Νέες αγωγές του Ελληνικού Δημοσίου για ακίνητα που υφαρπάχθηκαν

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο με δύο κλή­σεις για την επα­να­συ­ζή­τη­ση αγω­γών, που υπέ­βα­λε τον Ια­νουά­ριο και τον Μάρ­τιο του 2012, κατά του προϊ­στα­μέ­νου του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου, κα­τοί­κων του νη­σιού και τρα­πε­ζών, για την απο­κα­τά­στα­ση της ιδιο­κτη­σί­ας του σε ακί­νη­τα που υφαρ­πά­χθη­καν με την χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους αλλά και για να επι­δι­κα­στεί χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση για την χρήση τους.

Το δι­κα­στή­ριο με ισά­ριθ­μες απο­φά­σεις του είχε ανα­στεί­λει την έκ­δο­ση απο­φά­σε­ων επί των αγω­γών του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου μέχρι να ξε­κα­θα­ρί­σει το θέμα της κα­λο­πι­στί­ας τρί­των στην ιδιο­κτη­σία των οποί­ων έχουν πε­ριέλ­θει τα ακί­νη­τα.

Το ζή­τη­μα κρί­θη­κε με την υπ’ αρίθμ. 292/2017 από­φα­ση «βόμβα» που εξέ­δω­σε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Το Εφε­τείο έκρι­νε με­τα­ξύ άλλων ότι δεν τί­θε­ται ζή­τη­μα εφαρ­μο­γής της διά­τα­ξης του άρ­θρου 41 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού, που ορί­ζει ότι οι αγω­γές δεν μπο­ρούν να βλά­ψουν τους τρί­τους, οι οποί­οι απέ­κτη­σαν το ακί­νη­το ή δι­καιώ­μα­τα επ’ αυτού από επα­χθή αιτία και με καλή πίστη με βάση τα δε­δο­μέ­να της κτη­μα­το­λο­γι­κής εγ­γρα­φής που υπήρ­χε πριν από την έγερ­ση και κα­τα­χώ­ρι­ση της αγω­γής, κα­θό­σον με τη διά­τα­ξη αυτή προ­στα­τεύ­ε­ται ο κα­λο­πί­στως απο­κτή­σας με επα­χθή αιτία εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα σε ακί­νη­το, ένα­ντι του τρί­του που ασκεί πρά­ξεις νομής με διά­νοια κυ­ρί­ου, αξιώ­νο­ντας δι­καί­ω­μα κυ­ριό­τη­τας σ’ αυτό.

Το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο επα­νέρ­χε­ται έτσι στις αξιώ­σεις του, ενώ το όλο ζή­τη­μα ανα­μέ­νε­ται να ξε­κα­θα­ρί­σει ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου αφού η κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει ανα­λά­βει ακόμα σχε­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία υπέρ εκεί­νων που αδί­κως σύ­ρο­νται στα δι­κα­στή­ρια γιατί αγό­ρα­σαν «κα­θα­ρά» ακί­νη­τα βάσει μη αμ­φι­σβη­τού­με­νων κατά τον χρόνο σύ­να­ψης των συμ­βο­λαί­ων κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών.

Η πρώτη υπό­θε­ση, που θα επα­νε­ξε­τα­σθεί, αφορά ακί­νη­το που έχει πε­ριέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία µιας Ρο­δί­τι­κης εται­ρεί­ας, ένα­ντι ποσού 200 εκατ. δρχ από τους φερόµενους ως αρ­χι­κούς δι­καιού­χους.

Πρό­κει­ται για µια έκτα­ση 100 στρεµµάτων στην πε­ριο­χή «Αγία Βαρ­βά­ρα» της Ρόδου.

Η ως άνω έκτα­ση υφαρ­πά­χθη­κε µε τη χρήση της υπ’ αριθµ. ΔΚ1012/3373/1991 από­φα­σης του νοµάρχη Δω­δε­κα­νή­σου.

Η συ­γκε­κριµένη ανυ­πό­στα­τη από­φα­ση µετα­γρά­φη­κε στον οι­κείο τόµο του κτηµατο­λο­γί­ου της Ρόδου την 29η Ια­νουα­ρί­ου 1998 στην ιδιο­κτη­σία των εµφα­νι­ζόµενων ως δι­καιού­χων της εκ­ποί­η­σης.

Την 28η Ιου­λί­ου 1999 ακο­λού­θη­σε η µετα­γρα­φή στην ίδια µερίδα του συµβο­λαί­ου πώ­λη­σης από τις ανω­τέ­ρω φερόµενες ως ιδιο­κτή­τριες στην εται­ρεία.

Την 7η Φε­βρουα­ρί­ου 2002 υπο­βλή­θη­καν σε με­τα­γρα­φή πέντε πω­λη­τή­ρια συμ­βό­λαια με βάση τα οποία από το εν λόγω ακί­νη­το απο­σπά­στη­καν λόγω πω­λή­σε­ως σε τρεις κά­τοι­κους Ρόδου πέντε τμή­μα­τα αυτού που απο­τέ­λε­σαν νέες με­ρί­δες.

Ο ιδιο­κτή­της της εται­ρεί­ας έχει πραγµατο­ποι­ή­σει επέν­δυ­ση εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων ευρώ στο ακί­νη­το, ενώ έχει χρε­ω­θεί µε δά­νεια για την επέν­δυ­σή του αυτή.
Η εται­ρεία έχει έτοιµη µελέτη για να επεν­δύ­σει σε χρηµατο­δο­τούµενο από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση πρό­γραµµα πα­ρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας.
Στο ακί­νη­το είχαν εγ­γρα­φεί από την εται­ρεία προσηµειώ­σεις υπο­θή­κης.
Ση­μειώ­νε­ται ότι ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου έχει προ­σφύ­γει και η ως άνω ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία της Ρόδου και 5 εταί­ροι της κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για βλά­βες που υπέ­στη­σαν εξαι­τί­ας της αμ­φι­σβή­τη­σης της κυ­ριό­τη­τάς τους επί του συ­γκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του.
Οι ενά­γο­ντες δια­μαρ­τύ­ρο­νται γιατί το Δη­μό­σιο με την αγωγή του επι­διώ­κει με­τα­ξύ άλλων να του επι­στρα­φεί το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το του δη­μο­σί­ου και αξιώ­νει διά­φο­ρα ποσά ως θε­τι­κή ζημία και δια­φυ­γό­ντα κέρδη καθώς και απο­ζη­μί­ω­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης ένεκα πα­ρά­νο­μων ενερ­γειών.
Χα­ρα­κτη­ρί­ζουν ψευ­δείς τους ισχυ­ρι­σμούς του Δη­μο­σί­ου και διεκ­δι­κούν για προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους 1 εκατ. ευρώ!

Στην δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση ενα­γό­με­νοι είναι ο προϊ­στά­με­νος του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου, ένας κά­τοι­κος Νό­τιας Ρόδου, μια ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία και δύο εκ­πρό­σω­ποι της, κά­τοι­κοι Ρόδου αλλά και η Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα.

Ο κά­τοι­κος Νό­τιας Ρόδου στην ιδιο­κτη­σία του οποί­ου είχε με­τα­γρα­φεί το ακί­νη­το με τη χρήση πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης έχει κα­ταγ­γεί­λει στις αρχές για ενερ­γό συμ­με­το­χή στην κο­μπί­να έναν κτη­μα­το­με­σί­τη.

Δυ­νά­μει της υπ’ αριθ. Δ.Κ. 4481/78/21-5-1985 από­φα­σης εξα­γο­ράς του Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου πα­ρα­χω­ρή­θη­κε στον κά­τοι­κο Νό­τιας Ρόδου έκτα­ση 9.920 τ.μ. η οποία ανήκε εξ αρ­χι­κής κα­τα­γρα­φής στο Δη­μό­σιο. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη με­ρί­δα του δη­μο­σί­ου ακι­νή­του με­τα­γρά­φη­κε στο Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου στις 20 Νο­εμ­βρί­ου του 1985, 6 μήνες δη­λα­δή μετά την έκ­δο­σή της. Η ως άνω από­φα­ση εξα­γο­ράς δη­μό­σιας γης τυγ­χά­νει νό­μι­μη.

Στον ίδιο τόμο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου που αφορά την με­ρί­δα Κ.Μ. 4200 γαιών Λα­χα­νιάς με­τα­γρά­φη­κε την 8η Αυ­γού­στου 1996 στην ιδιο­κτη­σία του ίδιου ατό­μου δυ­νά­μει της υπ’ αριθμ. Δ.Κ. 4481/78/13-4-1987 από­φα­σης εξα­γο­ράς του Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου και έκτα­ση 26.750 τ.μ..

Σύμ­φω­να με την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου η τη­ρού­με­νη στο αρ­χείο από­φα­ση εκ­ποί­η­σης με αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου ΔΚ4481/78/13-4-87 αφο­ρού­σε 22.750 τ.μ. της με­ρί­δας Κ.Μ. 4.200 γαιών Λα­χα­νιάς πλην όμως με­τα­γρά­φη­καν στην ιδιο­κτη­σία του κα­τοί­κου Νό­τιας Ρόδου, 26.750 τ.μ.

Η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου υπο­στη­ρί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι το κύ­κλω­μα πα­ρα­ποί­η­σε το εμ­βα­δόν της νο­μί­μως εκ­ποι­η­θεί­σας έκτα­σης κατά 4 στρέμ­μα­τα και με­τά­γρα­ψε με­γα­λύ­τε­ρη έκτα­ση στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου.

Οι ιδιο­κτή­τες της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας που αγό­ρα­σαν κα­λό­πι­στα το ακί­νη­το από τον κά­τοι­κο της Νό­τιας Ρόδου επε­σή­μα­ναν ότι στο το­πο­γρα­φι­κό που την συ­νο­δεύ­ει πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και τα 4 στρέμ­μα­τα που δεν ανα­φέ­ρο­νται στην ορθή από­φα­ση. Κά­νουν ει­δι­κό­τε­ρα λόγο για λάθος υπαλ­λή­λου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας στον υπο­λο­γι­σμό του εμ­βα­δού της δη­μό­σιας έκτα­σης που εκ­ποι­ή­θη­κε.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει η έκτα­ση των 26.750 τ.μ. της ΚΜ 4.200 γαιών Λα­χα­νιάς απο­τέ­λε­σε το 1996 νέα αυ­το­τε­λή κτη­μα­το­με­ρί­δα που ονο­μα­τί­στη­κε ΚΜ 4.200/62 Γαιών Λα­χα­νιάς.

Το ακί­νη­το αυτό πω­λή­θη­κε την 24η Δε­κεμ­βρί­ου 2002 στην ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση ένα­ντι 785.033,02 ευρώ σύμ­φω­να με τα ανα­γρα­φό­με­να στο συμ­βό­λαιο.

Στη συ­νέ­χεια και μά­λι­στα λίγες ημέ­ρες μετά, την 21η Αυ­γού­στου 1996, με­τα­γρά­φη­κε ξανά στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου η ίδια ακρι­βώς από­φα­ση (Δ.Κ. 4481/78/13-4-1987) με την οποία φαί­νε­ται ωστό­σο να πα­ρα­χω­ρή­θη­καν εκ νέου στον ίδιο ιδιώ­τη δια πω­λή­σε­ως από το Δη­μό­σιο άλλα δύο τμή­μα­τα της Κ.Μ. 4.200 Γαιών Λα­χα­νιάς, εκτά­σε­ως 19.200 τ.μ. και 4.400 τ.μ. αντί­στοι­χα.

Με άλλα λόγια η από­φα­ση που δήθεν αφο­ρού­σε 26.750 τ.μ. βρέ­θη­κε με νέα πλα­στο­γρα­φία να αφορά και άλλα δύο τμή­μα­τα την ίδιας κτη­μα­το­με­ρί­δας.

Τα πα­ρα­πά­νω τμή­μα­τα απο­τέ­λε­σαν νέες κτη­μα­το­με­ρί­δες με δικά τους στοι­χεία από το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου και συ­γκε­κρι­μέ­να τις ΚΜ 4.200/63 και ΚΜ 4.200/64. Ει­δι­κό­τε­ρα από την πα­ρα­χω­ρη­θεί­σα έκτα­ση των 19.200 τ.μ., δη­λα­δή την απο­σπα­σθεί­σα ΚΜ 4.200/63, τμήμα εμ­βα­δού 5.400 τ.μ. πω­λή­θη­κε το έτος 2000 στους εκ­πρό­σω­πους της ίδιας ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας η οποία είχε αγο­ρά­σει προη­γου­μέ­νως την ΚΜ 4.200/62.

Η υπό­λοι­πη έκτα­ση των 13.800 τ.μ. πω­λή­θη­κε επί­σης την 24η Δε­κεμ­βρί­ου 2002, στην ίδια ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία ένα­ντι τι­μή­μα­τος 404.988,99 ευρώ. Τέλος την ίδια ημέρα με ένα τρίτο συμ­βό­λαιο του ιδίου συμ­βο­λαιο­γρά­φου πω­λή­θη­κε στην ίδια και πάλι εται­ρεία και η «πα­ρα­χω­ρη­θεί­σα» ΚΜ 4.200/64, εκτά­σε­ως 4.400 τ.μ ένα­ντι 129.126,96 ευρώ.

Η ίδια δη­λα­δή από­φα­ση εξα­γο­ράς του Δη­μο­σί­ου κα­τα­τέ­θη­κε 3 φορές στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου ως αυ­το­τε­λής πράξη και πα­ρα­χω­ρή­θη­καν με βάση αυτήν στο ίδιο πρό­σω­πο τρία τμή­μα­τα ση­μα­ντι­κής εκτά­σε­ως της Κ.Μ. 4.200 Γαιών Λα­χα­νιάς.

Με την αγωγή που έχει υπο­βά­λει το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο διεκ­δι­κεί ποσό 300.000 ευρώ για ηθική βλάβη, 17.560.000 ευρώ για θε­τι­κή βλάβη και επι­κου­ρι­κά 1,5 εκατ. ευρώ και 500.000 ευρώ για τη χρήση του ακι­νή­του.

Διεκ­δι­κεί εξάλ­λου και την ακύ­ρω­ση όλων των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών που έγι­ναν δυ­νά­μει της πλα­στής απο­φά­σε­ως εκ­ποί­η­σης του ακι­νή­του.

Η ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση με την σειρά της έχει υπο­βά­λει αγωγή κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση «μα­μούθ» για ηθι­κές βλά­βες και πε­ριου­σια­κή ζημία που υπέ­στη με υπαι­τιό­τη­τα του.

Με την αγωγή της διεκ­δι­κεί να ανα­γνω­ρι­στεί η κυ­ριό­τη­τα της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας επί 4 ακι­νή­των και να κα­τα­δι­κα­στεί το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο να κα­τα­βά­λει στην εται­ρεία και στους δύο εταί­ρους της το ποσό των 20.000.000 € για χρη­μα­τι­κή τους ικα­νο­ποί­η­ση προς απο­κα­τά­στα­ση της προ­ξε­νη­θεί­σας απ’ αυτό ηθι­κής τους βλά­βης, στη δε ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία να κα­τα­δι­κα­σθεί επί πλέον να της κα­τα­βά­λει και το ποσόν των 10.000.000 € προς απο­κα­τά­στα­ση της πε­ριου­σια­κής ζη­μί­ας που της προ­ξέ­νη­σε.

Τα ποσά που θα επι­δι­κα­σθούν δε­σμεύ­ε­ται με το ίδιο δι­κό­γρα­φο να δια­θέ­σει εξ’ ολο­κλή­ρου στους μη κερ­δο­σκο­πι­κούς ορ­γα­νι­σμούς «Χα­μό­γε­λο του παι­διού», στην «Εται­ρεία προ­στα­σί­ας σπα­στι­κών» και στον «Σύλ­λο­γο Φίλων παι­διών με καρ­κί­νο –Ελ­πί­δα».