Ο Δήμος Ρόδου κληροδόχος του ακινήτου του Ψιμόριφου

Υπέρ του Δήμου Ρόδου στην πολύ­κροτη υπόθεση της κυριό­τη­τας του προ­νο­μια­κού παρα­θα­λάσ­σιου ακι­νή­του “Ψιμό­ρι­φου” στην Ιξιά, έγειρε η πλά­στιγγα του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Σε δεύτερο βαθμό κρί­θη­καν συγκε­κρι­μένα με την υπ’ αρίθμ. 175/2018 απόφαση, που εκδό­θηκε χθες, τρεις εφέσεις και μια πρό­σθετη παρέμ­βαση κατά της υπ’ αριθμ. 27/2013 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που είχε κρίνει τον Μάρτιο του 2013 ότι ο Δήμος Ρόδου δεν είναι κλη­ρο­δό­χος της κυριό­τη­τας του ακι­νή­του!

Πιο συγκε­κρι­μένα εξε­τά­στη­καν οι εφέσεις κατά τις πρω­τό­δι­κης από­φα­σης του Δήμου Ρόδου, της ενά­γου­σας Ζερμέν – Σου­ζά­νας χήρας Γερά­σι­μου Ζησι­μά­του, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας και των κυρίως παρεμ­βαι­νό­ντων Ανα­στα­σίας και Ερρίκου Μας αλλά και η πρό­σθετη παρέμ­βαση του ξενο­δό­χου κ. Βασίλη Καρα­γιάννη υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την πρό­σθετη παρέμ­βαση ως απα­ρά­δε­κτη.

Απέρ­ριψε την αγωγή χρη­σι­κτη­σίας της κ. Ζερµέν – Σου­ζά­νας, συζύγου Γεράσιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας, κατοί­κου Ιαλυσού Ρόδου ως απα­ρά­δε­κτη και επι­δι­κά­ζει δικα­στική δαπάνη υπέρ του Δήμου Ρόδου ύψους 10.000 ευρώ, για το δια­βό­ητο κληροδότηµα στην Ιαλυσό.

Απέρ­ριψε ομοίως την κυρία παρέμ­βαση των κ.κ. Ανα­στα­σίας και Ερρίκου Μας ως ουσία αβάσιμη και επι­δι­κά­ζει στον Δήμο Ρόδου δικα­στική δαπάνη ύψους 5.000 ευρώ.

Ο Ευάγ­γε­λος Ψιµόριφος, που απε­βί­ωσε την 29.11.1994 στη Ρόδο, συνέ­στησε Ιδρυµα µε έδρα την πόλη της Ρόδου και µε την επωνυµία «ΨΙΜΟΡΙΦΕΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΡΟΔΟΥ» στο οποίο άφησε το ακίνητο. Εκτοτε ανέκυψε “κόντρα” για την κυριό­τητά του µεταξύ της κ. Ζησιµάτου και του Δήµου, ενώ ο Δήµος Ρόδου έχει ασκήσει αίτηση ενώπιον του Μονοµελούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, µε την οποία ζητά να του χορη­γη­θεί κληρονοµητήριο, µε το οποίο να βεβαιώ­νε­ται ότι είναι κλη­ρο­δό­χος του Ε. Ψιµόριφου επί της κυριό­τη­τας του ακι­νή­του.

Η κ. Ζερµέν – Σουζάνα, συζ. Γεράσιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας, δια­τεί­νε­ται ότι έχει συµπληρωθεί στο πρόσωπό της ο νόµιµος χρόνος χρη­σι­κτη­σίας και ότι το επίδικο ακίνητο δεν ανήκε στην κυριό­τητα και συνεπώς δεν περιλαµβανόταν στην κληρονοµία του Ευαγ­γέ­λου Ψιµόριφου κατά το χρόνο του θανάτου του.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί της ενά­γου­σας και των κυρίως παρεμ­βαι­νό­ντων, ότι η Ανα­στα­σία Μας και οι κλη­ρο­νό­μοι της τέκνα και εγγονοί ασκού­σαν πράξεις νομής στο επίδικο ακίνητο, με δάνοια κυρίου, συνεχώς από το έτος 1964 μέχρι το έτος 2008, δεν απο­δεί­χθη­καν.

Επι­πλέον έκρινε ότι ο Δήμος Ρόδου είναι κλη­ρο­δό­χος του ακι­νή­του, δυνάμει της από 19 Νοεμ­βρίου 1998 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, όσον αφορά στην παρα­χώ­ρηση της χρήσης του επί­δι­κου ακι­νή­του.

Στην υπόθεση ανα­μέ­νε­ται και συνέ­χεια καθώς εκκρε­μεί η έκδοση από­φα­σης επί αιτή­σεως που υπέ­βα­λαν στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου οι Ζερμαίν-Σουζάνα χήρα Γερά­σι­μου Ζησι­μά­του, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας και Μιχαήλ Ζησι­μά­τος του Γερα­σί­μου, υπέρ της εγκυ­ρό­τη­τας της δια­θή­κης του διαθέτη Ψιμό­ρι­φου Ευαγ­γέ­λου και της απόρ­ρι­ψης της αιτού­με­νης ανά­κλη­σής του.

Οι ανωτέρω, επι­κα­λού­νται ότι στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου δημο­σιεύ­θηκε η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 ιδιό­χειρη διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου του Νικο­λάου και ζητούν την κήρυξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κληση ως ανα­κρι­βούς, του πιστοποιητικού-κληρονομητηρίου του παρα­πάνω διαθέτη.

Ο Δήμος Ρόδου έχει υπο­βά­λει μάλιστα αναφορά στον Εισαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νηση τυχόν στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των.