Αυξάνονται οι ομπρέλες, μειώνεται ο ελεύθερος χώρος στις παραλίες-Πλήθος αλλαγών για τον αιγιαλό, την πολεοδομική και τη δασική νομοθεσία

Δρα­στική περαι­τέρω συρ­ρί­κνωση του παρά­κτιου δημό­σιου χώρου και ακόμα μεγα­λύ­τερη κατά­ληψη του αιγια­λού από ομπρέ­λες, ξαπλώ­στρες και λοιπές του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες εισάγει το σχεδιο νόμου του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού, το οποίο κατα­τέ­θηκε στη Βουλή φέρ­νο­ντας αλλαγές στη δασική και πολε­ο­δο­μική νομο­θε­σία σχεδόν σε… κάθε άρθρο του.

Συγκε­κρι­μένα, σε ό,τι αφορά τον αιγιαλό η πρόταση νόμου αυξάνει στα 500 τ.μ. (από 300 που είναι σήμερα) το εμβαδό της υπό παρα­χώ­ρηση χρήσης αιγια­λού ή παρα­λίας μειώ­νο­ντας συνα­κό­λουθα το ποσοστό του χώρου που θα πρέπει να παρα­μεί­νει ελεύ­θε­ρος. Παράλ­ληλα ρίχνει στα πιο …μαλακά – και μάλιστα και ανα­δρο­μικά – όσους παρα­βαί­νουν τη νομο­θε­σία προ­χω­ρώ­ντας σε βρα­χυ­χρό­νια κατά­ληψη αιγια­λού ή παρα­λίας μειώ­νο­ντας τον απο­κλει­σμό τους από οποια­δή­ποτε παρα­χώ­ρηση σε 1 από 5 χρόνια.

Συγκε­κρι­μένα, ορίζει ότι «Είναι δυνατή η παρα­χώ­ρηση της απλής χρήσης αιγια­λού, παρα­λίας, όχθης, παρό­χθιας ζώνης, υδά­τι­νου στοι­χείου θάλασ­σας, λιμνο­θά­λασ­σας, λίμνης και πλεύ­σι­μου ποταμού, για την άσκηση δρα­στη­ριο­τή­των που εξυ­πη­ρε­τούν τους λουό­με­νους ή την αναψυχή του κοινού, ιδίως για εκμί­σθωση θαλάσ­σιων μέσων ανα­ψυ­χής, ξαπλω­στρών, ομπρε­λών, λει­τουρ­γία αυτο­κι­νού­με­νου ή ρυμουλ­κού­με­νου τρο­χή­λα­του ανα­ψυ­κτη­ρίου, καθώς και τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των, εφόσον εξα­σφα­λί­ζε­ται η ελεύ­θερη διέ­λευση του κοινού και ανάλογα με τη σύσταση του εδάφους του αιγια­λού» προ­σθέ­το­ντας ότι το εμβαδόν κάθε παρα­χώ­ρη­σης δεν μπορεί να υπερ­βαί­νει τα πεντα­κό­σια (500) τετρα­γω­νικά μέτρα.

Σε κάθε περί­πτωση πρέπει να παρα­μέ­νει ελεύ­θερη έκταση αιγια­λού σε ποσοστό του­λά­χι­στον 50% (σήμερα είναι 60%) του συνο­λι­κού εμβαδού του, ανάλογα με τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά του αιγια­λού, μη υπο­λο­γι­ζό­με­νου του χώρου που είναι δυσπρό­σι­τος και μη αξιο­ποι­ή­σι­μος και με τους περιο­ρι­σμούς, ως προς το ποσοστό κάλυψης του αιγια­λού, που ορί­ζο­νται στην απόφαση παρα­χώ­ρη­σης».

Στις περι­πτώ­σεις όμορων προς τον αιγιαλό/παραλία του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων μπορεί να παρα­χω­ρεί­ται με αντάλ­λαγμα η απλή χρήση αιγια­λού, παρα­λίας, όχθης ή παρό­χθιας ζώνης, χωρίς δημο­πρα­σία, για χρονικό διά­στημα μέχρι τρία χρόνια. Ο περιο­ρι­σμός του εμβαδού κάθε παρα­χώ­ρη­σης της απλής χρήσης αιγια­λού, παρα­λίας, όχθης ή παρό­χθιας ζώνης, σε 500 τ.μ. Σε περί­πτωση ύπαρξης συνε­χό­με­νων όμορων επι­χει­ρή­σεων προ­βλέ­πε­ται ότι θα κατα­λεί­πε­ται από τις προ­βο­λές των ορίων κάθε επι­χεί­ρη­σης ελεύ­θερη ζώνη του­λά­χι­στον δύο μέτρων εκα­τέ­ρω­θεν των ορίων τους ή και …ακόμα μικρό­τερη.

Ετσι, αν η πρόσοψη της επι­χεί­ρη­σης είναι μικρό­τερη των 6 μέτρων, η ελεύ­θερη ζώνη μειώ­νε­ται κατά 50% εκα­τέ­ρω­θεν των ορίων της. Αν μεταξύ των χώρων που ασκεί­ται η δρα­στη­ριό­τητα της επι­χεί­ρη­σης και των κοι­νό­χρη­στων χώρων παρεμ­βάλ­λε­ται δημο­τική οδός, η ιδιό­τητα του όμορου δια­τη­ρεί­ται. Το ίδιο ισχύει και όταν μεταξύ της επι­χεί­ρη­σης και των ανωτέρω κοι­νο­χρή­στων χώρων παρεμ­βάλ­λε­ται πλατεία. Αν υπάρ­χουν περισ­σό­τε­ρες από μία επι­χει­ρή­σεις που δρα­στη­ριο­ποιού­νται με πρόσοψη σε πλατεία όμορη των ανωτέρω κοι­νό­χρη­στων χώρων, διε­νερ­γεί­ται δημο­πρα­σία για την παρα­χώ­ρηση τμη­μά­των αυτών, η οποία μπορεί να διε­ξα­χθεί και ηλε­κτρο­νικά.

Επι­πλέον, περιο­ρί­ζε­ται σε ένα  έτος από πέντε που ισχύει, το χρονικό διά­στημα απο­κλει­σμού των ορι­ζό­με­νων φυσικών και νομικών προ­σώ­πων από οποια­δή­ποτε παρα­χώ­ρηση αιγια­λού, παρα­λίας, όχθης και παρό­χθιας ζώνης, υδά­τι­νου στοι­χείου, πυθμένα και υπε­δά­φους του πυθμένα θάλασ­σας, λιμνο­θά­λασ­σας, λίμνης και κοίτης πλεύ­σι­μου ποταμού όσων έχουν προ­χω­ρή­σει σε παρά­νομη κατά­ληψη αιγια­λού ή παρα­λίας. Ορί­ζε­ται μάλιστα ότι η συγκε­κρι­μένη διάταξη θα έχει ανα­δρο­μική ισχύ από τις 24 Απρι­λίου 2019!

Διευ­κο­λύν­σεις για Π.Ο.Τ.Α.

Παράλ­ληλα το νομο­σχέ­διο εισάγει πολε­ο­δο­μι­κές αλλαγές και για τη λει­τουρ­γία των Περιο­χών Ολο­κλη­ρω­μέ­νης Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης (Π.Ο.Τ.Α) επι­τρέ­πο­ντας όλες τις κατη­γο­ρίες και χρήσεις γης – ακόμα και τα καζίνο. Ετσι, πλέον θα δίνεται η δυνα­τό­τητα με μία απλή Κοινή Υπουρ­γική Απόφαση μετά την έκδοση του σχε­τι­κού Προ­ε­δρι­κού Δια­ταγ­μα­τος να τρο­πο­ποιεί­ται η οριο­θέ­τη­σης της ΠΟΤΑ έως και κατά 15% αθροι­στικά. Σήμερα το αντί­στοιχο ποσοστό είναι 10% της αρχικώς οριο­θε­τη­μέ­νης έκτασης. Επίσης προ­βλέ­πε­ται η δυνα­τό­τητα από­σπα­σης τμή­μα­τος ή τμη­μά­των ήδη οριο­θε­τη­μέ­νης ΠΟΤΑ και χαρα­κτη­ρι­σμού της ως νέας αυτε­λούς. Οι υπεύ­θυ­νοι της ΠΟΤΑ θα μπορούν να κάνουν χρήση των δια­τά­ξεων περι ανα­γκα­στι­κών απαλ­λο­τριώ­σεων και για την εξαγορά, μετα­τό­πιση, ενσω­μά­τωση ακόμα και κατάρ­γηση οδών που δεν εξυ­πη­ρε­τύν το κοινό ή τρίτους στις εκτά­σεις ΠΟΤΑ.

Συγκε­κρι­μένα προ­βλέ­πε­ται ότι «οδοί που δια­σχί­ζουν τις Π.Ο.Τ.Α. μπορούν να μετα­το­πί­ζο­νται κατά το σχήμα, την έκταση και τη θέση τους για την καλύ­τερη λει­τουρ­γική εξυ­πη­ρέ­τηση της Π.Ο.Τ.Α. και εξα­σφά­λιση της συνέ­χειας των εκτά­σεών της, καθώς και να καθο­ρί­ζο­νται τα απα­ραί­τητα έργα για την εξα­σφά­λιση της πρό­σβα­σης τρίτων ιδιο­κτη­τών και άλλων χρηστών που εξυ­πη­ρε­τού­νταν από τις μετα­το­πι­ζό­με­νες οδούς. Με το ίδιο προ­ε­δρικό διά­ταγμα, τα εντός των ορίων της Π.Ο.Τ.Α. τμήματα των οδών αυτών, εφόσον κρί­νε­ται από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες ότι η δια­τή­ρησή τους δεν είναι ανα­γκαία για την εξυ­πη­ρέ­τηση του κοινού ή τρίτων, μπορούν να καταρ­γού­νται και να ενσω­μα­τώ­νο­νται στην έκταση της Π.Ο.Τ.Α. Η από­κτηση της κυριό­τη­τας των τμη­μά­των των καταρ­γού­με­νων οδών από τον φορέα της Π.Ο.Τ.Α θεω­ρεί­ται δημό­σιας ωφέ­λειας και για την ιδιο­κτη­σιακή ενσω­μά­τωσή τους στην έκταση της Π.Ο.Τ.Α. εφαρ­μό­ζο­νται οι δια­τά­ξεις περί ανα­γκα­στι­κών απαλ­λο­τριώ­σεων».

Επίσης το σχέδιο νόμου προ­βλέ­πει ότι οδικά δίκτυα καθώς και ρέματα που δια­τρέ­χουν εκτά­σεις που χρη­σι­μο­ποιού­νται για τη δημιουρ­γία των ανα­φε­ρό­με­νων οργα­νω­μέ­νων υπο­δο­χέων του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, σύν­θε­των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των, ξενο­δο­χείων 4 και 5 αστέρων και εγκα­τα­στά­σεων ειδικής του­ρι­στι­κής υπο­δο­μής δεν συνι­στούν κατά­τμηση αυτών και δεν προ­σμε­τρώ­νται για τον υπο­λο­γι­σμό του ελά­χι­στου εμβαδού των ιδιο­κτη­σιών. Για τον υπο­λο­γι­σμό των μεγεθών δόμησης (συντε­λε­στές δόμησης, ποσοστό κάλυψης, πυκνό­τητα κλινών ανά στρέμμα) η έκταση του ακι­νή­του θα νοείται ως ενιαίο σύνολο, ενώ οι οικο­δο­μι­κές άδειες και εγκρί­σεις αφορούν το σύνολο της έκτασης.

Δάση και δασικές Εκτά­σεις

Στο σχέδιο νόμου ορί­ζε­ται επίσης ότι επι­τρέ­πε­ται η επέμ­βαση σε δημόσια δάση, δημό­σιες δασικές εκτά­σεις και δημό­σιες εκτά­σεις για τη δημιουρ­γία χιο­νο­δρο­μι­κών κέντρων, εγκα­τα­στά­σεων αξιο­ποί­η­σης ιαμα­τι­κών πηγών – υδρο­θε­ρα­πευ­τη­ρίων, κέντρων θαλασ­σο­θε­ρα­πείας και ξενο­δο­χεια­κών κατα­λυ­μά­των κατη­γο­ρίας 4 ή 5 αστέρων, καθώς και η δημιουρ­γία γηπέδων γκολφ. Ειδικά για το τελευ­ταίο – όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην Εκθεση του Γενικού Λογι­στη­ριου του Κράτους – η επέμ­βαση θα αφορά πλέοντο σύνολο των απα­ραί­τη­των εγκα­τα­στά­σεων για την άσκηση του αθλή­μα­τος του γκολφ και όχι περιο­ρι­στικά τη διά­νοιξη και δημιουρ­γία διόδων δια­δρο­μών γκολφ, όπως ισχύει σήμερα.

Γενι­κό­τερα για τις επεμ­βά­σεις σε δάση ορί­ζε­ται ότι στις ανωτέρω εκτά­σεις μάλιστα ανα­φέ­ρε­ται ότι επι­τρέ­πε­ται η εγκα­τά­σταση μηχα­νι­σμών με συρ­μα­τό­σχοινα (σχοι­νο­σι­δη­ρό­δρο­μοι, καλω­διο­κί­νη­τοι ενα­έ­ριοι θάλαμοι και τηλεσκί) που έχουν σκοπό την εξυ­πη­ρέ­τηση των εγκα­τα­στά­σε­ωνή λει­τουρ­γούν αυτο­τε­λώς, ως ανε­ξάρ­τη­τες εγκα­τα­στά­σεις, «με την προ­ϋ­πό­θεση ότι δεν επέρ­χε­ται αισθη­τική αλλοί­ωση του τοπίου». Επίσης επα­να­προσ­διο­ρί­ζε­ται (πρα­κτικά μειώ­νε­ται) η έκταση που υπο­χρε­ού­νται να ανα­δα­σώ­σουνν οι φορείς δημιουρ­γίας του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων εντός δημο­σίων δασικών εκτά­σεων, ως μέτρο απο­κα­τά­στα­σης του περι­βάλ­λο­ντος. Ετσι, στ εξής θα υπο­λο­γί­ζε­ται μόνο επί των εκτά­σεων, στις οποίες πραγ­μα­το­ποιεί­ται η επέμ­βαση και όχι επί του συνόλου της δασικής έκτασης, για την οποία έχει εγκρι­θεί η επέν­δυση.

Λιμάνια/μαρίνες

Το σχέδιο νόμου ορίζει ότι:

• Δευ­ρύ­νο­νται τα όρια της χερ­σαίας ζώνης των μαρινών από 50.000 σε 80.000 τ.μ..
• Ο υπουρ­γός Του­ρι­σμού μπορεί να προ­χω­ρεί σε δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία για την ανεύ­ρεση φορέα δια­χεί­ρι­σης σε χωρο­θε­τη­μέ­νους του­ρι­στι­κούς λιμένες και ανά­δει­ξης φορέα που θα ανα­λά­βει τη συγκε­κρι­μένη ζώνη αγκυ­ρο­βο­λίου ή κατα­φυ­γίου του­ρι­στι­κών σκαφών.
• προ­βλέ­πε­ται ότι το ΤΑΙΠΕΔ θα ενεργεί ως «Αρχή Σχε­δια­σμού» για τους του­ρι­στι­κούς λιμένες που αξιο­ποιού­νται αυτο­τε­λώς από αυτό.

ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Παράλ­ληλα με το ίδιο νομο­σχέ­διο δημιουρ­γεί­ται το νομο­θε­τικό πλαίσιο για την ανά­πτυξη,του κατα­δυ­τι­κού του­ρι­σμού στην Ελλάδα και συνο­πτικά προ­βλέ­πε­ται:

-Σύσταση Συμ­βου­λίου Κατα­δυ­τι­κού Του­ρι­σμού,

– Καθο­ρι­σμός των πρου­πο­θέ­σεων κατα­δύ­σεων στα αξιο­θέ­ατα κατα­δυ­τι­κού του­ρι­σμού, ήτοι σε κηρυγ­μέ­νους Ενά­λιους Αρχαιο­λο­γι­κούς Χώρους, που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως Επι­σκέ­ψι­μοι Ενάλιοι Αρχαιο­λο­γι­κοί Χώροι (ΕΕΑΧ), στα ναυάγια πλοίων και αερο­σκα­φών, που έχουν βυθι­στεί προ των τελευ­ταίων πενήντα (50) ετών καθώς και στα Ελεύ­θερα Τεχνητά Υπο­βρύ­χια Αξιο­θέ­ατα (ποντι­σμένα ‘παρα­δο­σιακά πλοία, ναυάγια, πλωτά ναυ­πη­γή­ματα, έργα τέχνης κ.λπ.), όπου ευρί­σκο­νται.

– Δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς με επι­βα­τικά πλοία ή μικρά σκάφη μέχρι δέκα (10) μέτρων δυτών ελεύ­θε­ρης κατά­δυ­σης και συμ­με­τε­χό­ντων σε οργα­νω­μένη συνο­δευό­μενη περι­ή­γηση επι­φά­νειας με μάσκα και ανα­πνευ­στήρα. (Σήμερα περιο­ρί­ζο­νται στη μετα­φορά αυτο­δυ­τών και εξο­πλι­σμού κατα­δύ­σεων).

-Δύναται να προ­βλέ­πε­ται πέριξ του κατα­δυ­τι­κού πάρκου, ζώνη ασφα­λείας πλάτους του­λά­χι­στον 50 μέτρων όπου απα­γο­ρεύ­ο­νται η αλιεία και ναυ­σι­πλοΐα και πέραν αυτής ζώνη ελεγ­χό­με­νης ήπιας αλιείας πλάτους 250 μέτρων, όπου θα ασκεί­ται μόνον με ερα­σι­τε­χνικά και επαγ­γελ­μα­τικά παρά­κτια αλιευ­τικά σκάφη,

– Καταρ­γεί­ται ο περιο­ρι­σμός οριο­θέ­τη­σης κατα­δυ­τι­κού πάρκου σε από­σταση μικρό­τερη των τριών (3) ν.μ. από κηρυγ­μένο ενάλιο αρχαιο­λο­γικό χώρο,

– Επι­τρέ­πε­ται με υ.α. τα κατα­δυ­τικά πάρκα να περι­λαμ­βά­νουν στο θαλάσ­σιο χώρο τους τόσο κηρυγ­μέ­νους ενά­λιους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους, στους οποίους θα απα­γο­ρεύ­ο­νται η είσοδος και οι κατα­δύ­σεις, όσο και ΕΕΑΧ.

-Καθορίζεται το ετήσιο αντάλ­λαγμα (μίσθωμα) για την παρα­χώ­ρηση αμιγώς του θαλάσ­σιου χώρου του κατα­δυ­τι­κού πάρκου το οποίο δια­μορ­φώ­νε­ται κλι­μα­κωτά σε συσχέ­τιση με τη μέση τιμή παρα­χώ­ρη­σης απλής χρήσης αιγια­λού ανά δήμο. Για την κατα­βολή του μισθώ­μα­τος δίδεται περί­ο­δος χάριτος ενός (1) έτους από την παρα­χώ­ρηση, για την οποία δεν κατα­βάλ­λε­ται μίσθωμα.

-Σε περί­πτωση, που εντός του Κατα­δυ­τι­κού Πάρκου βρί­σκο­νται ναυάγια ή και ναυα­γή­ματα, που απο­τε­λούν κυριό­τητα του Μετο­χι­κού Ταμείου Ναυ­τι­κού (Μ.Τ.Ν.), ο Φορέας Δια­χεί­ρι­σης υπο­χρε­ού­ται να κατα­βάλ­λει προς το Μ.Τ.Ν. το δέκα τοις εκατό (10%) του ετήσιου μισθώ­μα­τος για την παρα­χώ­ρηση των δικαιω­μά­των δια­χεί­ρι­σης του Πάρκου.

Πηγή ethnos.gr

 

Μαρία Λιλιο­πού­λου