Τελευταίος;

Υψηλοί τόνοι και ένταση πολι­τική στην Βουλή για μια ακόμη φορά,  στην συζή­τηση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Με τις γνωστές κρύες και ανέ­μπνευ­στες ατάκες,  απο­φθέγ­ματα και την επι­θε­ώ­ρηση που προ­σέ­φε­ραν μερικοί. Τώρα εάν αυτός ήταν ο τελευ­ταίος μνη­μο­νια­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ή όχι χωράει πολλή συζή­τηση. Μια συζή­τηση, που θα συνε­χι­σθεί στην κοι­νω­νία, μια και αυτός ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός έχει μια σειρά από ήδη ψηφι­σμένα μέτρα. Σκληρά μέτρα  λιτό­τη­τας, μνη­μο­νιακά μέτρα, που δεν επι­τρέ­πουν να πει κανείς ότι η λήξη του τρίτου μνη­μο­νίου σημαί­νει και χαλά­ρωση της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής. Γιατί αυτή είναι ουσία. Το εάν θα υπάρχει μνη­μό­νιο ή όχι, το εάν θα είμαστε σε πρό­γραμμα ή όχι δεν είναι το κύριο, Το κύριο είναι τι πολι­τική θα εφαρ­μό­ζε­ται στη χώρα. Και η πολι­τική που θα εφαρ­μό­ζε­ται στη χώρα για πολλά χρόνια ακόμη, θα είναι πολι­τική λιτό­τη­τας. Εκτός εάν κάτι μεγάλο και σημα­ντικό αλλάξει, σε ότι αφορά τα οικο­νο­μικά  δεδο­μένα της χώρας και συνο­λικά της Ευρώπης. Όλα τα άλλα είναι να έχουμε να λέμε- στους νησιώ­τες για παράδειγμα- ότι από τον Αύγου­στο που είναι παχιές οι μύγες, θα τρώνε με χρυσά κου­τά­λια την νησιω­τι­κό­τητα που θα ενσκή­ψει.