καλεί­ται να παίξει έναν σημα­ντικό ρόλο και όχι μόνο στο θέμα της σχέσης της Ε.Ε. με την Τουρκία. Η κατά­σταση είναι πολύ ρευστή σε όλη την περιοχή μας, όπως για παρά­δειγμα το θέμα της Λιβύης στη Βόρειο Αφρική» σημεί­ωσε. Όσον αφορά την ανάληψη της νέας αμε­ρι­κα­νι­κής κυβέρ­νη­σης και πώς θα δια­μορ­φω­θούν οι σχέσεις Ευρώπης-ΗΠΑ, δήλωσε ιδιαί­τερα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος για το γεγονός ότι θα ασκήσει την ευρω­παϊκή προ­ε­δρία μια χώρα σχετικά μικρή, ανάλογη με την Ελλάδα και με παρεμ­φερή τρόπο σκέψης.

Ερω­τη­θείς για την τουρ­κική εντα­ξιακή δια­δι­κα­σία και το ενδε­χό­μενο μια μέρα η Τουρκία να απο­τε­λεί κράτος-μέλος της Ε.Ε., ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ανέ­δειξε πως δεν πρό­κει­ται απλώς για την υπο­γραφή μιας συν­θή­κης, αλλά για την ένταξη σε ένα πολι­τι­σμικό αξιακό σύστημα, για ένα συγκε­κρι­μένο τρόπο προ­σέγ­γι­σης και αντί­λη­ψης των πραγ­μά­των, σημειώ­νο­ντας ότι η Ε.Ε. είναι κάτι πολύ παρα­πάνω από μία συνθήκη. «Συνεπώς, εάν η Τουρκία γίνει, κάποτε, μέλος της Ε.Ε., αυτό σημαί­νει ότι, προη­γου­μέ­νως, θα έχει συνυ­πο­γρά­ψει και απο­δε­χθεί πλήρως αυτή τη μονα­δική ευρω­παϊκή εμπει­ρία» σημεί­ωσε και προ­σέ­θεσε: «Αυτό θα σήμαινε μια μεγάλη εποχή για την Τουρκία, μια μεγάλη εποχή για την ειρήνη, μια μεγάλη εποχή για την Ε.Ε. Αλλά αυτό θα σήμαινε ότι η Τουρκία θα έχει απο­δε­χθεί και υιο­θε­τή­σει όλο το ευρω­παϊκό κεκτη­μένο». Ωστόσο, δια­πί­στωσε ότι δεν βλέπω κάτι τέτοιο να συμ­βαί­νει, εκφρά­ζο­ντας τη λύπη του για την απο­μά­κρυνση της Τουρ­κίας από την ευρω­παϊκή δια­δι­κα­σία, κατά τα τελευ­ταία χρόνια. «Ας ελπί­σουμε ότι, με την πάροδο του χρόνου, η Τουρκία θα μπο­ρέ­σει να αντι­λη­φθεί με σαφή­νεια τα οφέλη της παρα­μο­νής της κοντά στην Ευρώπη και, ποιος ξέρει, κάποια στιγμή στο μέλλον, μπορεί και να γίνει πλήρες μέλος της Ε.Ε.», συμπλή­ρωσε.