Eπαυσε οριστικά η δίωξη για απάτη κατ’ εξακολούθηση εις βάρος του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου

Eπαυσε χθες ορι­στικά από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, η δίωξη εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση με περιου­σιακό όφελος και αντί­στοιχη ζημία άνω των 120.000 ευρώ.

Ο μηνυτής, κάτοι­κος της Αμμο­ο­πής Μενετών χθες με δήλωση του ενώπιον του κακουρ­γιο­δι­κείου ανε­κά­λεσε την μήνυση που είχε υπο­βά­λει.

Σημειώ­νε­ται ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος εκτίει από την 9η Ιανουα­ρίου 2019 ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης και 8 ετών που του επέβαλε το ίδιο δικα­στή­ριο γιατί τον έκρινε ένοχο υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας από δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας εις βάρος του δημο­σίου, ποσού που υπερ­βαί­νει τα 146.735,14 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση και νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα.

Στην νέα υπόθεση που εξε­τα­ζό­ταν χθες, ο φερό­με­νος ως θύμα είχε υπο­βά­λει τον Οκτώ­βριο του 2015 έγκληση εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου και κατά παντός άλλου υπευ­θύ­νου υπαλ­λή­λου ή στε­λέ­χους του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος.

Όπως υπο­στή­ριξε, δια­τη­ρούσε ένα λογα­ρια­σμό με την ηλι­κιω­μένη θεία του, αδελφή του πατέρα του, που απε­βί­ωσε την 7η Μαΐου 2006.

Είχαν, όπως ανα­φέ­ρει, επεν­δύ­σει τις κατα­θέ­σεις τους σε repos της τρά­πε­ζας και είχαν απευ­θυν­θεί στον τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή.

Όπως ισχυ­ρί­στηκε, ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ηλικία της θείας του αλλά και την ιδιαί­τερη εμπι­στο­σύνη τους στο πρόσωπό του, τους έπεισε να προβούν στην αγορά repos διότι θα είχαν ασυ­γκρί­τως υψη­λό­τε­ρες απο­δό­σεις.

Η θεία του μηνυτή φέρεται να προέβη στις 31.03.2003 σε ανάληψη ποσού 100.000€ και στις 13.08.2003 σε ανάληψη ποσού 150.000 ευρώ και να τα παρέ­δωσε στον τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή, λαμ­βά­νο­ντας τους αντί­στοι­χους τίτλους, οι οποίοι, όπως αργό­τερα απε­δεί­χθη και έχει ήδη ανα­γνω­ρί­σει η Αγρο­τική Τράπεζα, ουδεμία αξία έχουν καθώς τυγ­χά­νουν πλαστοί.

Υπο­στή­ριξε συγκε­κρι­μένα ότι ο τέως διευ­θυ­ντής, συμπλή­ρωσε ένα έντυπο (σύμβαση εξω­νή­σεως δικαιω­μά­των επί τίτλων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου), το οποίο υπέ­γραψε η θεία του και ο ίδιος και στις δύο περι­πτώ­σεις και έθεσε μάλιστα επ’ αυτού και τη σφρα­γίδα της τρά­πε­ζας.

Με την δημο­σιο­ποί­ηση του σκαν­δά­λου δια­πί­στωσε με μεγάλη έκπληξη, ότι τόσο ο ίδιος όσο και η ηλι­κιω­μένη θεία του, είχαν πέσει θύματα μίας απί­στευ­της υπό­θε­σης απάτης, της μεγα­λύ­τε­ρης στα δωδε­κα­νη­σιακά χρονικά, με θύματα εκα­το­ντά­δες ανυ­πο­ψί­α­στους Καρ­πα­θί­ους και κατοί­κους της νήσου Καρ­πά­θου εν γένει, οι οποίοι προ­χώ­ρη­σαν στη σύναψη ανυ­πάρ­κτων repos, εξα­πα­τη­θέ­ντες από τον τέως διευ­θυ­ντή, ο οποίος τους παρου­σί­αζε τους εν λόγω τίτλους, την ύπαρξη και εγκυ­ρό­τητα των οποίων αρνεί­ται η Aγροτική Τράπεζα, ως υπαρ­κτούς, απο­λύ­τως ασφα­λείς και κερ­δο­φό­ρους, προ­κει­μέ­νου να προ­σπο­ρι­στεί ίδιον χρη­μα­τικό όφελος και ενώ γνώριζε εκ της θέσεώς του, ότι οι εν λόγω τίτλοι, που αυτός επι­νό­ησε, ουδεμία αξία και υπό­σταση είχαν.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου παρέστη η δικη­γό­ρος κ. Σοφία Πρού­σαλη και ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης της κατη­γο­ρίας, που εγχεί­ρησε την δήλωση ανά­κλη­σης, ο δικη­γό­ρος κ. Κ. Δια­κο­νής.