Mητροπολίτης Pόδου, Kύριλλος: «Η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιμετώπισε την κατάσταση με την ευθύνη που της αναλογεί»

Σεβα­σμιώ­τατε, η ζωή μας και η καθη­με­ρι­νό­τητά μας άλλαξαν με την παν­δη­μία του κορω­νοϊού. Πώς αυτό επη­ρέ­ασε κατά την άποψή σας, την εκκλη­σια­στική ζωή των ορθο­δό­ξων χρι­στια­νών;

Η επελ­θούσα επι­δη­μία άλλαξε εν γένει την καθη­με­ρι­νό­τητά μας και ανα­στά­τωσε την προ­σω­πική και κοι­νω­νική μας ζωή. Η εκκλη­σια­στική ζωή είναι άμεσα συν­δε­δε­μένη με την προ­σω­πική ζωή του πιστού και τις εμφα­νί­σεις της κοι­νω­νι­κής ζωής. Κατά συνέ­πεια και αυτή επη­ρε­ά­στηκε και τούτο είναι εμφανές. Από τη μιά οι πιστοί έχουν τον φόβο για τον κίνδυνο που προ­έρ­χε­ται από τις συνα­θροί­σεις (εκκλη­σια­στική ζωή άνευ συνά­ξεως των πιστών δεν υπάρχει) και από τήν άλλη η ανα­στολή της λει­τουρ­γίας των Ναών παρε­μπο­δί­ζει την έκφραση της εκκλη­σια­στι­κής ζωής. Απο­μέ­νει η προ­σευχή στό σπίτι και η επί­σκεψη στους εκτός λει­τουρ­γίας Ναούς, αλλλά τούτο δεν απο­τε­λεί έκφραση εκκλη­σια­στι­κής ζωής αλλά προ­σω­πι­κής ευλά­βειας.

Τόσο το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο όσο και η Εκκλη­σία της Ελλάδας απο­φά­σι­σαν να κλεί­σουν τους ναούς και ζήτησαν από τους πιστούς να απέχουν από τον εκκλη­σια­σμό και από τη Θεία Κοι­νω­νία. Πώς έχουν τα πράγ­ματα στη Ρόδο;

Η πολι­τεία απο­φά­σισε και η Εκκλη­σία (Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο και Εκκλη­σία της Ελλάδος) ακο­λού­θησε τίς επι­τα­γές της πολι­τείας. Προ­χω­ρή­σαμε συντε­ταγ­μένα στο πλαίσιο των νόμων της συντε­ταγ­μέ­νης πολι­τείας, της οποίας είμαστε πολίτες. Η Εκκλη­σία κατα­νοεί την αγωνία της αρμο­δίων της πολι­τείας γιά την ενε­στώσα κατά­σταση και αντι­με­τώ­πισε την πραγ­μα­τι­κό­τητα με την ευθύνη που της ανα­λο­γεί. Σε τέτοιας φύσεως δύσκο­λες κατα­στά­σεις έχουμε το χρέος να προ­χω­ρούμε συντε­ταγ­μένα και να απο­φεύ­γουμε εκείνα τα οποία θα διχά­σουν. Στη νησί μας η λει­τουρ­γική ζωή συνε­χί­ζε­ται στα Μονα­στή­ρια μας με τη συμ­με­τοχή των μελών των Αδελ­φο­τή­των τους, χωρίς τη συμ­με­τοχή προ­σκυ­νη­τών. Σε κάποιες περι­πτώ­σεις τελού­νται Ακο­λου­θίες ή η Θεία Λει­τουρ­γία κεκλει­σμέ­νων των θυρών αλλά δια­κρι­τικά για να απο­φευ­χθεί συγκέ­ντρωση των πιστών.

Πώς αντέ­δρα­σαν οι Ροδίτες σε αυτό το άκουσμα; Πολλοί έσπευ­σαν μέσα από τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης να επι­τε­θούν και πάλι στην Εκκλη­σία, αλλά οι πιστοί θέλουν να εκκλη­σια­στούν. Άλλωστε δια­νύ­ουμε την Σαρα­κο­στή.

Οι αντι­δρά­σεις είναι δια­φο­ρε­τι­κές, όπως σε κάθε περί­πτωση που αφορά δημόσια πράγ­ματα. Η πλειο­ψη­φία είδε θετικά την εκκλη­σια­στική αντα­πό­κριση στις πολι­τεια­κές απο­φά­σεις. Ένας ικανός αριθμός πιστών μας αντέ­δρασε και αντιδρά αρνη­τικά και εκφρά­ζει την δυσα­ρέ­σκειά του. Το γεγονός ότι αυτή την περίοδο δια­νύ­ουμε την Μεγάλη Τεσ­σα­ρα­κο­στή και επί­κει­νται η Μεγάλη Εβδο­μάδα και το Πάσχα δυσχε­ραί­νει την κατά­σταση. Κατα­νο­ούμε την αγωνία των πιστών, που είναι και δική μας αγωνία. Η ενε­στώσα πραγ­μα­τι­κό­τητα δημιουρ­γεί θλίψη αλλ᾿ ως Χρι­στια­νοί έχουμε το χρεός να την αντι­με­τω­πί­σουμε πνευ­μα­τικά. Οι αντι­πα­ρα­θέ­σεις δεν ωφελούν και ο δια­χω­ρι­σμός των ανθρώ­πων μας σε πιστούς, ολι­γο­πί­στους και απί­στους θα τραυ­μα­τί­σει το εκκλη­σια­στικό σώμα και, κατά συνέ­πειαν, το κοι­νω­νικό σύνολο. Μέσα στην ενότητα της πίστεως, που αυτό τον καιρό εκφρά­ζε­ται δια της προ­σω­πι­κής προ­σευ­χής μας, μπο­ρούμε να ατε­νί­σουμε με αισιο­δο­ξία την επόμενη μέρα, κατά την οποία θα επι­στρέ­ψουμε με ασφά­λεια στη καθη­με­ρι­νό­τητά μας.

Γνω­ρί­ζουμε ότι έχει γίνει πολύς λόγος αλλά θέλω να σας ρωτήσω: Μπορεί η θεία μετά­ληψη να γίνει με άλλους τρόπους για τους ηλι­κιω­μέ­νους ή πάσχο­ντες οι οποίοι ανήκουν σε ευπα­θείς ομάδες, πράγμα κ.λπ.;

Η Εκκλη­σία έχει την πολυετή εμπει­ρία της επί του ζητή­μα­τος της ερω­τή­σεώς σας. Η εμπει­ρία της είναι ότι δια της Θείας Κοι­νω­νίας δεν μετα­δί­δο­νται νοσή­ματα. Η πρα­κτική των Λει­τουρ­γών του Αγίου Θυσια­στη­ρίου (Λει­τουρ­γών Κλη­ρι­κών) είναι να κατα­λύ­ουν ό,τι απέ­μεινε στο Αγιο Ποτήριο μετά την μετά­ληψη των πιστών. Αν ήταν δυνατή η μετά­δοση νοση­μά­των οι πρώτοι παθό­ντες θα ήταν οι Κλη­ρι­κοί μας, μάλιστα δε αυτοί που δια­κο­νούν στα Νοσο­κο­μεία και κοι­νω­νούν αρρώ­στους που πάσχουν από μετα­δο­τικά νοσή­ματα. Η πίστη έχει τους δικούς της όρους λει­τουρ­γίας, ακα­τα­νο­ή­τους για όσους είναι άγευ­στοι της εκκλη­σια­στι­κής εμπει­ρίας.

Τελικά, πώς εμείς οι Ορθό­δο­ξοι θα κάνουμε Πάσχα στην Ελλάδα;

Από τα λεχθέ­ντα της υπουρ­γού Παι­δείας η κυβέρ­νηση προ­σα­να­το­λί­ζε­ται να επι­τρέ­ψει τις Ακο­λου­θίες της Μεγάλης Εβδο­μά­δας κεκλει­σμέ­νων των θυρών, δηλαδή με την παρου­σία του Ιερέως, των Ιερο­ψαλ­τών καί κάποιων απο το βοη­θη­τικό προ­σω­πικό, για να είναι εφικτή η μετά­δοσή τους από τα εξω­τε­ρικά μεγά­φωνα και από τα Ραδιο­φω­νικά και Τηλε­ο­πτικά Μέσα, όπου είναι εφικτό. Για τις λεπτο­μέ­ρειες θα απο­φα­σί­σουμε όταν μας γίνουν οι ανα­κοι­νώ­σεις ἐκ μέρους της πολι­τείας και θα ενη­με­ρώ­σουμε σχετικά το πλήρωμα της τοπικής μας Εκκλη­σίας.

Τι μήνυμα θα στεί­λετε στους ανα­γνώ­στες και στους πιστούς;

Να αντι­με­τω­πί­σουμε προ­σω­πικά και συνο­λικά με ευθύνη την ενε­στώσα κατά­σταση και να δια­φυ­λά­ξουμε εαυτούς και αλλή­λους από την δια­σπορά της μετα­δο­τι­κής ασθέ­νειας. Να τηρή­σουμε τα μέτρα της πολι­τείας στο μέτρο που στον καθένα από μας ανα­λο­γεί με απόλυτο σεβασμό στη ζωή μας και στη ζωή του “πλησίον”. Να αξιο­ποι­ή­σουμε δημιουρ­γικά τον χρόνο μας και νά βάλουμε τον Θεό στη ζωή μας. Να προ­σευ­χη­θούμε και να ζητή­σουμε το έλεος του Θεού. Η δυσκο­λία που αντι­με­τω­πί­ζουμε να αξιο­ποι­η­θεί θετικά και να κατα­νο­ή­σουμε ότι τα δεδο­μένα και τα αυτο­νό­ητα απο­τε­λούν σαθρά θεμέλια της ζωής. Η αλήθεια της ζωής βρί­σκε­ται πέραν αυτών και η ισορ­ρο­πία μας εξαρ­τά­ται από την ανα­λο­γία της μετοχής μας σε αυτήν.