65χρονος Αφαντενός διώκεται για κατοχή αρχαίων

Ενώ­πιον της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας οδη­γή­θη­κε χθες από αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου, ένας 65χρο­νος Αφα­ντε­νός, που συ­νε­λή­φθη την 23η Οκτω­βρί­ου 2018 μετά από έρευ­να υπό­θε­σης αρ­χαιο­κα­πη­λί­ας.

Στους αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου συ­γκε­κρι­μέ­να, πε­ρι­ήλ­θαν πλη­ρο­φο­ρί­ες που έφε­ραν τον ανω­τέ­ρω αλλά και τον 43χρονο γιο του να εμπο­ρεύ­ο­νται αρ­χαία αντι­κεί­με­να τα οποία βρή­καν σε προ­γε­νέ­στε­ρη ανα­σκα­φή που πραγ­μα­το­ποί­η­σαν με μη­χα­νή­μα­τα ιδιο­κτη­σί­ας τους.

Οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες ανέ­φε­ραν ότι είχαν που­λή­σει ένα αντι­κεί­με­νο αρ­χαιο­λο­γι­κής αξίας ένα­ντι του χρη­μα­τι­κού ποσού των 25.000 ευρώ σε άγνω­στο άτομο προ­ερ­χό­με­νο από την Αθήνα και ότι κα­τέ­χουν πα­ρό­μοιο αντι­κεί­με­νο το οποίο φυ­λάσ­σουν στην οικία τους εντός επαγ­γελ­μα­τι­κής σκού­πας.

Οι αστυ­νο­μι­κοί της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου, προ­χώ­ρη­σαν σε άρση του τη­λε­φω­νι­κού απορ­ρή­του των τη­λε­φω­νι­κών επι­κοι­νω­νιών των υπό­πτων για χρο­νι­κό διά­στη­μα δέκα ημε­ρών με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Από την ακρό­α­ση των συ­νο­μι­λιών και την ανά­λυ­ση των δε­δο­μέ­νων δεν προ­έ­κυ­ψε κάτι το αξιό­λο­γο.

Την 23η Οκτω­βρί­ου 2018 οι αστυ­νο­μι­κοί, συ­νο­δευό­με­νοι από δι­κα­στι­κό λει­τουρ­γό, πραγ­μα­το­ποί­η­σαν νο­μό­τυ­πη κατ οίκον έρευ­να, στην οικία του πρώ­του και βρή­καν έναν αμ­φο­ρί­σκο ύφους εί­κο­σι 25 εκα­το­στών.

Στην συ­νέ­χεια με­τέ­βη­σαν σε απο­θή­κη ιδιο­κτη­σί­ας του και εκεί βρή­καν και κα­τά­σχε­σαν 3 λαι­μούς αμ­φο­ρέ­ων, 5 τμή­μα­τα πο­διών αμ­φο­ρέ­ων, δύο λαβές και μικρά τμή­μα­τα αμ­φο­ρέ­ων καθώς και δύο αρ­χι­τε­κτο­νι­κά μέλη.

Αρ­χαιο­λό­γος της Αρ­χαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου που έλεγ­ξε τα κα­τα­σχε­θέ­ντα αντι­κεί­με­να απε­φάν­θη ότι ο μεν αμ­φο­ρί­σκος απο­τε­λεί σπου­δαίο εύ­ρη­μα, ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αρ­χαιο­λο­γι­κής αξίας κα­θό­σον είναι πι­θα­νό­τα­τα των μυ­κη­ναϊ­κών χρό­νων, πι­θα­νό­τα­τα δεύ­τε­ρης χι­λιε­τί­ας π.Χ., ενώ τα τμή­μα­τα αμ­φο­ρέ­ων είναι ελ­λη­νι­στι­κών και ρω­μαϊ­κών χρό­νων (τρί­τος αιώ­νας π.Χ. έως τρί­τος αιώ­νας μ,Χ.) και εμπί­πτουν στο Νόμο «Περί αρ­χαιο­τή­των και εν γένει πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς».

Τα δύο αρ­χι­τε­κτο­νι­κά μέλη, τα οποία απο­τε­λούν λί­θι­να ανά­γλυ­φα με σταυ­ρό, είναι πι­θα­νό­τα­τα του 19ου αιώνα και χρή­ζουν πε­ραι­τέ­ρω αξιο­λό­γη­σης για να εξα­κρι­βω­θεί εάν εμπί­πτουν στον Νόμο «Περί αρ­χαιο­τή­των και εν γένει πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς».

Ο 65χρο­νος εξε­τα­ζό­με­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι βρήκε τα αρ­χαία στην Πυ­λώ­να πριν ει­κο­σι­πέ­ντε χρό­νια πε­ρί­που. Τότε όπως είπε, είχε βρεί κατά την διάρ­κεια εκ­σκα­φής πε­ρί­που 90 αντι­κεί­με­να τα οποία τα πα­ρέ­δω­σε στην αρ­χαιο­λο­γία και εκεί­νο που κρά­τη­σε το βρήκε αρ­γό­τε­ρα και το κρά­τη­σε για εν­θύ­μιο.

Τα υπό­λοι­πα πή­λι­να κομ­μά­τια τα βρήκε, όπως είπε, σε ορ­γω­μέ­να χω­ρά­φια και τα υπό­λοι­πα δύο στα Μά­σα­ρη μετά την κα­τε­δά­φι­ση μιας πα­λαιάς οι­κί­ας και τα κρά­τη­σε για να μην πε­τα­χθούν στα σκου­πί­δια.

Δεν γνώ­ρι­ζε όπως είπε, ότι η κα­το­χή τους είναι πα­ρά­νο­μη και είχε σκοπό να τα πα­ρα­δώ­σει.