Ενσημα…

Πέρα από το τρα­γε­λα­φικό του αυτο­διο­ρι­σμού σε κομ­μα­τική θέση και της ταυ­τό­χρο­νης αυτο­κα­τάρ­γη­σης μέσα στην ίδια ημέρα, μετά από άνωθεν επεμ­βά­σεις.  είναι μια ακόμη από­δειξη της ανάγκης αυτο­διοι­κη­τι­κοί να εξαρ­τούν την πορεία τους από διανομή κομ­μα­τι­κών τίτλων αλλά και να θεωρούν ότι αυτός μπορεί να τους δώσει πόντους επάρ­κειας. Κάτι που όλοι οι εμπλε­κό­με­νοι με την πολι­τική επι­διώ­κουν, αλλά θα έπρεπε να θεω­ρεί­ται παντε­λώς αχρεί­α­στο σε εμπλε­κό­με­νους με την αυτο­διοί­κηση. Τίτλος επάρ­κειας είναι το έργο που έχεις να επι­δεί­ξεις στον τόπο σου, η προ­σω­πι­κό­τητά σου, οι γνώσεις σου πάνω στο αντι­κεί­μενο που κλή­θη­κες να υπη­ρε­τή­σεις. Το εάν είσαι συντο­νι­στής νησιω­τι­κής ανά­πτυ­ξης, στον τομέα Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής ή πρό­ε­δρος εγκύων μυών –που έλεγε και ο Λεμπέ­σης, ουδόλως απα­σχο­λούν την καθη­με­ρι­νό­τητα και την ευζωία των συμπο­λι­τών σου. Οσο το άπαν στην αυτο­διοί­κηση θα είναι η κομ­μα­τική ένταξη, θα εξα­κο­λου­θούμε να βλέ­πουμε τις πόλεις να διοι­κού­νται από αυτο­διοι­η­τι­κούς  που χρη­σι­μο­ποιούν τις πόλεις για να κολ­λή­σουν ένσημα καριέ­ρας. Και ως κομ­μα­τάρ­χες θα πολι­τεύ­ο­νται συνήθως στον δήμο, εφόσον εκλε­γούν: με ρου­σφέ­τια, με ημε­τέ­ρους, με ταξί­ματα, με εξαρ­γυ­ρώ­σεις γραμ­μα­τίων.