Τράπεζα αιτείται την λύση της συμφωνίας συνδιαλλαγής γνωστής κατασκευαστικής εταιρείας

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας προ­σέ­φυ­γε Tρά­πε­ζα με αί­τη­ση για τη λύση συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής γνω­στής ανώ­νυ­μης τε­χνι­κής εται­ρεί­ας που επι­τεύ­χθη­κε από το έτος 2012.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να με από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου το έτος 2012 επι­κυ­ρώ­θη­κε η συμ­φω­νία με την πλειο­ψη­φία των πι­στω­τών της κα­τα­σκευα­στι­κής εται­ρεί­ας, που πέ­τυ­χε την υπα­γω­γή της στο άρθρο 99 του πτω­χευ­τι­κού κώ­δι­κα.

Η εται­ρεία βρι­σκό­ταν πολύ κοντά στην εξυ­γί­αν­ση. Πιο συ­γκε­κριµένα κα­τό­πιν της από 13 Ιου­λί­ου 2010 αι­τή­σε­ως της εται­ρεί­ας ενώ­πιον του Πολυµελούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, εκ­δό­θη­κε από­φα­ση, η οποία διέ­τα­ξε το άνοιγµα της δια­δι­κα­σί­ας συν­διαλ­λα­γής της κατ’ άρθρο 99 του Πτω­χευ­τι­κού Κώ­δι­κα και όρισε µεσο­λα­βη­τή.

Ακο­λού­θη­σε συµφωνία της εται­ρεί­ας µε την κυ­ριό­τε­ρη πι­στώ­τρια, την Marfin Egnatia Bank A.E., που αντι­προ­σω­πεύ­ει το 73,76% των συ­νο­λι­κών οφει­λών της.

Οι απαι­τή­σεις του συ­νό­λου των πι­στω­τών της κα­τα­σκευα­στι­κής εται­ρεί­ας µε ηµεροµηνία 31/7/2010 ήταν 2.233.537,09 ευρώ. Η απαί­τη­ση της ως άνω τρά­πε­ζας είναι 1.647.530 ευρώ.

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση το σύ­νο­λο των οφει­λών της εται­ρεί­ας στις 31 Ιου­λί­ου 2011 ανέρ­χο­νταν σε ποσό 2.233.537,09 ευρώ.

Υπε­γρά­φη συμ­φω­νία συν­διαλ­λα­γής με τον κύριο πι­στω­τή της, που είναι η «Τρά­πε­ζα Μαρ­φίν Εγνα­τία ΑΕ», για ποσό 1.647.530 ευρώ, που αντι­στοι­χεί σε πο­σο­στό 73,76 επί του συ­νό­λου των οφει­λών της και προ­βλέ­πει τμη­μα­τι­κές κα­τα­βο­λές ως εξής: – ποσό 136.500 ευρώ μέχρι τις 31-8-2013, -ποσό 273.000 ευρώ μέχρι τις 31-8-2014, – ποσό 1.238.530 ευρώ μέχρι τις 31-8-2015.

Στη συμ­φω­νία συν­διαλ­λα­γής συμ­με­τέ­χουν και έτε­ροι πι­στω­τές, οι οποί­οι συ­νι­στούν το υπό­λοι­πο πο­σο­στό εκ 26,24%.

Είχε προ­κύ­ψει εξάλ­λου ότι η εται­ρεία κατά τη σύ­να­ψη των συμ­φω­νιών δεν ήταν σε κα­τά­στα­ση παύ­σης πλη­ρω­μών, οι όροι των συμ­φω­νιών εξα­σφά­λι­ζαν τη διάρ­κεια της επι­χει­ρη­μα­τι­κής της δρα­στη­ριό­τη­τας και δεν θί­γο­νται τα συμ­φέ­ρο­ντα των πι­στω­τών, που δεν υπέ­γρα­ψαν τη συμ­φω­νία.

Η τρά­πε­ζα Πει­ραιώς εκ­θέ­τει ότι συμ­φώ­νη­σε και χο­ρή­γη­σε στην εται­ρεία δά­νεια και ρυθ­μί­στη­καν οι επι­μέ­ρους όροι εξό­φλη­σης τους.

Η τρά­πε­ζά με την εται­ρεία, τους εγ­γυ­η­τές της και τον δια­με­σο­λα­βη­τή προ­έ­βη­σαν στη σύ­να­ψη της από 30 Αυ­γού­στου 2011 συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής και όπως υπο­στη­ρί­ζει δεν αντα­πο­κρί­θη­κε στις υπο­χρε­ώ­σεις της που απορ­ρέ­ουν από τη συμ­φω­νία συν­διαλ­λα­γής.

Δια­τεί­νε­ται ότι τον Ιού­λιο του 2017 όφει­λε στην τρά­πε­ζα 2.155.277,57 ευρώ και ότι την όχλη­σε με εξώ­δι­κες δη­λώ­σεις για την τα­κτο­ποί­η­ση των οφει­λών.

Με την αί­τη­ση της η τρά­πε­ζα πλέον κα­ταγ­γέλ­λει την συμ­φω­νία και ζητά με το δι­κό­γρα­φο της την κή­ρυ­ξη της λύσης της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Λου­κία Βούη.