Aλ. Bασιλικός: «Το κλειδί για την ενίσχυση του τουρισμού είναι η ανταγωνιστικότητα»

Κύριε πρόεδρε, η του­ρι­στική σεζόν ρίχνει αυλαία. Κρί­νο­ντας από την εντυ­πω­σιακή αύξηση των αφίξεων, ήταν μία καλή σεζόν;

Επειδή η αλήθεια πρέπει να λέγεται, θα την πω άλλη μια φορά κι ας επα­να­λαμ­βά­νο­μαι. Η καλή σεζόν δεν κρί­νε­ται από τις αφίξεις. Του­λά­χι­στον από μόνες τους δεν αρκούν για να προσ­διο­ρί­σουν το βαθμό επι­τυ­χίας μιας σεζόν. Είναι αναμ­φί­βολα ένας δείκτης, τον οποίο όμως θα πρέπει να συν­δυά­σουμε με ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά για να μπο­ρούμε να έχουμε σαφή εικόνα. Η μέση δαπάνη και διαμονή ανά επι­σκέ­πτη, η κατα­νομή στον χώρο αλλά και στον χρόνο των επι­σκε­πτών, δηλαδή η επο­χι­κό­τητα των προ­ο­ρι­σμών και της χώρας συνο­λικά, είναι μερικές μόνο από τις “δια­σταυ­ρώ­σεις” που πρέπει να γίνο­νται ώστε να μιλάμε για την πραγ­μα­τι­κό­τητα και όχι για τις εντυ­πώ­σεις.

Πώς δια­μορ­φώ­νε­ται μέχρι στιγμής η εικόνα για την επόμενη σεζόν; Θα είναι δυσκο­λό­τερη λόγω του αντα­γω­νι­σμού;

Νομίζω πως αυτή η ερώτηση θα απα­ντη­θεί από μόνη της μόλις μπούμε στην early booking season. Είδαμε όλοι φέτος πόσο η επά­νο­δος αντα­γω­νι­στι­κών χωρών όπως η Τουρκία αλλά και Αίγυ­πτος και Τυνησία μπορεί να μας επη­ρε­ά­σει. To 2018 περιο­ρί­στηκε στο last minute αλλά εάν οι αγορές αυτές επα­να­κτή­σουν ρυθμό κρα­τή­σεων από τα early bookings τότε το παι­χνίδι αλλάζει και θα είναι εξαι­ρε­τικά δυσκο­λό­τερο για τον Έλληνα ξενο­δόχο, για τον Ελλη­νικό του­ρι­σμό συνο­λικά.

Το “κλειδί” είναι η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα. Για αυτό και επι­μέ­νουμε πως πρέπει άμεσα να επα­νέλ­θει σε αντα­γω­νι­στικά επίπεδα η φορο­λό­γηση του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χείου. Ο συν­δυα­σμός χαμηλού λει­τουρ­γι­κού κόστους των αντα­γω­νι­στών μας με τα τερά­στια ποσά που επεν­δύ­ουν σε δια­φή­μιση – προ­ώ­θηση προ­ο­ρι­σμών οι κυβερ­νή­σεις τους και το monetary policy που είδαμε και φέτος δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται με φόρο δια­μο­νής, με ΦΠΑ 24%, με εργο­δο­τι­κές εισφο­ρές στα ύψη κλπ. Το να τρέ­χουμε τελευ­ταία στιγμή με “πυρο­σβε­στικά” μέτρα δεν απο­δί­δει. Θα έπρεπε προ­λη­πτικά να υπάρ­χουν ήδη μέτρα να πάρει ανάσα το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο και δυστυ­χώς ήδη έχουμε αργήσει.

Συμπλη­ρώ­νε­ται σε λίγο καιρό ένας χρόνος από τότε που ανα­λά­βατε τα ηνία του ΞΕΕ. Ποιες ήταν οι βασικές σας προ­τε­ραιό­τη­τες αυτό το διά­στημα και ποιοι οι στόχοι σας για την προ­ά­σπιση των συμ­φε­ρό­ντων του κλάδου;

Ανα­δει­κνύ­ουμε το θετικό οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό απο­τύ­πωμα του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χείου που το καθιστά κατα­λύτη ανά­πτυ­ξης. Ανα­δει­κνύ­ουμε επίσης τον πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χείου στην προ­σπά­θεια που πρέπει να γίνει προ­κει­μέ­νου η χώρα να γυρίσει σελίδα και να κερ­δί­σει το μέλλον με ένα νέο ανα­πτυ­ξιακό πρότυπο που θα στη­ρί­ζε­ται στα μεγάλα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματά της. Στον δημόσιο διάλογο λοιπόν για τον προ­σα­να­το­λι­σμό της πορείας της χώρας, ο του­ρι­σμός και το ξενο­δο­χείο δικαιού­νται να έχουν λόγο. Οι επι­τυ­χίες μας ανα­δει­κνύ­ουν χαρα­κτη­ρι­στικά και πρα­κτι­κές που μπορούν να βοη­θή­σουν στα επόμενα βήματα που πρέπει να γίνουν για να κινη­θούμε με επι­τυ­χία μπροστά. Δημιουρ­γι­κό­τητα, Εξω­στρέ­φεια, Συνερ­γα­σία, Αλλη­λεγ­γύη, Αμε­σό­τητα. Το ΞΕΕ και οι ξενο­δό­χοι θα συνε­χί­σουμε σε αυτή τη ρότα να δίνουμε το καλύ­τερο εαυτό μας.

Τελικά ποια είναι η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση για την ξενο­δο­χία στην Ελλάδα, η υψηλή φορο­λο­γία ή οι βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις; Ή πιθα­νό­τατα ο συν­δυα­σμός αυτών των δύο παρα­γό­ντων;

Αν οι προ­κλή­σεις για τον κλάδο ήταν μόνον δυο ή ακόμα ακόμα αν τις μετρά­γαμε στα δάχτυλα ενός χεριού θα ήμασταν εξαι­ρε­τικά ευτυ­χείς αλλά και επι­τυ­χείς. Έχουμε ανα­δεί­ξει πολλές φορές τα μεγάλα ζητή­ματα, όλοι οι ξενο­δό­χοι , όπως κάνει κι εδώ με επι­τυ­χία η Ένωση Ξενο­δό­χων Ρόδου. Όπου κι αν γυρί­σουμε το βλέμμα υπάρ­χουν ανοιχτά κι επεί­γο­ντα θέματα. Να μιλή­σουμε για το θεσμικό και διοι­κη­τικό περι­βάλ­λον; Να μιλή­σουμε για υπο­δο­μές; Να μιλή­σουμε για δια­σφά­λιση ρευ­στό­τη­τας από το τρα­πε­ζικό σύστημα; Προ­κλή­σεις παντού, οι οποίες ζητούν επεί­γου­σες παρεμ­βά­σεις. Οι ξενο­δό­χοι μπορεί να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας. Αλλά αυτό δεν φτάνει. Χρειά­ζε­ται κι άλλα χέρια να δου­λέ­ψουν για να λυθούν τα αυτο­νό­ητα. Αυτή είναι και η πιο μεγάλη πρό­κληση για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό.

Πόσο έχει πληγεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής ξενο­δο­χίας με τα κυβερ­νη­τικά μέτρα; Υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για νέες επεν­δύ­σεις;

Οι ξενο­δό­χοι βάλαμε πλάτη σε μια δύσκολη συγκυ­ρία για τη χώρα και είναι μεγάλη η συνει­σφορά μας στην προ­σπά­θεια για επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα. Αλλά δεν μπορεί το ξενο­δο­χείο να συνε­χί­ζει να πλη­ρώ­νει φόρους και επι­βα­ρύν­σεις που δεν του ανα­λο­γούν. Χωρίς ανάσα, χωρίς απόθεμα, πως να μιλή­σουμε για επεν­δύ­σεις; Οι επεν­δύ­σεις προ­ϋ­πο­θέ­τουν επεν­δυ­τική πολι­τική.

Κλεί­νο­ντας κύριε πρόεδρε, δηλώ­σατε πως η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό είναι να λυθούν τα …αυτο­νό­ητα. Επι­ση­μά­νατε ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα μακρο­πρό­θε­σμη στρα­τη­γική. Γιατί συμ­βαί­νει αυτό κατά την άποψή σας;

Δυστυ­χώς για πάρα πολλά χρόνια εμπε­δώ­θηκε μια νοο­τρο­πία προ­χει­ρό­τη­τας και “μπα­λώ­μα­τος”. Αντί του στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού επι­κρά­τησε η λογική του “βλέ­πο­ντας και κάνο­ντας”, η οποία όμως δεν μπορεί να μας πάει στο μέλλον. Αν συζη­τάμε σοβαρά για μια νέα Ελλάδα μετά την κρίση, χρεια­ζό­μα­στε πρώτα απ’ όλα μια νέα νοο­τρο­πία.

Ποιες παρα­μέ­τρους θα πρέπει να λαμ­βά­νει υπόψη μία τέτοια στρα­τη­γική και ποια θα μπο­ρούσε να είναι η συμβολή του ΞΕΕ αλλά και των κατά τόπους φορέων στη δια­μόρ­φωση και υλο­ποί­ησή της;

Η συνει­σφορά του του­ρι­σμού είναι εθνική, απαι­τεί­ται λοιπόν εθνική στρα­τη­γική για την περαι­τέρω πορεία κι ανά­πτυξη του του­ρι­σμού στην Ελλάδα. Ούτε οι λογικές του “αυτό­μα­του πιλότου”, ούτε ο εφη­συ­χα­σμός, ούτε η πεπα­τη­μένη είναι η σωστή απά­ντηση. Εμείς λοιπόν ανα­δει­κνύ­ουμε με το σύνολο των δράσεών μας την ανάγκη μιας στρα­τη­γι­κής, ολο­κλη­ρω­μέ­νης και συνε­κτι­κής, και­νο­τό­μας και αντα­γω­νι­στι­κής, με μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμο ορί­ζο­ντα, η οποία θα επι­τρέ­ψει στο ελλη­νικό ξενο­δο­χείο ν’ απε­λευ­θε­ρώ­σει όλο το δυνα­μικό του και να δώσει αυτό που πραγ­μα­τικά μπορεί. Και σ’ αυτή την κατεύ­θυνση το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδος ως θεσμι­κός σύμ­βου­λος της Πολι­τείας έχει την υπο­χρέ­ωση να εμπλου­τί­σει αυτό τον σχε­δια­σμό με ιδέες και προ­τά­σεις. Για να ανοί­ξουμε δρόμους προς το αύριο μέσα σ’ ένα απαι­τη­τικό παγκό­σμιο περι­βάλ­λον όπου κυριαρ­χεί ο αδυ­σώ­πη­τος αντα­γω­νι­σμός και οι επι­τυ­χίες ανήκουν τελικά σε αυτούς που δου­λεύ­ουν συστη­μα­τικά και έγκαιρα για να τις πετύ­χουν. Η επι­τυ­χία του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού στον 21ο αιώνα ούτε θα φυτρώ­σει από τη γη, ούτε θα πέσει από τον ουρανό. Θα είναι καρπός ορά­μα­τος, στόχων και παρα­γω­γι­κής συνερ­γα­σίας.