Παρεγράφη η πολύκροτη υπόθεση αρτοποιού που καταδικάστηκε για τοκογλυφία με βαση τον νέο Ποινικό Kώδικα

Πρώτη στο οικείο πινάκιο της προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νης για την 10η Οκτω­βρίου 2019 συνε­δρί­α­σης του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου προσ­διο­ρί­στηκε η επα­νε­ξέ­ταση, μετά την υπ’ αριθμ. 1804/2018 απόφαση του Ε’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, με την οποία έγινε δεκτή εν μέρει η αναί­ρεσή του, η υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο έναν Καρ­πά­θιο αρτο­ποιό, που έχει κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σίως σε 24 ισό­πο­σες δόσεις, για πλημ­με­λη­μα­τική τοκο­γλυ­φία.

Η υπόθεση, μετά την τρο­πο­ποί­ηση του Ποι­νι­κού Κώδικα, έχει υπο­πέ­σει ήδη σε παρα­γραφή και η δια­δι­κα­σία είναι τυπική.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, φέρεται να έχει ως εξής:

Τον μήνα Ιούλιο του έτους 2007, επι­χει­ρη­μα­τίας που δια­τη­ρεί επι­χεί­ρηση αρτο­ποι­ίας με πρα­τή­ριο άρτου, αντι­με­τώ­πισε πρό­βλημα ρευ­στό­τη­τας και μη έχοντας τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις να λάβει δάνειο από τράπεζα, κατέ­φυγε στον κατη­γο­ρού­μενο καθόσον είχε πλη­ρο­φο­ρη­θεί ότι ο τελευ­ταίος είχε αυτή την δυνα­τό­τητα.

Περί τα τέλη Ιουλίου ο κατη­γο­ρού­με­νος του δάνεισε το ποσό των 40.000 ευρώ με χρόνο απο­πλη­ρω­μής την 30.01.2008 και προς εξα­σφά­λιση της απαί­τη­σής του, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την αδυ­να­μία και την ανάγκη του, αξίωσε αφενός μεν να εγγυ­η­θεί την εξό­φληση του ποσού ο αδελφός του και αφε­τέ­ρου ως τόκο για διά­στημα έξι μηνών το ποσό των 34.000 ευρώ.

Προς εκπλή­ρωση των συμ­φω­νη­θέ­ντων ο δανει­ζό­με­νος φέρεται να εξέδωσε και να παρέ­δωσε στον κατη­γο­ρού­μενο, με χρέωση του λογα­ρια­σμού που δια­τη­ρούσε σε Τράπεζα, 9 επι­τα­γές συνο­λι­κού ύψους 74.000 ευρώ.

Εν όψει δε της αδυ­να­μίας απο­πλη­ρω­μής του δανείου και προ­κει­μέ­νου να παρά­σχει νέα προ­θε­σμία απο­πλη­ρω­μής ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να απαί­τησε και να πέτυχε την υπο­γραφή ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού μεταξύ των δύο πλευρών την 17.11.2007.

Σύμφωνα με το συμ­φω­νη­τικό ο δανει­ζό­με­νος όφειλε στον κατη­γο­ρού­μενο το ποσό των 104.000 ευρώ, δηλαδή για την ανα­νέ­ωση του χρέους μέχρι την 30.03.2008 απαί­τησε τόκο 30.000 ευρώ και επι­πλέον ζήτησε να τεθεί ως εγγυ­η­τής ο αδελφός του δανει­ζό­με­νου, ενώ έλαβε και επιταγή της Τρά­πε­ζας.

Κατά τη λήξη της ως άνω ταχθεί­σας προ­θε­σμίας, την 30.03.2008, ο δανει­ζό­με­νος ζήτησε και νέα, καθόσον αδυ­να­τούσε να απο­πλη­ρώ­σει έστω και μέρος του δανείου και προς τούτο υπε­γράφη ανάμεσα στις δύο πλευρές νέο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό με τους ίδιους ως άνω όρους για το ποσό των 115.000 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δηλαδή ο κατη­γο­ρού­με­νος απαί­τησε για ποσό δανείου 104.000 ευρώ τόκους 11.000 για ένα μήνα.

Η ως άνω δια­δι­κα­σία και εν όψει της αδυ­να­μίας του δανει­ζό­με­νου να απο­πλη­ρώ­σει το δάνειο επα­να­λή­φθηκε την 30.04.2008, όπου απαι­τή­θηκε ποσό 126.500 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δηλαδή συνο­λι­κός τόκος 11.500 ευρώ.

Σημειω­τέον ότι στο ως άνω συμ­φω­νη­τικό φέρεται ως ημε­ρο­μη­νία κατάρ­τι­σης η 30.03.2008 η οποία ετέθη προ­φα­νώς από παρα­δρομή καθόσον το προη­γού­μενο με την ίδια ημε­ρο­μη­νία είχε ως προ­θε­σμία λήξης την 30.04.2008 και το εν λόγω έχει ως ημε­ρο­μη­νία την 30.05.2008, οπότε κατά την κοινή λογική καταρ­τί­στηκε την 30.04.2008 οπότε και έληξε η προ­θε­σμία του προη­γού­με­νου.

Τέλος, την 30.05.2008 υπε­γράφη το τελικό ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό μεταξύ των δύο πλευρών με λήξη την 30.06.2008 και με συνο­λικό ποσό 141.200 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δηλαδή ο κατη­γο­ρού­με­νος απαί­τησε για προ­θε­σμία ενός μηνός το ποσό των 14.700 ευρώ.

Επίσης στο εν λόγω συμ­φω­νη­τικό ως ημε­ρο­μη­νία κατάρ­τι­σης φέρεται η 30.06.2008. η οποία επίσης ετέθη από προφανή παρα­δρομή καθόσον η ημε­ρο­μη­νία κατάρ­τι­σης δεν θα μπο­ρούσε να συμπί­πτει με την ημέρα κατα­βο­λής που δηλώ­νε­ται, δηλαδή την 30.06.2008.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι το αρχικό κεφά­λαιο δανει­σμού ήταν 72.000 ευρώ το οποίο και αύξησε στην πορεία γιατί ο μηνυτής του είχε υπο­σχε­θεί ότι θα έμπαινε συνέ­ται­ρος στην επι­χεί­ρησή του.

Στο μεταξύ χθες συζη­τή­θηκε ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου η αγωγή που άσκησε εις βάρος τους, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 241.200 ευρώ για βλάβες που υπέστη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τον κατα­μή­νυ­σαν ψευδώς και τον διέ­συ­ραν εμφα­νί­ζο­ντάς τον ως τοκο­γλύφο.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Κώστας Δια­κο­νής.