“Ρύθμιση της αγοράς, έλεγχος των βραχυχρόνιων μισθώσεων-Ξεπέρασαν σε αριθμό ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα”

Άρθρο του προ­έ­δρου του ΣΕΤΕ, Γιάννη Ρέτσου

Ολοένα και περισ­σό­τε­ροι προ­ο­ρι­σμοί ανά τον κόσμο πετυ­χαί­νουν συμ­φω­νίες με πλατ­φόρ­μες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον χώρο της οικο­νο­μίας του δια­μοι­ρα­σμού, για την απευ­θείας απόδοση φόρων, την παροχή ενη­με­ρώ­σεων και για δια­σταυ­ρώ­σεις στοι­χείων των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων από τις φορο­λο­γι­κές αρχές. Σύμφωνα με ασφα­λείς εκτι­μή­σεις, τα ακίνητα που προ­σφέ­ρο­νται για βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις στην Ελλάδα έχουν υπερ­κα­λύ­ψει τον αριθμό των αδειο­δο­τη­μέ­νων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των.

ο πρό­βλημα της άνισης φορο­λο­γι­κής μετα­χεί­ρι­σης, ανάμεσα στα ακίνητα που δια­τί­θε­νται για βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις και στα αδειο­δο­τη­μένα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα, είναι ιδιαί­τερα μεγάλο.

Ενώ τα αδειο­δο­τη­μένα κατα­λύ­ματα λει­τουρ­γούν σε ένα επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, τα ακίνητα με χρήση βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων παρα­μέ­νουν σε χαμηλές κλί­μα­κες φορο­λο­γίας, χωρίς κανο­νι­στικό πλαίσιο και ουσια­στικό ελεγ­κτικό μηχα­νι­σμό.

O ΣΕΤΕ παρα­κο­λου­θεί από κοντά τις εξε­λί­ξεις σε διεθνές επίπεδο για το συγκε­κρι­μένο θέμα, παρεμ­βαί­νο­ντας σε κάθε ευκαι­ρία στα αρμόδια όργανα για την υιο­θέ­τηση και στη χώρα μας επι­τυ­χη­μέ­νων πρα­κτι­κών ελέγχου.

Με αφορμή τη λει­τουρ­γία του Μητρώου Ακι­νή­των Βρα­χυ­χρό­νιας Δια­μο­νής, κατα­τέ­θηκε υπό­μνημα στις αρμό­διες αρχές, ανα­φο­ρικά με τις πρα­κτι­κές που έχει υιο­θε­τή­σει η Δανία. Εκεί η κυβέρ­νηση ήρθε σε συμ­φω­νία με μεγάλη ηλε­κτρο­νική πλατ­φόρμα προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρώ­νε­ται αυτό­ματα το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών για τα εισο­δή­ματα που προ­κύ­πτουν σε ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των μέσω ενοι­κί­α­σης από την εν λόγω πλατ­φόρμα.

Παρεμ­φερή παρα­δείγ­ματα συνα­ντώ­νται και σε άλλους μεγά­λους προ­ο­ρι­σμούς. Από τον Ιούλιο, πλατ­φόρμα στη Γαλλία συμ­φώ­νησε να συλ­λέ­γει και να δια­βι­βά­ζει -απευθείας στις αρμό­διες αρχές της χώρας- τον του­ρι­στικό φόρο για λογα­ρια­σμό και των 23.000 ακι­νή­των που λει­τουρ­γεί.

Η Ισπανία ήδη εξε­τά­ζει τη δημιουρ­γία ενιαίου μητρώου και επι­βο­λής κρι­τη­ρίων με στόχο αφενός τη δια­σφά­λιση της ποιό­τη­τας του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και αφε­τέ­ρου την αποφυγή / ανα­στροφή του οικι­στι­κού προ­βλή­μα­τος που δημιουρ­γεί­ται. Ταυ­τό­χρονα, από τις αρχές του 2019, πλατ­φόρ­μες τύπου Airbnb θα παρέ­χουν στο αρμόδιο ΥΠΟΙΚ, ανά τρίμηνο, πλη­ρο­φο­ρίες για όλες τις συναλ­λα­γές της περιό­δου, δίνο­ντας στοι­χεία και για τους ιδιο­κτή­τες και για τους ενοι­κια­στές.

Την ίδια στιγμή και οι τοπικές αρχές συμ­βάλ­λουν στον ελεγ­κτικό μηχα­νι­σμό, όπως η Βαρ­κε­λώνη όπου ο δήμος ήρθε σε απευ­θείας συμ­φω­νία με την AirBnB για παροχή στοι­χείων σχετικά με δηλω­θέ­ντα κατα­λύ­ματα και εφεξής δημο­τι­κοί υπάλ­λη­λοι προ­χω­ρούν σε τακτι­κούς ελέγ­χους νομι­μό­τη­τας των ενοι­κια­ζό­με­νων δια­με­ρι­σμά­των. Παρο­μοίως στη Λισα­βόνα επι­σκέ­πτες κατα­βάλ­λουν με την κράτηση του­ρι­στικό φόρο 1 ευρώ ανά άτομο ανά δια­νυ­κτέ­ρευση, με ανώτατο πλαφόν ημερών δια­μο­νής, ενώ στο Πόρτο ο αντί­στοι­χος φόρος είναι 2 ευρώ.

Αντί­στοιχη είναι και η περί­πτωση της Ιταλίας, όπου στην Μπο­λό­νια ο του­ρι­στι­κός φόρος ανέρ­χε­ται στο 5% της τιμής κατα­χώ­ρη­σης, με μέγιστο ποσό τα 5 ευρώ ανά άτομο ανά δια­νυ­κτέ­ρευση, για κρα­τή­σεις έως και 5 δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις, ενώ στη Νάπολι κατα­βάλ­λε­ται του­ρι­στι­κός φόρος 3 ευρώ ανά άτομο ανά δια­νυ­κτέ­ρευση, για έως και 14 δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις. Στην ίδια κατεύ­θυνση υπάρ­χουν περισ­σό­τε­ρες από 150 περι­πτώ­σεις περιο­χών και πόλεων στις ΗΠΑ οι οποίες έχουν επι­βά­λει δια­φό­ρων ειδών του­ρι­στι­κούς φόρους στις κρα­τή­σεις που γίνο­νται μέσω πλατ­φορ­μών βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων.

Ενδει­κτικά, στη Νέα Υόρκη είναι υπο­χρε­ω­τική η ενη­μέ­ρωση για τα στοι­χεία οικο­δε­σπο­τών, προ­κει­μέ­νου να γίνο­νται έλεγχοι για τυχόν παρά­νομη λει­τουρ­γία ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων.

Ακόμα και στην Ινδία, σε έναν σημα­ντικό αριθμό πόλεων, η πλατ­φόρμα δια­βι­βά­ζει απευ­θείας στις φορο­λο­γι­κές αρχές τον φόρο που εισπράτ­τε­ται από τον επι­σκέ­πτη, εφόσον τα ετήσια έσοδα φθάνουν ένα συγκε­κρι­μένο ανώτατο όριο.

Όλα τα παρα­πάνω παρα­δείγ­ματα απο­δει­κνύ­ουν ότι η οικο­νο­μία του δια­μοι­ρα­σμού είναι μια διεθνής τάση που θα συνε­χί­σει να μεγα­λώ­νει, διεκ­δι­κώ­ντας κομμάτι από την του­ρι­στική αγορά.

Στην Ελλάδα το φαι­νό­μενο θα πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί ως μια δρα­στη­ριό­τητα που χρειά­ζε­ται ρύθμιση, δεδο­μέ­νου ότι -υπό προϋποθέσεις- μπορεί να λει­τουρ­γή­σει συμπλη­ρω­μα­τικά στη δια­μόρ­φωση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και να απο­φέ­ρει έσοδα στο κράτος. Παράλ­ληλα, θα πρέπει να λαμ­βά­νουμε υπ’ όψιν τα σημάδια τόνωσης στον κατα­σκευα­στικό κλάδο από την ανέ­γερση κατοι­κιών σε του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.  Το κρίσιμο ζητού­μενο όμως είναι να μην ασκεί­ται με τρόπο που συνιστά αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό για τις επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες λει­τουρ­γούν νόμιμα και φυσικά να μη δημιουρ­γεί παρά­πλευρα αλλά σημα­ντικά προ­βλή­ματα στην εξεύ­ρεση κατοι­κίας, στις τιμές των ενοι­κίων, στην εύρυθμη λει­τουρ­γία των πολυ­κα­τοι­κιών, των γει­το­νιών, αλλά και των πόλεων.

Στο σημείο που βρι­σκό­μα­στε σήμερα χρειά­ζε­ται η ενερ­γο­ποί­ηση όλων των εμπλε­κό­με­νων φορέων. Κυβέρ­νηση, Δήμοι, Περι­φέ­ρειες και φυσικά ο του­ρι­στι­κός τομέας. Να κατα­τε­θούν απόψεις, να ληφθούν απο­φά­σεις πριν το φαι­νό­μενο πάρει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις. Η διεθνής πρα­κτική δείχνει τον δρόμο. Τώρα χρειά­ζε­ται η βούληση.

πηγή naftemporiki.grn