Κοσμάς Σφυρίου: Η Εθνική συνεννόηση πότε, αν όχι τώρα;

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙ, ΤΟ «ΣΚΟΠΙΑΝΟ» ΣΥΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΒΟΑ, Η  ΕΘΝΙΚΗ  ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ  ΠΟΤΕ,  ΑΝ  ΟΧΙ  ΤΩΡΑ ;

Ανακαλώ στη μνήμη μου την φράση, που επέμενε να υπο­γραμ­μί­ζει ο Γιώργος Γεν­νη­μα­τάς, τις ώρες που η Ελλάδα αντι­με­τώ­πιζε εθνικά προ­βλή­ματα και σοβαρές θεσμι­κές προ­κλή­σεις : «απαι­τεί­ται εθνική συνεν­νό­ηση στην πολι­τική κορυφή και εθνική ομο­ψυ­χία στην κοι­νω­νική βάση» έλεγε.

            Σήμερα η Τουρκία κλι­μα­κώ­νει επι­κίν­δυνα τις απειλές κατά ελλη­νι­κών νησιών (αύριο πραγ­μα­τικά πειρά νότια του Καστε­λο­ρί­ζου) και δια­πράτ­τει ομές παρα­βά­σεις του διε­θνούς δικαίου (εμβο­λι­σμός της ναυαρ­χί­δας της ελλη­νι­κής ακτο­φυ­λα­κής, «εισβολή» στην κυπριακή Α.Ο.Ζ κ.λ.π).

Ο διά­λο­γος – με την επο­πτεία του μεσο­λα­βητή του ΟΗΕ – βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέλιξη (χθες συνο­μι­λίες των υπουρ­γών εξω­τε­ρι­κών στην Γενεύη).

Και όμως, αντί να αντα­πο­κρι­θούν στην απόλυτη ανα­γκαιό­τητα εθνικής συνεν­νό­η­σης και στην πρόταση της προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ και επι­κε­φα­λής του Κινή­μα­τος Αλλαγής, για προ­ε­τοι­μα­σία Συμ­βου­λίου Πολι­τι­κών Αρχηγών, η Κυβέρ­νηση (που έχει πρώτη την ευθύνη) και η Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση, επιλ­λέ­γουν την ακραία πόλωση (!) και τον διχασμό στην κοι­νω­νική βάση (!).

Μα,  ΠΟΤΕ  Η  ΕΘΝΙΚΗ  ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ,  ΑΝ  ΟΧΙ  ΤΩΡΑ ;

            Όλα τα κόμματα δήλωναν, με κάθε ευκαι­ρία, ότι επι­βάλ­λε­ται να ξεκι­νή­σει (από αυτή την Βουλή) η ανα­θε­ώ­ρηση σημα­ντι­κών άρθρων του Συντάγ­μα­τος .  Και σύμφωνα με το ίδιο το Σύνταγμα :

• Αυτή η Βουλή δεν είναι ανα­θε­ω­ρη­τική. Δεν δικαιού­ται να το ανα­θε­ω­ρή­σει. Μπορεί όμως, να ορίσει ανα­θε­ω­ρη­τέες δια­τά­ξεις, ώστε η Βουλή που θα προ­κύ­ψει από τις επό­με­νες εκλογές, να είναι Ανα­θε­ω­ρη­τική Βουλή και να έχει δικαιο­δο­σία ανα­θε­ώ­ρη­σης.
• Πάλι σύμφωνα με το Σύνταγμα, για να ανα­θε­ω­ρη­θούν συνταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις, πρέπει να ανα­ζη­τη­θούν συναι­νέ­σεις, γιατί απαι­τεί­ται να ψηφι­στούν από 180 βου­λευ­τές (του­λά­χι­στον), είτε σ’ αυτή την Βουλή, είτε στην επόμενη.

Σωστά επο­μέ­νως, το ιδρυ­τικό συνέ­δριο του Κινή­μα­τος Αλλαγής επε­ξερ­γά­στηκε, (με την συμ­με­τοχή : καθη­γη­τών συνταγ­μα­το­λό­γων, πρώην δικα­στών, δια­πρε­πών νομικών και πολλών στε­λε­χών) – δύο μήνες πριν το συνέ­δριο και κατά την διάρ­κεια του συνε­δρίου – και πρό­τεινε βασι­κό­τα­τες ανα­θε­ω­ρη­τέες δια­τά­ξεις.

Φυσικά και όλοι οι βου­λευ­τές γνώ­ρι­ζαν (εδώ και μήνες) ότι είχαν, όχι μόνο την δυνα­τό­τητα, αλλά και την υπο­χρέ­ωση να συν­δια­μορ­φώ­σουν (αν το ήθελαν) τις συνταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις. Και αφού η απόφαση του συνε­δρίου κοι­νο­ποι­ή­θηκε σε όλα τα κόμματα (πλην Χρυσής Αυγής), εκ των υστέρων κανείς δε μπορεί να λέει, ότι δεν γνώριζε, δεν ρωτή­θηκε κ.λ.π.

• Τέλος, σύμφωνα με το Σύνταγμα, για να προ­τα­θεί (από την σημε­ρινή Βουλή) μια συνταγ­μα­τική διάταξη ως ανα­θε­ω­ρη­τέα, πρέπει να υπερ­ψη­φι­στεί από 150 (του­λά­χι­στον) βου­λευ­τές. Επο­μέ­νως, για να γίνει αυτό, πρέπει να συναι­νεί έστω και ένα μέρος της σημε­ρι­νής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φίας.
• Έτσι οι αιτιά­σεις της Ν.Δ (και όχι μόνο), να μην γίνει συζή­τηση με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, γιατί «η κυβέρ­νηση προ­σβάλ­λει τους θεσμούς, την Δικαιο­σύνη, γιατί συκο­φα­ντεί, διώκει τους πολι­τι­κούς του αντι­πά­λους κ.λ.π», ισο­δυ­να­μούν με το να μην είναι η επόμενη Βουλή (που θα ανα­δεί­ξουν οι  εκλογές) Ανα­θε­ω­ρη­τική.

Έτσι, όπως ο κ. Σαμαράς (που δεν κίνησε την δια­δι­κα­σία ανα­θε­ώ­ρη­σης, ενώ είχε σχετική πλειο­ψη­φία στην προη­γού­μενη Βουλή) και ο κ. Μητσο­τά­κης κάνει το ίδιο λάθος. Επι­λέ­γει, να ανα­βλη­θεί (πάλι !), για άλλα τέσσερα χρόνια, η απόλυτα ανα­γκαία ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος.

Μα, και σ’ αυτό το κεφα­λαιώ­δες ζήτημα επι­λέ­γουν την πόλωση και αρνού­νται τον υπεύ­θυνο διάλογο και την συνεν­νό­ηση !

Η ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος πρέπει να ξεκι­νή­σει τώρα και η επόμενη Βουλή (με όποιο συσχε­τι­σμό ανα­δεί­ξει ο ελλη­νι­κός λαός) να είναι Ανα­θε­ω­ρη­τική.