Ο Σύλλογος Στήριξης Καρκινοπαθών Δωδ/νήσου έκοψε την πίτα του

Στην κατά­με­στη αίθουσα του ξενο­δο­χείου Mediterranean, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η εκδή­λωση για την κοπή της πίτας του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου «Μαζί με Δύναμη» για τη Ζωή.

Το «παρών» έδωσαν εκπρό­σω­ποι των τοπικών αρχών και φορέων και πλήθος κόσμου που θέλησε να τιμήσει με την παρου­σία του το έργο και τις δράσεις του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου.

Η πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου κ. Μαρία Κρη­τι­κού, κατά την ομιλία της ανέφερε τα εξής:

«Μια ακόμη χρονιά ξεκί­νησε. Δύσκολη, όπως και οι προη­γού­με­νες, αλλά με την ψυχή και την καρδιά μας όρθιες και αυτό είναι που έχει σημασία. Άλλος ένας χρόνος που βρίσκει την πατρίδα μας σε δύσκο­λους και στενούς δρόμους. Άλλος ένας δύσκο­λος χρόνος για τους συμπο­λί­τες μας και ιδιαί­τερα για την πλέον ευαί­σθητη και ευάλωτη ομάδα, τους ασθε­νείς με καρκίνο. Στον Σύλλογό μας, για να δώσουμε νόημα και αξία στην ύπαρξη και την υπό­στασή του, προ­σπα­θούμε να βοηθάμε όπου και όπως εμείς μπο­ρούμε. Προ­σπα­θούμε να είμαστε χρή­σι­μες με παρεμ­βά­σεις στα μεγάλα, αλλά και σε μικρά πρα­κτικά θέματα, που όμως έχουν και αυτά την σημασία τους και διευ­κο­λύ­νουν την απλή καθη­με­ρι­νό­τητα των ασθενών.

Όμως δεν είναι δυνατόν να τα ξέρουμε και να τα εντο­πί­ζουμε όλα. Χρεια­ζό­μα­στε την βοήθειά σας. Έχουμε την στάση εθε­λο­ντή στο νοσο­κο­μείο για να είμαστε δίπλα στους ανθρώ­πους που χει­ρουρ­γού­νται ή χημειο­θε­ρα­πεύ­ο­νται και να τους στη­ρί­ζουμε πολύ­πλευρα με την εμπει­ρία, το βίωμα μας, την αλήθεια μας. Ένας μεγάλος στόχος που επι­τεύ­χθηκε μέσα στη χρονιά που πέρασε ήταν η λει­τουρ­γία της ογκο­λο­γι­κής κλι­νι­κής στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου. Είναι ένα έργο που εκτός από την δύσκολη δια­δι­κα­σία για την υλο­ποί­ησή του, το περίσ­σευμα χρόνου που έπρεπε να βρεθεί από τους εθε­λο­ντές, χρειά­στηκε και μεγάλο περίσ­σευμα ψυχής. Οι εθε­λο­ντές μας χρειά­ζο­νται πολλές φορές να γυρί­σουν πίσω σε δύσκο­λες εμπει­ρίες ή κατα­στά­σεις που τους προ­κά­λε­σαν μεγάλο πόνο. Και πιστέψτε με, δεν μπορούν πολλοί να αντα­πο­κρι­θούν σε μια τέτοια πρό­κληση.

Γι΄ αυτό είμαι πολύ περή­φανη για αυτούς τους εθε­λο­ντές του Συλ­λό­γου μας. Γιατί πονάνε πολύ για να κατα­φέ­ρουν να αντα­πο­κρι­θούν. Παρέ­χουμε ακόμα δωρεάν ψυχο­κοι­νω­νική στήριξη με εξει­δι­κευ­μένο, κοι­νω­νιο­λόγο σε ατο­μι­κές και ομα­δι­κές συνε­δρίες.

Όλα αυτά ο Σύλ­λο­γος τα προ­σφέ­ρει εντελώς δωρεάν σε όποιον τα έχει ανάγκη και στην οικο­γέ­νειά του. Δεν προ­ϋ­πο­θέ­τει καν την ιδιό­τητα του μέλους. Πώς στη­ρί­ζε­ται;

Εσείς όλοι με την συμ­με­τοχή σας στις εκδη­λώ­σεις και με την οποια­δή­ποτε συνει­σφορά σας που διορ­γα­νώ­νει ο Σύλ­λο­γος, σαν την σημε­ρινή, συνει­σφέ­ρετε και χρη­μα­το­δο­τείτε αυτό που προ­σφέ­ρουμε.

Από όλες αυτές τις εκδη­λώ­σεις αντλούμε τα οικο­νο­μικά μέσα για να υπο­στη­ρί­ζουμε τις δράσεις μας. Κάθε ευρώ που δίνετε απο­δί­δε­ται πίσω στην τοπική κοι­νω­νία μέσω του έργου και των δράσεών μας.

Αμέσως μετά από αυτές τις εκδη­λώ­σεις τα τηλέ­φωνα του συλ­λό­γου χτυπούν αστα­μά­τητα από ανθρώ­πους που ρωτάνε, που ενη­με­ρώ­νο­νται, που θέλουν να έρθουν για ψυχο­κοι­νω­νική υπο­στή­ριξη και ομαδικά σεμι­νά­ρια ενη­μέ­ρω­σης.

Για αυτές τις στιγμές ζούμε, αυτές οι στιγμές είναι που κάνουν αυτήν την προ­σπά­θεια και όλους τους κόπους μας να αξίζουν. Αυτό είναι το κέρδος μας και η αμοιβή μας. Μας λένε ότι διορ­γα­νώ­νουμε events και γιορτές ζωής και χαράς, και απορούν αν μπορεί να υπάρχει χαρά σε μια αρρώ­στια όπως ο καρ­κί­νος. Και εγώ σας ρωτώ, ποιον άνθρωπο θα πεί­σουμε ότι ο καρ­κί­νος δεν είναι το τέλος, ότι ο καρ­κί­νος δεν είναι θάνατος, ότι παρά την αρρώ­στια η ζωή συνε­χί­ζε­ται, αν δεν βγούμε έξω εμείς να το υπο­στη­ρί­ξουμε, να το δεί­ξουμε ζωντανά σε όλους, ότι νική­σαμε, ότι προ­χω­ράμε, ότι χαι­ρό­μα­στε τις όμορφες στιγμές της ζωής, ότι η αρρώ­στια μπορεί να γίνει ένα όμορφο ξεκί­νημα, ότι η αρρώ­στια μπορεί να γίνει μια αφορμή γιορτής και χαράς.

Αν εμείς μέναμε κλει­σμέ­νες στα σπίτια και στους εαυτούς μας, ποιον άνθρωπο θα πείθαμε;

Θα νόμιζαν ότι τους κοροϊ­δεύ­ουμε. Εμείς όμως είμαστε εδώ και απο­δει­κνύ­ουμε αυτά που λέμε, κάθε μέρα.

Θυμό­μα­στε, αλλά ταυ­τό­χρονα χαι­ρό­μα­στε την ζωή που μας χαρί­στηκε

Πονάμε και ίσως καμία φορά κρυφά κλαίμε, αλλά ταυ­τό­χρονα γελάμε, αγω­νι­ζό­μα­στε, προ­σπα­θούμε, γιορ­τά­ζουμε…… Είμαστε εδώ!

Καλή Χρονιά ME ΥΓΕΙΑ σε όλους».

Να σημειω­θεί ότι στη διάρ­κεια της εκδή­λω­σης, τιμή­θη­καν για την προ­σφορά τους στο Σύλλογο:

-Οι διορ­γα­νω­τές του «3ου Santa Run Rhodes»

-Ο Ηλίας Ζήσης, «Τεχνική Κατα­σκευα­στική Εται­ρεία»

-Το Εσπε­ρινό Γυμνάσιο-Λύκειο

-Το 1ο Δημο­τικό Σχολείο Ιαλυσού

-Ο Σύλ­λο­γος Κρητών Ρόδου «Ο Ψηλο­ρεί­της»

-Ο Σύλ­λο­γος Ροδίων «Νοιά­ζο­μαι και Πράττω»

-Ο κ. Γιώργος Οικο­νο­μά­κης

-Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου

-Το Μουσικό Σχολείο Ρόδου

-Ο παθολόγος-Ογκολόγος Γιώργος Παπα­δό­που­λος

-Ο Σύλ­λο­γος Ποντίων Ρόδου «Ο Διγενής»

Αξίζει να σημειω­θεί ότι το Δ.Σ. του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου, δώρισε από μια εικόνα του Αγίου Παρ­θε­νίου, προ­στάτη των καρ­κι­νο­πα­θών στην εθε­λό­ντρια Κατε­ρίνα Αγγε­λίδη (Le Maison de beaute) που καλύ­πτει τις ανάγκες των γυναι­κών σε περού­κες και στον πρόεδρο της Ένωσης ξενο­δό­χων Ρόδου και υπο­ψή­φιο δήμαρχο κ. Αντώνη Καμπου­ράκη, για την σημα­ντική βοήθεια που προ­σφέ­ρει στον Σύλλογο.

(Φωτο­γρα­φίες:  Σάββας Παπα­διός)