Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για καθαρίστρια: Ο νόμος περί καταχραστών Δημοσίου πρέπει να αλλάξει

Την ανάγκη «εκλο­γί­κευ­σης των δρα­κό­ντειων ποινών που προ­βλέ­πει ο ν. 1608/50 και ορθό­τε­ρης διά­κρι­σης των αδι­κη­μά­των» επι­ση­μαί­νει η  Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων, σε ανα­κοί­νωσή της με αφορμή τον σάλο που έχιε προ­κλη­θεί από την ποινή 10ετούς κάθειρ­ξης που επι­βλή­θηκε στην 53χρονη καθα­ρί­στρια από το Βόλο που πλα­στο­γρά­φησε το απο­λυ­τή­ριο δημο­τι­κού και κατα­δι­κά­στηκε σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του νόμου για τους κατα­χρα­στές του Δημο­σίου.

«Η χρήση ενός νόμου που ψηφί­στηκε σε εντελώς δια­φο­ρε­τι­κές ιστο­ρι­κές συν­θή­κες ως εργα­λείο αντι­με­τώ­πι­σης σύγ­χρο­νων ζητη­μά­των οδηγεί σε αμφι­λε­γό­μενα απο­τε­λέ­σματα. Η ανα­ντι­στοι­χία αδι­κή­μα­τος και ποινής στην προ­κει­μένη περί­πτωση είναι προ­φα­νής» ανα­φέ­ρουν δικα­στές και εισαγ­γε­λείς που τονί­ζουν ωστόσο ότι «εκδί­δουν πάντα τις απο­φά­σεις τους μέσα στα πλαίσια της νομι­μό­τη­τας».

Ολό­κληρη η ανα­κοί­νωση:

«Στη δημόσια συζή­τηση που άνοιξε με αφορμή την ποινική κατα­δίκη εργα­ζό­με­νης στην καθα­ριό­τητα από Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των, σημειώ­νουμε αρχικά την εκπε­φρα­σμένη θέση μας περί ανάγκης εκλο­γί­κευ­σης των δρα­κό­ντειων ποινών που προ­βλέ­πει ο ν. 1608/50 και ορθό­τε­ρης διά­κρι­σης των αδι­κη­μά­των.

Η χρήση ενός νόμου που ψηφί­στηκε σε εντελώς δια­φο­ρε­τι­κές ιστο­ρι­κές συν­θή­κες ως εργα­λείο αντι­με­τώ­πι­σης σύγ­χρο­νων ζητη­μά­των οδηγεί σε αμφι­λε­γό­μενα απο­τε­λέ­σματα. Η ανα­ντι­στοι­χία αδι­κή­μα­τος και ποινής στην προ­κει­μένη περί­πτωση είναι προ­φα­νής. Η σύγχυση που δημιουρ­γεί­ται από δύο δια­φο­ρε­τι­κές τάσεις που δια­μορ­φώ­θη­καν στην νομο­λο­γία και οδηγούν σε δια­φο­ρε­τική ποινική αντι­με­τώ­πιση όμοιων περι­πτώ­σεων μπορεί να αρθεί είτε με νομο­θε­τική παρέμ­βαση είτε με λύση του νομικού ζητή­μα­τος από σταθερή νομο­λο­γία του Αρείου Πάγου.

Οι κατη­γο­ρίες περί αναλ­γη­σίας δικα­στι­κών λει­τουρ­γών που εξέ­δω­σαν τη συγκε­κρι­μένη ή άλλες όμοιες απο­φά­σεις είναι του­λά­χι­στον άδικες και συγκα­λύ­πτουν την πραγ­μα­τική αιτία του προ­βλή­μα­τος. Οι δικα­στι­κοί και εισαγ­γε­λι­κοί λει­τουρ­γοί εκδί­δουν πάντα τις απο­φά­σεις τους μέσα στα πλαίσια της νομι­μό­τη­τας»