«Θα βγούμε από τα μνημόνια όχι, όμως και από την επιτήρηση»

Την πεποί­θηση ότι τον Αύγου­στο μπορεί να «βγούμε από τα μνη­μό­νια», εάν όλα πάνε καλά, αλλά όχι από την επι­τή­ρηση, εκφρά­ζει σε συνέ­ντευξή του σήμερα στην «δημο­κρα­τική» ο Ευρω­βου­λευ­τής του Πασόκ κ. Νίκος Ανδρου­λά­κης.

Ο κ. Ανδρου­λά­κης είναι η πρώτη φορά που μιλάει σε δωδε­κα­νη­σιακό μέσο ενη­μέ­ρω­σης μετά την εκλο­γική ανα­μέ­τρηση για την ηγεσία της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, στην οποία ήταν υπο­ψή­φιος απέ­να­ντι στην κα Φώφη Γεν­νη­ματά.

«Όλοι πρέπει να κατα­λά­βουν ότι είμαστε στην ίδια παρά­ταξη πλέον» δηλώνει κατη­γο­ρη­μα­τικά ο κ. Ανδρου­λά­κης σε ό,τι αφορά την κοινή παρου­σία των δύο Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Ομάδων της ΔΗΣΥ και του Ποτα­μιού στην Βουλή, ενώ στον δρόμο προς το συνέ­δριο ξεκα­θα­ρί­ζει πως «δεν πρέπει να βλέ­πουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος, πρέπει να βλέ­πουμε την ουσία».

Μιλώ­ντας τέλος για την επί­σκεψη Ερντο­γάν, ξεκα­θα­ρί­ζει ότι η Τουρκία δεν έχει αλλάξει πολι­τική αλλά η Ελλάδα οφείλει να είναι συνεπής στο μήνυμα που δίνει προς Τουρκία: ότι οι διμε­ρείς σχέσεις πρέπει να διέ­πο­νται από αμοι­βαίο σεβασμό, προ­σή­λωση στο διεθνές δίκαιο και τους κανόνες καλής γει­το­νίας.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Ανδρου­λάκη, να ξεκι­νή­σουμε από την 3η αξιο­λό­γηση για την οποία η κυβέρ­νηση εκφρά­ζει ικα­νο­ποί­ηση, ενώ πολλά κυβερ­νη­τικά στελέχη εκφρά­ζουν την πεποί­θηση ότι μέχρι τον Αύγου­στο του 2018, «βγαί­νουμε από τα μνη­μό­νια». Πώς τα σχο­λιά­ζετε αυτά;

Η ολο­κλή­ρωση της 3ης αξιο­λό­γη­σης βοηθά αλλά δεν πρέπει να προ­τρέ­χουμε, Και στο παρελ­θόν έχουμε συνη­θί­σει σε ατυ­χή­ματα της τελευ­ταίας στιγμής. Σε κάθε περί­πτωση, αυτό που πρέπει να γίνει αντι­λη­πτό είναι ότι τον Αύγου­στο μπορεί να «βγούμε από τα μνη­μό­νια», εάν όλα πάνε καλά, αλλά δεν βγαί­νουμε από την επι­τή­ρηση. Αυτό πρέπει να είναι ξεκά­θαρο σε όλους μιας και θα εξα­κο­λου­θή­σουν να ισχύουν οι κανόνες του υπερ­βο­λι­κού χρέους που προ­βλέ­πουν ένα περιο­ρι­στικό δημο­σιο­νο­μικό πλαίσιο.

Πέρα από αυτά, πρέπει να δούμε και την μεγάλη εικόνα, η οποία αφορά την συνο­λι­κό­τερη κατά­σταση που παρου­σιά­ζει η οικο­νο­μία. Η κυβέρ­νηση υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτή έχει βελ­τιω­θεί σημα­ντικά σε σχέση με όταν ανέλαβε το 2015. Η αλήθεια, την οποία αντι­λαμ­βά­νο­νται όλοι, έστω και διαι­σθη­τικά, είναι ότι η οικο­νο­μία δεν πάει καλά. Αυτό συμ­βαί­νει γιατί η κυβέρ­νηση εξα­κο­λου­θεί να κωλυ­σιερ­γεί συστη­μα­τικά και να αδυ­να­τεί να εφαρ­μό­σει ένα συνε­κτικό -εθνικό και ανε­ξάρ­τητο από τα μνη­μό­νια – πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων που θα οδη­γή­σει στη βιώσιμη οικο­νο­μική ανά­πτυξη και την έξοδο από την κρίση, με παράλ­ληλο σεβασμό στις αρχές της κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης και της προ­στα­σίας των αδυ­νά­των. Αντί­θετα, στο­χεύει στο να παρα­τεί­νει την παρα­μονή της στην εξουσία, εκμε­ταλ­λευό­μενη κάθε ευκαι­ρία, και αγνο­ώ­ντας τη βλάβη που προ­κα­λεί στην ελλη­νική οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία.

• Πώς βλέπετε την πορεία για την συγκρό­τηση πλέον του νέου πολι­τι­κού φορέα της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς; Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την παρου­σία των δύο Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Ομάδων της κας Γεν­νη­ματά και του κ. Θεο­δω­ράκη;

Ο νέος φορέας θα συγκρο­τη­θεί ουσια­στικά στο επερ­χό­μενο Συνέ­δριο. Το Συνέ­δριο πρέπει να διε­ξα­χθεί όσο το δυνατόν συντο­μό­τερα, ώστε να μη χαθεί η δυνα­μική των πρό­σφα­των εκλογών, αλλά, ταυ­τό­χρονα, και με απόλυτο σεβασμό στις ανοι­χτές και δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες για την επιλογή των συνέ­δρων. Οι πολίτες που συμ­με­τεί­χαν στην εκλο­γική δια­δι­κα­σία του Νοεμ­βρίου είναι και συνι­δρυ­τές της νέας παρά­τα­ξης. Πρέπει να τους αντι­με­τω­πί­σουμε με το σεβασμό που τους αρμόζει και να τους δώσουμε τη δυνα­τό­τητα να θέσουν υπο­ψη­φιό­τητα ως σύνε­δροι, χωρίς τους περιο­ρι­σμούς των αρι­στί­δην συνέ­δρων ή των ποσο­στώ­σεων που δια­στρε­βλώ­νουν τη λαϊκή βούληση. Σε ό,τι αφορά την παρου­σία των δυο κοι­νο­βου­λευ­τι­κών ομάδων είχα υπο­στη­ρί­ξει στο παρελ­θόν, και το ίδιο πιστεύω και σήμερα, ότι θα έπρεπε να λει­τουρ­γούν συντο­νι­σμένα για να μην δημιουρ­γεί­ται σύγχυση και να εμφα­νί­ζε­ται μια εικόνα Βαβέλ, όπως είχε συμβεί πολ­λά­κις και στο παρελ­θόν. Όλοι πρέπει να κατα­λά­βουν ότι είμαστε στην ίδια παρά­ταξη πλέον. Τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες, παρα­τηρώ έναν αυξη­μένο βαθμό συνερ­γα­σίας, ο οποίος – αν και υπο­λεί­πε­ται του επιθυμητού- απο­τε­λεί σίγουρα θετική εξέλιξη. Είναι, όμως, πολύ νωρίς για να κριθεί η συγκε­κρι­μένη επιλογή, θα υπάρ­ξουν αρκετές ευκαι­ρίες για αυτό μελ­λο­ντικά.

• Τι πρέπει να γίνει, κατά την άποψή σας στο δρόμο προς το συνέ­δριο; Πρέπει να γίνουν αλλαγές στο όνομα, στα σύμβολα, κ.λπ.;

Δεν πρέπει να βλέ­πουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος, πρέπει να βλέ­πουμε την ουσία. Στην εποχή μας πολύ λίγη σημασία έχουν τα ονόματα και τα σύμβολα. Αυτό που έχει τερά­στια σημασία, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο λαμ­βά­νο­νται οι απο­φά­σεις για την αλλαγή –ή την διατήρηση- τους. Αυτός πρέπει να είναι συμ­βα­τός με τους κανόνες της δημο­κρα­τίας, της δια­φά­νειας και της συλ­λο­γι­κής λει­τουρ­γίας που πρέπει να χαρα­κτη­ρί­ζουν τη νέα παρά­ταξη που φιλο­δο­ξούμε να συγκρο­τή­σουμε.

• Η κάλπη στην οποία προ­σήλ­θαν πάνω από 200.000 πολίτες πρό­σφατα, έδειξε το καλύ­τερο «γκάλοπ» και απέ­δειξε πως υπάρχει ενδια­φέ­ρον για τον δικό σας πολι­τικό χώρο –ενώ πολλοί ήταν και οι νέοι άνθρω­ποι που ψήφισαν αλλά και άτομα από άλλους πολι­τι­κούς χώρους. Τι σημαί­νουν όλα αυτά για εσάς;

Πράγ­ματι πρέπει να συγκρα­τή­σουμε ως ιδιαί­τερα θετικό στοι­χείο τη μεγάλη κι ενθου­σιώδη συμ­με­τοχή των πολιτών στις εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σίες. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει ένα ευρύ­τατο κοι­νω­νικό αίτημα για την εκπρο­σώ­πηση του προ­ο­δευ­τι­κού κόσμου της χώρας καθώς και ότι η παρά­ταξη παρα­μέ­νει ζωντανή στις κοι­νω­νι­κές ομάδες που ιστο­ρικά απο­τέ­λε­σαν τη ραχο­κο­κα­λιά της. Απο­τε­λεί επίσης ένδειξη ότι οι πολίτες αντι­λαμ­βά­νο­νται τη σημασία ενός κόμ­μα­τος που θα εκφρά­ζει τις ιδέες της σύγ­χρο­νης ευρω­παϊ­κής σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας στο πολι­τικό σκηνικό και τον στα­θε­ρο­ποι­η­τικό ρόλο που θα κληθεί αυτό να παίξει ειδικά σε θέματα οικο­νο­μίας και εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής.

• Πώς απο­τι­μάτε την επί­σκεψη Ερντο­γάν στην Ελλάδα; Κι παράλ­ληλα, με αυτές τις συνε­χείς προ­κλή­σεις, αφήνει περι­θώ­ρια για δια­πραγ­μα­τεύ­σεις σχετικά με την ένταξή της στην Ε.Ε.;

Για να παρα­φράσω την γνωστή ρήση: «πρέπει να κρατάς τους φίλους σου κοντά και -τους λιγό­τερο φίλους- ακόμα πιο κοντά». Δεν υπάρχει τίποτα το επι­λή­ψιμο στην δια­τή­ρηση της συνε­χούς διπλω­μα­τι­κής επαφής με την γείτονα χώρα. Κανείς δεν το αμφι­σβη­τεί αυτό. Ωστόσο οι επι­σκέ­ψεις – και μάλιστα υψηλού επιπέδου- για να είναι απο­δο­τι­κές, πρέπει να στη­ρί­ζο­νται στην κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία και να έρχο­νται ως το επι­στέ­γα­σμα μιας θετικής πορείας στις διμε­ρείς σχέσεις.

Δυστυ­χώς αυτό δεν φαί­νε­ται να έγινε εδώ – με απο­τέ­λε­σμα να τεθούν «ανοιχτά» αρκετά ζητή­ματα που αφορούν μονο­με­ρείς διεκ­δι­κή­σεις της Άγκυρας έναντι της χώρας μας. Ο Τούρκος Πρό­ε­δρος έδειξε τις προ­θέ­σεις του, μιλώ­ντας για την ανάγκη ανα­θε­ώ­ρη­σης της Συν­θή­κης της Λωζάν­νης που απο­τε­λεί και το βασικό κείμενο ανα­φο­ράς για την στα­θε­ρό­τητα στη περιοχή μας. Κακά τα ψέματα, σε αυτή την περί­πτωση η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο η κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία δεν είχε γίνει αλλά, παράλ­ληλα, είχαμε και συσ­σώ­ρευση αρνη­τι­κών εξε­λί­ξεων τα τελευ­ταία χρόνια στις μεταξύ μας σχέσεις.

Στο Αιγαίο η Άγκυρα εξα­κο­λου­θεί να υιο­θε­τεί την πολι­τική των γκρίζων ζωνών ενώ στο Κυπριακό δια­τη­ρεί αδιάλ­λα­κτη στάση. Στο πολύ επι­κίν­δυνο ζήτημα των παρα­βιά­σεων του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου και του FIRΑθηνών έχουμε ποσο­τική και ποιο­τική ανα­βάθ­μιση με κίνδυνο να προ­κλη­θεί σοβαρό ατύχημα. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εδώ και δυο χρόνια έχουμε την εργα­λειο­ποί­ηση του προ­σφυ­γι­κού και την συνεχή επί­κληση του ως «όπλο εκβια­σμού» έναντι της Ελλάδας και της ΕΕ – μια ξεκά­θαρα εχθρική πράξη. Τέλος, έχουμε και την στα­διακή διο­λί­σθηση της Τουρ­κίας προς ένα αυταρ­χικό μοντέλο δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Όλα αυτά δεν απο­τε­λούν ενθαρ­ρυ­ντι­κές εξε­λί­ξεις. Η Ελλάδα οφείλει να είναι συνεπής στο μήνυμα που δίνει προς Τουρκία: ότι οι διμε­ρείς σχέσεις πρέπει να διέ­πο­νται από αμοι­βαίο σεβασμό, προ­σή­λωση στο διεθνές δίκαιο και τους κανόνες καλής γει­το­νίας. Αυτός είναι και ο μονα­δι­κός δρόμος για να αντι­με­τω­πί­σουμε τις πολύ σημα­ντι­κές προ­κλή­σεις στο πεδίο της περι­φε­ρεια­κής ασφά­λειας, του προ­σφυ­γι­κού και της οικο­νο­μι­κής συνερ­γα­σίας που έχουμε μπροστά μας. Το ίδιο πρέπει να πράξει και η ΕΕ αξιο­ποιώ­ντας όλα τα μέσα πίεσης που δια­θέ­τει συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της εντα­ξια­κής δια­δι­κα­σίας. Για αυτό άλλωστε στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο, ως ομάδα των Σοσια­λι­στών και Δημο­κρα­τών, έχουμε ζητήσει να παγώσει η εντα­ξιακή δια­δι­κα­σία μιας και είναι εμφανές, ότι η Τουρκία δεν υιο­θε­τεί τις υπο­χρε­ώ­σεις που προ­κύ­πτουν από αυτή την ιδιό­τητα.