Επιδικάστηκε αποζημίωση σε ξενοδόχο – θύμα του διαβόητου τραπεζικού διευθυντή

Με την υπ’ αρίθμ. 84/2018 από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, επι­δι­κά­στη­κε απο­ζη­μί­ω­ση από αδι­κο­πρα­ξία σε ξε­νο­δό­χο της Ρόδου – θύμα πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που πρω­τα­γω­νί­στη­σε σε σκάν­δα­λο ει­κο­νι­κών προ­θε­σμια­κών κα­τα­θέ­σε­ων σε υπο­κα­τά­στη­μα κε­ντρι­κής τρά­πε­ζας στο νησί της Ρόδου.

Το τρα­πε­ζι­κό ίδρυ­μα που τον απα­σχο­λού­σε και ο πρώην τρα­πε­ζι­κός υπο­χρε­ώ­νο­νται με την από­φα­ση να κα­τα­βά­λουν στον ενά­γο­ντα, έκα­στος εις ολό­κλη­ρον, το συ­νο­λι­κό ποσό των 210.000 ευρώ.

Με την ίδια από­φα­ση δια­τάσ­σε­ται προ­σω­πι­κή κρά­τη­ση 12 μηνών στον πρώην τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή ενώ επι­δι­κά­στη­κε ποσό ύψους 4.400 ευρώ στον ξε­νο­δό­χο για τα δι­κα­στι­κά του έξοδα.

Ο ξε­νο­δό­χος έχει κα­τα­μη­νύ­σει τον πρώην τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή για τις πρά­ξεις της απά­της, της υπε­ξαί­ρε­σης, της απι­στί­ας, της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος και της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Με την αγωγή του διεκ­δι­κού­σε από τους ενα­γό­με­νους αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον να του κα­τα­βά­λουν ποσό 200.000 ευρώ για τη θε­τι­κή ζημία που υπέ­στη εντό­κως από τον Ιού­νιο του 2015 και ποσό ύψους 600.000 ευρώ για ηθική βλάβη, εκ του οποί­ου ποσό 50.000 ευρώ θα διεκ­δι­κή­σει δια της πα­ρα­στά­σε­ως του ως πο­λι­τι­κώς ενά­γο­ντος ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των.

Ο ξε­νο­δό­χος δή­λω­σε μά­λι­στα με την αγωγή του ότι το ποσό των 550.000 ευρώ το εκ­χω­ρεί με την ορι­στι­κή επι­δί­κα­σή του στο Ίδρυ­μα Υπο­τρο­φιών Δω­δε­κα­νή­σου «Αν­δρέ­ας Δια­κο­μι­χά­λης».

Ο ξε­νο­δό­χος εκ­θέ­τει ότι γνώ­ρι­σε τον εγκα­λού­με­νο το έτος 2001 αρ­χι­κά ως διευ­θυ­ντή άλλης τρά­πε­ζας.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο εγκα­λού­με­νος εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την θέση και το κύρος του ως διευ­θυ­ντής ενός με­γά­λου τρα­πε­ζι­κού ομί­λου κα­τά­φε­ρε δο­λί­ως να του εμπνεύ­σει, με την πα­ρά­στα­ση ψευ­δών στοι­χεί­ων ως αλη­θών, την από­λυ­τη εμπι­στο­σύ­νη του, πράγ­μα που συ­νέ­βη και με τό­σους άλ­λους που υπε­ξαί­ρε­σε τα χρή­μα­τά τους.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο πρώην τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής τον εξυ­πη­ρε­τού­σε πάντα με ευ­γέ­νεια, του ανα­νέ­ω­νε τις προ­θε­σμια­κές του κα­τα­θέ­σεις, του χο­ρη­γού­σε τις σχε­τι­κές απο­δεί­ξεις της κάθε προ­θε­σμια­κής κα­τα­θέ­σε­ως, και γε­νι­κά ένιω­θε ότι είχε γρή­γο­ρη και προ­νο­μια­κή εξυ­πη­ρέ­τη­ση.

Στο κα­τά­στη­μα που δι­ηύ­θυ­νε, ο ξε­νο­δό­χος τη­ρού­σε, με­τα­ξύ άλλων και έναν λο­γα­ρια­σμό κα­τα­θέ­σε­ως τα­μιευ­τη­ρί­ου σε ευρώ.

Στις αρχές Ιου­νί­ου του έτους 2015, εξαι­τί­ας των αστα­θών πο­λι­τι­κών συν­θη­κών που επι­κρα­τού­σαν στην Ελ­λά­δα και της οι­κο­νο­μι­κά δυ­σμε­νούς πε­ριρ­ρέ­ου­σας ατμό­σφαι­ρας, επι­κοι­νώ­νη­σε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, μαζί του για να ενη­με­ρω­θεί σχε­τι­κά με τις εξε­λί­ξεις στον τρα­πε­ζι­κό κλάδο και να του εκ­μυ­στη­ριευ­θεί το φόβο του από την έντο­νη φη­μο­λο­γία μέσω των Μ.Μ.Ε. για κού­ρε­μα των τρα­πε­ζι­κών κα­τα­θέ­σε­ων.

Όπως πε­ρι­γρά­φει, του πρό­τει­νε να επεν­δύ­σει τα χρή­μα­τά του σε ένα νέο προ­ϊ­όν της τρά­πε­ζας και συ­γκε­κρι­μέ­να σε μία νέα σύμ­βα­ση προ­θε­σμια­κής κα­τά­θε­σης σε ξένο νό­μι­σμα, με το οποίο τάχα δια­σφα­λι­ζό­ταν το κε­φά­λαιο, δεν θα υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση κου­ρέ­μα­τος του ποσού της κα­τά­θε­σης και θα ελάμ­βα­νε κα­λύ­τε­ρο επι­τό­κιο.

Του ζή­τη­σε να προ­βεί αρ­χι­κά σε ανά­λη­ψη ποσού ύψους 200.000 € για να με­τα­τρα­πεί σε συ­νάλ­λαγ­μα μέσω της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος. Φέ­ρε­ται μά­λι­στα να υπο­σχέ­θη­κε ότι με την ολο­κλή­ρω­ση της κα­τά­θε­σης θα του πα­ρέ­δι­δε και τα σχε­τι­κά απο­δει­κτι­κά έγ­γρα­φα.

Αφού τον έπει­σε, όπως εκ­θέ­τει, υπάλ­λη­λος του ξε­νο­δο­χεί­ου με­τέ­βη στην τρά­πε­ζα και ανέ­λα­βε για λο­γα­ρια­σμό του, δυ­νά­μει ει­δι­κού πλη­ρε­ξου­σί­ου, το ως άνω ποσό. Ο εγκα­λού­με­νος, όπως τον ενη­μέ­ρω­σε ο υπάλ­λη­λος, μί­λη­σε τη­λε­φω­νι­κά με ταμία της τρά­πε­ζας και έδωσε εντο­λές στο εσω­τε­ρι­κό τη­λέ­φω­νο να ετοι­μα­στούν τα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα και λίγα λεπτά μετά, ο τα­μί­ας τον κά­λε­σε, πήγε στο τα­μείο κι αφού υπέ­γρα­ψε το δελ­τίο ανά­λη­ψης, του πα­ρέ­δω­σε τα χρή­μα­τα και αντί­γρα­φο του σχε­τι­κού δελ­τί­ου.

Κα­τό­πιν, ο υπάλ­λη­λος του ξε­νο­δό­χου, πα­ρέ­δω­σε τα χρή­μα­τα στον εγκα­λού­με­νο διευ­θυ­ντή, καθ’ υπό­δει­ξη του ιδίου, υπέ­γρα­ψε στο πε­ρι­θώ­ριο του ει­δι­κού πλη­ρε­ξου­σί­ου δυ­νά­μει του οποί­ου είχε εξου­σιο­δο­τη­θεί ο υπάλ­λη­λος του ξε­νο­δό­χου, θέ­το­ντας μά­λι­στα και τη σφρα­γί­δα του κά­τω­θι της υπο­γρα­φής του, με την χει­ρό­γρα­φη ση­μεί­ω­ση ότι πα­ρέ­λα­βε το σχε­τι­κό ποσό προς φύ­λα­ξη μέχρι την 5η Ιου­λί­ου 2015, ημε­ρο­μη­νία που κατ’ εκτί­μη­ση και ευ­θύ­νη του ιδίου και της τρά­πε­ζας, θα έπρε­πε να έχει ολο­κλη­ρω­θεί η επέν­δυ­ση των χρη­μά­των.

Τέλη Ιου­νί­ου του 2015, όταν άρ­χι­σε να γί­νε­ται ορατό το πρό­βλη­μα με τις τρά­πε­ζες που οδή­γη­σε στις αρχές Ιου­λί­ου στο κλεί­σι­μο τους και στην επι­βο­λή πε­ριο­ρι­σμών στην κί­νη­ση κε­φα­λαί­ων (capital controls), ζή­τη­σε από τον εγκα­λού­με­νο να στα­μα­τή­σει την προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση και να επι­στρέ­ψει το κε­φά­λαιο.

Εκεί­νος φέ­ρε­ται να τον δια­βε­βαί­ω­σε ότι δεν υπήρ­χε εν­δε­χό­με­νο να κου­ρευ­τούν τα χρή­μα­τα αφού τα είχε επεν­δύ­σει σε πρό­γραμ­μα του εξω­τε­ρι­κού, κα­θη­συ­χά­ζο­ντας τον. Ακο­λού­θη­σαν επι­σκέ­ψεις στην τρά­πε­ζα μέχρι τον Αύ­γου­στο και ο ξε­νο­δό­χος δεν μπο­ρού­σε να τον βρεί μέχρι που ενη­με­ρώ­θη­κε από τα δη­μο­σιεύ­μα­τα της «δη­μο­κρα­τι­κής» για το ό,τι κά­ποιος διευ­θυ­ντής τρά­πε­ζας, είχε κα­τα­χρα­στεί χρή­μα­τα και εν συ­νε­χεία επι­βε­βαί­ω­σε ότι ήταν ο εγκα­λού­με­νος.

Δια­πί­στω­σε στην πο­ρεία ότι τα χρή­μα­τα δεν είχαν επεν­δυ­θεί, ότι η τρά­πε­ζα δεν ήταν ενή­με­ρη και ότι είχε πέσει, όπως κι άλλοι πε­λά­τες, θύμα της απα­τη­λής συ­μπε­ρι­φο­ράς του τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή.

Τον ξε­νο­δό­χο εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Στρά­τος Κα­ρί­κης, την τρά­πε­ζα ο δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Κα­ρα­τζα­φέ­ρης και τον πρώην διευ­θυ­ντή της ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.