Κ. Μίχαλος: «Επιμελητηριακές εκλογές: Να δοθεί ισχυρό μήνυμα στην Κυβέρνηση»

Κύριε Μίχαλε, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από τις εκλογές που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν το προ­σε­χές διά­στημα στα Επι­με­λη­τή­ρια. Πόσο σημα­ντι­κός είναι ο επι­με­λη­τη­ρια­κός θεσμός και ποιος είναι ο ρόλος που μπορεί να δια­δρα­μα­τί­σει στην χώρα μας, σε αυτή την κρίσιμη περίοδο;

Στις αρχές Δεκεμ­βρίου πραγ­μα­το­ποιού­νται οι εκλογές στα 59 Επι­με­λη­τή­ρια της χώρας. Στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, τα Επι­με­λη­τή­ρια έχουν λει­τουρ­γή­σει ως καθη­με­ρι­νός σύμ­μα­χος των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων. Στή­ρι­ξαν τον αγώνα επι­χει­ρη­μα­τιών και εργα­ζο­μέ­νων, ανα­βαθ­μί­ζο­ντας και εμπλου­τί­ζο­ντας τις υπη­ρε­σίες τους, αξιο­ποιώ­ντας σύγ­χρονα εργα­λεία, ανα­πτύσ­σο­ντας δια­συ­νο­ρια­κές συνερ­γα­σίες, δράσεις εξω­στρέ­φειας και δικτύ­ω­σης, υλο­ποιώ­ντας προ­γράμ­ματα επι­μόρ­φω­σης, ανα­λαμ­βά­νο­ντας πρω­το­βου­λίες για την προβολή των τοπικών επι­χει­ρή­σεων και προ­ϊ­ό­ντων, δημιουρ­γώ­ντας γόνιμες συνέρ­γιες με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, με πανε­πι­στή­μια, με φορείς της Κοι­νω­νίας των Πολιτών.

Πέρα, όμως, από την ανά­πτυξη υπη­ρε­σιών και δράσεων για τη στήριξη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, τα Επι­με­λη­τή­ρια επι­τε­λούν και έναν εξίσου σημα­ντικό ρόλο. Αυτόν της εκπρο­σώ­πη­σης της επι­χει­ρη­μα­τι­κής κοι­νό­τη­τας. Έχουν την ευθύνη να συμ­με­τέ­χουν ενεργά στο δημόσιο διάλογο, μιλώ­ντας με τη φωνή της αγοράς. Και αυτό το καθήκον υπη­ρε­τούμε με συνέ­πεια, υπευ­θυ­νό­τητα και επιμονή όλα τα αυτά τα χρόνια. Από την αρχή της κρίσης, η Επι­με­λη­τη­ριακή Κοι­νό­τητα επι­ση­μαί­νει προ­βλή­ματα, δια­τυ­πώ­νει προ­τά­σεις, διεκ­δι­κεί. Τόσο η Κεντρική Ένωση όσο και τα κατά τόπους Επι­με­λη­τή­ρια έχουν κατα­θέ­σει ως τώρα δεκάδες υπο­μνή­ματα, μελέτες και τεκ­μη­ριω­μέ­νες προ­τά­σεις, με σκοπό την ταχύ­τερη και ορι­στική έξοδο από την κρίση.

Οι εκλογές αυτές, πέραν της ανά­δει­ξης νέων διοι­κή­σεων, είναι η ευκαι­ρία να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα τις επι­χει­ρη­μα­τι­κής κοι­νό­τη­τας προς την Πολι­τεία. Το μήνυμα ότι είμαστε ακόμα εδώ και αγω­νι­ζό­μα­στε. Το μήνυμα ότι απαι­τούμε, επι­τέ­λους, ένα βιώσιμο περι­βάλ­λον για να συνε­χί­σουμε να υπάρ­χουμε. Ένα περι­βάλ­λον με λιγό­τε­ρους φόρους και εισφο­ρές, περισ­σό­τερα κίνητρα και ευκαι­ρίες για επεν­δύ­σεις και ανά­πτυξη.

H κυβέρ­νηση δηλώνει πως βγαί­νουμε από την κρίση, οδεύ­ο­ντας προς την 3η αξιο­λό­γηση και μέχρι τον Αύγου­στο του 2018 θα έχουμε βγει από το μνη­μό­νιο. Τι λέει όμως γι αυτό η αγορά και τα πραγ­μα­τικά στοι­χεία;

Πράγ­ματι, σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις, το 2017 θα κλείσει με ανά­πτυξη της τάξης του 1,8% του ΑΕΠ, ενώ για το 2018 ο ρυθμός ανά­πτυ­ξης ανα­μέ­νε­ται να φθάσει στο 2,4% του ΑΕΠ.

Παρά το γεγονός ότι οι επι­δό­σεις αυτές είναι χαμη­λό­τε­ρες σε σχέση με τις αρχικές προ­βλέ­ψεις, παρα­μέ­νουν εντός των στόχων. Εντυ­πω­σιακά είναι τα απο­τε­λέ­σματα για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για το 2017, που φαί­νε­ται τελικά να δια­μορ­φώ­νε­ται στο 2,8% του ΑΕΠ, έναντι του 1,75% που ήταν ο αρχικός στόχος.

Εδώ βεβαίως υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα. Από πού προήλθε αυτή η υπε­ρα­πό­δοση; Η υπερ­κά­λυψη του στόχου για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα σημαί­νει ουσια­στικά ότι το κράτος αφαί­ρεσε από τους πολίτες και τις επι­χει­ρή­σεις περισ­σό­τε­ρους πόρους από όσους ήταν απα­ραί­τητο.

Γι αυτό λοιπόν, η ανά­καμψη στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, αν και είναι υπαρκτή, είναι αισθητά μικρό­τερη από την εικόνα που παρου­σιά­ζουν τα μακρο­οι­κο­νο­μικά στοι­χεία.

Είναι γεγονός πως τα τελευ­ταία χρόνια, η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα δέχεται απανωτά χτυ­πή­ματα καθώς δεν υπάρχει ένα σταθερό και φιλικό περι­βάλ­λον στην φορο­λο­γία, στο ασφα­λι­στικό, στην απονομή δικαιο­σύ­νης κ.λπ. Πόσο έχει επη­ρε­ά­σει αυτή η κατά­σταση τις επι­χει­ρή­σεις αλλά και τις επεν­δύ­σεις;

Για να ανα­κάμ­ψει η ελλη­νική οικο­νο­μία χρειά­ζο­νται κεφά­λαια από τον ιδιω­τικό τομέα, κυρίως από επεν­δυ­τές του εξω­τε­ρι­κού. Για να εμπι­στευ­θούν αυτά τα κεφά­λαια στη χώρα μας, οι επεν­δυ­τές απαι­τούν συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες: σταθερό και ευνοϊκό φορο­λο­γικό καθε­στώς, μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας, απλού­στερο και σύγ­χρονο νομο­θε­τικό πλαίσιο, αλλά και μια δημόσια διοί­κηση η οποία θα το εφαρ­μό­ζει με δια­φά­νεια, με ορθο­λο­γι­σμό και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα. Ζητούν ένα σύστημα δημο­σίων υπο­δο­μών, οι οποίες υπο­στη­ρί­ζουν την ανά­πτυξη της ιδιω­τι­κής πρω­το­βου­λίας, όπως μεταξύ άλλων οι υπο­δο­μές σε ψηφιακά δίκτυα και μετα­φο­ρές. Ζητούν όμως και κυβερ­νή­σεις οι οποίες πιστεύ­ουν πραγ­μα­τικά στις ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις και στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που αυτές απαι­τούν και δεν τις αντι­με­τω­πί­ζουν ως «πικρό ποτήρι».

Δυστυ­χώς, οι συν­θή­κες αυτές σήμερα σε μεγάλο βαθμό εκλεί­πουν. Η Ελλάδα εξα­κο­λου­θεί να υστερεί σε όλες τις διε­θνείς κατα­τά­ξεις που αξιο­λο­γούν το επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της οικο­νο­μίας της. Μάλιστα, η θέση της αντί να βελ­τιώ­νε­ται, υπο­χω­ρεί σταθερά τα τελευ­ταία χρόνια. Αν θέλουμε κεφά­λαια και επεν­δύ­σεις στη χώρα, χρειά­ζο­νται δρα­στι­κές αλλαγές και μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Όσον αφορά τις επεν­δύ­σεις και ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, υπάρχει ενδια­φέ­ρον από το εξω­τε­ρικό; Θα μπο­ρού­σαν να προ­χω­ρή­σουν στην Ελλάδα με προ­ο­πτική να υπάρ­ξουν και εσω­τε­ρι­κές επεν­δύ­σεις;

Για να επα­νέλ­θει στην κανο­νι­κό­τητα μια οικο­νο­μία που έχει συρ­ρι­κνω­θεί σε ποσοστό άνω του 25% τα τελευ­ταία χρόνια, χρειά­ζο­νται ταχείς ρυθμοί μεγέ­θυν­σης για αρκετά χρόνια. Και ο μόνος δρόμος για την επι­στροφή σε τροχιά δυνα­μι­κής και δια­τη­ρή­σι­μης μεσο­πρό­θε­σμα ανά­πτυ­ξης, είναι η μετά­βαση σε ένα νέο παρα­γω­γικό υπό­δειγμα, το οποίο θα στη­ρί­ζε­ται στην εξω­στρέ­φεια και στις επεν­δύ­σεις. Η προ­σέλ­κυση άμεσων ξένων επεν­δύ­σεων μπορεί να επι­τευ­χθεί με ταχεία υλο­ποί­ηση συγκε­κρι­μέ­νων έργων: Αξιο­ποί­ηση Ελλη­νι­κού, Αερο­δρό­μιο στο Καστέλι Κρήτης, επέ­κταση Αττικής Οδού, Μετρό, Προ­α­στια­κού Σιδη­ρό­δρο­μου, κατα­σκευή έργων Πρά­σι­νης Ενέρ­γειας, σχε­δια­σμός και κατα­σκευή ιδιω­τι­κών μαρίνων σε όλη την χώρα, δια­μόρ­φωση ενιαίου σχεδίου αξιο­ποί­η­σης του παρα­λια­κού μετώπου της Αττικής (Σούνιο – Φάληρο). Επεν­δύ­σεις και ανα­βάθ­μιση των ελλη­νι­κών λιμα­νιών με ταυ­τό­χρονο στρα­τη­γικό σχε­δια­σμό για συνερ­γα­σία με τις εται­ρείες κρουα­ζιέ­ρας.

Κατά την άποψή σας, η υπερ­φο­ρο­λό­γηση θα μπο­ρέ­σει να φέρει απο­τε­λέ­σματα στα έσοδα του κράτους, την στιγμή που δεν υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για να κινηθεί η ‘πραγματική’ οικο­νο­μία;

Από την αρχή της κρίσης, αντί να δοθεί έμφαση στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις, η χώρα μπήκε σε μια μέγγενη υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης και λιτό­τη­τας. Όλες οι κυβερ­νή­σεις των τελευ­ταίων ετών, σε μικρό­τερο ή μεγα­λύ­τερο βαθμό, επε­δί­ω­ξαν σκλη­ρούς δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους, με ένα μείγμα πολι­τι­κής που μπορεί μεν να έφερε, τελικά, πλε­ο­νά­σματα, αλλά έφερε και βαθιά ύφεση. Φοβάμαι ότι θα καθυ­στε­ρή­σουμε να δούμε ανά­πτυξη όταν η Ελλάδα έχει έναν από τους υψη­λό­τε­ρους εται­ρι­κούς φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές μεταξύ των χωρών – μελών του ΟΟΣΑ και τον υψη­λό­τερο μεταξύ των αντα­γω­νι­στι­κών χωρών της ευρύ­τε­ρης περιο­χής, όταν έχουμε μέσα σε 4 χρόνια πάνω από 80 νόμους, με αλλαγές στο φορο­λο­γικό καθε­στώς και όταν οι ετήσιες καθαρές απο­δο­χές 25.000 χιλιά­δων για έναν εργα­ζό­μενο, στοι­χί­ζουν 43.000 στον εργο­δότη.

Η πρότασή μας είναι ξεκά­θαρη. Βελ­τί­ωση του φορο­λο­γι­κού περι­βάλ­λο­ντος με δρα­στική απλο­ποί­ηση της φορο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας, με καθιέ­ρωση flattax για τις επι­χει­ρή­σεις στο 15% έως 20%, με θέσπιση ενιαίας φορο­λο­γι­κής κλί­μα­κας. Με μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, από το 20% στο 10%.

Ωστόσο, έχουμε εστιά­σει και σε άλλα σημεία τα οποία θα δώσουν άμεσα ώθηση στην οικο­νο­μική ανά­καμψη μέσα από την ενί­σχυση ρευ­στό­τη­τας. Και αυτά είναι η απε­λευ­θέ­ρωση χρη­μα­το­δο­τι­κών πόρων μέσω της αντι­με­τώ­πι­σης του προ­βλή­μα­τος των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων. Η άμεση απο­πλη­ρωμή των οφειλών του Δημο­σίου προς ιδιώτες, η απλο­ποί­ηση και η επι­τά­χυνση της δια­δι­κα­σίας επι­στρο­φής οφει­λό­με­νου φόρου προς τις επι­χει­ρή­σεις. Η απο­τε­λε­σμα­τική εφαρ­μογή του μηχα­νι­σμού εξω­δι­κα­στι­κής ρύθ­μι­σης των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων, με αξιο­ποί­ηση της τεχνο­γνω­σίας των Επι­με­λη­τη­ρίων. Η πλήρης άρση των capital controls και κατάρ­γηση των πρό­σθε­των βαρών που έχουν επι­βλη­θεί στις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές συναλ­λα­γές. Η μείωση του κόστους ενέρ­γειας, που εξα­κο­λου­θεί να είναι από τα υψη­λό­τερα στην Ευρώπη. Η μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών από το 20% στο 10%.

Ποιο μήνυμα θέλετε να στεί­λετε στους επι­χει­ρη­μα­τίες με αφορμή τις εκλογές στα επι­με­λη­τή­ρια;

Υλο­ποιώ­ντας τη δέσμευσή μας για σύνεση, συναί­νεση και συνερ­γα­σία, στις εκλογές αυτές στο ΕΒΕΑ κατέρ­χε­ται μόνο ένα ψηφο­δέλ­τιο, αυτό της Επι­χει­ρη­μα­τι­κής Ανά­πτυ­ξης, του οποίου έχω την τιμή να είμαι επι­κε­φα­λής, στο οποίο συμ­με­τέ­χουν εκλε­κτοί εκπρό­σω­ποι του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κόσμου από όλους τους κλάδους της οικο­νο­μίας, συν­θέ­το­ντας σύγ­χρο­νες απόψεις, μακριά από «κόμματα και χρώματα». Καλώ όλους τους συνα­δέλ­φους, σε όλη την Ελλάδα να δώσουν βρο­ντερό παρών στις εκλογές. Για να επι­λέ­ξουν άξια πρόσωπα, τα οποία θα μπο­ρέ­σουν να υπη­ρε­τή­σουν με γνώση και αφο­σί­ωση τον Επι­με­λη­τη­ριακό θεσμό και την απο­στολή του, ενι­σχύ­ο­ντας το θεσμικό ρόλο των Επι­με­λη­τη­ρίων. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, οι επι­χει­ρή­σεις δικαιού­νται ρόλο και φωνή και αυτό μπορεί να γίνει στις επι­με­λη­τη­ρια­κές εκλογές του Δεκεμ­βρίου.