Συμβούλιο Ευρώπης: «Πληγή αγιάτρευτη» η διαφθορά στην Ελλάδα!

Σ’ αυτή την έκθεση, που θα συζη­τη­θεί και θα τεθεί προς ψήφιση την Πέμπτη 25 Ιανουα­ρίου 2018, στην Ολο­μέ­λεια της Συνέ­λευ­σης του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, δια­πι­στώ­νε­ται ότι, παρά τις κάποιες προ­σπά­θειες, η δια­φθορά εξα­κο­λου­θεί να κάνει θραύση στις τάξεις βου­λευ­τών, εισαγ­γε­λέων και δικα­στών ενώ, όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται, δια­χέ­ε­ται, ορι­ζο­ντίως και καθέτως, σ’ όλο τον κοι­νω­νικό κορμό και στις δημό­σιες υπη­ρε­σίες της χώρας.

Πέρα από τις γενι­κό­λο­γες δια­πι­στώ­σεις, που λόγω «διπλω­μα­τι­κής ευγέ­νειας», γίνο­νται σ’ όλες τις σχε­τι­κές εκθέ­σεις και με βάση τις οποίες ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι η Ελλάδα εκπλη­ρώ­νει κατά κανόνα τις υπο­χρε­ώ­σεις της στο Συμ­βού­λιο της Ευρώπης και, γενι­κό­τερα, τα δημο­κρα­τικά θεσμικά της όργανα λει­τουρ­γούν σύμφωνα με τα πρότυπα του Οργα­νι­σμού, δια­τυ­πώ­νο­νται και μία σειρά από σοβαρές ανη­συ­χίες, για την έκταση της δια­φθο­ράς στη χώρα, την ατι­μω­ρη­σία και την αστυ­νο­μική βία καθώς και για την στάση της στο μετα­να­στευ­τικό.

Πρώτα απ’ όλα δε, συμπε­ραί­νε­ται ότι η οικο­νο­μική κρίση που αντι­με­τώ­πισε η χώρα, είχε σημα­ντι­κές δυσμε­νείς επι­πτώ­σεις στην οικο­νο­μία και στην αγορά εργα­σίας και προ­κά­λεσε μία αμφι­σβή­τηση στο συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένο δικαί­ωμα στην εργασία και το δικαί­ωμα σε επαρκές βιοτικό επίπεδο και σ’ άλλα κοι­νω­νικά δικαιώ­ματα, όπως το δικαί­ωμα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας.

«Αυτό επη­ρέ­ασε ιδιαί­τερα τις  πιο μειο­νε­κτού­σες ομάδες του πλη­θυ­σμού», τονί­ζε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στην Εκθεση.

Ανα­φε­ρό­μενη η έκθεση στις συνέ­πειες της μετα­να­στευ­τι­κής κρίσης που αντι­με­τώ­πισε η χώρα, υπο­γραμ­μί­ζει ότι όλη αυτή η κατά­σταση εξε­λί­χθηκε ως εύφορη βάση για την ανά­πτυξη των εξτρε­μι­στι­κών απόψεων στην Ελλάδα.

Υπεν­θυ­μί­ζο­ντας τη δια­πί­στωση της Επι­τρο­πής κατά της Δια­φθο­ράς του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης (GRECO), ότι η δια­φθορά απο­τε­λεί μία από τις βασικές αιτίες που συνέ­βα­λαν στην οικο­νο­μική κρίση και την κρίση χρέους στην χώρα, η Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης καλεί τις ελλη­νι­κές αρχές να συνε­χί­σουν τις προ­σπά­θειές τους εφαρ­μό­ζο­ντας τις συστά­σεις της GRECO ώστε να αντι­με­τω­πι­στούν απο­τε­λε­σμα­τικά οι βαθύ­τε­ρες αιτίες του φαι­νο­μέ­νου.

Εκφρά­ζο­ντας την έντονη ανη­συ­χία της, για τα συνε­χι­ζό­μενα κρού­σματα κακο­με­τα­χεί­ρι­σης, προ­σφύ­γων και πολιτών από την Αστυ­νο­μία, η Επι­τροπή προ­τρέ­πει τις αρχές να λάβουν απο­φα­σι­στικά μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση αυτού του συστη­μι­κού προ­βλή­μα­τος, σύμφωνα με το συστά­σεις της Επι­τρο­πής κατά των Βασα­νι­στη­ρίων του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης (CPT) και του Επι­τρό­που για τα Ανθρώ­πινα Δικαιώ­ματα.

Ανα­μέ­νει δε από το ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο να ευθυ­γραμ­μί­σει τον ορισμό των βασα­νι­στη­ρίων που περιέ­χε­ται στον ποινικό κώδικα με τον ορισμό της Σύμ­βα­σης κατά των βασα­νι­στη­ρίων και να δημιουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κές δια­σφα­λί­σεις κατά της κακο­με­τα­χεί­ρι­σης.

Για τους  πρό­σφυ­γες και τους αιτού­ντες άσυλο, ενώ τονίζει ότι η δια­χεί­ριση της κρίσης των προ­σφύ­γων απο­τε­λεί κοινή ευθύνη όλων των ευρω­παϊ­κών χωρών, η Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης καλεί τις ελλη­νι­κές αρχές να θέσουν τέρμα στην κράτηση των παιδιών μετα­να­στών, να εντεί­νουν τις προ­σπά­θειές τους για τη βελ­τί­ωση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης και την ένταξη των προ­σφύ­γων και των μετα­να­στών και να δια­σφα­λί­σουν την απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία του συστή­μα­τος ασύλου, σύμφωνα με την απόφαση 2174 -2017, τις συστά­σεις του Επι­τρό­που για τα Ανθρώ­πινα Δικαιώ­ματα και τις τελευ­ταίες συστά­σεις που εξέδωσε η CPT.

Δεν επι­τρέ­πε­ται να υπάρχει ατι­μω­ρη­σία για ρατσι­στική βία και εγκλή­ματα μίσους, υπο­γραμ­μί­ζει η Επι­τροπή και προ­τρέ­πει το ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο να επι­κυ­ρώ­σει χωρίς περαι­τέρω καθυ­στέ­ρηση το Πρω­τό­κολλο αριθ. 12 της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης για τα Ανθρώ­πινα Δικαιώ­ματα.

Ελλεί­ψεις, βλέπει η Επι­τροπή, και στην εφαρ­μογή του κράτους δικαίου στην Ελλάδα, εντο­πί­ζο­ντας αδυ­να­μίες στο δικα­στικό σύστημα, κυρίως σ’ ότι αφορά την πρό­σβαση στα δικα­στή­ρια, τη δικα­στική ανε­ξαρ­τη­σία και την απουσία ενός πλήρως απο­τε­λε­σμα­τι­κού ανε­ξάρ­τη­του οργάνου αστυ­νο­μι­κών καταγ­γε­λιών, παρά τις πρό­σφα­τες μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έχουν ανα­λη­φθεί.

Μάστιγα η δια­φθορά!

Η αδυ­να­μία κατα­πο­λέ­μη­σης της δια­φθο­ράς και του ξεπλύ­μα­τος βρώ­μι­κου χρή­μα­τος, εξα­κο­λου­θούν να απο­τε­λούν τα κύρια προ­βλή­ματα στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι έχει ανα­γνω­ρι­σθεί πως αυτά συνέ­βαλ­λαν στην οικο­νο­μική κρίση και την κρίση κρα­τι­κού χρέους, με την ευρεία αντί­ληψη της κοι­νω­νίας για την δια­φθορά να παρα­μέ­νει σε υψηλά επίπεδα.

Προς τούτο γίνεται επί­κληση στην έρευνα του Ευρω­βα­ρό­με­τρου, στην οποία είχε δια­πι­στω­θεί πως το 99% των ελλήνων πιστεύει πως η δια­φθορά είναι ευρέως δια­δε­δο­μένη στη χώρα καθώς και ότι η δωρο­δο­κία και η κατά­χρηση εξου­σίας, απο­τε­λεί κοινή πρα­κτική μεταξύ των πολι­τι­κών.

Η έκθεση κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα ότι η δια­φθορά στην Ελλάδα, που επη­ρε­ά­ζει κυρίως την εκτε­λε­στική εξουσία, τα μέσα μαζικής ενη­μέ­ρω­σης και τις επι­χει­ρή­σεις, προ­έρ­χε­ται κυρίως από μία κρίση αξιών στην κοι­νω­νία όπου, το 40% των ελλήνων πολιτών πιστεύ­ουν ότι δεν πρέπει να συμ­μορ­φώ­νο­νται με τους νόμους μιας και οι κυρώ­σεις επι­βάλ­λο­νται μόνο σπο­ρα­δικά και επι­λε­κτικά.

Η έκθεση ανα­φέ­ρει, μεταξύ άλλων, την αδύναμη επιβολή του νόμου, την έλλειψη ελέγχου και κυρώ­σεων, την έλλειψη κωδίκων δεο­ντο­λο­γίας, την έλλειψη δια­φά­νειας των κυβερ­νη­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, τη νομο­θε­τική πολυ­πλο­κό­τητα, τη γρα­φειο­κρα­τία, την ατι­μω­ρη­σία της κυβέρ­νη­σης και τις ευρείες δια­κρι­τι­κές εξου­σίες, καθώς και την έλλειψη της ευαι­σθη­το­ποί­η­σης του κοινού ως των κυριό­τε­ρων παρα­γό­ντων της δια­φθο­ράς στη χώρα.

*Αν και οι κρα­τι­κοί υπάλ­λη­λοι αντι­με­τω­πί­ζουν ποι­νι­κές κυρώ­σεις για αδι­κή­ματα δια­φθο­ράς, το νομικό πλαίσιο εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει υπερ­βο­λικά περί­πλοκο.

*Η Ελλάδα βρί­σκε­ται σε “πρώιμο στάδιο πολι­τι­κών που σχε­τί­ζο­νται με την ακε­ραιό­τητα των βου­λευ­τών”, καθώς οι σχε­τι­κοί κανόνες, εσω­τε­ρι­κές δια­δι­κα­σίες και κώδικας δεο­ντο­λο­γίας για βου­λευ­τές δεν υπάρ­χουν ακόμη.

*Συνι­στά­ται να υπάρχει επαρκής έλεγχος, όταν η νομο­θε­σία βρί­σκε­ται στο στάδιο της σύντα­ξης / έγκρι­σης, επα­νε­ξέ­ταση του συστή­μα­τος δήλωσης περιου­σια­κών στοι­χείων, εσόδων και συμ­φε­ρό­ντων βου­λευ­τών και κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών και την θέσπιση κανόνων για τις σχέσεις μεταξύ βου­λευ­τών και εκπρο­σώ­πων ομάδων συμ­φε­ρό­ντων.

*Πρέπει να ληφθούν απο­φα­σι­στικά μέτρα για την επα­νε­ξέ­ταση του συστή­μα­τος ασυλίας των Βου­λευ­τών, ώστε να δια­σφα­λι­στεί ότι οι δια­δι­κα­σίες για την άρση της ασυλίας των Βου­λευ­τών δεν παρε­μπο­δί­ζουν ή απο­τρέ­πουν ποινική δίωξη όσον αφορά βου­λευ­τές που είναι ύποπτοι ότι έχουν δια­πρά­ξει αδι­κή­ματα σχε­τι­ζό­μενα με τη δια­φθορά.

Νίκος Ρούσσης-Στρασβούργο