Δ.Κρεμαστινός: Ο νέος φορέας πρέπει να είναι των σκεπτόμενων πολιτών, όχι των “οπλαρχηγών”

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου συζή­τησε στο Κανάλι της Βουλής, στην εκπομπή Πρωινή Ανά­γνωση με τη δημο­σιο­γράφο Κέλλυ Κοντο­γε­ώργη για το κοι­νω­νικό μέρισμα, το δρόμο για την ανά­καμψη της εθνικής οικο­νο­μίας, το νέο προ­ο­δευ­τικό φορέα μετά τις εκλογές αρχηγού του, τις ευθύνες για την κατα­στροφή στη Μάνδρα και την ειδική πρότασή του μετά τις κατα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες στη Σύμη.

Κ.Κ: Ακού­σαμε χθες όλες τις τοπο­θε­τή­σεις των αρχηγών για το κοι­νω­νικό μέρισμα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός υπε­ρα­μύν­θηκε της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής, μίλησε επι­στα­μένα για τα έκτακτα μέτρα που έχουν παρθεί για τη Δυτική Αττική με τον τραγικό απο­λο­γι­σμό σήμερα των 21 νεκρών και χαρα­κτή­ρισε το κοι­νω­νικό μέρισμα ως μια πράξη δικαιο­σύ­νης. Θα ήθελα να σχο­λιά­σετε αυτό που είπε ο Πρω­θυ­πουρ­γός αλλά και γιατί τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης για πρώτη φορά σύσσωμα ψήφισαν υπέρ αυτού του κοι­νω­νι­κού μερί­σμα­τος.

Δ.Κ.: Είναι, καταρ­χήν, λογικό γιατί όταν υπάρχει αυτή η οικο­νο­μική κρίση με τόσους οικο­νο­μικά αδύ­να­μους αλλά και φτωχούς ανθρώ­πους δεν μπορεί να μην υπάρχει κάτι να ανα­κου­φί­σει αυτόν τον κόσμο άρα η αντι­πο­λί­τευση δεν μπο­ρούσε να πει «όχι». Αυτό όμως που θα πρέπει να τονί­σουμε είναι ότι δεν μπορεί να συνε­χί­σει η χώρα με την «ελε­η­μο­σύνη στην πολι­τική», ας το πούμε έτσι. Δηλαδή, να δώσουμε κάτι στον ανή­μπορο, στον αδύναμο για να περάσει τα Χρι­στού­γεννα. Αυτό είναι λάθος και πρέπει να διορ­θω­θεί. Και για να διορ­θω­θεί αυτό το λάθος πρέπει η οικο­νο­μία να πάρει μπροστά, να υπάρ­ξουν επεν­δύ­σεις, να φορο­λο­γού­νται αυτοί οι οποίοι δια­φεύ­γουν από τη φορο­λο­γία. Έτσι οι πολίτες θα έχουν όχι επι­δό­ματα αλλά κανο­νι­κές συντά­ξεις, κανο­νι­κούς μισθούς. Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η προ­ο­πτική που πρέπει να ανα­πτύ­ξει η Κυβέρ­νηση και η κάθε κυβέρ­νηση.

Κ.Κ.: Επειδή λέτε για επεν­δύ­σεις, η εικόνα της χώρας την προη­γού­μενη εβδο­μάδα με τις φονικές καται­γί­δες και την κακο­και­ρία που ξεκι­νάει, νομίζω ότι δεν είναι πάρα πολύ καλή για τους ανθρώ­πους που θέλουν να επεν­δύ­σουν. Πιστεύ­ετε ότι είναι το περι­βάλ­λον τέτοιο; Οδεύ­ουμε προς το κλεί­σιμο της τρίτης αξιο­λό­γη­σης, μετα το ’18 η χώρα θα βγει από την επι­τρο­πεία σύμφωνα με το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο, πιστεύ­ετε ότι υπάρχει αυτή η προ­ο­πτική για τις επι­χει­ρή­σεις και για την ανά­πτυξη που λέτε;

Δ.Κ.: Πρέπει κάποιος να τους δημιουρ­γή­σει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να υπάρξει προ­ο­πτική. Για παρά­δειγμα, όλοι λένε για «επεν­δύ­σεις». Αλλά επεν­δύ­σεις με τόσο υψηλή φορο­λο­γία κατα­λα­βαί­νετε ότι είναι αδύ­να­τον να γίνουν. Αλλά για να ρίξει κανείς τη φορο­λο­γία, πρέπει να συλ­λά­βει τη φορο­δια­φυγή. Δηλαδή να εφαρ­μό­σουμε το αμε­ρι­κα­νικό σύστημα για τους φορο­φυ­γά­δες που είναι σκληρό, για να μπο­ρούμε να έχουμε επεν­δύ­σεις και να κάνουμε ανα­δια­νομή του εισο­δή­μα­τος το οποίο θα έρθει από τις επεν­δύ­σεις. Αυτό που λένε ότι «πρέπει να σπάσεις αυγά για να κάνεις ομελέτα» είναι πραγ­μα­τι­κό­τητα. Δεν μπορείς να έχεις και φορο­δια­φυγή και υψηλή φορο­λο­γία και παράλ­ληλα να ψάχνεις για επεν­δυ­τές. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα.

Κ.Κ.: Άρα, από αυτά που μας λέτε,  το φορο­λο­γικό μοντέλο που χρειά­ζε­ται αυτή τη στιγμή η χώρα πρέπει να είναι δια­φο­ρε­τικό για να προ­σελ­κύ­σει επεν­δύ­σεις.

Δ.Κ.: Πρέπει το φορο­λο­γικό σύστημα να είναι καθαρό και τίμιο, να πλη­ρώ­νουν  δηλαδή οι έχοντες και κατέ­χο­ντες και να βρει τρόπο η Κυβέρ­νηση να εφαρ­μό­σει το αμε­ρι­κα­νικό σύστημα και από την άλλη πλευρά να πέσει κάθετα η φορο­λο­γία. Για να μπο­ρέ­σει να κινηθεί η οικο­νο­μία δεν γίνεται δια­φο­ρε­τικά. Δεν γίνεται να συνυ­πάρ­χουν φορο­δια­φυγή και υγιής οικο­νο­μία.

Κ.Κ.: Έχουμε τα φαι­νό­μενα το τελευ­ταίο διά­στημα των συλ­λο­γι­κο­τή­των και του Ρου­βί­κωνα, που εισέρ­χο­νται σε χώρους δημό­σιους, όπως την προη­γού­μενη Παρα­σκευή στο Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας. Ο αρμό­διος Υπουρ­γός, κ. Καμ­μέ­νος ανέλαβε την ευθύνη για την είσοδο μελών του Ρου­βί­κωνα στην είσοδο του Υπουρ­γείου, όμως θέλω να σχο­λιά­σετε αυτά τα φαι­νό­μενα, κύριε Κρε­μα­στινέ.

Δ.Κ.: Τα φαι­νό­μενα δια­μαρ­τυ­ρίας όταν η κοι­νω­νία βρί­σκε­ται σε ανα­βρα­σμό είναι ορατά. Αυτό δε σημαί­νει ότι τα φαι­νό­μενα αυτά θα πρέπει να εμφα­νί­ζο­νται μέσα στην αίθουσα της Βουλής ή στο Πεντά­γωνο. Ο κόσμος δια­μαρ­τύ­ρε­ται και αυτό το κατα­λα­βαίνω αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο. Δηλαδή, δεν μπορεί να πηγαί­νει η δια­μαρ­τυ­ρία στο γραφείο του Υπουρ­γού Άμυνας και στους στρα­τη­γούς.

Κ.Κ.: Πιστεύ­ετε ότι έχουν κάποιον συμ­βο­λι­σμό. Ο κόσμος είναι πιε­σμέ­νος και αντιδρά και δια­μαρ­τύ­ρε­ται αλλά ο συμ­βο­λι­σμός ποιος είναι όταν κάποιοι μπαί­νουν στο Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας;

Δ.Κ.: Ο συμ­βο­λι­σμός είναι για αυτούς που τον φαντά­ζο­νται. Για εμένα, δεν υπάρχει συμ­βο­λι­σμός. Γιατί, τι να πούμε, ότι πρέπει να θεω­ρή­σουμε τις ένοπλες δυνά­μεις υπεύ­θυ­νες για αυτό που υπάρχει σήμερα στη χώρα; Δια­μαρ­τυ­ρία στο επίπεδο αυτό δε νομίζω ότι εκφρά­ζει συμ­βο­λι­σμό. Σε άλλα επίπεδα ενδε­χο­μέ­νως ναι.

Κ.Κ.: Θα ήθελα να δούμε λίγο τα της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, έναν χώρο που τον ξέρετε πάρα πολύ καλά, και να μας πείτε αν είσαστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από τα απο­τε­λέ­σματα.

Δ.Κ.: Ναι, είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από τα απο­τε­λέ­σματα. Η προ­σπά­θεια της κυρίας Γεν­νη­ματά να ενώσει, ας μου επι­τρα­πεί η έκφραση χαρι­το­λο­γώ­ντας, «όλες τις φυλές του Ισραήλ», πέτυχε αναμ­φι­σβή­τητα. Το δεύτερο βήμα που θα πρέπει να επι­διώ­ξει είναι το να γίνει ένα συνέ­δριο που να είναι πραγ­μα­τικά συνέ­δριο των σκε­πτό­με­νων και προ­βλη­μα­τι­σμέ­νων πολιτών και όχι ένα συνέ­δριο από τα γνωστά πολι­τικά όπου έρχο­νται οι διά­φο­ροι «οπλαρ­χη­γοί» με τις λίστες τους και ψηφί­ζο­νται οι αριθμοί και όχι οι άνθρω­ποι. Δηλαδή θα πρέπει το συνέ­δριο αυτό να δώσει όργανα με ανθρώ­πους που πραγ­μα­τικά θα έχουν κοι­νω­νικά κατα­ξιω­θεί.

Κ.Κ.: Το συνέ­δριο του νέου φορέα πότε πιστεύ­ετε ότι πρέπει να γίνει;

Δ.Κ.: Όταν είναι έτοιμο, δηλαδή ώριμο. Πιστεύω ότι μέχρι το Πάσχα θα πρέπει να έχει γίνει.

Κ.Κ.: Η κυρία Γεν­νη­ματά, με την καθαρή νίκη που είχε, πιστεύ­ετε ότι της δίνεται η δυνα­τό­τητα να κάνει πλέον ό,τι η ίδια πιστεύει στο κόμμα; Ή θα πρέπει να συνυ­πο­λο­γί­σει τον υπό­λοιπο εσω­κομ­μα­τικό κόσμο που την στήριξε; Εννοώ στελέχη του κόμ­μα­τος ή και να συνερ­γα­στεί με τους πρώην συνυ­πο­ψη­φί­ους της; Τι πρέπει να κάνει;

Δ.Κ.: Αυτό πρέπει να κάνει. Την ενωτική πολι­τική που εφάρ­μοσε μέχρι τώρα πρέπει να τη συνε­χί­σει. Αλλά, από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να χάσει το ρόλο του αρχηγού. Πρέπει να σας θυμίσω ότι ο Γεώρ­γιος Παπαν­δρέου επι­ση­μο­ποι­ή­θηκε ως αρχηγός, έγινε απο­δε­κτός από τον κόσμο όταν έκανε τον δημο­κρα­τικό αγώνα, τον «ανέν­δοτο αγώνα» –όπως τον έλεγε ο ίδιος. Τότε πραγ­μα­τικά πήρε τα εύσημα του αρχηγού. Δια­φο­ρε­τικά δεν θα γινόταν. Δεν θα ήταν πρό­ε­δρος των δια­φό­ρων ομάδων. Η κυρία Γεν­νη­ματά πρέπει να προ­χω­ρή­σει σε αυτό. Δηλαδή, πραγ­μα­τικά να κατέχει τη θέση του αρχηγού, να υπάρχει αξιο­λο­γική αντι­με­τώ­πιση των πάντων και να μην μπει σε θέματα του «δικού μου», του «δικού σου» κλπ. Και νομίζω ότι αυτό πρέπει να το επι­τύ­χει.

Κ.Κ.: Έχουμε τον ηγέτη. Όταν ο νέος φορέας ολο­κλη­ρω­θεί και πάρει σάρκα, οστά, μορφή και όνομα- γιατί φαντά­ζο­μαι ότι θα είναι μία οντό­τητα και όχι διε­σπα­σμένη όπως είναι τώρα όλα τα κόμματα αυτά- θα πρέπει να συνερ­γα­στεί με την Κυβέρ­νηση ή, ενδε­χο­μέ­νως, με τη Νέα Δημο­κρα­τία;

Δ.Κ.: Ο χώρος αυτός είναι αυτό­νομο. Η κυρία Γεν­νη­ματά είχε πει παλιό­τερα ότι μετέχει σε μία κυβέρ­νηση αρκεί να μετέ­χουν όλοι. Δηλαδή και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ. Όχι σε μία κυβέρ­νηση η οποία θα είναι δικομ­μα­τική. Λοιπόν, αυτό νομίζω ότι θα το κρα­τή­σει η ίδια αλλά και το κόμμα θα πρέπει να το απο­δε­χθεί. Σε μια κυβέρ­νηση όπου θα συμ­με­τέ­χουν όλοι θα πει «ναι». Σε μια κυβέρ­νηση δικομ­μα­τική θα πρέπει να γίνει μια ιστορία όπως αυτή στη Γερ­μα­νία – όπου δεν έχουν κατα­λή­ξει ακόμα – με λεπτο­με­ρές πρό­γραμμα σε περί­πτωση συγκυ­βέρ­νη­σης. Εδώ κάνουμε κυβερ­νή­σεις μέσα σε ένα εικο­σι­τε­τρά­ωρο. Αυτό είναι λάθος. Σε περί­πτωση συγκυ­βέρ­νη­σης πρέπει να υπάρχει λεπτο­με­ρές πρό­γραμμα για το τι θα γίνει στο φορο­λο­γικό, τι θα γίνει στην παιδεία, στην υγεία και αυτό θέλει χρόνο.

Κ.Κ.: Πιστεύ­ετε πως είναι η στιγμή για συναι­νέ­σεις κομ­μα­τι­κές και πολι­τι­κές, να το οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον που δια­νύ­ουμε τα τελευ­ταία χρόνια, της κρίσης, όπου τα πράγ­ματα ωρι­μά­ζουν; Γιατί όποια κυβέρ­νηση και αν δια­χει­ρι­στεί αυτήν την κρίση θα πρέπει να πάρει μέτρα, να ακο­λου­θή­σει τα προ­γράμ­ματα, κάποια στιγμή να κατα­φέ­ρει να βγάλει τη χώρα από την επι­τρο­πεία και να πετύχει την απο­μεί­ωση του χρέους.

Δ.Κ.: Ο Πρω­θυ­πουρ­γός κ. Τσίπρας έχασε μονα­δική ευκαι­ρία να το κάνει, επειδή έκρινε ότι έτσι τον συνέ­φερε, τότε που η Βουλή του είχε δώσει πάνω από 250 βου­λευ­τές με το τρίτο μνη­μό­νιο. Τότε θα μπο­ρούσε να έχει γίνει. Τώρα ο ίδιος λέει ότι με την απλή ανα­λο­γική που υπο­στή­ριξε επι­διώ­κει να γίνει μια συγκυ­βέρ­νηση αφού τα κόμματα από μόνα τους δεν θα έχουν αυτο­δυ­να­μία. Αυτό που λέει ότι θέλει να επι­τύ­χει με την απλή ανα­λο­γική είναι το ίδιο που δεν δέχτηκε να εφαρ­μό­σει και να μην κάνει εκλογές. Αυτό σημαί­νει ότι ο δρόμος για να ληφθούν τα μέτρα που ανα­φέ­ρατε πρέπει να ακο­λου­θη­θεί από μια τέτοια κυβέρ­νηση. Τώρα, αν θα πρέπει να γίνει μια τέτοια κυβέρ­νηση, με προ­γραμ­μα­τι­κές συγκλί­σεις βέβαια όχι «πάμε τη Δευτέρα να πάρουμε τα Υπουρ­γεία», συμφωνώ. Και αν κάποτε εφαρ­μο­στεί η απλή ανα­λο­γική θα πρέπει να γίνει με προ­γραμ­μα­τι­κές συγκλί­σεις αλλιώς θα οδη­γη­θεί η χώρα σε ακυ­βερ­νη­σία. ΑΝ ο καθένας θέλει το δικό του η χώρα θα οδη­γη­θεί σε ακυ­βερ­νη­σία. Δεν είναι εύκολα αυτά τα πράγ­ματα κατά τη γνώμη μου.

Κ.Κ.: Χθες στη Βουλή, ο Πρω­θυ­πουρ­γός και ο Αρχηγός της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης δια­σταύ­ρω­σαν τα πυρά τους για το αν υπάρ­χουν και ποιοι πρέπει να ανα­λά­βουν ευθύνες για τα 21, σήμερα, θύματα της φονικής καται­γί­δας στη Μάνδρα. Εσείς έχετε πλημ­μυ­ρο­πα­θείς στη Σύμη, ξέρετε πολύ καλά την κατά­σταση. Τώρα τι πρέπει να ακού­σουμε; ότι ευθύ­νε­ται η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση; το τι έγινε τα τελευ­ταία είκοσι χρόνια; η τωρινή κυβέρ­νηση; Δεν πρέπει κάποιος να ανα­λά­βει την ευθύνη;

Δ.Κ.: Ανεύ­θυ­νες κυβερ­νή­σεις δεν υπάρ­χουν. Οι ευθύνες είναι των κυβερ­νή­σεων. Το ότι τα ρέματα μπα­ζώ­θη­καν, το ξέρουν όλοι, είναι κοινό μυστικό. Το ότι οι πολίτες προ­σπά­θη­σαν να νομι­μο­ποι­ή­σουν τα αυθαί­ρετά τους επίσης είναι κοινό μυστικό. Μπορεί όμως ένας, επι­κα­λού­με­νος όλα αυτά, πράγ­ματι να δικαιο­λο­γή­σει αδυ­να­μίες που υπήρξαν τώρα; Αυτό είναι το ερώτημα. Αν δεχθούμε ότι όλα έγιναν ωραία και έγινε ο κατα­κλυ­σμός και χάθηκαν οι άνθρω­ποι, τότε εντάξει. Αν όμως δεν το δεχθούμε αυτό, τότε υπάρ­χουν υπεύ­θυ­νοι στο επίπεδο α’ ή στο β’ ή στο γ’ είτε είναι ο δασάρ­χης είτε οποιοσ­δή­ποτε άλλος. Αυτά πρέπει να διευ­κρι­νι­στούν. Για ποιο λόγο δηλαδή καθυ­στέ­ρησε να γίνει εφαρ­μογή του αντι­πλημ­μυ­ρι­κού προ­γράμ­μα­τος; Δεν μπορεί το παρελ­θόν να δικαιο­λο­γή­σει το παρόν.

Κ.Κ.: Όχι αλλά η σημε­ρινή κατά­σταση οφεί­λε­ται στο ότι επί χρόνια μπα­ζώ­θη­καν τα ρέματα στην περιοχή επί άλλων κυβερ­νή­σεων, έτσι;

Δ.Κ.: Ασφαλώς. Από τον καιρό του Καπο­δί­στρια, θα σας έλεγα. Να φέρουμε πίσω τον Καπο­δί­στρια;

Κ.Κ.: Όχι, αλλά πρέπει κι αυτό να συνυ­πο­λο­γι­στεί στη γενική εικόνα και κατά­σταση που υπάρχει στην περιοχή.

Δ.Κ.: Ασφαλώς. Αλλά αυτό δεν μπορεί να απο­τε­λέ­σει επι­χεί­ρημα για να μην ανα­ζη­τη­θούν ευθύνες τώρα.

Κ.Κ.: Θέλετε να μας πείτε για τη Σύμη και την κατά­σταση που επι­κρα­τεί εκεί;

Δ.Κ.: Κοι­τάξτε, εγώ ζήτησα με επί­καιρη ερώτησή μου στη Βουλή η αλλαγή του καθε­στώ­τος  ΦΠΑ και ο ειδικός φόρος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης για τον του­ρι­σμό να ανα­στα­λούν για να μην πω να καταρ­γη­θούν γιατί είναι επι­ζή­μια για το του­ρι­σμό γενι­κό­τερα. Του­λά­χι­στον για τις περιο­χές που επλή­γη­σαν αυτό πρέπει να υλο­ποι­η­θεί. Αυτό έχω ζητήσει με ερώτησή μου στη Βουλή, δεν απά­ντησε ακόμα ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών αλλά θα απα­ντή­σει. Ασφαλώς, δεν γίνεται να μην ανα­κου­φί­σεις αυτούς τους ανθρώ­πους και κυρίως να μη δώσει κίνητρα για να επα­νέλ­θει η οικο­νο­μία τους.