«Μπάτε σκύλοι κι αλέστε» τα ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου

Μπο­ρεί να πω­λη­θεί σε τρί­τους ακί­νη­το ιδιο­κτη­σί­ας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, για την κυ­ριό­τη­τα του οποί­ου υπήρ­χε αμ­φι­σβή­τη­ση με αγωγή, η από­φα­ση επί της οποί­ας δεν με­τε­γρά­φη στον οι­κείο τόμο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, πα­ρό­τι όμως είχε κα­τα­χω­ρη­θεί πρω­θύ­στε­ρα το πρω­τό­κολ­λο κα­τά­λη­ψης αυτού;

Γιατί όχι;… θα ανα­ρω­τη­θεί όποιος εμ­βα­θύ­νει στο σκάν­δα­λο υφαρ­πα­γής ακι­νή­των του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, που συ­νε­χί­ζει να απα­σχο­λεί τις ελεγ­κτι­κές υπη­ρε­σί­ες στο νησί της Ρόδου.

Μπο­ρεί στο ίδιο ακί­νη­το, ιδιο­κτη­σί­ας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, να εγ­γρα­φούν αρ­χι­κά τα κλη­ρο­νο­μη­τή­ρια του κα­τα­λη­ψία, μετά η αγωγή των κλη­ρο­νό­μων κατά του πρω­το­κόλ­λου κα­τά­λη­ψης του και τα συμ­βό­λαια πώ­λη­σης του και μετά η πλα­στή από­φα­ση εκ­ποί­η­σης του από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο με το οποίο δήθεν είχε πε­ριέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία τους;

Κι αυτό γί­νε­ται… και δεν θα πρέ­πει να εκ­πλήσ­σει.

Είναι όμως να απο­ρεί κα­νείς πως η συ­γκε­κρι­μέ­νη με­θό­δευ­ση και πολ­λές άλλες όμοιες, αφέ­θη­κε στην συ­νεί­δη­ση των όσων έχουν εντρυ­φή­σει στις έρευ­νες για το σκάν­δα­λο, ως έργο ενός και μόνο ατό­μου και συ­γκε­κρι­μέ­να ενός δι­κη­γό­ρου, που έχει πλέον απο­βιώ­σει.

Το εξορ­γι­στι­κό στην όλη υπό­θε­ση είναι ότι για τις δύο νέες υπο­θέ­σεις υφαρ­πα­γής δη­μο­σί­ων ακι­νή­των δεν θα υπάρ­ξει Ει­σαγ­γε­λι­κός έλεγ­χος, αφού τα όσα έλα­βαν χώρα, έχουν ήδη υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή. Δεν θα ιδρώ­σει δη­λα­δή το αυτί κα­νε­νός…

Όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», έλεγ­χος επι­τε­λών του αυ­το­τε­λούς γρα­φεί­ου Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, που διε­νερ­γή­θη­κε και με την συν­δρο­μή του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δι­κα­στή, απο­κά­λυ­ψε πα­ρά­νο­μη με­τα­βί­βα­ση σε ιδιώ­τη ακι­νή­του ιδιο­κτη­σί­ας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στην κτη­μα­το­με­ρί­δα Κ.Μ. 181 γαιών Καν­δυ­λί, εμ­βα­δού 6,1 στρεμ­μά­των.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να προ­έ­κυ­ψε ότι με την υπ’ αρίθμ. 2385/1995 αί­τη­ση μιας κα­τοί­κου της Ρόδου, προς το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, με­τε­γρά­φη το δη­μό­σιο ακί­νη­το υπέρ συγ­γε­νούς της με επί­κλη­ση της αρίθμ. πρω­το­κόλ­λου 1032528/2706/Α0010/1-2-91 από­φα­σης του τότε υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κων, η οποία ωστό­σο είναι πλα­στή.

Η έρευ­να γύρω από την υφαρ­πα­γή του συ­γκε­κρι­μέ­νου δη­μο­σί­ου ακι­νή­του ξε­κί­νη­σε μά­λι­στα μετά από την κα­ταγ­γε­λία πο­λί­τη τον Οκτώ­βριο του 2014 και ολο­κλη­ρώ­θη­κε μόλις πρό­σφα­τα.

Ερευ­νή­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να η ως άνω από­φα­ση του πρώην υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών και η υπ’ αρίθμ. 118/27-03-1990 γνω­μο­δό­τη­ση, του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των.

Από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι δεν έχει εκ­δο­θεί η ως άνω από­φα­ση του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών που έκανε μά­λι­στα απο­δε­κτή την από­φα­ση του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 6 του αρ. 10 και αρ. 34 του Α.Ν. 1539/1938.

Τα δύο έγ­γρα­φα, που πλα­στο­γρα­φή­θη­καν, αφο­ρούν μά­λι­στα, όπως προ­έ­κυ­ψε από την ίδια έρευ­να, άλλο ακί­νη­το στην Κ.Μ. 793 γαιών Κα­λυ­θιών Ρόδου το οποίο με­τε­γρά­φη νό­μι­μα, υπέρ άλλου ιδιώ­τη τον Μάρ­τιο του 1991.

Αυτό που έχει όμως εξαι­ρε­τι­κό εν­δια­φέ­ρον είναι το ιστο­ρι­κό της με­ρί­δας ΚΜ 181 γαιών Καν­δυ­λί, που σύμ­φω­να με τις κτη­μα­το­λο­γι­κές εγ­γρα­φές έχει ως εξής:

30 Ιου­νί­ου 1972: Το ακί­νη­το κα­τε­λή­φθη από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο δυ­νά­μει του από 13 Μαίου 1972 Πρω­το­κόλ­λου Κα­τα­λή­ψε­ως, κα­τό­πιν της υπ’ αριθ. πρωτ. 4948/13-05-1972 απο­φά­σε­ως Νο­μάρ­χου Δω­δε­κα­νή­σου.

04 Μαρ­τί­ου 1986: Ενε­γρά­φη η υπ’ αριθ. 325/1979 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου δυ­νά­μει της οποί­ας εξε­δό­θη το υπ. αριθμ. 1633/1979 κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο δια του οποί­ου πι­στο­ποιεί­ται ότι μόνοι εκ δια­θή­κης κλη­ρο­νό­μοι του κατά την 1η Φε­βρουα­ρί­ου 1979 απο­βιώ­σα­ντος ιδιώ­τη τυγ­χά­νουν οι δύο συγ­γε­νείς του κατά το ¼ και τα ¾ εξ αδιαι­ρέ­του.

06 Μαΐου 1988: Ενε­γρά­φη η υπ’ αριθ. 469/1987 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, δυ­νά­μει της οποί­ας εξε­δό­θει το υπ’ αριθ. 2392/1987 κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο δια του οποί­ου πι­στο­ποιεί­ται ότι μόνος εκ δια­θή­κης κλη­ρο­νό­μος κατά την 25η Φε­βρουα­ρί­ου 1985 απο­βιω­σά­σης ιδιώ­της είναι ένας συγ­γε­νής της.

28 Αυ­γού­στου 1990: Ενε­γρά­φη η από 16-08-1990 αγωγή του ενός εκ των δύο ιδιω­τών κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, απευ­θυ­νο­μέ­νη ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ανα­φε­ρο­μέ­νη στην ακυ­ρό­τη­τα του από 15-05-1972 πρω­το­κόλ­λου κα­τα­λή­ψε­ως και την ανα­γνώ­ρι­ση του ενά­γο­ντος ως κυ­ρί­ου του πα­ρό­ντος ακι­νή­του.

11 Φε­βρουα­ρί­ου 1991: Δυ­νά­μει του από 31-12-1990 συμ­βο­λαί­ου της, τμήμα του ακι­νή­του εκτά­σε­ως μ2=2.9600 με­τε­βι­βά­σθη λόγω πω­λή­σε­ως αντί τι­μή­μα­τος 2.960.000 δρχ σε άλλο ιδιώ­τη. Το ανω­τέ­ρω τμήμα απο­σπα­σθέν απο­τέ­λε­σε την με­ρί­δα 181Β γαιών Καν­δυ­λί.

08 Μαρ­τί­ου 1993: Δυ­νά­μει του από 07-12-1992 συμ­βο­λαί­ου, τμήμα του ακι­νή­του εκτά­σε­ως μ2=2.670 με­τε­βι­βά­σθη λόγω πω­λή­σε­ως αντί τι­μή­μα­τος 2.670.000 δρχ σε δι­κη­γό­ρο που έχει απο­βιώ­σει. Το ανω­τέ­ρω τμήμα απο­σπα­σθέν απε­τέ­λε­σε την με­ρί­δα 181Γ γαιών Καν­δυ­λί.

-22 Μαρ­τί­ου 1995: Δυ­νά­μει της υπ’ αριθ. 118/27-03-90 γνω­μο­δο­τή­σε­ως του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των απο­δε­χθεί­σης υπό του Υπουρ­γού των Οι­κο­νο­μι­κών δυ­νά­μει της υπ. Αριθ. πρωτ. 10322528/2706/Α0010/1-2-91 από­φα­ση του το ακί­νη­το απε­δό­θη εις τον αρ­χι­κό κλη­ρο­νό­μο το οποί­ον είχε κα­τα­λη­φθεί υπό του Δη­μο­σί­ου ως εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νο, συ­ντα­γέ­ντος και του από 13-05-72 πρω­το­κόλ­λου κα­τα­λή­ψε­ως.

Ως προς την με­ρί­δα 181Β γαιών Καν­δυ­λί:

29 Φε­βρουα­ρί­ου 1996: Δυ­νά­μει του από 20-02-1996 συμ­βο­λαί­ου το ακί­νη­το με­τε­βι­βά­σθη λόγω πω­λή­σε­ως αντί τι­μή­μα­τος 10.000.000 δρχ σε άλλο ιδιώ­τη.

03 Μαρ­τί­ου 1999: Ενε­γρά­φη η υπ’ αριθ. 258/1999 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, για προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης υπέρ τρά­πε­ζας για ποσό 52.500.000 δρχ.

17 Αυ­γού­στου 2000: Ενε­γρά­φη η υπ’ αριθ. 1025/2000 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, για προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης υπέρ τρά­πε­ζας για το ποσό των 12.000.000 δρχ.

09 Φε­βρουα­ρί­ου 2010: Δυ­νά­μει του από 31-12-2009 συμ­βο­λαί­ου το ακί­νη­το με­τα­βι­βά­σθη­κε κατά πλήρη κυ­ριό­τη­τα λόγω γο­νι­κής πα­ρο­χής από τον ιδιώ­τη στην θυ­γα­τέ­ρα του.

21 Νο­εμ­βρί­ου 2014: Ενε­γρά­φη η υπ΄αρ. 49/2014 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποί­αν εξα­λεί­φο­νται οι εγ­γρα­φεί­σες προ­ση­μειώ­σεις υπο­θή­κης.

Ως προς την με­ρί­δα 181Γ γαιών Καν­δυ­λί:

9 Ιου­λί­ου 1993: Ενε­γρά­φη η υπ’ αριθ. 440/1993 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου για προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης ύψους 28.000.000 δρχ υπέρ ιδιώ­τη προς εξα­σφά­λι­ση απαι­τή­σε­ως του προς τον δι­κη­γό­ρο, που έχει απο­βιώ­σει.

10 Μαΐου 1994: Ενε­γρά­φη η υπ’ αριθ. 39/1994 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου για την εξά­λει­ψη της ως άνω προ­ση­μεί­ω­σης.

18 Απρι­λί­ου 1995: Δυ­νά­μει του από 10-04-1995 συμ­βο­λαί­ου το ακί­νη­το με­τα­βι­βά­σθη λόγω πω­λή­σε­ως αντί τι­μή­μα­τος 5.100.000 δρχ σε μια ιδιώ­τη.

02 Μαΐου 1996: Δυ­νά­μει του από 09-04-1996 συμ­βο­λαί­ου η ψιλή κυ­ριό­της του ακι­νή­του με­τα­βι­βά­σθη λόγω γο­νι­κής πα­ρο­χής στην θυ­γα­τέ­ρα της.

Με τη μορφή ση­μειώ­σε­ων με μο­λύ­βι ακο­λού­θη­σαν τα εξής:

2282/2015 Αγορά > ΑΡ­ΧΕΙΟ ΠΡΟ­ΒΛΗ­ΜΑ­ΤΙ­ΚΩΝ 01/11/2015

ΑΠΑΙ­ΤΕΙ­ΤΑΙ ΕΝΗ­ΜΕ­ΡΩ­ΣΗ ΟΙ­ΚΟ­ΔΟ­ΜΗΣ

2754/2015 Εξό­φλη­ση Τι­μή­μα­τος