Μητσοτάκης: Ο διάλογος με την Τουρκία δεν σημαίνει υποχώρηση

Μή­νυ­μα προς την Τουρ­κία ότι η επι­δί­ω­ξη δια­λό­γου και σχέ­σε­ων καλής γει­το­νί­ας δεν συ­νε­πά­γε­ται υπο­χώ­ρη­ση από τα ελ­λη­νι­κά δι­καιώ­μα­τα στέλ­νει ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στην πρώτη κυ­ρια­κά­τι­κη ανα­σκό­πη­σή του μετά τη μικρή αυ­γου­στιά­τι­κη παύση.

Πα­ράλ­λη­λα, ο πρω­θυ­πουρ­γός δίνει ιδιαί­τε­ρο βάρος στην οι­κο­νο­μία και στην πρό­ω­ρη απο­πλη­ρω­μή δη­μο­σί­ου χρέ­ους, συν­δέ­ο­ντάς την με την ανά­γκη να μη με­τα­φέ­ρο­νται οι­κο­νο­μι­κά βάρη στις επό­με­νες γε­νιές, ενώ πα­ρα­πέ­μπει στη ΔΕΘ, όπου, όπως ση­μειώ­νει, θα έχει πε­ρισ­σό­τε­ρα να πει σε δύο εβδο­μά­δες.

Ανα­φε­ρό­με­νος στις νέες αντι­δρά­σεις της Άγκυ­ρας για το Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας και στην επα­να­φο­ρά των τουρ­κι­κών ισχυ­ρι­σμών περί «γκρί­ζων ζωνών», ο κ. Μη­τσο­τά­κης ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι «η Ελ­λά­δα κι­νεί­ται με βάση το Διε­θνές Δί­καιο, ασκεί τα δι­καιώ­μα­τά της και δεν πρό­κει­ται να αφή­σει απει­λές ή πα­ρά­νο­μες διεκ­δι­κή­σεις να κα­θο­ρί­σουν τις απο­φά­σεις της». «Επι­διώ­κου­με στα­θε­ρά τον διά­λο­γο και τις σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας με την Τουρ­κία. Αλλά διά­λο­γος δεν ση­μαί­νει υπο­χώ­ρη­ση», υπο­γραμ­μί­ζει.

Στο οι­κο­νο­μι­κό σκέ­λος, ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέ­ρε­ται στην πρό­ω­ρη απο­πλη­ρω­μή επι­πλέ­ον 13 δισ. ευρώ δη­μο­σί­ου χρέ­ους μέσα στο 2026, τα οποία προ­στί­θε­νται στα 36 δισ. ευρώ που, όπως επι­ση­μαί­νει, έχουν ήδη απο­πλη­ρω­θεί νω­ρί­τε­ρα από το 2019. Χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη μεί­ω­ση του χρέ­ους ζή­τη­μα «δι­καιο­σύ­νης για τις επό­με­νες γε­νιές», ση­μειώ­νο­ντας ότι «δεν μπο­ρού­με να φορ­τώ­νου­με στα παι­διά μας λο­γα­ρια­σμούς που δη­μιουρ­γή­θη­καν στο πα­ρελ­θόν». Ανα­φέ­ρε­ται επί­σης στην ανα­βάθ­μι­ση των προ­ο­πτι­κών της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας από τον ια­πω­νι­κό οίκο R&I και προ­α­ναγ­γέλ­λει ότι θα επα­νέλ­θει στα οι­κο­νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα από το βήμα της ΔΕΘ.

Ξε­χω­ρι­στή ανα­φο­ρά κάνει στις πυρ­κα­γιές του Αυ­γού­στου, επι­ση­μαί­νο­ντας τις εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες συν­θή­κες που δη­μιούρ­γη­σαν οι ισχυ­ροί άνε­μοι και το­νί­ζο­ντας ότι οι αν­θρώ­πι­νες απώ­λειες «επι­σκιά­ζουν οτι­δή­πο­τε άλλο» μπο­ρεί να ει­πω­θεί για την αντι­με­τώ­πι­ση των με­τώ­πων. Δια­βε­βαιώ­νει πα­ράλ­λη­λα ότι οι αυ­το­ψί­ες στις πλη­γεί­σες πε­ριο­χές συ­νε­χί­ζο­νται ώστε να κα­τα­βλη­θούν το τα­χύ­τε­ρο δυ­να­τό οι απο­ζη­μιώ­σεις και οι ενι­σχύ­σεις στους δι­καιού­χους.

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στέ­κε­ται, τέλος, στην ηλε­κτρι­κή δια­σύν­δε­ση Ελ­λά­δας – Κύ­πρου και στη συμ­φω­νία για την εί­σο­δο της γαλ­λι­κής Meridiam ως πλειο­ψη­φι­κού με­τό­χου στην Great Sea Interconnector, με τη Nexans να ανα­λαμ­βά­νει την κα­τα­σκευή και πό­ντι­ση του κα­λω­δί­ου. Ο πρω­θυ­πουρ­γός χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη συμ­φω­νία «ισχυ­ρή ψήφο εμπι­στο­σύ­νης» στις ενερ­γεια­κές υπο­δο­μές της χώρας και υπο­στη­ρί­ζει ότι το έργο θα συμ­βά­λει στον τερ­μα­τι­σμό της ενερ­γεια­κής απο­μό­νω­σης της Κύ­πρου και στην ενί­σχυ­ση του ρόλου της Ελ­λά­δας ως ενερ­γεια­κού κόμ­βου στην πε­ριο­χή.

Ανα­λυ­τι­κά η ανάρ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού:

«Μετά από μια μικρή αυ­γου­στιά­τι­κη παύση δύο εβδο­μά­δων, τα ξα­να­λέ­με σή­με­ρα μέσα από την κα­θιε­ρω­μέ­νη μας ανα­σκό­πη­ση. Ελ­πί­ζω οι πε­ρισ­σό­τε­ροι να κα­τα­φέ­ρα­τε αυτές τις ημέ­ρες να ξε­κου­ρα­στεί­τε λίγο, να βρε­θεί­τε με τους αν­θρώ­πους σας και, έστω για λίγο, να αφή­σα­τε στην άκρη την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

Αυτές τις δύο εβδο­μά­δες συ­νέ­βη­σαν αρ­κε­τά, ευ­χά­ρι­στα αλλά και δύ­σκο­λα, για τα οποία θέλω σή­με­ρα να μι­λή­σου­με. Ξε­κι­νώ από τις πυρ­κα­γιές που απο­τε­λούν, δυ­στυ­χώς, μία πραγ­μα­τι­κό­τη­τα με την οποία βρί­σκε­ται πλέον αντι­μέ­τω­πη ολό­κλη­ρη η Ευ­ρώ­πη, ει­δι­κά τους θε­ρι­νούς μήνες. Προ­φα­νώς, όπως έχω ξα­να­πεί, η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή δεν βάζει τις φω­τιές. Κάνει όμως τις συν­θή­κες πολύ πιο δύ­σκο­λες όταν αυτές ξε­σπούν. Το ζή­σα­με και φέτος, με πολύ ισχυ­ρούς ανέ­μους που κρα­τού­σαν, σύμ­φω­να με το Εθνι­κό Αστε­ρο­σκο­πείο, για 20 ημέ­ρες, με πολύ υψη­λές τιμές, ασυ­νή­θι­στες ακόμα και για το ελ­λη­νι­κό κα­λο­καί­ρι των μελ­τε­μιών, δυ­σκο­λεύ­ο­ντας ση­μα­ντι­κά το έργο της κα­τά­σβε­σης. Σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, όπως στη Βοιω­τία και τη Δυ­τι­κή Ατ­τι­κή, δεν μπο­ρού­σαν για κά­ποια δια­στή­μα­τα να πε­τά­ξουν ούτε τα ενα­έ­ρια μέσα. Παρά τις δύ­σκο­λες συν­θή­κες, το φε­τι­νό κα­λο­καί­ρι οι κα­μέ­νες εκτά­σεις στην Ελ­λά­δα είναι λι­γό­τε­ρες, τόσο σε σύ­γκρι­ση με τα προη­γού­με­να χρό­νια όσο και σε σχέση με άλλες χώρες της Με­σο­γεί­ου. Οι δυ­νά­μεις πυ­ρό­σβε­σης και οι εθε­λο­ντές χρειά­στη­κε να αντι­με­τω­πί­σουν από την αρχή του Αυ­γού­στου πάνω από 500 δα­σι­κές πυρ­κα­γιές και 2.700 από την αρχή της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου. Η κι­νη­το­ποί­η­ση της κρα­τι­κής μη­χα­νής ήταν άμεση: απο­μα­κρύν­θη­καν εγκαί­ρως του­λά­χι­στον 1.000 άν­θρω­ποι με πλωτά μέσα από εν ενερ­γεία μέ­τω­πα, ενώ σώ­θη­καν όσο πε­ρισ­σό­τε­ρα σπί­τια και επι­χει­ρή­σεις γι­νό­ταν. Δυ­στυ­χώς, όμως, χά­θη­καν και αν­θρώ­πι­νες ζωές και αυτό επι­σκιά­ζει οτι­δή­πο­τε άλλο μπο­ρού­με να πούμε για όσα έγι­ναν αυτές τις ημέ­ρες. Η σκέψη μας είναι πρώτα απ’ όλα στις οι­κο­γέ­νειες των αν­θρώ­πων που χά­θη­καν, αλλά και σε όλους όσοι είδαν τις πε­ριου­σί­ες τους να κα­τα­στρέ­φο­νται ή να απει­λού­νται. Οι αυ­το­ψί­ες στις πλη­γεί­σες πε­ριο­χές συ­νε­χί­ζο­νται, ώστε να κα­τα­βλη­θούν οι απο­ζη­μιώ­σεις, τα επι­δό­μα­τα και οι ενι­σχύ­σεις στους δι­καιού­χους το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό. Θα εί­μα­στε δίπλα στους αν­θρώ­πους που επλή­γη­σαν, για όσο χρεια­στεί.

Αφήνω εδώ το θέμα των πυρ­κα­γιών, θα επα­νέλ­θω όμως με το τέλος της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου, και περνώ σε όσα άλλα με­σο­λά­βη­σαν αυτές τις δύο εβδο­μά­δες.

Ση­μα­ντι­κή εξέ­λι­ξη έχου­με στον χώρο της οι­κο­νο­μί­ας, καθώς μέσα στο 2026 προ­χω­ρά­με σε μια ακόμα πρό­ω­ρη απο­πλη­ρω­μή δη­μο­σί­ου χρέ­ους, ύψους 13 δισ. ευρώ. Αν το προ­σθέ­σου­με αυτό με τα 36 δισ. ευρώ που ήδη έχου­με απο­πλη­ρώ­σει νω­ρί­τε­ρα από το 2019, κα­τα­γρά­φου­με την πιο γρή­γο­ρη μεί­ω­ση χρέ­ους σε ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη. Αφή­νου­με, επι­τέ­λους, πίσω μας την εποχή που η Ελ­λά­δα ήταν το πιο υπερ­χρε­ω­μέ­νο κρά­τος στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση των 27. Το να μειώ­νου­με το χρέος δεν είναι κά­ποια αφη­ρη­μέ­νη έν­νοια αλλά, θα μου επι­τρέ­ψε­τε να πω πως είναι εθνι­κή απε­λευ­θέ­ρω­ση. Όσο πιο γρή­γο­ρα μειώ­νου­με το χρέος αυτό, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο «ανα­σαί­νει» το κρά­τος. Και όταν το κρά­τος δεν «πνί­γε­ται» από τις οφει­λές του, μπο­ρεί να στη­ρί­ξει κα­λύ­τε­ρα τους πο­λί­τες, να έχει κα­λύ­τε­ρους όρους δα­νει­σμού για τις επι­χει­ρή­σεις και, τε­λι­κά, να δη­μιουρ­γή­σει συν­θή­κες ευ­η­με­ρί­ας για όλους. Κυ­ρί­ως, όμως, είναι θέμα δι­καιο­σύ­νης για τις επό­με­νες γε­νιές. Δεν μπο­ρού­με να φορ­τώ­νου­με στα παι­διά μας λο­γα­ρια­σμούς που δη­μιουρ­γή­θη­καν στο πα­ρελ­θόν. Οι αγο­ρές, άλ­λω­στε, ανα­γνω­ρί­ζουν αυτήν την προ­σπά­θεια, καθώς άλλος ένας οίκος αξιο­λό­γη­σης, ο ια­πω­νι­κός οίκος R&I, ανα­βάθ­μι­σε τις προ­ο­πτι­κές της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας από στα­θε­ρές σε θε­τι­κές, εκτι­μώ­ντας ότι -παρά τις πλη­θω­ρι­στι­κές πιέ­σεις που επι­κρα­τούν διε­θνώς και λόγω των εντά­σε­ων στη Μέση Ανα­το­λή- θα δια­τη­ρη­θούν ισχυ­ροί οι ρυθ­μοί ανά­πτυ­ξης το 2026 χάρη στις διαρ­θρω­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή μας πο­λι­τι­κή. Συ­νε­χί­ζου­με, λοι­πόν, και σί­γου­ρα θα έχω πε­ρισ­σό­τε­ρα να πω και γι’ αυτό από το βήμα της ΔΕΘ σε 2 εβδο­μά­δες.

Πά­ντως, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι η σωστή δια­χεί­ρι­ση των χρη­μά­των είναι μια δε­ξιό­τη­τα που καλό είναι να απο­κτά­ται από νωρίς, από τη νέα σχο­λι­κή χρο­νιά ξε­κι­νά στα­δια­κά το FinStart, μια νέα πρω­το­βου­λία του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας για πε­ρί­που 40.000 μα­θη­τές και μα­θή­τριες της Πρω­το­βάθ­μιας και της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης. Στό­χος είναι τα παι­διά να απο­κτή­σουν βα­σι­κές και, κυ­ρί­ως, πρα­κτι­κές γνώ­σεις: να κα­τα­λα­βαί­νουν κα­λύ­τε­ρα το οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον γύρω τους, να μά­θουν να δια­χει­ρί­ζο­νται σωστά τα χρή­μα­τά τους και να παίρ­νουν πιο υπεύ­θυ­νες απο­φά­σεις. Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δί­νε­ται και στους κιν­δύ­νους της ψη­φια­κής οι­κο­νο­μί­ας, ώστε να μπο­ρούν να ανα­γνω­ρί­ζουν απά­τες και πα­γί­δες που πλέον συ­να­ντά­με όλοι όλο και συ­χνό­τε­ρα. Δεν θέ­λου­με, προ­φα­νώς, να κά­νου­με τα παι­διά οι­κο­νο­μο­λό­γους. Θέ­λου­με να γί­νουν ενη­με­ρω­μέ­νοι πο­λί­τες και να έχουν από νωρίς με­ρι­κά βα­σι­κά ερ­γα­λεία που θα τους φα­νούν χρή­σι­μα σε όλη τους τη ζωή.

Μια ακόμα ση­μα­ντι­κή εξέ­λι­ξη των ημε­ρών αφορά την ηλε­κτρι­κή δια­σύν­δε­ση Ελ­λά­δας-Κύ­πρου και συ­γκε­κρι­μέ­να τη συμ­φω­νία για την εί­σο­δο του κο­ρυ­φαί­ου γαλ­λι­κού επεν­δυ­τι­κού ομί­λου Meridiam ως πλειο­ψη­φι­κού με­τό­χου στην εται­ρεία Great Sea Interconnector, δί­νο­ντας στο έργο νέα χρη­μα­το­δο­τι­κή και τε­χνι­κή ισχύ, ενώ η επί­σης γαλ­λι­κή Nexans ανα­λαμ­βά­νει τη δύ­σκο­λη απο­στο­λή της κα­τα­σκευ­ής και πό­ντι­σης του κα­λω­δί­ου. Η συμ­φω­νία αυτή είναι μια ισχυ­ρή ψήφος εμπι­στο­σύ­νης στις ενερ­γεια­κές μας υπο­δο­μές. Το έργο αυτό θα τερ­μα­τί­σει επι­τέ­λους την ενερ­γεια­κή απο­μό­νω­ση της Κύ­πρου, συν­δέ­ο­ντας το νησί με το δί­κτυό μας και πα­ράλ­λη­λα είναι ακόμα ένας τρό­πος με τον οποίο η Ελ­λά­δα εδραιώ­νε­ται ως ο βα­σι­κός ενερ­γεια­κός κόμ­βος της πε­ριο­χής, απο­κτώ­ντας με­γα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια και ισχυ­ρό­τε­ρη θέση, ενώ ανοί­γει ο δρό­μος για πε­ρισ­σό­τε­ρη κα­θα­ρή ενέρ­γεια από ΑΠΕ. Απο­δει­κνύ­ου­με, για άλλη μια φορά, ότι η χώρα μας προ­σελ­κύ­ει σο­βα­ρούς διε­θνείς επεν­δυ­τές σε με­γά­λα έργα.

Τον Μάιο, συ­γκε­κρι­μέ­να στις 24/5, στην ανα­σκό­πη­ση σας είχα μι­λή­σει για τα νέα Χω­ρο­τα­ξι­κά Πλαί­σια για τον Του­ρι­σμό και τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας, τα οποία τότε βρί­σκο­νταν σε δια­βού­λευ­ση. Σή­με­ρα, αυτή η ση­μα­ντι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση περνά πλέον από τον σχε­δια­σμό στην πράξη, καθώς τα δύο Πλαί­σια τέ­θη­καν σε ισχύ και, μαζί με το αντί­στοι­χο για τη Βιο­μη­χα­νία που ολο­κλη­ρώ­νε­ται σε λίγες ημέ­ρες, βά­ζουν για πρώτη φορά ενιαί­ους και ξε­κά­θα­ρους κα­νό­νες για το πού και με ποιους όρους μπο­ρεί να ανα­πτύσ­σε­ται κάθε δρα­στη­ριό­τη­τα στη χώρα. Για τον Του­ρι­σμό, αυτό ση­μαί­νει ότι δεν μπο­ρούν όλες οι πε­ριο­χές της χώρας να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με τον ίδιο τρόπο. Άλλες έχουν ήδη δε­χθεί με­γά­λη του­ρι­στι­κή πίεση και χρειά­ζο­νται με­γα­λύ­τε­ρη προ­στα­σία, ενώ άλλες έχουν ακόμη ση­μα­ντι­κά πε­ρι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης. Το ίδιο ισχύ­ει και για τις ΑΠΕ, όπου μπαί­νουν αυ­στη­ρό­τε­ρα όρια σε ευαί­σθη­τες πε­ριο­χές, από τα μικρά νησιά και τις πε­ριο­χές Natura μέχρι τα δάση και τους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους. Μαζί με το Χω­ρο­τα­ξι­κό για τη Βιο­μη­χα­νία, απο­κτού­με έτσι ένα ενιαίο σχέ­διο για το πώς θέ­λου­με να ανα­πτυ­χθεί η χώρα τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες. Γιατί ανά­πτυ­ξη χωρίς κα­νό­νες τε­λι­κά δεν βοηθά κα­νέ­ναν. Ούτε τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες και το πε­ρι­βάλ­λον ούτε εκεί­νους που θέ­λουν να επεν­δύ­σουν γνω­ρί­ζο­ντας εξαρ­χής τι επι­τρέ­πε­ται και τι όχι. Μια πα­ρα­τή­ρη­ση εδώ, επει­δή η ανα­κοί­νω­ση του Ει­δι­κού Χω­ρο­τα­ξι­κού για τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας προ­κά­λε­σε και πάλι αντι­δρά­σεις από την Τουρ­κία, με την επα­να­φο­ρά ανυ­πό­στα­των ισχυ­ρι­σμών περί «γκρί­ζων ζωνών». Η θέση μας είναι ξε­κά­θα­ρη και δεν αλ­λά­ζει: η Ελ­λά­δα κι­νεί­ται με βάση το Διε­θνές Δί­καιο, ασκεί τα δι­καιώ­μα­τά της και δεν πρό­κει­ται να αφή­σει απει­λές ή πα­ρά­νο­μες διεκ­δι­κή­σεις να κα­θο­ρί­σουν τις απο­φά­σεις της. Επι­διώ­κου­με στα­θε­ρά τον διά­λο­γο και τις σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας με την Τουρ­κία. Αλλά διά­λο­γος δεν ση­μαί­νει υπο­χώ­ρη­ση. Και σί­γου­ρα δεν ση­μαί­νει ότι θα στα­μα­τή­σου­με να κά­νου­με όσα θε­ω­ρού­με σωστά και ανα­γκαία για τη χώρα μας.

Πάμε στην Κρήτη και σε μια εξί­σου ανα­γκαία πα­ρέμ­βα­ση. Σε τρο­χιά υλο­ποί­η­σης μπαί­νουν τα έργα για τη δια­χεί­ρι­ση του νερού στο Λα­σί­θι, μετά την υπο­γρα­φή της σχε­τι­κής σύμ­βα­σης. Πρό­κει­ται για δύο ανε­ξάρ­τη­τα αρ­δευ­τι­κά δί­κτυα, στη Λι­μνο­δε­ξα­με­νή Χο­χλα­κί­ων και στο Φράγ­μα Αγίου Ιω­άν­νη Ιε­ρά­πε­τρας. Το πρώτο τμήμα, στον Δήμο Ση­τεί­ας, προ­βλέ­πε­ται να λει­τουρ­γή­σει μέσα στους επό­με­νους 18 μήνες, ενώ το σύ­νο­λο του έργου σε 42 μήνες. Οι πα­ρεμ­βά­σεις αυτές δε είναι εξό­χως ση­μα­ντι­κές δε­δο­μέ­νου ότι η Με­σό­γειος βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή της κλι­μα­τι­κής κρί­σης. Η εποχή της επάρ­κειας και της σπα­τά­λης των υδά­τι­νων απο­θε­μά­των πα­ρήλ­θε. Οφεί­λου­με να δια­χει­ρι­στού­με το νερό -όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά πα­ντού στην Ελ­λά­δα- έξυ­πνα και με σύ­νε­ση. Στην εποχή μας κάθε κυ­βι­κό μέτρο νερού απο­κτά στρα­τη­γι­κή αξία, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο για τον πρω­το­γε­νή τομέα, στον οποίο και θα ανα­φερ­θώ στη συ­νέ­χεια.

Η νέα ψη­φια­κή πλατ­φόρ­μα myAGRO (myagro.aade.gr) είναι πλέον το νέο ση­μείο υπο­βο­λής των αι­τή­σε­ων για τις αγρο­τι­κές ενι­σχύ­σεις του 2026. Η δια­δι­κα­σία γί­νε­ται πιο απλή, κα­ταρ­γεί­ται η ανάρ­τη­ση χει­ρό­γρα­φων μι­σθω­τη­ρί­ων και, κυ­ρί­ως, οι ενι­σχύ­σεις συν­δέ­ο­νται πλέον με πραγ­μα­τι­κά και δια­σταυ­ρω­μέ­να δε­δο­μέ­να. Υπάρ­χουν δύο αλ­λα­γές που έχουν άμεση ση­μα­σία για τον ίδιο τον πα­ρα­γω­γό. Όσοι υπο­βά­λουν την αί­τη­σή τους έως τις 15 Σε­πτεμ­βρί­ου προ­βλέ­πε­ται να λά­βουν προ­κα­τα­βο­λή έως τις 31 Οκτω­βρί­ου, ενώ για τις υπό­λοι­πες αι­τή­σεις έως τις 30 Νο­εμ­βρί­ου. Πα­ράλ­λη­λα, οι πα­ρα­γω­γοί θα έχουν πε­ρισ­σό­τε­ρες επι­λο­γές για το ποιος μπο­ρεί να τους βοη­θή­σει με την αί­τη­σή τους, καθώς πλέον αυτή θα μπο­ρεί να υπο­βάλ­λε­ται για λο­γα­ρια­σμό τους και από γε­ω­πό­νους, κτη­νιά­τρους, δα­σο­λό­γους, λο­γι­στές και λο­γι­στι­κά γρα­φεία. Το myAGRO είναι η πρα­κτι­κή συ­νέ­χεια της αλ­λα­γής που κά­να­με στις αγρο­τι­κές πλη­ρω­μές και για την οποία έχου­με μι­λή­σει αρ­κε­τά το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα. Το ζη­τού­με­νο τώρα είναι πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νο: οι ενι­σχύ­σεις να φτά­νουν σωστά και έγκαι­ρα σε αυ­τούς που πραγ­μα­τι­κά τις δι­καιού­νται.

Τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες του Αυ­γού­στου και να μι­λή­σου­με και για ένα είδος «του­ρι­σμού» που κάθε άλλο παρά θέ­λου­με να εν­θαρ­ρύ­νου­με: τον λε­γό­με­νο «ενερ­γεια­κό του­ρι­σμό». Δεν αφορά, βέ­βαια, δια­κο­πές, αλλά την πρα­κτι­κή ορι­σμέ­νων κα­τα­να­λω­τών να αφή­νουν πίσω τους απλή­ρω­τους λο­γα­ρια­σμούς και να… τα­ξι­δεύ­ουν από πά­ρο­χο σε πά­ρο­χο, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι τα κενά του ση­με­ρι­νού συ­στή­μα­τος. Όμως αυτό το κενό έρ­χε­ται να κλεί­σει η νέα ρύθ­μι­ση του Υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας. Οι προ­μη­θευ­τές θα μπο­ρούν να επι­ση­μαί­νουν στον ΔΕΔ­ΔΗΕ τις λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές και, όταν ένας κα­τα­να­λω­τής συ­γκε­ντρώ­σει τρεις τέ­τοιες επι­ση­μάν­σεις, δεν θα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει πά­ρο­χο μέχρι να πλη­ρώ­σει ή να ρυθ­μί­σει το χρέος του. Να επι­ση­μά­νω ότι η ρύθ­μι­ση δεν βάζει εμπό­δια σε κά­ποιον που αντι­με­τω­πί­ζει πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή δυ­σκο­λία και προ­σπα­θεί να τα­κτο­ποι­ή­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις του. Βάζει, όμως, τέλος σε μια κα­τα­χρη­στι­κή πρα­κτι­κή που επέ­τρε­πε σε στρα­τη­γι­κούς κα­κο­πλη­ρω­τές να αφή­νουν τον λο­γα­ρια­σμό, κυ­ριο­λε­κτι­κά και με­τα­φο­ρι­κά, στους συ­νε­πείς κα­τα­να­λω­τές.

Έρ­χο­μαι τώρα σε ένα θέμα στο οποίο είχα ανα­φερ­θεί πριν από δύο χρό­νια, τον Απρί­λιο του 2024. Τότε κά­να­με ένα πρώτο ση­μα­ντι­κό βήμα για το «Δι­καί­ω­μα στη Λήθη» των αν­θρώ­πων με ιστο­ρι­κό καρ­κί­νου, εντάσ­σο­ντάς το στον Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας των ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών. Δύο χρό­νια μετά, προ­χω­ρά­με ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα και το κα­το­χυ­ρώ­νου­με πλέον και με νόμο. Πρα­κτι­κά, πέντε χρό­νια μετά την ολο­κλή­ρω­ση της θε­ρα­πεί­ας και εφό­σον δεν υπάρ­χει υπο­τρο­πή, τα δε­δο­μέ­να μιας πα­λαιό­τε­ρης διά­γνω­σης καρ­κί­νου δεν θα μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποιού­νται σε ασφα­λι­στι­κή σύμ­βα­ση που συν­δέ­ε­ται με δά­νειο ή άλλη σύμ­βα­ση πί­στω­σης. Επι­λέ­ξα­με μά­λι­στα την πε­ντα­ε­τία, όταν η ευ­ρω­παϊ­κή Οδη­γία επι­τρέ­πει χρο­νι­κό διά­στη­μα έως και 15 έτη. Είναι μια πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νη αλ­λα­γή, με πολύ ου­σια­στι­κό όμως πε­ριε­χό­με­νο: ένας άν­θρω­πος που έχει αφή­σει πίσω του την ασθέ­νεια δεν πρέ­πει να τη βρί­σκει ξανά μπρο­στά του χρό­νια αρ­γό­τε­ρα όταν προ­σπα­θεί να προ­χω­ρή­σει τη ζωή του. Ένα δί­καιο και πάγιο αί­τη­μα απο­κτά πλέον την ισχύ του νόμου.

Μέσα στον Αύ­γου­στο χά­σα­με τρεις ξε­χω­ρι­στές προ­σω­πι­κό­τη­τες των ελ­λη­νι­κών γραμ­μά­των, της δια­νό­η­σης και της εφαρ­μο­σμέ­νης πο­λι­τι­κής που αξί­ζει να μνη­μο­νεύ­σου­με διότι οι τρεις μαζί και αυ­το­τε­λώς ο κα­θέ­νας συν­θέ­τουν με έναν τρόπο τη σύγ­χρο­νη ταυ­τό­τη­τά μας. Ο Κων­στα­ντί­νος Τσου­κα­λάς, ο Στέ­λιος Ράμ­φος και ο Στέ­φα­νος Μάνος έφυ­γαν αφή­νο­ντας πίσω τους τρεις δια­φο­ρε­τι­κές μα­τιές πάνω στην ίδια Ελ­λά­δα. Ο Τσου­κα­λάς ανέ­λυε τις αντι­φά­σεις της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας μέσα στο διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον, ο Ράμ­φος ανα­ζη­τού­σε στις βα­θύ­τε­ρες ρίζες της την εξή­γη­ση της πο­ρεί­ας της, και ο Μάνος ανα­ζη­τού­σε τις πρα­κτι­κές λύ­σεις για να υπερ­βού­με τις δια­χρο­νι­κές αδυ­να­μί­ες μας. Δια­φο­ρε­τι­κές αφε­τη­ρί­ες, δια­φο­ρε­τι­κές ιδέες, αλλά μια κοινή απαί­τη­ση: να κοι­τα­χτού­με στον κα­θρέ­φτη χωρίς αυ­τα­πά­τες και να απο­φα­σί­σου­με ποια Ελ­λά­δα θέ­λου­με να αφή­σου­με πίσω μας. Διότι καμιά κοι­νω­νία δεν μπο­ρεί να πάει μπρο­στά αν δεν κα­τα­νο­ή­σει πρώτα βαθιά τον εαυτό της. Και οι τρεις αυτοί Έλ­λη­νες συ­νέ­βα­λαν ο κα­θέ­νας με τον τρόπο του να κοι­τα­χτού­με με με­γα­λύ­τε­ρη ει­λι­κρί­νεια και ρε­α­λι­σμό στον συλ­λο­γι­κό μας κα­θρέ­φτη. Τους ευ­χα­ρι­στού­με για όσα προ­σέ­φε­ραν.

Κλεί­νο­ντας, να δώσω συγ­χα­ρη­τή­ρια στους αθλη­τές και τις αθλή­τριές μας, γιατί ο φε­τι­νός Αύ­γου­στος είχε, επί­σης, πολ­λές και με­γά­λες ελ­λη­νι­κές επι­τυ­χί­ες στον στίβο, την κο­λύμ­βη­ση, την κω­πη­λα­σία, την ιστιο­πλο­ΐα, τη σκο­πο­βο­λή, την ενόρ­γα­νη γυ­μνα­στι­κή, μετά και τις πρω­τιές που είχαν προη­γη­θεί στο πόλο αν­δρών και κο­ρα­σί­δων. Να τους θυ­μη­θού­με με τα ονό­μα­τά τους: Τε­ντό­γλου, Κα­ρα­λής, Πε­τρού­νιας, Ρούσ­σου, Μη­τρο­πού­λου, Ια­κω­βά­κη, Χρή­στου, Σί­σκος, Μου­σε­λί­μης, Χιώ­της, Αλε­ξί­ου, Μου­ρα­τί­δου, Τριά­ντου, Σα­μα­ράς, Θε­ο­δω­ρα­κο­πού­λου, Γε­ρο­χρή­στος, Μαρ­κα­ντω­νά­κη, Μπα­ξε­βα­νά­κης και Νι­κο­λα­ντω­νά­κης. Συγ­χα­ρη­τή­ρια, λοι­πόν, σε όλους, στους προ­πο­νη­τές τους και στις οι­κο­γέ­νειές τους που είναι δίπλα τους. Και εμείς, από την πλευ­ρά μας, θα συ­νε­χί­σου­με να κά­νου­με αυτό που μας ανα­λο­γεί, στη­ρί­ζο­ντας τον ελ­λη­νι­κό αθλη­τι­σμό και τους αν­θρώ­πους του.

Αυτή ήταν η πρώτη «μετα-κα­λο­και­ρι­νή» ανα­σκό­πη­ση. Ευ­χα­ρι­στώ για τον χρόνο σας. Καλή Κυ­ρια­κή!»

Πηγή: protothema.gr