Καταδίκες για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών

Σε κάθειρξη 11 ετών και κατα­βολή χρη­μα­τι­κού προ­στί­μου ύψους 20.000 ευρώ κατα­δι­κά­στηκε χθες από το Πεντα­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των 40χρονος από τον Αρχάγ­γελο, ο οποίος κατη­γο­ρή­θηκε για παρα­βά­σεις του νόμου περί ναρ­κω­τι­κών. Από το ίδιο δικα­στή­ριο, η 63χρονη μητέρα του κατα­δι­κά­στηκε σε κάθειρξη επτά ετών και της επι­βλή­θηκε χρη­μα­τικό πρό­στιμο 20.000 ευρώ. Και οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι κατά­φε­ραν δηλαδή να μειώ­σουν κατά ένα έτος την προη­γού­μενή τους ποινή.

Σημειώ­νε­ται ότι με την υπ’ αρίθμ. 546/2015 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου αναι­ρέ­θηκε απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή κάθειρ­ξης 12 ετών ο 40χρονος, κάτοι­κος Αρχαγ­γέ­λου και σε ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών, η 63χρονη μητέρα του. Η δίκη επα­να­λή­φθηκε χθες και το δικα­στή­ριο επέβαλε στους κατη­γο­ρού­με­νους τις ανωτέρω ποινές.

Στον πρώτο βαθμό είχε επι­βλη­θεί ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο και στη μητέρα του ποινή κάθειρ­ξης 15 ετών. Αθώος είχε κριθεί από τον πρώτο βαθμό 42χρονος συγ­γε­νής τους.

Οι ανωτέρω είχαν συλ­λη­φθεί την 10η Νοεμ­βρίου 2011 στον Αρχάγ­γελο από Αστυ­νο­μι­κούς του Τμή­μα­τος Δίωξης Ναρ­κω­τι­κών Ρόδου για εμπλοκή τους σε υπόθεση κατοχής σημα­ντι­κής ποσό­τη­τας ναρ­κω­τι­κών.

Ο Αρειος Πάγος έκρινε εσφαλ­μένη την κρίση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου και αναί­ρεσε την απόφασή του εν μέρει και συγκε­κρι­μένα κατά το μέρος περί απο­δο­χής της συν­δρο­μής των επι­βα­ρυ­ντι­κών περι­στά­σεων “κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια”, υπό τις οποίες τελέ­σθη­καν οι συνι­στώ­σες την δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών πράξεις της αγοράς και κατοχής ναρ­κω­τι­κών ουσιών, καθώς και ως προς την διάταξή της για την επι­βλη­θείσα γι’ αυτές ποινή.

Με την ίδια απόφαση του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δικα­στη­ρίου απα­λεί­φθηκε από το σκε­πτικό και το δια­τα­κτικό της απο­φά­σεως του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου η αναφορά ότι οι ανωτέρω πράξεις δια­κι­νή­σεως ναρ­κω­τι­κών τελέ­σθη­καν με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές περι­στά­σεις της “κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια”.

Παρα­πέμ­φθηκε δε η υπόθεση για νέα κρίση, ως προς την επι­βλη­θείσα στους κατη­γο­ρου­μέ­νους για τις παρα­πάνω πράξεις δια­κι­νή­σεως ναρ­κω­τι­κών ποινή και για να απο­φαν­θεί ως προς την τύχη των κατα­χε­θέ­ντων το ίδιο δικα­στή­ριο, συντι­θέ­μενο από άλλους δικα­στές, εκτός εκείνων που δίκασαν προη­γου­μέ­νως.

Πιο συγκε­κρι­μένα, οι αναι­ρε­σεί­ο­ντες με την αίτηση αναί­ρε­σης τους πλήτ­τουν την απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, για έλλειψη ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας της απο­φά­σεως, αλλά και καθόσον αφορά την απόρ­ριψη αυτο­τε­λών ισχυ­ρι­σμών, που ορι­σμέ­νως υπέβαλε ο πρώτος, για να ανα­γνω­ρι­σθεί σ’ αυτόν το ελα­φρυ­ντικό του άρθρου 84 παρ.2δ Π.Κ, καθώς και ότι είναι τοξι­κο­μα­νής.