Ποιος θα το εντάξει στο προεκλογικό του πρόγραμμα;

Ολοι πλέον γνω­ρί­ζουμε ότι οι εξαρ­τή­σεις ως ακραίο και κατα­στρο­φικό φαι­νό­μενο, έχουν πάρει τερά­στιες δια­στά­σεις, πλήτ­το­ντας όλο και περισ­σό­τερο τους νέους. Η χρήση ουσιών είναι ένα πολυ­πα­ρα­γω­ντικό κοι­νω­νικό πρό­βλημα, που το βλέ­πουμε τα τελευ­ταία χρόνια να έχει υψηλή συνά­φεια με την  γενι­κευ­μένη κοινωνικο-οικονομική κρίση, με την  ανεργία, με την οικο­νο­μική και πολι­τι­στική φτώχεια . Οι τοπικές κοι­νω­νίες  καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλημα πέρα από κεντρι­κούς σχε­δια­σμούς και μέσα από τα συγκε­κρι­μένα όρια των δικαιο­δο­σιών της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.. Ποιες θα μπο­ρούσε να είναι αυτές; Πάνω απ’ όλα η ενη­μέ­ρωση. Η πρόληψη είναι το βασικό όπλο στην αντι­με­τώ­πιση της μάστι­γας των ναρ­κω­τι­κών Η συνερ­γα­σία της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης με τους εκπαι­δευ­τι­κές διευ­θύν­σεις με τον ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ, για την εφαρ­μογή ενός προ­γράμ­μα­τος  ενημέρωσης-πρόληψης, πρω­τί­στως σε γονείς και μαθητές, αλλά και όλων των πολιτών. Ολοι είμαστε ελά­χι­στα  ενη­με­ρω­μέ­νοι γι’ αυτό το πρό­βλημα, που δεν είναι καθόλου μακριά μας και μπορεί να χτυ­πή­σει την πόρτα μας. Πρόληψη δε σημαί­νει μόνο πλη­ρο­φό­ρηση. Πρόληψη σημαί­νει συγκε­κρι­μένα μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση των αιτιών που οδηγούν στην τοξι­κο­ε­ξάρ­τηση . Πολι­τι­σμός, αθλη­τι­σμός, δημιουρ­γία κέντρων δημιουρ­γι­κής απα­σχό­λη­σης,  παιδεία, σωστές οικο­γε­νεια­κές σχέσεις , απο­τε­λούν τομείς που μπορούν να θωρα­κί­σουν την προ­σω­πι­κό­τητα του νέου ανθρώ­που. Η συνερ­γα­σία της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης με τις θερα­πευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες, όπου υπάρ­χουν, η ενί­σχυσή τους  ή η δημιουρ­γία νέων, κλεί­νο­ντας τ’ αυτιά τους σε δια­μαρ­τυ­ρίες όσων θεωρούν πως δεν θέλουν το πρό­βλημα στην αυλή τους. Η συμ­με­τοχή της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης στα προ­γράμ­ματα κοι­νω­νι­κής επα­νέ­ντα­ξης και επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης των πρώην χρηστών. Με λίγα λόγια την ενεργό συμ­με­τοχή της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης  για την δια­μόρ­φωση προ­ϋ­πο­θέ­σεων και συν­θη­κών που σέβο­νται την ανθρώ­πινη αξιο­πρέ­πεια.  Ο χρήστης ουσιών δεν είναι ασθενής που χρήζει φαρ­μα­κευ­τι­κής αγωγής και σε καμιά περί­πτωση δεν είναι εγκλη­μα­τίας.  Πρέπει, να πιστέ­ψουμε ότι το θέμα  αφορά όλους μας, δεν αφορά κάποιους μόνο, ότι είναι θέμα ατο­μι­κής ευθύνης αλλά και ευθύνη όλων μας. Και η ευθύνη της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης αυτό να το “περάσει” στους πολίτες είναι ακόμη μεγα­λύ­τερη. Ποιος άραγε από τους υπο­ψη­φί­ους θα εντάξει αυτό το τόσο σοβαρό πρό­βλημα στο πρό­γραμμά του, παρου­σιά­ζο­ντάς μας τις προ­τά­σεις του;