Ομιλία του Ιωάννη Παππά στη Βουλή για τον εκλογικό νόμο

“Αν ήξερε ο Μάο Τσε Τουνγκ ότι τη φράση του «Μεγάλη ανα­τα­ραχή, θαυ­μά­σια κατά­σταση» θα τη χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ο Αλέξης Τσίπρας για την απλή ανα­λο­γική. Ίσως και να μην την έλεγε ποτέ .”

Ο Κ. Παππάς κατά τη διάρ­κεια της ομιλίας του στην βουλή επέ­κρινε την στάση της αντι­πο­λί­τευ­σης και συγκε­κρι­μένα τον πρώην πρω­θυ­πουργό κ. Αλέξη Τσίπρα και τα στελέχη του Συριζα για τις παλι­νω­δίες τους κατά τη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σης τους , με την κατάρ­γηση του μνη­μο­νίου , τον ΕΝΦΙΑ και το αχρεί­α­στο δημο­ψή­φι­σμα που έκαναν το όχι ναι.

Σήμερα η χώρα έχει μια σοβαρή κυβέρ­νηση κι ένα φερέγ­γυο Πρω­θυ­πουργό, τον Κυριάκο Μητσο­τάκη που κάνει πράξη ότι υπο­σχέ­θηκε, αυτό μπορεί να φαί­νε­ται στον Συριζα πρω­τό­γνωρο αλλά είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα. Επι­πλέον επέ­κρινε την αντι­πο­λί­τευση για την άρνηση τους να ψηφί­σουν τον νέο εκλο­γικό νόμο. Χαρα­κτη­ρι­στικά ανέφερε για τον πρώην πρω­θυ­πουργό Αλ. Τσίπρα ,που χρη­σι­μο­ποί­ησε στο παρελ­θόν μία φράση του Μάο «μεγάλη ανα­τα­ραχή, θαυ­μά­σια κατά­σταση» όταν μιλούσε για την απλή ανα­λο­γική , σχο­λιά­ζο­ντας πού να ήξερε ο Μάο Τσε Τουνγκ ότι τη φράση του θα τη χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ο Αλέξης Τσίπρας για την απλή ανα­λο­γική. Ίσως και να μην την έλεγε ποτέ αν το ήξερε.

Επίσης έκανε αναφορά στον και­ρο­σκο­πι­σμό και τυχο­διω­κτι­σμό του ΣΥΡΙΖΑ για τον εκλο­γικό νόμο, που θυμίζει την τακτική Παπαν­δρέου του 89 προ­κει­μέ­νου να παγι­δεύ­σει την τότε κυβέρ­νηση του Κων. Μητσο­τάκη και τους χαρα­κτή­ρισε ως κακή αντι­γραφή. Η κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη καταρ­γεί την απλή ανα­λο­γική σε έναν πολι­τικό χρόνο που δεν μπορεί να συν­δε­θεί με κανένα σενάριο πρόωρων εκλογών. Ο λόγος που καταρ­γεί­ται η απλή ανα­λο­γική είναι απλός. Γιατί δεν εξα­σφα­λί­ζει την κυβερ­νη­σι­μό­τητα της χώρας με την πρόφαση της ανα­λο­γι­κό­τη­τας. Η απλή ανα­λο­γική ανοίγει την κερ­κό­πορτα της αστά­θειας και της ακυ­βερ­νη­σίας.Αστά­θεια και ακυ­βερ­νη­σία στη χει­ρό­τερη δυνατή συγκυ­ρία. Την ώρα που η ελλη­νική οικο­νο­μία στέ­κε­ται ξανά στα πόδια της και γίνεται παρά­δειγμα προς μίμηση και όχι δακτυ­λο­δει­κτού­μενη. Την περίοδο που η θετική ψυχο­λο­γία στις αγορές και στην ελλη­νική κοι­νω­νία έχει αντι­κα­τα­στή­σει την αβε­βαιό­τητα και την εσω­στρέ­φεια. Τη στιγμή που η Ελλάδα βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο των εξε­λί­ξεων στην ανα­το­λική Μεσό­γειο και είναι ο παρά­γο­ντας στα­θε­ρό­τη­τας στην περιοχή και η ελλη­νική κυβέρ­νηση χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως ένας αξιό­πι­στος συνο­μι­λη­τής. Όλα αυτά με την απλή ανα­λο­γική θα έπαυαν να υπάρ­χουν για να είναι ανοι­χτός ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ προς το πάρε δώσε για την εξουσία.

Σε εκείνο το σημείο ο κ. Παππάς έκανε μια προ­σω­πική αναφορά :γεν­νή­θηκα και είχα την τιμή να εκλεγώ βου­λευ­τής στα ακρι­τικά Δωδε­κά­νησα. Εκεί που χτυπάει δυνατά η καρδιά του ελλη­νι­σμού και οι παλμοί ακού­γο­νται μέχρι την Τουρκία.Σας δια­βε­βαιώ λοιπόν ότι ο τόπος μου έχει ανάγκη τη στα­θε­ρό­τητα, την ηρεμία, την αισιο­δο­ξία και την προ­ο­πτική.

Για τον εκλο­γικό νόμο που κατέ­θεσε η κυβέρ­νηση ανέφερε ότι είναι πραγ­μα­τικά δίκαιος. Είναι πιο ανα­λο­γι­κός από τον νόμο που ίσχυε μέχρι τον περα­σμένο Ιούλιο

Το μπόνους είναι κλι­μα­κωτό και για να το πάρει ένα κόμμα πρέπει να συγκε­ντρώ­σει 25% και για κάθε μισή μονάδα παρα­πάνω, αποσπά μία έδρα επι­πλέον ως μπόνους.Για να λάβει και τις 50 έδρες ως μπόνους το πρώτο κόμμα πρέπει να έχει συγκε­ντρώ­σει το 40% όσων ψήφισαν.

Ο στόχος είναι να μπορεί με έναν πιο δίκαιο τρόπο να εξα­σφα­λί­ζε­ται η κυβερ­νη­σι­μό­τητα και η στα­θε­ρό­τητα της χώρας και η απο­τύ­πωση της θέλησης των Ελλήνων πολιτών που ψηφί­ζουν.Τα απο­τε­λέ­σματα της απλής ανα­λο­γι­κής τα βλέ­πουμε στην πράξη στην τοπική αυτο­διοί­κηση, οπως στον δήμο Ορε­στιά­δας και Πατρέων, τα παρα­δείγ­ματα από την τοπική αυτο­διοί­κηση δεί­χνουν τι πρέπει να απο­φύ­γουμε

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι

Τέλος κάλεσε ολες τις πτέ­ρυ­γες της βουλής να υπερ­ψη­φί­σουν τον νέο εκλο­γικό νόμο και να στείλει ένα μήνυμα ενό­τη­τας όπως με την ανά­δειξη της Αικα­τε­ρί­νης Σακελ­λα­ρο­πού­λου σε Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας με τις ψήφους και της αντι­πο­λί­τευ­σης