Νέο σκάνδαλο υφαρπαγής δημοσίου ακινήτου στο Κανδυλί

Aκόμη ένα κε­φά­λαιο στο σκάν­δα­λο της υφαρ­πα­γής δη­μο­σί­ων ακι­νή­των με την χρήση ανυ­πό­στα­των- πλα­στών απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους, άνοι­ξε χθες με την ολο­κλή­ρω­ση νέας έρευ­νας των επι­τε­λών του Αυ­τό­νο­μου Γρα­φεί­ου Διεύ­θυν­σης Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου.

Θυ­μί­ζου­με ότι μόλις πρό­σφα­τα, μετά από έρευ­να, προ­έ­κυ­ψε χρήση πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ου ακι­νή­του, το οποίο έχει πε­ριέλ­θει πλέον στην πλήρη κυ­ριό­τη­τα της ΕΤΑΔ ΑΕ.

Πρό­κει­ται, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», για τμήμα δη­μο­σί­ου ακι­νή­του που υφαρ­πά­χθη­κε με την χρήση ανυ­πό­στα­της από­φα­σης εκ­ποί­η­σής του από το δη­μό­σιο, δυ­νά­μει του Ν. 719/1977 και έχει πω­λη­θεί και υπο­βλη­θεί προς με­τεγ­γρα­φή στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου το σχε­τι­κό συμ­βό­λαιο, στον εγ­γο­νό απο­βιώ­σα­ντος Ρο­δί­τη, που είχε εμπλα­κεί σε άλλη υπό­θε­ση χρή­σης πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης στην Κ.Μ 1570 με­ρί­δα γαιών Ασκλη­πειού.

Πέραν όμως της έρευ­νας που ολο­κλη­ρώ­θη­κε για την συ­γκε­κρι­μέ­νη κτη­μα­το­με­ρί­δα, έλεγ­χος που διε­νερ­γή­θη­κε και με την συν­δρο­μή του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δι­κα­στή, απο­κά­λυ­ψε πα­ρά­νο­μη με­τα­βί­βα­ση σε ιδιώ­τη κι άλλου ακι­νή­του ιδιο­κτη­σί­ας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στην κτη­μα­το­με­ρί­δα Κ.Μ. 181 γαιών Καν­δυ­λί, εμ­βα­δού 6,1 στρεμ­μά­των.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να προ­έ­κυ­ψε ότι με την υπ’ αρίθμ. 2385/1995 αί­τη­ση μιας κα­τοί­κου της Ρόδου, προς το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, με­τε­γρά­φη το δη­μό­σιο ακί­νη­το υπέρ συγ­γε­νούς της με επί­κλη­ση της αρίθμ. πρω­το­κόλ­λου 1032528/2706/Α0010/1-2-91 από­φα­σης του τότε υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κων, η οποία ωστό­σο είναι πλα­στή.

Η έρευ­να γύρω από την υφαρ­πα­γή του συ­γκε­κρι­μέ­νου δη­μο­σί­ου ακι­νή­του ξε­κί­νη­σε μετά από την κα­ταγ­γε­λία πο­λί­τη τον Οκτώ­βριο του 2014 και ολο­κλη­ρώ­θη­κε μόλις πρό­σφα­τα.

Ερευ­νή­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να η ως άνω από­φα­ση του πρώην υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών και η υπ’ αρίθμ. 118/27-03-1990 γνω­μο­δό­τη­ση, του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των.

Από την έρευ­να στο Κτη­μα­το­λό­γιο προ­έ­κυ­ψε ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το είχε κα­τα­λη­φθεί από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και είχε εκ­δο­θεί την 13η Μαΐου 1972 σχε­τι­κό πρω­τό­κολ­λο αυ­θαί­ρε­της κα­τά­λη­ψης, αφού προη­γή­θη­κε την 13η Απρι­λί­ου 1972 σχε­τι­κή από­φα­ση του τότε νο­μάρ­χη.

Το πρω­τό­κολ­λο μά­λι­στα ενε­γρά­φη στα βι­βλία Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των λαμ­βά­νο­ντας αριθ­μό βι­βλί­ου κα­τα­γρα­φής Α.Β.Κ. 1996 Ρόδου.

Για το κα­τα­λη­φθέν ακί­νη­το είχε συ­ντα­χθεί μά­λι­στα την 31η Δε­κεμ­βρί­ου 1990 συμ­βό­λαιο με το οποίο ο ιδιώ­της μέσω δύο πλη­ρε­ξου­σί­ων και αντί­κλη­των του, εκ των οποί­ων ο ένας φέ­ρε­ται να είναι δι­κη­γό­ρος που έχει απο­βιώ­σει, με­τα­βί­βα­σε τμήμα του εμ­βα­δού, 3 στρεμ­μά­των πε­ρί­που, σε έναν άλλο ιδιώ­τη.

Το τμήμα αυτό απο­σπά­στη­κε και απο­τέ­λε­σε αυ­το­τε­λή με­ρί­δα με άλλο δεί­κτη.

Την 7η Δε­κεμ­βρί­ου 1992 ο ίδιος ιδιώ­της δια του ίδιου ως άνω πλη­ρε­ξου­σί­ου του δι­κη­γό­ρου με­τα­βί­βα­σε λόγω πω­λή­σε­ως στον ίδιο (!) τμήμα 2,5 στρεμ­μά­των πε­ρί­που, που ομοί­ως απο­σπά­στη­κε και απο­τέ­λε­σε αυ­το­τε­λή με­ρί­δα με άλλο δεί­κτη.

Με την αί­τη­ση της συγ­γε­νούς του ιδιώ­τη στην οποία επι­συ­νά­φθη­κε η πλα­στή από­φα­ση του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών το 1995, με­τε­γρά­φη στην ιδιο­κτη­σία του.

Από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι δεν έχει εκ­δο­θεί η ως άνω από­φα­ση του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών που έκανε μά­λι­στα απο­δε­κτή την από­φα­ση του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 6 του αρ. 10 και αρ. 34 του Α.Ν. 1539/1938.

Τα δύο έγ­γρα­φα, που πλα­στο­γρα­φή­θη­καν, αφο­ρούν μά­λι­στα, όπως προ­έ­κυ­ψε από την ίδια έρευ­να, άλλο ακί­νη­το στην Κ.Μ. 793 γαιών Κα­λυ­θιών Ρόδου το οποίο με­τε­γρά­φη νό­μι­μα, υπερ άλλου ιδιώ­τη τον Μάρ­τιο του 1991.