Ποιος κάνει «κουμάντο» στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ; – Συνέντευξη Κώστα Σκανδαλίδη

– Πριν από 10 χρόνια γράφατε για την κυβερ­νώσα αρι­στερά. Τώρα που την είδαμε στην πράξη, ποια είναι η γνώμη σας για τις πιθανές πολι­τι­κές συγκλί­σεις και οριο­θε­τή­σεις της νέας εποχής; Εχει περι­θώ­ρια το ΠΑΣΟΚ να συνερ­γα­στεί με έναν ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος φαί­νε­ται εγκλω­βι­σμέ­νος στην λογική του «βρώ­μι­κου ‘89»;

Κατ’ αρχάς τι σχέση έχει η Κυβερ­νώσα Αρι­στερά που περιέ­γραψα με την «Κυβερ­νώσα Αρι­στερά» του ΣΥΡΙΖΑ. Η πραγ­μα­τική κυβερ­νώσα αρι­στερά δεν συγκυ­βερνά με λαϊ­κί­στικά ακρο­δε­ξιά μορ­φώ­ματα όπως οι ΑΝΕΛ. Σέβεται τη Δημο­κρα­τία και δεν χει­ρα­γω­γεί τους θεσμούς. Δεν αδειά­ζει τις τσέπες των πολιτών για να τους δώσει χρι­στου­γεν­νιά­τικο μποναμά. Δεν ποι­νι­κο­ποιεί  την πολι­τική ζωή ούτε διώκει τους  πολι­τι­κούς της αντι­πά­λους. Δεν διχάζει αλλά ενώνει το λαό. Ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του πράτ­τουν ακριβώς τα αντί­θετα. Όσο για το «βρώμικο ‘89» η ιστορία φαί­νε­ται ότι δεν τους δίδαξε τίποτα. Θα γίνει μπού­με­ραγκ.  Ποια συνερ­γα­σία λοιπόν, με το ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει;

 – Έναν χρόνο αφότου ξεκί­νησε το εγχεί­ρημα του ΚΙΝΑΛ, η δυνα­μική έχει χαθεί. Στις δημο­σκο­πή­σεις το κόμμα είναι καθη­λω­μένο και οι επι­στρο­φές ψηφο­φό­ρων από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται. Γιατί;

Νομίζω ότι όταν προ­σπα­θούμε με βάση μόνο τις δημο­σκο­πή­σεις να εξά­γουμε ορι­στικά  πολι­τικά συμπε­ρά­σματα, ιδιαί­τερα όταν αυτά εμφα­νί­ζουν μεταξύ τους τερά­στιες απο­κλί­σεις ματαιο­πο­νούμε. Εξ άλλου τον τελευ­ταίο καιρό πολλές απ’ αυτές έχουν δια­ψευ­στεί στην πράξη. Δεν ισχυ­ρι­ζό­μα­στε ότι δεν απο­τε­λούν εργα­λείο και δεν απο­τυ­πώ­νουν τάσεις, όταν βέβαια δεν εκφρά­ζουν πολι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες. Νομίζω όμως  ότι στην πορεία προς τις εκλογές όλο αυτό το σκηνικό θα ανα­τρα­πεί. Και ότι το εκλο­γικό ποσοστό του Κινή­μα­τος Αλλαγής θα δια­ψεύ­σει πανη­γυ­ρικά τις σημε­ρι­νές μετρή­σεις.

 – Ποιος ελέγχει σήμερα το νέο κόμμα; Η κυρία Γεν­νη­ματά μπορεί να μην αμφι­σβη­τεί­ται, όμως κάποιοι λένε ότι η παλιά φρουρά, στην οποία περι­λαμ­βά­νουν και εσάς, κάνει κου­μά­ντο. 

Πρώτα – πρώτα  για όσους με γνω­ρί­ζουν καλά και  σας δια­βε­βαιώνω  ότι δεν είναι λίγοι, η λέξη κου­μά­ντο μου είναι ξένη και απο­κρου­στική. Κου­μά­ντο κάνω μόνο στον εαυτό μου, ούτε καν στη γυναίκα μου και στο γιό μου, όχι και στο κόμμα μου. Όχι ότι δεν υπάρ­χουν αδυ­να­μίες  ή προ­βλή­ματα. Και ότι απαι­τού­νται  δομές που πρέπει ξεκι­νώ­ντας από τη βάση θα προσ­διο­ρί­σουν την τελική μορφή ενός νέου κυριο­λε­κτικά φορέα. Αυτό τώρα θα γίνει εξ αντι­κει­μέ­νου αμέσως μετά τις εκλογές.  Όμως, ήδη μια νέα γενιά έχει βγει το προ­σκή­νιο και παίζει σημα­ντικό ρόλο. Στην  Κεντρική Επι­τροπή, στις περι­φε­ρεια­κές οργα­νώ­σεις, στα ψηφο­δέλ­τια που συγκρο­τού­νται,  στα ΜΜΕ που εμφα­νί­ζο­νται αρκετά στελέχη και εδώ και στην περι­φέ­ρεια. Με πρώτο βέβαια τον   Γραμ­μα­τέα  του Κινή­μα­τος που απο­τε­λεί την πιο ορατή και καλύ­τερη από­δειξη.

– Το ισχύον εκλο­γικό σύστημα είναι δικό σας νομο­θέ­τημα, με την μικρή τρο­πο­ποί­ηση Παυ­λό­που­λου, ο οποίος αύξησε το μπόνους των εδρών από τις 40 στις 50. Ποια είναι η θέση σας σήμερα για την απλή ανα­λο­γική που έχει ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Θεω­ρείτε ότι θα βοη­θή­σει στην δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας η διε­ξα­γωγή εκλογών με απλή ανα­λο­γική;

Η θέση μου είναι πάγια και ταυ­τί­ζε­ται με αυτή που προ­βάλ­λει το Κίνημα Αλλαγής. Εξ άλλου την ειση­γή­θηκα στη Βουλή και περι­λαμ­βά­νει μεταξύ άλλων ισχυρή ανα­λο­γι­κό­τητα και μικρό μπόνους. Αυτο­δυ­να­μία να παίρνει το πρώτο κόμμα με  πάνω από το 42%. Θέλω να σημειώσω ότι η τρο­πο­ποί­ηση Παυ­λό­που­λου δεν ήταν καθόλου μικρή. Γιατί αυτές  οι 10 έδρες επι­πλέον κατέ­βα­σαν την αυτο­δυ­να­μία χον­δρικά από το 41-42% στο 36-37%. Και επί πλέον η αρχική μου πρόταση τότε που ψηφι­ζό­ταν ο νόμος που ισχύει σήμερα ήταν 30% έδρες μπόνους άρα αυτο­δυ­να­μία πάνω από 42-43%. Νομίζω ότι είναι το δικαιό­τερο σύστημα που δεν προ­σβάλ­λει την σχεδόν απόλυτη ανα­λο­γική και ταυ­τό­χρονα δια­σφα­λί­ζει και συνερ­γα­σίες και ισχυρή δια­κυ­βέρ­νηση.

– Ποιο πιστεύ­ετε ότι είναι το όριο της εκλο­γι­κής επι­τυ­χίας για το ΚΙΝΑΛ; Και πώς μπορεί να συμ­βάλ­λει στην ανόρ­θωση της Ελλάδας ένα κόμμα με την μεγα­λύ­τερη ίσως κυβερ­νη­τική εμπει­ρία, αν δεν συμ­με­τέ­χει σε μία κυβέρ­νηση;

Να συμ­με­τέ­χουμε σε οποια­δή­ποτε Κυβέρ­νηση; Με ποιο πρό­γραμμα; Να συνε­χί­σουμε την ίδια κατα­στρο­φική πολι­τική των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή να διευ­κο­λύ­νουμε τη δεξιά παλι­νόρ­θωση; Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος από τους δυο μονο­μά­χους μπορεί να βγάλει τη χώρα από τα αδιέ­ξοδα. Όσον αφορά τα στελέχη παρά τη λεη­λα­σία που επι­χει­ρούν και οι δυο του χώρου μας, στη συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία όχι μόνο παρα­μέ­νουν στα­θε­ροί αλλά απο­τε­λούν και τη μόνη ελπίδα να υπάρξει μετά τις εκλογές προ­ο­δευ­τική δια­κυ­βέρ­νηση. Με εμάς και το πρό­γραμμα μας οδηγό στις μετε­κλο­γι­κές εξε­λί­ξεις. Όσον αφορά  το εκλο­γικό μας ποσοστό δεν υπάρχει ταβάνι. Υπάρχει στόχος: Πολι­τική Ανα­τροπή. Ας αφή­σουμε, λοιπόν, το λαό να απο­φα­σί­σει για τις μετε­κλο­γι­κές εξε­λί­ξεις. Μην προ­τρέ­χουμε.