Λ. Αυγενάκης: «Μια προκλητική συμφωνία – μια μη αποδεκτή εθνική υποχώρηση»

Άλλη μια «περή­φανη» δια­πραγ­μά­τευση της Κυβέρ­νη­σης, ύστερα από 6 μήνες μυστι­κής διπλω­μα­τίας, έφερε μια κακή συμ­φω­νία, η οποία απο­δέ­χε­ται τη «μακε­δο­νική γλώσσα» και τη «μακε­δο­νική εθνό­τητα» για την ΠΓΔΜ. Μια συμ­φω­νία που συνιστά μη απο­δε­κτή εθνική υπο­χώ­ρηση.

Οι μάσκες πέφτουν και ξεγυ­μνώ­νε­ται η ψευτιά της Κυβέρ­νη­σης και ο εμπαιγ­μός του Ελλη­νι­κού λαού. Η Κυβέρ­νηση, πιστή στην πολι­τική της προ­πα­γάν­δας, βαφτί­ζει «διπλω­μα­τική επι­τυ­χία», την άκρως προ­βλη­μα­τική συμ­φω­νία που έφερε και τις απα­ρά­δε­κτες υπο­χω­ρή­σεις στις οποίες προέβη από τις πάγιες εθνικές θέσεις.

Ο κ. Τσίπρας υπο­στή­ριξε ότι η Ελλάδα μπορεί να χρη­σι­μο­ποιεί αμε­τά­φρα­στο τον όρο  «Severna Makedonija». Ωστόσο, αυτό δεν προ­κύ­πτει ούτε από το ελλη­νικό, ούτε από το αγγλικό κείμενο. Αντι­θέ­τως το όνομα το οποίο συμ­φω­νή­θηκε είναι «Δημο­κρα­τία της Βόρειας Μακε­δο­νίας» (Republic of North Macedonia) ή στη σύντομη εκδοχή του «Βόρεια Μακε­δο­νία» (North Macedonia) (άρθρ 1§3α).

Η Κυβέρ­νηση, επίσης, απέτυχε να δεσμεύ­σει τα Σκόπια με το erga omnes, ένα όνομα για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων, ενώ προέβη στην ανή­κου­στη υπο­χώ­ρηση να μην προσ­διο­ρί­σει καν τον απώτατο χρόνο εκπλή­ρω­σης των υπο­χρε­ώ­σεων της ΠΓΔΜ. Προ­βλέ­πε­ται ότι «για τα επίσημα έγγραφα που προ­ο­ρί­ζο­νται για διεθνή χρήση, η αλλαγή του ονό­μα­τος θα γίνει εντός 5 ετών», ενώ η αλλαγή για τα έγγραφα που προ­ο­ρί­ζο­νται για εσω­τε­ρική χρήση συν­δέ­ε­ται με την εξέλιξη της εντα­ξια­κής δια­δι­κα­σίας της ΠΓΔΜ στην ΕΕ (άρθρ 1§10). Δηλαδή, μετα­τί­θε­ται σε ένα αβέβαιο μακρινό μέλλον, όπως ακριβώς επε­δί­ωκε εξ αρχής η Σκο­πιανή πλευρά!

Επίσης, τα σημε­ρινά ακρω­νύ­μια της χώρας, που αφορούν τις συντμή­σεις του ονό­μα­τος (ίντερ­νετ, εμπο­ρι­κές χρήσεις κα) παρα­μέ­νουν ως έχουν (άρθρ. 1§3ε). Η  μόνη αλλαγή που «πέτυχε» η ελλη­νική Κυβέρ­νηση αφορά τις πινα­κί­δες των αυτο­κι­νή­των.

Περαι­τέρω,  μετα­τί­θε­ται για το μέλλον η διευ­θέ­τηση των εμπο­ρι­κών ονο­μα­σιών και σημάτων και επω­νυ­μιών (άρθρ 1§3θ), οι οποίες θα κριθούν από μια διεθνή ομάδα ειδικών εντός τριε­τίας, χωρίς κανείς να μπορεί να προ­ε­ξο­φλή­σει σήμερα τις απο­φά­σεις της. Η μετά­θεση των υπο­χρε­ώ­σεων της ΠΓΜΔ να εφαρ­μό­σει τη συμ­φω­νία σε ένα αβέβαιο μέλλον, όπως και η παρα­χώ­ρηση της χρήσης των σημε­ρι­νών κωδικών καθιστά γράμμα κενό το περι­βό­ητο erga omnes.

Η πλέον προ­κλη­τική και αδι­καιο­λό­γητη υπο­χώ­ρηση της Κυβέρ­νη­σης αφορά την παρα­χώ­ρηση της χρήσης του επι­θέ­του «Μακε­δο­νι­κής» για την εθνό­τητα και τη γλώσσα. Είναι η πρώτη φορά που ανα­γνω­ρί­ζε­ται από την Ελλάδα δήθεν «μακε­δο­νική» εθνό­τητα και δήθεν «μακε­δο­νική» γλώσσα. Μια απα­ρά­δε­κτη εξέλιξη που θρέφει τη ρίζα του Σκο­πια­νού αλυ­τρω­τι­σμού και τον ενι­σχύει.

Η εκχώ­ρηση της Μακε­δο­νι­κής εθνό­τη­τας προ­κά­λεσε τις αντι­δρά­σεις και της Βουλ­γα­ρίας. Αν και από τις πρώτες χώρες που ανα­γνώ­ρι­σαν την ΠΓΔΜ με την ονο­μα­σία «Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας», ουδέ­ποτε ανα­γνώ­ρισε «μακε­δο­νική» εθνό­τητα και «μακε­δο­νική γλώσσα». Μάλιστα, η χθεσινή ανα­κοί­νωση του Βουλ­γα­ρι­κού Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών κάλεσε την Ελλάδα και τα Σκόπια να δεσμευ­θούν ότι η συμ­φω­νία «δεν θα ερμη­νευ­θεί ως βάση για μελ­λο­ντι­κές αλλαγές στα υπάρ­χο­ντα σύνορα ή για αξιώ­σεις έναντι γει­το­νι­κών κρατών ως προς τη γλώσσα τον Πολι­τι­σμό την ιστορία και την ταυ­τό­τητα». Με απλά λόγια, επι­ση­μαί­νει ακριβώς τον ίδιο αλυ­τρω­τικό κίνδυνο υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι για τη Βουλ­γα­ρική κυβέρ­νηση ουδέ­ποτε υπήρξε «μακε­δο­νική εθνό­τητα και γλώσσα».

Άκρως προ­βλη­μα­τικό είναι και το άρθρο 7, το οποίο ανα­φέ­ρει ότι κάθε χώρα θα ερμη­νεύει τον όρο Μακε­δο­νία και Μακε­δό­νας κατά βούληση, αναι­ρώ­ντας το παρα­πλα­νη­τικό επι­χεί­ρημα της Κυβέρ­νη­σης ότι δήθεν «παίρ­νουμε πίσω τη Μακε­δο­νία και την ιστορία της».  Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ενι­σχύ­ε­ται η προ­πα­γάνδα των Σκο­πια­νών ότι οι αρχαίοι Μακε­δό­νες δεν ήταν Έλληνες και δεν είχαν σχέση με τον αρχαίο ελλη­νικό πολι­τι­σμό.

Το τραγικό λάθος της διπλω­μα­τι­κής στό­χευ­σης του κ. Κοτζιά να απο­συν­δέ­σει τον Σκο­πιανό αλυ­τρω­τι­σμό από την Αρχαία Μακε­δο­νία φαί­νε­ται και από την αποδοχή της «Μακε­δο­νίας του Ίλιντεν». Δηλαδή της επι­το­μής του «μακε­δο­νι­κού» αλυ­τρω­τι­σμού του τέλους του 19ου-αρχών 20ου αι. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πώς όταν η σημε­ρινή ΠΓΔΜ έγινε  τμήμα της ενιαίας Γιου­γκο­σλα­βίας, η τελευ­ταία προ­ώ­θησε την πολι­τική ύπαρξης «μακε­δο­νι­κού» έθνους, μέρος του οποίου ζει υπό ελλη­νική κυριαρ­χία. Για αυτό και ήταν απο­λύ­τως απα­ρά­δε­κτη η πρόταση των Σκοπίων για ονο­μα­σία «Μακε­δο­νία του Ίλιντεν», τους στόχους της οποίας δεν εξου­δε­τε­ρώ­νει η παρούσα συμ­φω­νία.

Ακόμη πιο προ­κλη­τικό στη συμ­φω­νία, που απέ­κρυψε η Κυβέρ­νηση, είναι θα συστα­θεί διε­πι­στη­μο­νική επι­τροπή η οποία θα εξε­τά­σει τον τρόπο διδα­σκα­λίας της Ιστο­ρίας και των δύο χωρών, ώστε να αρθούν αλυ­τρω­τι­κές ανα­φο­ρές (άρθρο 8§5). Με απλά λόγια, η Κυβέρ­νηση απο­δέ­χε­ται ότι και η Ελλάδα θα πρέπει να ελεγ­χθεί για πιθανή αλυ­τρω­τική προ­πα­γάνδα στην ιστορία που διδά­σκο­νται τα παιδιά στα σχολεία.

Επι­σφα­λής μπορεί να απο­δει­χθεί, επίσης, και η προ­βλε­πό­μενη δια­δι­κα­σία πρό­σκλη­σης των Σκοπίων για ένταξη στο ΝΑΤΟ, διότι με τον τρόπο που είναι δια­τυ­πω­μένο το άρθρο 2 δεν είναι βέβαιο ότι οι όροι που θέτει η Ελλάδα θα γίνουν, κατ’ ανάγκην, απο­δε­κτοί από όλους του Συμ­μά­χους στο ΝΑΤΟ.

Επι­ση­μαί­νε­ται ιδιαί­τερα ότι δεν υπάρχει πρόνοια για το αν η συμ­φω­νία, μετά τη δια­βί­βασή της στον ΟΗΕ, θα υιο­θε­τη­θεί από το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας προ­κει­μέ­νου να αντι­κα­τα­στή­σει την προη­γού­μενη απόφαση 817/1993 η οποία προ­έ­βλεπε την ένταξη της εν λόγω χώρας στον ΟΗΕ με το προ­σω­ρινό της όνομα ΠΓΔΜ.

Συμπε­ρα­σμα­τικά, η Κυβέρ­νηση, με τη συμ­φω­νία αυτή, μας δεσμεύει να ανα­γνω­ρί­σουμε «μακε­δο­νική» γλώσσα και εθνό­τητα και προ­ε­ξο­φλούμε τη συναί­νεσή μας για ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, έναντι «μιας υπο­σχε­τι­κής» από την πλευρά της ΠΓΔΜ. Η Κυβέρ­νηση υπο­νο­μεύει με εντελώς απα­ρά­δε­κτο τρόπο τη δια­πραγ­μα­τευ­τική θέση της χώρας, αφή­νο­ντας επί της ουσίας ανοιχτό κάθε ενδε­χό­μενο.

Όπως επα­νέ­λαβε ο Πρό­ε­δρος μας Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, κατά τη σημε­ρινή του ομιλία, στη Βουλή «H συμ­φω­νία με τα Σκόπια δημιουρ­γεί τετε­λε­σμένα που μπορεί να μην ανα­τρα­πούν. Είναι μια κακή συμ­φω­νία με μη απο­δε­κτή εθνική υπο­χώ­ρηση. Το μέλλον δεν μπορεί να υπο­θη­κευ­τεί από μια κακή συμ­φω­νία».

Απο­τε­λεί χρέος μας να απο­τρέ­ψουμε αυτό τον πρω­το­φανή εκτρο­χια­σμό της χώρας, την υπο­θή­κευση του μέλ­λο­ντος της πατρί­δας μας. Είναι εθνική ανάγκη να φύγει άμεσα η πιο επι­κίν­δυνη κυβέρ­νηση της μετα­πο­λί­τευ­σης.

Ο κ. Λευ­τέ­ρης Αυγε­νά­κης είναι Γραμ­μα­τέας της Πολι­τι­κής Επι­τρο­πής της Ν.Δ. και Βου­λευ­τής Ηρα­κλείου