Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος τριών ατόμων που είχαν εμπλακεί σε υπόθεση κατοχής 3.361 «μαϊμού» προϊόντων

Να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος μιας κατοί­κου των Κοσκι­νού και δύο κατοί­κων της Ρόδου για εξα­κο­λου­θη­τική χρήση από κοινού και κατά μόνας πλαστού εγγρά­φου, απο­φά­σισε με βού­λευμα που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η πρώτη ηλικίας 47 ετών, ιδιο­κτή­τρια κατα­στη­μά­των πώλησης του­ρι­στι­κών ειδών, είχε αφεθεί ελεύ­θερη με τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της εμφά­νι­σής της μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας της ενώ ελεύ­θε­ρες χωρίς όρους αφέ­θη­καν δύο υπεύ­θυ­νες λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των της πρώτης, ηλικίας 40 και 42 ετών.

Με το βού­λευμα αίρο­νται οι περιο­ρι­στι­κοί όροι που είχαν επι­βλη­θεί στην πρώτη.

Oι ανωτέρω συνε­λή­φθη­σαν την 19η Iουλίου 2018, από αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου.

Συνο­λικά βρέ­θη­καν και κατα­σχέ­θη­καν 3.361 είδη (ένδυσης, υπό­δη­σης και αξε­σουάρ), τα οποία απο­τε­λούν προ­ϊ­ό­ντα αντι­γρα­φής γνήσιων εμπο­ρι­κών σημάτων γνωστών εται­ρειών.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι το μόνο αδίκημα που τελέ­στηκε είναι αυτό της κατοχής και θέσης σε κυκλο­φο­ρία προ­ϊ­ό­ντων που φέρουν αλλό­τριο σήμα το οποίο ωστόσο διώ­κε­ται κατ’ έγκληση, η οποία δεν υπο­βλή­θηκε από τις εται­ρείες που θίγο­νται.

Την 19η Iουλίου 2018 καταγ­γέλ­θηκε από νομίμως εξου­σιο­δο­τη­μένο εκπρό­σωπο και ειδικό εξου­σιο­δο­τη­μένο πραγ­μα­το­γνώ­μονα των εται­ρειών ADIDAS, BURBERRY, DSquared2, Gucci, GIVENCHY, KENZO, ΝΙΚΕ και CHLOE, ότι λει­τουρ­γούν κατά­στη­ματα στην Ρόδο ιδιο­κτη­σίας της πρώτης κατη­γο­ρού­με­νης στα οποία δια­τί­θε­νται προς λιανική πώληση προ­ϊ­ό­ντα που φέρουν επ’ αυτών τα κατο­χυ­ρω­μένα σήματα και δια­κρι­τικά γνω­ρί­σματα των ανωτέρω εται­ρειών και τα οποία απο­τε­λούν προ­ϊ­ό­ντα απο­μί­μη­σης.

Κατόπιν των ανωτέρω σε έρευνα που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε από αστυ­νο­μι­κούς, σε κατά­στημα επί της οδού Σωκρά­τους στην Mεσαιωνική Πόλη δια­πι­στώ­θηκε ότι η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη ως προ­σω­ρινά υπεύ­θυνη διέθετε προς πώληση προ­ϊ­ό­ντα τα οποία απο­τε­λούν απο­μι­μή­σεις των γνησίων και προ­στα­τευό­με­νων εμπο­ρι­κών σημάτων των εται­ρειών.

Επίσης την ίδια ημέρα το πρωί, σε έρευνα που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε από αστυ­νο­μι­κούς σε κατά­στημα διά­θε­σης ενδυ­μά­των – αξε­σουάρ σε εμπο­ρικό κέντρο στην Ε.Ο. Ρόδου-Φαληρακίου δια­πι­στώ­θηκε ότι η τρίτη πωλούσε ομοίως προ­ϊ­ό­ντα «μαϊμού».

Aκόμη μια έρευνα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σε κατά­στημα διά­θε­σης ενδυ­μά­των – αξε­σουάρ στην περιοχή του Φαλη­ρα­κίου όπου κατα­σχέ­θη­καν μεγάλες ποσό­τη­τες όμοιων προ­ϊ­ό­ντων αλλά και σε απο­θη­κευ­τικό χώρο του κατα­στή­μα­τος.

Έλεγχος έγινε και σε κατά­στημα διά­θε­σης ενδυ­μά­των – αξε­σουάρ επί της οδού Ερμού του Φαλη­ρα­κίου και στον απο­θη­κευ­τικό χώρο αυτού, όπου βρέ­θη­καν και κατα­σχέ­θη­καν κι άλλες ποσό­τη­τες απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων.

Aπολογούμενη η πρώτη επε­σή­μανε ότι δια­τη­ρεί στη Ρόδο, τρία του­ρι­στικά κατα­στή­ματα και ειδι­κό­τερα δύο στο Φαλη­ράκι και ένα στη Μεσαιω­νική Πόλη.

Ο χαρα­κτή­ρας των εν λόγω κατα­στη­μά­των, είναι αμιγώς του­ρι­στι­κός, αφού και τα τρία λει­τουρ­γούν απο­κλει­στικά και μόνο τους θερι­νούς μήνες, απευ­θύ­νο­νται σε αλλο­δα­πούς παρα­θε­ρι­στές και δια­θέ­τουν διάφορα του­ρι­στικά είδη, όπως είδη θαλάσ­σης, ανα­μνη­στικά σου­βε­νίρ, τοπικά παρα­δο­σιακά προ­ϊ­ό­ντα και πρό­χειρα καλο­και­ρινά ενδύ­ματα.

Ως προς την νόμι­μό­τητα των ενδυ­μά­των επε­σή­μανε πως η ίδια ανέφερε στις αστυ­νο­μι­κές αρχές, ότι γνώριζε ότι ήταν απο­μι­μη­τικά, πλην όμως, επειδή τα είχε αγο­ρά­σει νόμιμα, με νόμιμα φορο­λο­γικά παρα­στα­τικά και τιμο­λό­για, πίστευε δικαιο­λο­γη­μένα ότι θα μπο­ρούσε να τα δια­θέ­σει αφού αυτά πωλού­νταν ως εμφα­νείς απο­μι­μή­σεις των γνησίων σε πολύ χαμηλές τιμές, χωρίς να παρα­πλα­νούν τους κατα­να­λω­τές.

Tόνισε ότι η συλ­λο­γι­στική των εκτι­μη­τών ότι ο υπο­ψή­φιος αγο­ρα­στής των απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων θα απο­στε­ρούσε τάχα τις εται­ρείες κατα­σκευής των γνήσιων από την πραγ­μα­τική αξία που θα εισέ­πρατ­ταν αν επρό­κειτο να πωλη­θούν αντί­στοιχα γνήσια προ­ϊ­ό­ντα όχι μόνο είναι παρά­λογη αλλά απο­τε­λεί ανε­πί­τρε­πτη επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία υπέρ των εται­ρειών που κατα­σκευά­ζουν τα γνήσια προ­ϊ­ό­ντα η περιου­σιακή βλάβη των οποίων δεν ισούται με τη διαφορά της τιμής πώλησης απο­μι­μή­σεων και γνήσιων για τον απλού­στατο λόγο ότι οι αγο­ρα­στές των απο­μι­μή­σεων δεν έχουν την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα να αγο­ρά­σουν τα γνήσια.

Πρό­σθεσε μάλιστα ότι η κυριό­τερη από­δειξη της απο­μι­μη­τι­κής φύσης των πωλού­με­νων ενδυ­μά­των είναι η ίδια η τιμή τους.

Oι δύο συγκα­τη­γο­ρού­με­νές της τόνισαν ότι δήλωναν στους αγο­ρα­στές ότι επρό­κειτο για απο­μι­μή­σεις γνησίων προ­ϊ­ό­ντων.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κκ Εμμα­νουήλ Κου­τσού­κος και Δήμος Μου­τά­φης.