ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πρόσωπο της χρονιάς μια εθελόντρια και προστάτιδα των αδυνάμων!

Μαίρη Φώτη 4 λεπτά ανάγνωση
Σοφία Μανιά

Καθώς φέτος έλειψαν από την δημόσια ζωή πρόσωπα με τρα­ντα­χτές επι­τυ­χίες και κατα­λυ­τική υπεροχή, η «δημο­κρα­τική» απε­φά­σισε να στραφεί προς τον κόσμο των εθε­λο­ντών, που στη σημε­ρινή δύσκολη εποχή έχουν αφιε­ρώ­σει την ζωή τους στον συνάν­θρωπο.

Ενα τέτοιο πρόσωπο, ανα­γνω­ρι­σμένο από την κοι­νω­νία, είναι η κυρία Σοφία Μανιά, την οποίαν η «δημο­κρα­τική» ανα­κη­ρύσ­σει ως «πρόσωπο της χρονιάς» χωρίς αυτό να σημαί­νει φυσικά πως άλλοι εθε­λο­ντές δεν θα μπο­ρού­σαν να βρί­σκο­νται στη θέση της.

Η Σοφία Μανιά κατά­γε­ται από τις Καλυ­θιές και ζει στο Φαλη­ράκι, όπου δια­τη­ρεί το κατά­στημά της «Second Hand», το οποίο στη­ρί­ζει εκα­το­ντά­δες συμπο­λί­τες μας που μπορούν έναντι χαμηλού τιμή­μα­τος ή μέσω ανταλ­λα­γής να προ­μη­θευ­τούν ό,τι χρειά­ζο­νται για το σπίτι τους. Από τρόφιμα μέχρι έπιπλα και ηλε­κτρικά είδη.

Η Σοφία Μανιά, πριν από περίπου έξι χρόνια ξεκί­νησε συστη­μα­τικά, σε συνερ­γα­σία με ιδιώτες και επαγ­γελ­μα­τίες να βοηθάει, όσους συμπο­λί­τες μας έχουν ανάγκη στη Ρόδο. Συστή­θηκε ένα άτυπο δίκτυο εθε­λο­ντών που καθη­με­ρινά εξα­σφα­λί­ζει το φαγητό αλλά και είδη πρώτης ανάγκης, ρούχα, παπού­τσια σε δεκάδες οικο­γέ­νειες της Ρόδου.

Μέχρι πρό­τι­νος η Σοφία, στήριζε περισ­σό­τε­ρες από 50 οικο­γέ­νειες σε καθη­με­ρινή βάση, όμως πλέον είναι σχεδόν αδύ­να­τον να κατα­με­τρη­θούν οι οικο­γέ­νειες αφού καθη­με­ρινά στη λίστα της προ­στί­θε­νται και νέα μέλη ανθρώ­πων που χρήζουν βοή­θειας και δεν απευ­θύ­νο­νται στις προ­νοια­κές δομές είτε γιατί δεν δια­θέ­τουν τα έγγραφα που απαι­τού­νται, είτε διότι αδυ­να­τούν να τα συγκε­ντρώ­σουν.

Ο εθε­λο­ντι­σμός είναι για εκείνη τρόπος ζωής, αφού και στην Αθήνα όπου διέμενε μέχρι το 1990, βοη­θούσε τους άστε­γους και τους επαίτες.

Στην Αθήνα μετα­κό­μισε με την οικο­γέ­νειά της το 1980, έπειτα από ένα τροχαία δυστύ­χημα που σημειώ­θηκε στις Καλυ­θιές και είχε ως απο­τέ­λε­σμα να χάσει τη ζωή του, το πρώτο της παιδί, ο μόλις 5 ετών γιος της, τον οποίον κρα­τούσε από το χέρι ο μπαμπάς του, όταν ένα ταξί έπεσε πάνω τους και τους παρέ­συρε.

Μετά από αυτό το τραγικό περι­στα­τικό, η Σοφία με την ενός έτους κόρη της και τον σύζυγό της μετα­κό­μι­σαν στην Αθήνα όπου παρέ­μει­ναν μέχρι το 1990, οπότε και επέ­στρε­ψαν στη Ρόδο ξανά.

Σήμερα η Σοφία, έχει δύο εγγόνια, την εγγονή της 17 ετών από την κόρη της και ένα αγοράκι 4 ετών, από τον γιο της, ο οποίος είναι δέκα χρόνια μικρό­τε­ρος από την κόρη της.

Πριν από τρία χρόνια έχασε την αδελφή της, σε ηλικία 52 ετών, από σκλή­ρυνση κατά πλάκας. Από τότε η Σοφία παλεύει να εγκα­τα­στή­σει στην παραλία Φαλη­ρα­κίου ράμπα, ώστε τα άτομα με κινη­τικά προ­βλή­ματα να έχουν πρό­σβαση στη θάλασσα, όμως το τέρας της γρα­φειο­κρα­τίας, τρία χρόνια μετά, δεν της έχει επι­τρέ­ψει να φέρει εις πέρας αυτή την προ­σπά­θεια, που είναι αφιε­ρω­μένη στη μνήμη της αδελφή της.

“…Η μονα­δική χαρά της ήταν να την παίρ­νουν τα παιδιά της με το ανα­πη­ρικό καρότσι κάθε μέρα στην παραλία και να βλέπει το πέλαγος από μακριά. Πολλές φορές όταν ήμουν μαζί τους, έβλεπα την θλίψη στα μάτια της που δεν μπο­ρούσε να χαρεί και εκείνη την θάλασσα. Και σας ρωτώ, η θάλασσα είναι μόνο για αυτούς που μπορούν να σταθούν στα πόδια τους; Οι άνθρω­ποι ΑΜΕΑ είναι άνθρω­ποι δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας; Και με ποιο δικαί­ωμα στε­ρού­νται, κάτι που ανήκει σε όλους; Έχετε δει άνθρωπο με σκλή­ρυνση κατά πλάκας; Έχετε δει τι περνάει; Έχετε δει να λιώνει, να παρα­λύει, να μην μπορεί να κου­νη­θεί, να κουνάει μόνο τα μάτια, να σου ψιθυ­ρί­ζει, να σε κοιτάει και να σου λέει «γιατί – γιατί εγώ»; Να μην μπορεί να φάει, να μιλήσει, να περι­μέ­νει το τέλος του και εσύ να τον κοιτάς, να πονάς και να μην ξέρεις πώς να τον βοη­θή­σεις. Να έρχεται μέρα που να μην μπορείς ούτε να πας να τον δεις, γιατί πονάς, γιατί δεν αντέ­χεις να τον βλέπεις να υπο­φέ­ρει και να μην μπορείς να τον βοη­θή­σεις. Υπο­σχέ­θηκα ότι όσο περνάει από το χέρι μου, θα κάνω ότι είναι δυνατόν για να γίνει αυτή η ράμπα στο Φαλη­ράκι, να μπορούν οι άνθρω­ποι ΑΜΕΑ να χαί­ρο­νται την θάλασσα. Η αδελφή μου «έφυγε» πριν σαράντα μέρες, οι επι­θυ­μίες της ήταν να δοθούν το ανα­πη­ρικό καρότσι της και τα φάρμακά της στο νοσο­κο­μείο και το νοσο­κο­μειακό κρεβάτι της στο ίδρυμα χρονίων παθή­σεων στα Κολύ­μπια. Το κάναμε. Έμεινε μόνο η τελευ­ταία επι­θυ­μία της, να φτια­χτεί μία ράμπα για να μπορούν και οι άνθρω­ποι ΑΜΕΑ να χαί­ρο­νται την θάλασσα χωρίς δια­κρί­σεις”, έγραψε η ίδια πριν από τρία χρόνια, και σήμερα δηλώνει απο­φα­σι­σμένη μέσα στο 2018 να κατα­φέ­ρει να ικα­νο­ποι­ή­σει την τελευ­ταία επι­θυ­μία της αδελφής της

Η Σοφία εκτός από εθε­λό­ντρια και προ­στά­τιδα των αδυ­νά­μων, είναι μέλος του Δ.Σ. του Συλ­λό­γου Σκλή­ρυν­σης Κατά Πλάκας Δωδε­κα­νή­σου και υπεύ­θυνη Κοι­νω­νι­κής Μέρι­μνας του Ινστι­τού­του Κατα­να­λω­τών Δωδε­κα­νή­σου. Στη­ρί­ζει όποιον Σύλλογο ζητήσει την βοήθειά της, και είναι πολλοί, και χαρίζει απλό­χερα την βοήθειά της σε όποιον την έχει ανάγκη. Η Σοφία Μανιά, απο­τε­λεί το στή­ριγμα για πολλούς συμπο­λί­τες μας, που χωρίς εκείνην δεν θα είχαν ούτε καν το καθη­με­ρινό τους φαγητό.

Ο μεγάλος στόχος που έχει θέσει για το 2018, έπειτα από πίεση και απαί­τηση των εθε­λο­ντών που την στη­ρί­ζουν όχι μόνο από τη Ρόδο αλλά και από το εξω­τε­ρικό, είναι το άτυπο δίκτυο εθε­λο­ντών, να απο­κτή­σει νομική υπό­σταση και να λει­τουρ­γή­σει σε πιο οργα­νω­μένη βάση, απο­τε­λώ­ντας έναν από τους βασι­κούς πυλώνες της κοι­νω­νίας της Ρόδου, το απο­κού­μπι των αδυ­νά­μων, το δίχτυ προ­στα­σίας των μη προ­νο­μιού­χων.

Όπως εξο­μο­λο­γή­θηκε η Σοφία Μανιά στη «δ», το όνομα έχει ήδη βρεθεί αλλά θα ανα­κοι­νω­θεί εν ευθέτω χρόνω.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. magdalene kourti

    Μπράβο για το αφιερωμα!! Η κα Σοφία ξεχωρίζει για την εθελλοντική της δράση και ειναι το “διαμαντι” του νησιου!!