Η Ημέρα της Γυναίκας πέρασε. Η βία εναντίον της πότε;

Ladies nights, κόκκινα τρια­ντά­φυλλα και ευχές… Η Παγκό­σμια Hμέρα της Γυναί­κας γιορ­τά­στηκε χθες με τιμές δια­φο­ρε­τι­κές από εκείνες που αρμό­ζουν στη διεθνή ημέρα των δικαιω­μά­των των γυναι­κών, που θεσμο­θε­τή­θηκε το 1977 από τον Ο.Η.Ε. Το πολι­τικό νόημα που έχει χάσει η 8η Μαρτίου, με έκανε να ανα­ρω­τηθώ κατά πόσο έχει σήμερα εξα­σφα­λι­στεί η ισότητα των γυναι­κών και η ενδυ­νά­μωση της κοι­νω­νι­κής τους θέσης. (Ισο­νο­μία θα το έλεγα καλύ­τερα, γιατί ο όρος «ισότητα» έχει άκρως παρα­ποι­η­θεί από τις ψευ­το­φε­μι­νί­στριες, οι οποίες θεωρούν πως ισότητα είναι να μάθουν οι άντρες πως να καθα­ρί­ζουν φασο­λά­κια και να αλλά­ζουν πάνες.)

Θα ήταν αφελές, ίσως και ειρω­νικό, να αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την Παγκό­σμια Ημέρα της Γυναί­κας σαν μία ευκαι­ρία να προ­σφέ­ρουμε λου­λού­δια και ευκαι­ρία για γυναι­κο­συ­νά­ξεις σε μπα­ρά­κια, όταν σε όλο τον κόσμο συμ­βαί­νουν καθη­με­ρινά εγκλή­ματα σε  βάρος των γυναι­κών. Όταν 13 εκατ. γυναί­κες μόνο στην Ευρώπη, υπέ­στη­σαν σωμα­τική βία μέσα σε ένα χρόνο και 3.700.000 έπεσαν θύματα σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης. Όταν μία στις τρεις γυναί­κες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντι­με­τω­πί­σει σωμα­τική, ψυχο­λο­γική ή σεξουα­λική βία από τον σύντροφό της. Όταν μία στις πέντε γυναί­κες θα πέσει θύμα βιασμού ή από­πει­ρας βιασμού.

Η βία κατά των γυναι­κών είναι εδώ, πιο απο­κρου­στική από ποτέ, με την οικο­νο­μική κρίση να κάνει τα πράγ­ματα ακόμη χει­ρό­τερα.   Όσο λοιπόν τέτοια εγκλή­ματα συνε­χί­ζουν να συμ­βαί­νουν, ο θεσμός της Παγκό­σμιας Ημέρας της Γυναί­κας,  αποκτά στα μάτια μας σκοπό και νόημα μόνο εάν θα μπο­ρέ­σει, με κάποιο τρόπο, να τα εξα­λεί­ψει. Οσο τέτοια εγκλή­ματα συνε­χί­ζο­νται, δεν βλέπω λόγο για γιορτές και λου­λού­δια, παρά μόνον για περι­συλ­λογή.

Αν αυτή η εξου­θέ­νωση και περι­θω­ριο­ποί­ηση της Γυναί­κας συνε­χι­σθεί, και μάλιστα επι­δει­νού­μενη, αυτό  θα σημάνει, σχεδόν νομο­τε­λειακά, την παρακ­μιακή πορεία της ανθρώ­πι­νης δημιουρ­γίας.

Οι γυναί­κες, ως μάνες, κόρες, αδερφές κι ως σύντρο­φοι, ως πηγές ζωής, αγάπης και δημιουρ­γίας πολι­τι­σμού, γνω­ρί­ζουν πως η πραγ­μα­τική ημέρα της γυναί­κας θα γιορ­τα­στεί όταν θεμε­λιω­θεί η κοι­νω­νική ισότητα. Oταν επι­τέ­λους όλες οι ημέρες θα είναι ίδιες και για όλους. Θα είναι ημέρες ελεύ­θε­ρων ανθρώ­πων, οι γυναί­κες θα έχουν τα ίδια δικαιώ­ματα με τους άντρες, όταν θα στα­μα­τή­σει η βία ενα­ντίον τους.

Για άλλη μια χρονιά δεν γιόρ­τασα την Ημέρα της Γυναί­κας, έμεινα σπίτι με τους άντρες, γιατί σαν γυναίκα, αποτελώ το καλύ­τερο άλλοθι, όσων υπο­στη­ρί­ζουν ότι η ισο­νο­μία και η δικαιο­σύνη έχει επι­τευ­χθεί.