Τα υδροπλάνα έχασαν και εφέτος την πτήση

Ενα ακόμη χαμένο καλο­καίρι το εφετινό για τα υδρο­πλάνα. Μια δεκα­ε­τία σχεδόν μετά την άδοξη «προ­σγεί­ωση» της πρώτης επεν­δυ­τι­κής από­πει­ρας από την ελλη­νο­κα­να­δική AirSeaLines, και πέντε χρόνια μετά την ψήφιση του ισχύ­ο­ντος νομικού πλαι­σίου, τα υδρο­πλάνα παρα­μέ­νουν καθη­λω­μένα. Το εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμένο δίκτυο αδειο­δο­τη­μέ­νων υδα­το­δρο­μίων, αλλά και η αναμονή εδώ και ενάμιση χρόνο του σχεδίου νόμου, που έχει κατα­λή­ξει σαν το γιοφύρι της Αρτας, απο­θαρ­ρύ­νουν τους επεν­δυ­τές που προ­τι­μούν πιο ήρεμα νερά για τις τοπο­θε­τή­σεις τους.

Την ίδια στιγμή, η χώρα χάνει παρά­θυρα ευκαι­ρίας· πράγμα όχι περί­εργο δυστυ­χώς για την ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Στη γει­το­νική μας Κροατία, η οποία έχει μπει τα τελευ­ταία χρόνια πολύ δυνατά στον του­ρι­στικό χάρτη, με υψηλές επι­δό­σεις και στην κρουα­ζιέρα – που συν­δέ­ε­ται άμεσα με την επιλογή του υδρο­πλά­νου ως συμπλη­ρω­μα­τι­κού μέσου -, τα υδρο­πλάνα δεν πετούν εφέτος. Ετσι, ένας αντα­γω­νι­στής, που κατά­φερε μέσα σε δύο χρόνια να αδειο­δο­τή­σει έντεκα υδα­το­δρό­μια και να παρέχει πτητικό έργο, έμεινε εκτός παι­χνι­διού. Τα τέσσερα κανα­δέ­ζικα δικι­νη­τή­ρια υδρο­πλάνα που πετού­σαν στις ακτές της Αδρια­τι­κής έχουν ήδη φύγει για Ελβετία, λόγω δια­φω­νιών της εται­ρείας με τις τοπικές Αρχές.

Μέχρι σήμερα όμως το εισι­τή­ριο του καλο­και­ριού του 2018 χάνεται ακόμη και στο Ιόνιο, όπου βρί­σκο­νται τα τρία αδειο­δο­τη­μένα υδα­το­δρό­μια, σε Κέρκυρα, Παξούς και Πάτρα. Παρά το γεγονός ότι το υδα­το­δρό­μιο της Πάτρας έχει αδειο­δο­τη­θεί από τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο, δεν έχει προ­κη­ρυ­χθεί ο μειο­δο­τι­κός δια­γω­νι­σμός για την ανάληψη της δια­χεί­ρι­σης του υδα­το­δρο­μίου. Οι υπο­σχέ­σεις ότι θα προ­χω­ρούσε ως τα τέλη του προη­γού­με­νου μήνα δεν επι­βε­βαιώ­θη­καν, όμως ακόμη κι αν ο δια­γω­νι­σμός προ­κη­ρυ­χθεί άμεσα, δεν θα έχουμε ανάδοχο πριν από τον Μάιο. Και αυτό φυσικά εφόσον όλα εξε­λι­χθούν ομαλά, χωρίς δικα­στι­κές εμπλο­κές και ενστά­σεις. Πράγμα σπάνιο κατά τη συνήθη ελλη­νική πρα­κτική.

Και όταν όμως ανα­κη­ρυ­χθεί ο ανά­δο­χος, θα απαι­τη­θούν δια­δι­κα­σίες ώστε τα υδρο­πλάνα να απο­κτή­σουν ελλη­νικό νηο­λό­γιο. Σε αυτή την περί­πτωση, τα τέσσερα υδρο­πλάνα που απο­σύρ­θη­καν από την Κροατία θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν μια γρη­γο­ρό­τερη λύση, καθώς δια­θέ­τουν ήδη ευρω­παϊκό νηο­λό­γιο, με απο­τέ­λε­σμα να πληρούν την πλειο­ψη­φία των προ­ϋ­πο­θέ­σεων και για το ελλη­νικό. Πάντως, οτι­δή­ποτε πέρα από δοκι­μα­στική πτήση θα απο­τε­λέ­σει έκπληξη για το εφετινό καλο­καίρι.

Εξάλλου, ακόμη και ένα δίκτυο τριών υδα­το­δρο­μίων δεν μπορεί να θεω­ρη­θεί βιώσιμο, προ­ϋ­πό­θεση που επη­ρε­ά­ζει κάθε επεν­δυ­τική απόφαση. Ας μην ξεχνούμε ότι η καθή­λωση των πρώτων υδρο­πλά­νων που πέταξαν στη χώρα απο­δό­θηκε από τον τότε επεν­δυτή «στον βούρκο της ελλη­νι­κής γρα­φειο­κρα­τίας», αλλά και στο γεγονός ότι τα «υδρο­πλάνα παρα­μέ­νουν εξό­ρι­στα στο Ιόνιο», εξυ­πη­ρε­τώ­ντας τότε ένα δίκτυο κατά τι ευρύ­τερο από αυτό που θα μπο­ρούσε ρεα­λι­στικά να δια­μορ­φω­θεί στη χώρα εντός του 2018, και εφόσον φυσικά υπάρχει η πολι­τική βούληση.

Οσο όμως οι αδειο­δο­τή­σεις «βαδί­ζουν» με τους μέχρι σήμερα ρυθμούς, ουσια­στικά δεν αλλάζει τίποτα. Από τις 25 αιτή­σεις αδειο­δό­τη­σης που έχουν υπο­βλη­θεί, μόλις οι τρεις που ανα­φέρ­θη­καν έχουν προ­χω­ρή­σει. Βασική αιτία απο­τε­λεί η μεγάλη καθυ­στέ­ρηση της περι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης, δεδο­μέ­νου ότι με το ισχύον πλαίσιο του 2013, εφόσον ένας λιμένας δεν δια­θέ­τει εγκε­κρι­μένη Μελέτη Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων (ΜΠΕ) – η πλειο­νό­τητα δηλαδή των ελλη­νι­κών λιμα­νιών -, τότε θα πρέπει να γίνει ΜΠΕ για το σύνολο του λιμένος, και όχι μόνο για το κομμάτι όπου ανα­πτύσ­σε­ται το υδα­το­δρό­μιο.

Σ
ύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες του «Βήματος», πρό­σφατα έγινε από το αρμόδιο υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας αλλαγή στις προ­βλέ­ψεις σχε­τι­κού ΠΔ, ώστε να μην απαι­τεί­ται συνο­λική περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση, παρά μόνο για το υδα­το­δρό­μιο. Αυτό σημαί­νει ότι ακόμη και με το ισχύον πλαίσιο, κατά κάποιον τρόπο η δια­δι­κα­σία πρό­κει­ται να επι­τα­χυν­θεί.

Πάνε να τους φορ­τώ­σουν και δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους

Εκτός από τη συνήθη ύποπτη περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση, φαί­νε­ται πως τα απόνερα της παρα­χώ­ρη­σης των 14 περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων στη Fraport Greece ταρά­ζουν και τα υδρο­πλάνα. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες – και εν όψει της αξιο­ποί­η­σης και άλλων περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων –, ανα­ζη­τεί­ται φόρ­μουλα ώστε οι αερο­λι­με­νι­κοί υπάλ­λη­λοι της ΥΠΑ που μένουν δίχως αντι­κεί­μενο να στε­λε­χώ­σουν τα υδα­το­δρό­μια της χώρας. Να «κλη­ρο­δο­τη­θούν» δηλαδή στον ανάδοχο που θα ανα­λά­βει τη δια­χεί­ριση ενός εκάστου υδα­το­δρο­μίου, γεγονός όμως το οποίο δεν μπορεί να γίνει εύκολα απο­δε­κτό από τους φορείς της αγοράς, που εμπο­δί­ζο­νται ήδη αρκετά από τις κακο­δαι­μο­νίες του ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Το εκπε­φρα­σμένο ενδια­φέ­ρον εται­ρειών από τον Καναδά, την Ιαπωνία, την Κίνα, τη Γερ­μα­νία έχει μείνει στο επίπεδο των συζη­τή­σεων, με τους εγχώ­ριους παίκτες να προ­σπα­θούν να το δια­τη­ρή­σουν ζωντανό. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι για να θεω­ρη­θεί βιώσιμη μια τοπο­θέ­τηση σε υδρο­πλάνα θα πρέπει να πραγ­μα­το­ποιού­νται ημε­ρη­σίως 4 1/2 – 5 ώρες πτήσης, πράγμα που δεν είναι εφικτό ελλεί­ψει ολο­κλη­ρω­μέ­νου δικτύου.

Στην αναμονή παρα­μέ­νει και το επεν­δυ­τικό πλάνο, αξίας 250 εκατ. ευρώ, της Hellenic Seaplanes, σε συνερ­γα­σία με την Petrichor Capital Partners και κινε­ζικά κεφά­λαια, για την ανά­πτυξη δικτύου υδα­το­δρο­μίων και την αγορά στόλου αμφί­βιων υδρο­πλά­νων. Εκτός όμως από επεν­δυ­τικά κίνητρα, ανάμεσα στα οποία και φορο­λο­γικά, οι ενδια­φε­ρό­με­νοι ζητούν και δια­σφα­λί­σεις ως προς τη στα­θε­ρό­τητα του νομικού πλαι­σίου, αλλά και άλλου είδους κίνητρα, ανάμεσα στα οποία η παροχή βίζας στους επεν­δυ­τές.

Πρό­κει­ται για μια επεν­δυ­τική πρόταση με χρονικό ορί­ζο­ντα διετίας, η οποία περι­λαμ­βά­νει την αγορά 20 αμφί­βιων υδρο­πλά­νων, την ανά­πτυξη 50 υδα­το­δρο­μίων μικρού μεγέ­θους, άλλων 50 μεσαίου μεγέ­θους, 10 ακόμη μεγάλων υδα­το­δρο­μίων και ενός μητρο­πο­λι­τι­κού. Προ­βλέ­πει ακόμη την ανά­πτυξη τεχνι­κής βάσης και συντή­ρη­σης καθώς και δικτύου σταθμών ανε­φο­δια­σμού υδρο­πλά­νων.

Το ΒΗΜΑ