Αντιμέτωποι με κακουργηματικές διώξεις όσοι έκτισαν στα Στεγνά μετά το έτος 2014

Μεί­ζον θέμα με ανυ­πο­λό­γι­στες ακόμη συ­νέ­πειες για τους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των στην πε­ριο­χή των Στε­γνών έχει προ­κα­λέ­σει η εφαρ­μο­γή νόμου που προ­βλέ­πει την άσκη­ση ποι­νι­κής δί­ω­ξης σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος σε όποιον χτί­ζει αυ­θαί­ρε­τα σε δάσος μετά το έτος 2014.

Κι αυτό διότι η πε­ριο­χή, που πα­ρα­χω­ρή­θη­κε από την πρώην Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας κι από εκεί πε­ρι­ήλ­θαν στην ιδιο­κτη­σία ιδιω­τών, έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί από την Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου ως δα­σι­κή.

Αυτό ου­σια­στι­κά οδη­γεί την δη­μό­σια διοί­κη­ση, μετά από πρω­το­φα­νείς πα­λι­νω­δί­ες της, να προ­κα­λεί διώ­ξεις σε βάρος ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των, που βρί­σκο­νται στην εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη θέση να μην μπο­ρούν πλέον να τα αξιο­ποι­ή­σουν!

Εν­δει­κτι­κό είναι το γε­γο­νός, ότι ήδη ένας κά­τοι­κος της πε­ριο­χής, απο­λο­γή­θη­κε χθες ενώ­πιον της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου, που με σύμ­φω­νη γνώμη του Ει­σαγ­γε­λέα Υπη­ρε­σί­ας, τον άφησε ελεύ­θε­ρο χωρίς όρους.

Πως έχει όμως η υπό­θε­ση:

Στην ιδιο­κτη­σία της Ιεράς Μονής Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου έχουν πε­ριέλ­θει δυ­νά­μει της υπ’ αριθ. ΔK 5011/78/3627/80/21-4-1994 από­φα­σης από­δο­σης του Nομάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, νο­μί­μως με­τα­γρα­φεί­σης στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, 25 στρέμ­μα­τα της υπ’ αριθμ. 4208 με­ρί­δας γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου, στα Στε­γνά. Η με­ρί­δα ΚΜ4208 γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου βρι­σκό­ταν από αρ­χι­κής κα­τα­γρα­φής στην ιδιο­κτη­σία του δη­μο­σί­ου (νο­μι­κής φύ­σε­ως «ντε­μα­νιά­λε»).

Το τμήμα των 25 στρεμ­μά­των της με­ρί­δας αυτής (ονο­μα­τί­στη­κε ΚΜ4208/ΑΕ) πα­ρα­χω­ρή­θη­κε στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου από τον τότε Νο­μάρ­χη σε μια προ­σπά­θεια «τα­κτο­ποί­η­σης» των κα­τα­πα­τη­τών αυτής και ρυθ­μί­σε­ων του μεί­ζο­νος θέ­μα­τος των αυ­θαι­ρε­σιών με­γέ­θους που είχαν γίνει στην πε­ριο­χή.

Μετά την πα­ρα­χώ­ρη­σή της στην ιδιο­κτη­σία της Ιεράς Μονής την 21η Απρι­λί­ου 1994 η με­ρί­δα ΚΜ4208 με εκ­θέ­τη ΑΕ, συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 25 στρεμ­μά­των στα Στε­γνά απώ­λε­σε τον δη­μό­σιο χα­ρα­κτή­ρα της και κα­τέ­στη ιδιω­τι­κή.

Σε εφαρ­μο­γή μά­λι­στα των προ­βλε­πό­με­νων από τον κτη­μα­το­λο­γι­κό κα­νο­νι­σμό Δω­δε­κα­νή­σου, που επι­τρέ­πει την χρη­σι­κτη­σία και εκ­κλη­σια­στι­κών ακι­νή­των κα­τέ­στη ταυ­τό­χρο­να «ελεύ­θε­ρη» διεκ­δι­κή­σε­ων τμη­μά­των της από κα­τα­πα­τη­τές.

Ακο­λού­θη­σαν αι­τή­σεις χρη­σι­κτη­σί­ας που έγι­ναν δε­κτές και στην πο­ρεία η Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου, μετά από αυ­το­ψία που διε­νήρ­γη­σε στην με­ρί­δα κα­τό­πιν πολ­λών κα­ταγ­γε­λιών για κα­τα­πα­τή­σεις δη­μο­σί­ων, εκ­κλη­σια­στι­κών και δα­σι­κών εκτά­σε­ων στην πε­ριο­χή, εξέ­δω­σε 7 χρό­νια μετά την από­φα­ση από­δο­σής της στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου, την υπ’ αριθμ. πρωτ. 4539/ΠE/27-2-2001 πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού σύμ­φω­να με την οποία ολό­κλη­ρη η με­ρί­δα αυτή απο­τε­λεί «Δάσος Tρα­χεί­ας Πεύ­κης».

Εν ολί­γοις η Διεύ­θυν­ση Δασών, έκρι­νε εμ­μέ­σως πλην σαφώς ότι κακώς ο τότε Νο­μάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου απέ­δω­σε το 1994 τα 25 αυτά στρέμ­μα­τα στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου για τα­κτο­ποί­η­ση των κα­τα­πα­τη­τών και των αυ­θαι­ρέ­των, από τη στιγ­μή που το τμήμα αυτό της με­ρί­δας ΚΜ4208 γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου ήταν εξ’ ολο­κλή­ρου δα­σι­κό.

Ο ιδιώ­της, που απο­λο­γή­θη­κε χθες, διώ­κε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να για τα αδι­κή­μα­τα των άρ­θρων 71 παρ. 1, 2, 3 του Ν. 998/1979 ως αντι­κα­τα­στά­θη­κε με το άρθρο 41 του Ν. 4280/2014, 23 παρ. 1 Α.Ν. 1539/1938 ως αντι­κα­τα­στά­θη­κε με το άρθρο 1 παρ. 2 Α.Ν. 263/1968 και άρθρο 22 παρ. 7 του Ν. 4301/2014.

Απο­λο­γού­με­νος κα­τέ­στη­σε σαφές ότι η πε­ριο­χή ‘’Στε­γνά’’, η οποία ανή­κει διοι­κη­τι­κά στη Δη­μο­τι­κή Κοι­νό­τη­τα Αρ­χαγ­γέ­λου του Δήμου Ρόδου, έχει ήδη εξε­λι­χθεί σε οι­κι­σμό με πα­ρα­θε­ρι­στι­κές κυ­ρί­ως αλλά και κύ­ριες κα­τοι­κί­ες και λόγω της πα­ρα­λια­κής της το­πο­θε­σί­ας, έχουν ανα­πτυ­χθεί σ’ αυτόν (οι­κι­σμό) επαγ­γελ­μα­τι­κές επο­χια­κές (και όχι μόνο) δρα­στη­ριό­τη­τες, συν­δε­ό­με­νες με τον του­ρι­σμό, όπως ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες, ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια, εστια­τό­ρια και εμπο­ρι­κά κα­τα­στή­μα­τα.

Αφού ανα­φέρ­θη­κε στο ιστο­ρι­κό του ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος της μεί­ζο­νος κτη­μα­το­με­ρί­δας επε­σή­μα­νε ότι στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, οι επί­δι­κες εκτά­σεις απο­τε­λούν τμή­μα­τα της ευ­ρύ­τε­ρης Κ.Μ. 4208ΑΕ γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου, η οποία με την υπ’ αριθ. πρωτ. 4539/ΠΕ/27.02.2001 Πράξη του Διευ­θυ­ντή Δασών Δω­δε­κα­νή­σου χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ως δάσος κατά την έν­νοια του άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 998/1979.

Παρά το γε­γο­νός αυτό, ήτοι τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό της ευ­ρύ­τε­ρης έκτα­σης των 25 στρεμ­μά­των της Κ.Μ. 4208ΑΕ γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου, ως δάσος κατά τα ανω­τέ­ρω, έστω και πε­πλα­νη­μέ­να αγνο­ού­σε κατ’ εμπει­ρι­κή εκτί­μη­ση ότι τα επί­δι­κα τμή­μα­τα, λόγω δε μορ­φο­λο­γί­ας του εδά­φους τους, απο­τε­λού­σαν δάσος.

Επε­σή­μα­νε εξάλ­λου ότι στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή των 25 στρεμ­μά­των της Κ.Μ. 4208ΑΕ γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου υπήρ­χαν ήδη προ του 1993 διά­σπαρ­τα κτί­σμα­τα – κα­τοι­κί­ες, όπως αυτά σχη­μα­τι­κά το­πο­θε­τού­νται στο από 21/05/1993 από­σπα­σμα κτη­μα­το­λο­γι­κού χάρτη που συ­νέ­τα­ξε δα­σο­λό­γος.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κυ­ριά­κος Πα­πα­βα­σι­λεί­ου.