Το… ύψος της αδιαφορίας

Τα «χιλιο­στά της βροχής», τον «όγκο του νερού», επι­κα­λού­νται οι κύριοι Μαχαι­ρί­δης, Κου­σουρ­νάς και Χατζη­διά­κος, κατη­γο­ρού­με­νοι για την φονική πλημ­μύρα του 2013, στην οποία έχασαν την ζωή τους τέσ­σε­ρις άνθρω­ποι. Είναι αδύ­να­τον να πιστέψω, ότι τα τελευ­ταία χρόνια το «ύψος βροχής» ήταν το μεγα­λύ­τερο που υπήρξε ποτέ, ότι εδώ και είκοσι χρόνια δεν έχει ξανα­βρέ­ξει τόσο, ότι τώρα τελευ­ταία τα «ακραία καιρικά» απο­φά­σι­σαν να μας επι­σκέ­πτο­νται ως χώρα και να μας πνίγουν, ξεχνώ­ντας πως όλα αυτά τα χρόνια ρέματα, δάση καί­φο­νται, χεί­μαρ­ροι, ποτάμια μπα­ζώ­νο­νται, χτί­ζο­νται και κλεί­νουν τρόπους δια­φυ­γής του φυσικού φαι­νο­μέ­νου βροχή, το οποίο όσο έντονο και να είναι δεν θα έφτανε στο σημείο να εξα­φα­νί­ζει περιο­χές ολό­κλη­ρες κάτω από τα νερά. Βίαιες παρεμ­βά­σεις του ανθρώ­που που σε συν­δυα­σμό με την κρατική αδια­φο­ρία κάνουν ένα εκρη­κτικό μίγμα για εικόνες απο­κά­λυ­ψης Αδιά­φορη πολι­τεία, η οποία όχι μόνο κοιτά από μακριά, αλλά νομι­μο­ποιεί στις περισ­σό­τε­ρες των περι­πτώ­σεων αυτό το βιασμό, απο­χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας δασικές περιο­χές, νομι­μο­ποιώ­ντας με επιβολή προ­στί­μου τσι­μέ­ντα σε δάση και σε ρέματα και ω! του θαύ­μα­τος πάντα προ­ε­κλο­γικά! Η φύση δεν απο­φά­σισε να εκδι­κη­θεί και τα περί­φημα έργα που πρέπει να μετο­μα­σθούν τιμής ένεκεν «Το Γεφύρι της ‘ Αρτας».  Απλά μας έδειξε την επομένη με ποιo τρόπο οι κακο­τε­χνίες, η έλλειψη προ­νοη­τι­κό­τη­τας, οι βια­σύ­νες, το ύψος αδια­φο­ρίας, μπορούν να γίνουν σωρός, σαν τα του­βλά­κια lego και δυστυ­χώς να μετράμε και νεκρούς. Και το έχουμε μάθει τώρα το καλά το παι­χνίδι της «από­δο­σης ευθυνών» που κατα­λή­γει. Στο γνωστό παι­χνίδι της κολο­κυ­θιάς: «φταίει ο εργο­λά­βος» «γιατί φταίει ο εργο­λά­βος;» «φταίει η Νομαρ­χία» «γιατί φταίει η Νομαρ­χία;» «φταίει το Υπουρ­γείο»…  Και θα έρθει στο μυαλό μας για άλλη μια φορά το τρελό πάρτι όλων αυτών των χρόνων των κον­δυ­λίων των έργων. Γιατί δεν υπάρχει μόνο το σκάν­δαλο Novartis, Siemens, εξο­πλι­στι­κών ή άλλων τρα­ντα­χτών.  Yπάρχουν και τα μικρά και μεγάλα σκάν­δαλα των πρώην Νομαρ­χιών, νυν Περι­φε­ρειών και Δήμων. Οι φάκελοι αυτοί δεν έχουν ανοίξει. Κι όταν ανοί­ξουν θα είναι τέτοιος ο όγκος της μπόχας που μόνο μια δυνατή βροχή θα μας σώσει…