Ποινή φυλάκισης 18 μηνών σε εργολάβο για αδικοπραξία εις βάρος δικηγόρου

Σε ποινή φυ­λά­κι­σης 18 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή κα­τα­δι­κά­στη­κε χθες από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ένας ερ­γο­λά­βος οι­κο­δο­μών, κά­τοι­κος Κάσου, που κρί­θη­κε ένο­χος ψευ­δούς κα­τα­μή­νυ­σης και ψευ­δορ­κί­ας εις βάρος γνω­στού δι­κη­γό­ρου της Ρόδου.

Πρω­το­δί­κως του είχε επι­βλη­θεί ποινή φυ­λά­κι­σης 20 μηνών, ενώ ο δι­κη­γό­ρος έχει προ­σφύ­γει και ενώ­πιον των αστι­κών δι­κα­στη­ρί­ων, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση από αδι­κο­πρα­ξία.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ο δι­κη­γό­ρος δια­τεί­νε­ται ότι την 2α Μαΐου 2010 τον επι­σκέ­φθη­κε σε γρα­φείο του ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, τον οποίο έβλε­πε για πρώτη και τε­λευ­ταία φορά στη ζωή του, ζη­τώ­ντας του να ανα­λά­βει υπό­θε­σή του, καθώς ήθελε να κι­νη­θεί δι­κα­στι­κώς ενα­ντί­ον έτε­ρου δι­κη­γό­ρου.

Ισχυ­ρί­σθη­κε ότι του είχε ανα­θέ­σει κά­ποια υπό­θε­ση και ότι ο συ­νά­δελ­φός του από δόλο δήθεν, δεν πα­ρα­στά­θη­κε στο δι­κα­στή­ριο, με απο­τέ­λε­σμα να δι­κα­σθεί ερή­μην.

Ο δι­κη­γό­ρος φέ­ρε­ται να του εξή­γη­σε εξ αρχής ότι δεν ανα­λαμ­βά­νει υπο­θέ­σεις ενα­ντί­ον συ­να­δέλ­φων, πα­ρό­λα αυτά του ζή­τη­σε να του ανα­πτύ­ξει το ιστο­ρι­κό, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­λά­βει τι ήταν εκεί­νο που θε­ω­ρού­σε ως λαν­θα­σμέ­νο χει­ρι­σμό εκ μέ­ρους του συ­να­δέλ­φου του κι εάν πράγ­μα­τι απώ­λε­σε κά­ποιο δι­κο­νο­μι­κό ή άλλο δι­καί­ω­μά του, όπως υπο­στή­ρι­ζε.

Πράγ­μα­τι, όπως υπο­στη­ρί­ζει, οι αρ­χι­κές του υπο­ψί­ες επι­βε­βαιώ­θη­καν και διε­πί­στω­σε ότι όλες οι ενέρ­γειες του συ­να­δέλ­φου του είχαν γίνει κατά τρόπο υπο­δειγ­μα­τι­κό.

Στη συ­νά­ντη­ση, που είχαν στο γρα­φείο του, αφού ολο­κλή­ρω­σε το θέμα με τον συ­νά­δελ­φό του, άρ­χι­σε να του εξι­στο­ρεί πε­ρι­στα­τι­κά που αφο­ρού­σαν μία άλλη υπό­θε­ση για απαί­τη­ση που είχε προ­ερ­χό­με­νη από σύμ­βα­ση έργου και του άφησε στο γρα­φείο του τρία τι­μο­λό­για, ένα συμ­φω­νη­τι­κό και κά­ποιες φω­το­γρα­φί­ες.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει ο δι­κη­γό­ρος του είπε πως εάν ήθελε να ανα­λά­βει την υπό­θε­ση του έπρε­πε κα­ταρ­χήν να του απο­στεί­λει εγ­γρά­φως το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης του και μά­λι­στα ενυ­πο­γρά­φως και τον ενη­μέ­ρω­σε ότι προη­γου­μέ­νως έπρε­πε να απευ­θυν­θεί στο Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δος και να ζη­τή­σει επι­μέ­τρη­ση των ερ­γα­σιών. Του είπε, όπως το­νί­ζει, ότι εφό­σον ο ίδιος έκανε την αί­τη­ση και ορι­ζό­ταν πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας από το Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο, είχε γνω­στούς μη­χα­νι­κούς για να του συ­στή­σει για να ορί­σει, εφό­σον το επι­θυ­μού­σε, τε­χνι­κό σύμ­βου­λο.

Ου­δέ­πο­τε όμως του απέ­στει­λε το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, ενώ δεν γνω­ρί­ζει εάν πράγ­μα­τι ανέ­θε­σε τον έλεγ­χο των ερ­γα­σιών σε μη­χα­νι­κό ή εάν απευ­θύν­θη­κε στο ΤΕΕ.

Μά­λι­στα λίγο πριν φύγει από το γρα­φείο του, έκανε την κί­νη­ση να του αφή­σει 50 ευρώ, για το χρόνο που αφιέ­ρω­σε να τον ακού­σει, λέ­γο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά «Αυτά για να πιεις ένα καφέ.»

Αυτός αρ­νή­θη­κε να τα κρα­τή­σει και του δή­λω­σε ότι δεν συ­νη­θί­ζει να παίρ­νει χρή­μα­τα εάν δεν έχει ανα­λά­βει κά­ποια υπό­θε­ση και εφό­σον δεν είχε ενερ­γή­σει το πα­ρα­μι­κρό.

Έκτο­τε δεν τον είδε ποτέ ξανά, ούτε είχε καμία επι­κοι­νω­νία μαζί του.

Για πρώτη φορά, μετά από ενά­μι­ση χρόνο κά­λε­σε στο τη­λέ­φω­νο του γρα­φεί­ου του στη Ρόδο, όπου του απά­ντη­σε η γραμ­μα­τέ­ας του, στην οποία, όπως το­νί­ζει, μί­λη­σε με ανάρ­μο­στο και αγενή τρόπο. Ανα­γκά­στη­κε λοι­πόν να τον κα­λέ­σει πίσω και να του δη­λώ­σει ότι δεν επι­θυ­μεί να έχει πε­λά­τες σαν κι αυτόν. Εκεί­νος τότε, όπως εξι­στο­ρεί, τον απεί­λη­σε.

Στις 10 Φε­βρουα­ρί­ου 2012 κα­τέ­θε­σε στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου κα­ταγ­γε­λία σε βάρος του, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι τάχα του είχε δώσει ως προ­κα­τα­βο­λή το ποσό των 1.000 € χωρίς μά­λι­στα να του δώσει και από­δει­ξη.

Ο δι­κη­γό­ρος κλή­θη­κε από το Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου να δώσει εξη­γή­σεις, όπως και έπρα­ξε και δεν κι­νή­θη­κε καμία πει­θαρ­χι­κή δια­δι­κα­σία.

Περί τα τέλη Σε­πτεμ­βρί­ου του έτους 2013 επι­κοι­νώ­νη­σε τη­λε­φω­νι­κά μαζί του δι­κη­γό­ρος από το Ηρά­κλειο Κρή­της, λέ­γο­ντάς του ότι εκ­προ­σω­πεί τον ενα­γό­με­νο ζη­τώ­ντας του για πρώτη φορά τα έγ­γρα­φα και τις φω­το­γρα­φί­ες, που του είχε αφή­σει ο ενα­γό­με­νος τότε στο γρα­φείο του.

Ο δι­κη­γό­ρος εκ­θέ­τει ότι δεν είχε καμία αντίρ­ρη­ση να επι­στρέ­ψει αυτά τα έγ­γρα­φα, αλλά μετά την ενέρ­γεια του ενα­γο­μέ­νου να τον κα­ταγ­γεί­λει στο Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο, δεν μπο­ρού­σε να επι­στρέ­ψει τα έγ­γρα­φα χωρίς να ζη­τή­σει από τον ενα­γό­με­νο να υπο­γρά­ψει μία από­δει­ξη πα­ρα­λα­βής φα­κέ­λου και δή­λω­ση με τα γε­γο­νό­τα, ως αυτά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είχαν λάβει χώρα, ήτοι ότι ου­δέ­πο­τε είχε λάβει χρή­μα­τα από εκεί­νον και ότι η κα­θυ­στέ­ρη­ση πα­ρα­λα­βής των εγ­γρά­φων από αυτόν οφει­λό­ταν σε δική του υπαι­τιό­τη­τα, που δεν τα ζή­τη­σε ποτέ νω­ρί­τε­ρα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν υπέ­γρα­ψε αυτό το έγ­γρα­φο και στις 22/10/2013 υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά εις βάρος του. Η μή­νυ­σή του τέ­θη­κε στο αρ­χείο.