ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Tο ντοκιμαντέρ “Ακρα” σε Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου – H υπερπροσπάθεια του Σπ. Xρυσικόπουλου σε πρώτο πλάνο

Μαίρη Φώτη 2 λεπτά ανάγνωση
χρυσικοπουλος

Η πρε­μιέρα του ντο­κι­μα­ντέρ “Άκρα”, στο Διεθνές Φεστι­βάλ Κινη­μα­το­γρά­φου Ουαλίας, που θα διε­ξα­χθεί από τις 24 έως τις 27 Οκτω­βρίου, θα δια­φη­μί­σει τη Ρόδο και το Καστε­λό­ριζο, με τρόπο τέτοιο που οι θεατές θα δουν κρυμ­μέ­νες ομορ­φιές οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν προ­βλη­θεί.

Με εικόνες που δια­φη­μί­ζουν τη Ρόδο, το Καστε­λό­ριζο, τη θάλασσα, την άλλη πλευρά της Ελλάδας, η σκη­νο­θέ­τιδα Δήμητρα Μπα­μπα­δήμα, ανα­δει­κνύει τη δύναμη που κρύβει ο ανθρώ­πι­νος νους για να μπο­ρέ­σει να κατευ­θύ­νει το σώμα, έχοντας στο επί­κε­ντρο τον υπε­ρα­θλητή Σπύρο Χρυ­σι­κό­πουλο.

Η προβολή του ντο­κι­μα­ντέρ, που ξεκινά από το Κάρντιφ τη διεθνή πορεία του, συμπί­πτει με τη συμπλή­ρωση ενός έτους από την υπερ­προ­σπά­θεια του Σπύρου Χρυ­σι­κό­που­λου, να κολυ­μπή­σει από τη Ρόδο μέχρι το Καστε­λό­ριζο.

Τον Οκτώ­βριο του 2018 o υπε­ρα­θλη­τής Σπύρος Χρυ­σι­κό­που­λος πέφτει στην θάλασσα από τον Ν.Ο.Ρ. για να δια­νύ­σει μια από­σταση που για τον κοινό νου φαντά­ζει ακα­τόρ­θωτη.

Μια από­σταση 140 συνε­χό­με­νων χιλιο­μέ­τρων κολύμ­βη­σης στο ανοιχτό Αιγαίο πέλαγος. Το ταξίδι του Σπύρου από τη Ρόδο στην Ακρι­τική Μεγίστη (Καστε­λό­ριζο) κολυ­μπώ­ντας δεν απο­τε­λεί μόνο μια εσω­τε­ρική και υπαρ­ξιακή ανα­ζή­τηση του ίδιου, αλλά πρό­κληση για κάθε άνθρωπο να ανα­κα­λύ­ψει τις μεγα­λύ­τε­ρες επι­θυ­μίες μέσα από τους φόβους του και να “κολυ­μπή­σει” μακριά από την ασφά­λεια που πιστεύει ότι του δίνει η “στεριά” που πατάει.

Μέσα από την ταινία “AΚΡΑ” που δημιουρ­γή­θηκε με αφορμή την κάλυψη του εγχει­ρή­μα­τος του Σπύρου Χρυ­σι­κό­που­λου, φωτί­ζε­ται η απε­ριό­ρι­στη ανθρώ­πινη δύναμη που αποκτά κανείς όταν κατα­φέ­ρει να δείξει στον ίδιο του τον εαυτό πως ο φόβος μπορεί να είναι απλά και η κινη­τή­ριος δύναμη που θα τον οδη­γή­σει στον μεγα­λύ­τερο στόχο του. Μια αλλη­λου­χία φιλο­σο­φι­κών ρήσεων και μηνυ­μά­των “Συντρο­φεύει” τον Σπύρο στο τόλμημά του, μέσα από την εμβλη­μα­τική μορφή και κυρίως τον καθαρό λόγο του εικα­στι­κού Αλέ­ξαν­δρου Ζυγούρη.

Οι δυό τους δεν θα γνω­ρι­στούν ποτέ, παρά μόνο μετά το πέρας όλων, στην πολυ­πό­θητη “Ιθάκη” που τη θέση της παίρνει η Ακρι­τική Μεγίστη (Καστελ­λό­ριζο).

Μετά την ταινία “H20: 2 parts heart, 1 part obsession” που απο­τέ­λεσε εισα­γωγή ενός εσω­τε­ρι­κού τρόπου προ­σέγ­γι­σης της κολύμ­βη­σης σε ανοιχτή θάλασσα, τα “ΑΚΡΑ” έρχο­νται να αφυ­πνί­σουν τον θεατή και να τον παρα­κι­νή­σουν να κατα­κτή­σει τις δικές του μικρές η μεγάλες προ­σω­πι­κές κορυφές.

Μια ταινία που δεν απευ­θύ­νε­ται μόνο σε κολυμ­βη­τές αλλά σε ανθρώ­πους που ονει­ρεύ­ο­νται, βάζουν στόχους και δεν φοβού­νται να “πέσουν στην θάλασσα και να κολυ­μπή­σουν” και οπωσ­δή­ποτε δεν αφήνει καμία αμφι­βο­λία ότι ο Σπύρος θα επι­στρέ­ψει, στα… γνώριμα νερά για να ολο­κλη­ρώ­σει το εγχεί­ρημά του.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.