Ερευνα: Η κατάρρευση της μεσαίας τάξης – Υπό φτωχοποίηση 700.000 Ελληνες

Ο βασικός λόγος αυτής της εξέ­λι­ξης είναι η αύξηση της ανερ­γίας ειδικά στις νεό­τε­ρες ηλικίες και πάντως όχι σε ηλικίες μεγα­λύ­τε­ρες των 55 ετών.

Στην Ελλάδα, η εισο­δη­μα­τική ανι­σό­τητα στα­διακά μειω­νό­ταν από το σχετικά υψηλό επίπεδο πριν από το 1980, με την τάση απο­μεί­ω­σης ουσια­στικά να δια­κό­πτει η κρίση, καθώς από το 2009 η εισο­δη­μα­τική ανι­σό­τητα αυξά­νε­ται.

Ωστόσο η παρα­τη­ρού­μενη αύξηση είναι μικρό­τερη του ανα­με­νό­με­νου (με βάση τη σημα­ντική μείωση του κατά κεφαλήν εισο­δή­μα­τος), γεγονός που παρου­σιά­ζει ενδια­φέ­ρον λόγω του μεγέ­θους της κρίσης ανα­φέ­ρε­ται στην έρευνα.

Η αύξηση του ποσο­στού είναι της τάξης των 8 ποσο­στιαίων μονάδων, η οποία πρα­κτικά σημαί­νει αυξη­μένο κίνδυνο φτω­χο­ποί­η­σης ή απο­κλει­σμού ενός πολύ σημα­ντι­κού πλη­θυ­σμια­κού ποσο­στού (περίπου 700.000 ατόμων), το οποίο στην περίοδο πριν την κρίση λογι­ζό­ταν ως μεσαία τάξη.

Μάλιστα, όπως φαί­νε­ται και στο παρα­κάτω διά­γραμμα, η αύξηση αυτή είναι εφά­μιλλη για άνδρες και γυναί­κες.

Ακόμα πιο εντυ­πω­σιακά είναι τα συμπε­ρά­σματα που προ­κύ­πτουν για το ποσοστό των ατόμων σε κίνδυνο φτώ­χειας και κοι­νω­νι­κού απο­κλει­σμού ανά ηλι­κιακή ομάδα.

Όπως ανα­φέ­ρει η ιστο­σε­λίδα iefimerida.gr, η μόνη ηλι­κιακή ομάδα για την οποία δεν παρα­τη­ρεί­ται αύξηση είναι αυτή των 55 ετών και άνω, που κυρίως περι­λαμ­βά­νει συντα­ξιού­χους.

Αντί­θετα, αυξά­νε­ται τόσο ο κίν­δυ­νος παι­δι­κής φτώ­χειας και κοι­νω­νι­κού απο­κλει­σμού, όσο και ο αντί­στοι­χος κίν­δυ­νος για τις παρα­γω­γι­κές ηλικίες. Ιδιαί­τερη μνεία κάνει η έρευνα της ΔιαΝΕΟσις στην τερά­στια αύξηση του κιν­δύ­νου για τους νέους 16-24 ετών.

Παρα­τη­ρεί­ται επίσης μεγάλη από­κλιση στην εργασία των νέων στην Ελλάδα σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ και αφε­τέ­ρου τη σημα­ντική μείωση στην Ελλάδα στο ποσοστό εργα­σίας στις ηλικίες 15-24.

Τρεις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη μείωση των ανι­σο­τή­των

Πολλοί συν­δέ­ουν την αύξηση της εισο­δη­μα­τι­κής ανι­σό­τη­τας με την απε­λευ­θέ­ρωση των αγορών και τη φιλε­λευ­θε­ρο­ποί­ηση της οικο­νο­μίας που συντε­λέ­στηκε στις προηγ­μέ­νες οικο­νο­μικά χώρες την ίδια περίοδο.

Σε αυτή την ενότητα θα δεί­ξουμε ότι η απε­λευ­θέ­ρωση των αγορών, ιδιαί­τερα σε ό,τι αφορά τη λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σεων, όχι μόνο δεν συμ­βάλ­λει στην αύξηση της οικο­νο­μι­κής ανι­σό­τη­τας, αλλά απο­τε­λεί και σημα­ντικό τρόπο αντι­με­τώ­πι­σής της.

Παράλ­ληλα, θα δεί­ξουμε ότι δύο βασικοί και αλλη­λέν­δε­τοι παρά­γο­ντες αύξησης της εισο­δη­μα­τι­κής ανι­σό­τη­τας είναι η εκπαι­δευ­τική εξει­δί­κευση και η έλλειψη επεν­δυ­τι­κών κεφα­λαίων προς όσους δεν δια­θέ­τουν εχέγγυα απο­πλη­ρω­μής των επεν­δυ­τι­κών δανείων.

Μελε­τώ­ντας τα σχετικά στοι­χεία η έρευνα δείχνει ότι οι χώρες με υψη­λό­τερο επίπεδο απε­λευ­θέ­ρω­σης του τρόπου λει­τουρ­γίας των αγορών (δηλαδή της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας), έχουν χαμη­λό­τερο επίπεδο εισο­δη­μα­τι­κής ανι­σό­τη­τας. Φυσικά για να απο­δει­χθεί σχέση αιτίου αιτια­τού χρειά­ζε­ται συστη­μα­τι­κό­τερη μελέτη, αλλά πάντως με βάση αυτά τα στοι­χεία δια­φαί­νε­ται εξαι­ρε­τικά δύσκολο η σχέση να είναι θετική.

Συμπε­ρα­σμα­τικά, και ιδιαί­τερα σε ότι αφορά την ελλη­νική οικο­νο­μία, η μείωση της ανι­σό­τη­τας περνάει μέσα από τρεις σημα­ντι­κούς παρά­γο­ντες.

Πρώτο, τη διευ­κό­λυνση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας με μονα­δικό κανο­νι­στικό πλαίσιο αυτό της μείωσης της σκιώ­δους οικο­νο­μίας και την απόδοση της φορο­λο­γίας.

Δεύτερο, την απε­λευ­θέ­ρωση και εύρυθμη λει­τουρ­γία του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος.

Τρίτο, την παροχή ποιο­τι­κής τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης για όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερο τμήμα του πλη­θυ­σμού και τη σύνδεσή της με την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και την και­νο­το­μία.

Πηγή: real.gr