ΠΑΣΟΚ , τελικά μας φταίει το Brand; – Γράφει ο Βάιος Καλοπήτας

Το Νοέμ­βριο 2017 κάναμε μια μεγάλη προ­σπά­θεια για την ανα­γέν­νησή της παρά­τα­ξης με την συμ­με­τοχή 212.000 συνι­δρυ­τών. Το εγχεί­ρημα ήταν πρω­τό­γνωρο και δημιουρ­γούσε εκτός από μεγάλες προσ­δο­κίες και λογικά ερω­τή­ματα, όπως αν θα έπρεπε τα κόμματα να δια­λυ­θούν την επόμενη μέρα; Τι θα γίνει με το ΠΑΣΟΚ το μεγα­λύ­τερο και πιο ιστο­ρικό κομμάτι του νεο­σύ­στα­του φορέα.

Μερικά πράγ­ματα όμως θα μπο­ρούσε να τα είχε λύσει η ίδια η ζωή , την επόμενη ημέρα της εκλογής αρχηγού προσ­δο­κού­σαμε να υπήρχε ένα ανα­νε­ω­μένο κόμμα (το νέο κόμμα δεν είχε ουσια­στι­κές δια­φο­ρές με το παλιό, την Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη), με ένα νέο μητρώο μελών , την επομένη του συνε­δρίου νέα όργανα (επι­λέ­χθηκε να γίνει ανα­πα­λαί­ωση με διο­ρι­σμέ­νους συνέ­δρους , καθη­λώ­νο­ντας την δυνα­μική της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας) και βέβαια την επομένη των εθνικών εκλογών μια νέα κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα (δεν την λες και νέα, στόχος ήταν να εκλε­χθούν οι ισόβιοι βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος). Αν το εγχεί­ρημα είχε πετύχει, θα είχε πάρει τέτοια δυνα­μική που σχεδόν κανένα δεν θα απα­σχο­λούσε η διάλυση των κομ­μά­των και το ΠΑΣΟΚ, για τον απλό λόγο πως τα μέλη τους ανε­ξάρ­τητα της πολι­τι­κής τους αφε­τη­ρίας θα είχαν βρει μία νέα ελπι­δο­φόρα στέγη.

Σήμερα είμαστε στο σημείο που ξεκι­νή­σαμε. Η απο­τυ­χία του Κινή­μα­τος Αλλαγής μοιραία οδηγεί την συζή­τηση πίσω στο ΠΑΣΟΚ. Μία συζή­τηση που είχε ξεκι­νή­σει αρκετά πριν την προ­κή­ρυξη των εθνικών εκλογών. Τελικά το να ζητή­σουμε εθνικές

εκλογές μάλλον δεν ήταν τόσο αθώο , είχε την λογική να απο­προ­σα­να­το­λί­σουμε την βάση που σιγό­βραζε με τις άστοχες κινή­σεις.

Ούτως η άλλως η μετά­βαση ήταν δύσκολή δια­δι­κα­σία, παρά τα χρέη τα οποία όλοι επι­κα­λού­νται, το ΠΑΣΟΚ το χρειά­ζο­νται. Το χρειά­ζο­νται όχι μόνο για να συμ­με­τέ­χουν και να είναι μέλη σε διεθνής οργα­νι­σμούς σε συνα­ντή­σεις και συνε­δριά­σεις του Ευρω­παϊ­κού Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος, το χρειά­ζο­νται κυρίως για την πολι­τική του Ιστορία και παρα­κα­τα­θήκη. Κίνημα Αλλαγής χωρίς ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει , ΠΑΣΟΚ όμως χωρίς Κίνημα Αλλαγής υπάρχει.

Το Κίνημα Αλλαγής έφερε ένα απο­τέ­λε­σμα στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 (8,1%) βελ­τιω­μένο σε σχέση με τις προη­γού­με­νες εκλογές ωστόσο καθόλου ικα­νο­ποι­η­τικό (σε συν­δυα­σμό και με το 32% του ΣΥΡΙΖΑ). Ένα απο­τέ­λε­σμα που δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις προσ­δο­κίες των μελών ειδικά των ανθρώ­πων που ψήφισαν τον Νοέμ­βριο του 2017 για την Κεντρο­α­ρι­στερά, ένα απο­τέ­λε­σμα που δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην ιστο­ρική δια­δρομή της παρά­τα­ξης και στο ρόλο που θέλει να δια­δρα­μα­τί­σει στην μετα­μνη­μο­νιακή εικόνα της πατρί­δας μας.

Αντί­πα­λος μας στις εκλογές της 7ης Ιουλίου δεν ήταν ούτε η Νέα Δημο­κρα­τία ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο κακός μας εαυτός. Έναν εαυτό που συνε­χί­ζουμε να τον δεί­χνουμε μέσα από μη δημο­κρα­τι­κές , περι­χα­ρα­κω­μέ­νες λογικές. Οι άστοχες κινή­σεις και οι επι­λο­γές συνε­χί­ζο­νται, διότι αν είχαμε κατα­νο­ή­σει τα λάθη μας, δεν θα τα επα­να­λαμ­βά­ναμε.

Όταν ζητάς κανο­νι­κό­τητα για τη χώρα, δεν μπορείς να μην έχεις κανο­νι­κό­τητα στο κόμμα. Χαι­ρε­τίζω λοιπόν την απόφαση διε­ξα­γω­γής συνε­δρίου ΠΑΣΟΚ. Ας σοβα­ρευ­τούμε όμως, συνέ­δριο χωρίς εκλογή οργάνων, δεν είναι συνέ­δριο. Όπως επίσης δεν αρκεί η εκλογή οργάνων, ως μέλος της ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ περι­μένω ένα συνέ­δριο, αντάξιο της Ιστο­ρίας του Κινή­μα­τος, ειδικά αν έχει εξαγ­γελ­θεί από το 2017. Μέχρι πρό­τι­νος είχαμε την δικαιο­λο­γία πως είμαστε σε προ­ε­κλο­γική περίοδο, τώρα;

Το πρό­βλημα δεν είναι το brand , αν και προ­σω­πικά προτιμώ το ΠΑΣΟΚ ως brand name από το Κίνημα Αλλαγής. Το πρό­βλημα είναι βαθιά πολι­τικό και απαντά στο ερώτημα τι κόμμα θέλουμε;

Χρεια­ζό­μα­στε ένα σύγ­χρονο Δημο­κρα­τικό ΠΑΣΟΚ όπου θα δώσει απά­ντηση στο μεγάλο πρό­βλημα της πολι­τι­κής ζωής του τόπου, που δεν είναι άλλο από την ανυ­παρ­ξία κομ­μά­των αρχών, θα διδάξει ότι τα κόμματα είναι συλ­λο­γικά πολι­τικά υπο­κεί­μενα, και όχι παρέες που παίρ­νουν απο­φά­σεις πίσω από κλει­στές πόρτες για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τις προ­σω­πι­κές τους στρα­τη­γι­κές.

Στόχος του συνε­δρίου θα πρέπει να είναι η ανα­τροπή της απο­τυ­χη­μέ­νης πολι­τι­κής λει­τουρ­γίας μας, που αντα­να­κλά στη χάραξη πολι­τι­κής στρα­τη­γι­κής, στη δια­μόρ­φωση προ­γραμ­μα­τι­κού λόγου, στην κοι­νω­νική μας αντι­στοί­χιση. Ζητού­μενο δεν είναι η εναλ­λαγή προ­σώ­πων στον προ­ε­δρικό θώκο με ταυ­τό­χρονη δια­τή­ρηση απο­τυ­χη­μέ­νων δομικών χαρα­κτη­ρι­στι­κών ενός κόμ­μα­τος με απο­λυ­ταρ­χι­κές λει­τουρ­γίες μέσω διο­ρι­σμέ­νων οργάνων. Αν περιο­ρι­στούμε εκεί, θα είναι κατα­στροφή.

Από το σημείο αυτό ως σημείο εκκί­νη­σης του συνε­δρίου οφεί­λουμε να προ­χω­ρή­σουμε στην εναρ­μό­νιση της Ιδρυ­τι­κής μας Δια­κή­ρυξη, με τα σημε­ρινά δεδο­μένα και να εξη­γή­σουμε στους πολίτες ιδιαί­τερα στην νέα γενιά για ποιο λόγο οι Βασικές Αρχές είναι τόσο επί­και­ρες όσο τότε. Ο πυρήνας των βασικών αρχών και αξιών είναι δεδο­μέ­νος, το τετρά­πτυχο της ιδρυ­τι­κής δια­κή­ρυ­ξης της 3ης του Σεπτέμ­βρη είναι πιο επί­καιρο από κάθε άλλη χρονική περίοδο. Η ιδε­ο­λο­γική και πολι­τική φυσιο­γνω­μία δεδο­μένη.

Στον καθρέ­φτη λοιπόν της μελ­λο­ντι­κής λει­τουρ­γίας του φορέα μας θα πρέπει όλοι να βλέ­πουμε όχι τον εαυτό μας αλλά τις γενιές μέλ­λο­ντος.

Υ.Γ. Για να μην ξεχνιό­μα­στε. Το Πανελ­λή­νιο Σοσια­λι­στικό Κίνημα είναι πολι­τικό Κίνημα που αγω­νί­ζε­ται για τους ακό­λου­θους στόχους: #ΕΘΝΙΚΗ_ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ #ΛΑΪΚΗ_ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ #ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ_ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ #ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ_ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Σε κάθε μας απόφαση ας ανα­τρέ­χουμε στον λόγο της ύπαρξης μας.

Βάιος Καλο­πή­τας

Μέλος ΚΠΕ Κίνημα Αλλάγής & ΠΑΣ