Τα άλογα της ιστορίας…

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Λένε ότι οι δημο­σκο­πή­σεις είναι εικόνα της στιγμής Μια κινέ­ζικη παροι­μία λέει ότι μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Η εικόνα που παρου­σιά­ζει σήμερα η κυβέρ­νηση δεν χρειά­ζε­ται καμία δημο­σκό­πηση για να κατα­λά­βει κανείς ότι δεν είναι και στα καλύ­τερά της, ότι περνά δύσκο­λες ώρες, ότι τίποτα δεν τις βγαίνει. Βιώνει στην εκλαϊ­κευ­μένη μορφή του τον νόμο του Μέρφυ. «Ό,τι μπορεί να πάει στραβά θα πάει». Και πράγ­ματι όλα πάνε στραβά και αυτό απο­τυ­πώ­νε­ται στα δημο­σκο­πικά ευρή­ματα που δεν είναι καθόλου ενθαρ­ρυ­ντικά. Όλα δεί­χνουν ότι η ψαλίδα συνεχώς διευ­ρύ­νε­ται και είναι πλέον παγιω­μένη η διαφορά μεταξύ Νέας Δημο­κρα­τίας και ΣΥΡΙΖΑ. Η συμ­φω­νία των Πρεσπών λει­τούρ­γησε κατα­λυ­τικά στο συλ­λο­γικό ασυ­νεί­δητο των πολιτών και αυτό φαί­νε­ται στα απο­τε­λέ­σματα του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος.

Οι έχοντες, όπως δια­τεί­νο­νταν, το ηθικό πλε­ο­νέ­κτημα σήμερα βρί­σκο­νται στη δυσά­ρε­στη θέση να απο­λο­γού­νται και να δικαιο­λο­γούν πράξεις που προ­κα­λούν το κοινό αίσθημα και εγεί­ρουν ερω­τή­ματα. Διότι το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό.

Μπορεί λοιπόν να είναι νόμιμη η σύναψη ενός δανείου από μη συστη­μική τράπεζα, αλλά όταν αυτή αφορά υπουρ­γικό στέ­λε­χος και ενερ­γεί­ται σε μια συγκυ­ρία όπου για το σύνολο των Ελλήνων πολιτών μια τέτοια τρα­πε­ζική πράξη είναι απα­γο­ρευ­τική, εκεί υπάρχει θέμα.

Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να το δείχνει.

Όταν γινό­μα­στε περί­γε­λος στον διεθνή τύπο και στους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς με θέμα την κατα­γραφή συνο­μι­λίας του Κεντρι­κού Τρα­πε­ζίτη από Υπουργό εκεί χάνεται η μπάλα και τα λόγια χάνουν την αξία τους. Ρεεε που πάμε ρεεε θα έλεγε ο αεί­μνη­στος Αυλω­νί­της.

Την ίδια ώρα δυο κορυ­φαίοι πρώην Υπουρ­γοί εξα­κο­ντί­ζουν, ένθεν και ένθεν ευθείες απειλές και βαρύ­τα­τες καταγ­γε­λίες που άπτο­νται θεμάτων των πιο νευ­ραλ­γι­κών Υπουρ­γείων. Και τα μυαλά πονάνε.

Στις μέρες της καλύ­τε­ρης Μνη­μο­νια­κής κυβέρ­νη­σης, όπως το παρα­δέ­χο­νται πλέον και οι δανει­στές, τα είδαμε όλα.

Αυτα­πά­τες, κυβι­στή­σεις, ασυ­ναρ­τη­σίες και ό,τι μπορεί να βάλει ο καθένας με το μυαλό του. Θα μείνουν αξέ­χα­στοι οι πανη­γυ­ρι­σμοί της 25ης Ιανουα­ρίου 2015 όπου η ελπίδα και η αξιο­πρέ­πεια έρχο­νταν με το περί­φημο πρό­γραμμα της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Οι Έλληνες με χασα­πο­σέρ­βικα ήλπιζαν σε μια γη της επαγ­γε­λίας, χωρίς ΕΝΦΙΑ, χωρίς μνη­μό­νια (αφού θα σκί­ζο­νταν με ένα άρθρο και ένα νόμο), με παχυ­λούς μισθούς και με «κανένα σπίτι στα χέρια τρα­πε­ζίτη».

Τα απο­τε­λέ­σματα όμως της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής τους διέ­ψευ­σαν τους αμέσως επό­με­νους μήνες. Ο κ. Στα­θά­κης με το αχνό χαμό­γελό του ενη­μέ­ρωνε τον Μάιο του 2015 ότι θα συνε­χί­σουμε να πλη­ρώ­νουμε ΕΝΦΙΑ, η κ. Τασία τον Ιούνιο, με την πολι­τική των ανοι­κτών συνόρων που έπληξε τα νησιά του Αιγαίου, μιλούσε για πρό­σφυ­γες που εξα­φα­νί­ζο­νταν, στη συνέ­χεια έκλει­σαν οι τρά­πε­ζες και γαία πυρί μει­χθήτω.

Τα απο­τε­λέ­σματα είναι γνωστά, για να μην επα­να­λαμ­βα­νό­μα­στε.

Ερχό­μα­στε στο σήμερα όπου μέσα σ΄αυτήν τη ζοφερή κατά­σταση ο Πρω­θυ­πουρ­γός και το επι­τε­λείο του προ­σπα­θεί να ανα­τρέ­ψει το κλίμα ωστόσο δεν ευνοούν οι οιωνοί.

Οι ηλε­κτρο­νι­κοί πλει­στη­ρια­σμοί κατά χιλιά­δες την ημέρα, οι κατα­σχέ­σεις για χρέη στο δημόσιο με οφειλές από 500€ γίνο­νται με ρυθμούς καται­γι­στι­κούς.

Η αύξηση του κατώ­τα­του μισθού η οποία δεν συνο­δεύ­ε­ται από μείωση της φορο­λο­γίας και μείωση των εισφο­ρών δεν φαί­νε­ται να απο­δί­δει νότα αισιο­δο­ξίας στο κυβερ­νη­τικό αφήγημα. 2,5 εκ Έλληνες αδυ­να­τούν να είναι συνε­πείς στις φορο­λο­γι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις ούτε καν για τα 500€ ενώ η Κομι­σιόν παρέ­τεινε το καθε­στώς ενι­σχυ­μέ­νης επι­τρο­πείας για τη χώρα μας λόγω μη συνέ­πειας στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Για να μην ανα­φερθώ στο μπού­με­ρανγκ της NOVARTIS. Τίποτα σας λέω δεν κάθεται.

Επι­στέ­γα­σμα όλων απο­τε­λεί η ομι­χλώ­δης συμ­φω­νία των Πρεσπών που ως τελική πράξη επι­σκί­ασε δυσχε­ρώς το ελλη­νικό τοπίο.

«Οι μεγάλοι πολι­τι­κοί ακούν πριν από τους άλλους το μακρινό χλι­μί­ντρι­σμα των αλόγων της ιστο­ρίας» έλεγε ο γερ­μα­νός καγκε­λά­ριος Οττο Φον Μπί­σμαρκ. Άραγε ο Έλληνας Πρω­θυ­πουρ­γός το άκουσε;