Χωρίς περιβαλλοντική άδεια λειτουργεί ο ΑΗΣ Σορωνής!

Πολ­λές πα­ρε­νέρ­γειες, που ανα­μέ­νε­ται να αντι­με­τω­πι­στούν με νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση με ενέρ­γειες της ΔΕΗ και του Υπουρ­γεί­ου Ανά­πτυ­ξης, προ­κά­λε­σε η από­φα­ση «βόμβα» του 5ου Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας με την οποία έγινε με­ρι­κώς δεκτή η αί­τη­ση του πρώην δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δήμου Πε­τα­λού­δων και μελών της επι­τρο­πής αγώνα Θε­ο­λό­γου για την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης της ΔΕΗ να εγκα­τα­στή­σει και να λει­τουρ­γή­σει 20 ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γά ζεύγη και αε­ριο­στρό­βι­λο στον ΑΗΣ Σο­ρω­νής.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», με την υπ’ αρίθμ. 656/2017 από­φα­σή του, που εκ­δό­θη­κε την 8η Μαρ­τί­ου 2017, ακύ­ρω­σε την άδεια εγκα­τά­στα­σης για τον ΑΗΣ Ρόδου, στη­ρι­ζό­με­νης σε ΑΕΠΟ που έληξε!

Η από­φα­ση κα­θα­ρο­γρά­φη­κε μόλις πρό­σφα­τα και κοι­νο­ποι­ή­θη­κε ήδη από το ΣτΕ αρ­μο­δί­ως.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το ΣτΕ εξέ­τα­σε 2 αι­τή­σεις του Δήμου Ρόδου, ο οποί­ος πα­ρέ­στη με τον δι­κη­γό­ρο κ. Θε­ό­δω­ρο Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου και 21 κα­τοί­κους του πρώην Δήμου Πε­τα­λού­δων, οι οποί­οι δεν πα­ρέ­στη­σαν, κατά του Υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης και Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και κατά της πα­ρεμ­βαί­νου­σας Δη­μό­σιας Επι­χεί­ρη­σης Ηλε­κτρι­σμού (Δ.Ε.Η. Α.Ε.).

Με την πρώτη αί­τη­ση ζη­τή­θη­κε η ακύ­ρω­ση της απο­φά­σε­ως Α.Π. Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/1000/ 9972/7.6.2007 του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα του Υπουρ­γεί­ου Ανά­πτυ­ξης, κατά το μέρος που με την από­φα­ση αυτή χο­ρη­γή­θη­κε στην εται­ρεία «ΔΕΗ ΑΕ» άδεια πα­ρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας ισχύ­ος 27 MW με τη χρη­σι­μο­ποί­η­ση 20 φο­ρη­τών ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γών ζευ­γών (Η/Ζ) εντός του Ατμοη­λε­κτρι­κού Σταθ­μού (ΑΗΣ) στη Σο­ρω­νή για την κά­λυ­ψη έκτα­κτων ανα­γκών θε­ρι­νής πε­ριό­δου από το έτος 2008 έως και το 2010.

Με την δεύ­τε­ρη αί­τη­ση, ζη­τή­θη­κε η ακύ­ρω­ση της 144935/14.7.2008 κοι­νής απο­φά­σε­ως των Υπουρ­γών ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Ανά­πτυ­ξης και Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας, Αι­γαί­ου και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής με την οποία εγκρί­θη­καν οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κοί όροι λει­τουρ­γί­ας του Ατμοη­λε­κτρι­κού Σταθ­μού (ΑΗΣ) Ρόδου ισχύ­ος 234,04 MW της «ΔΕΗ ΑΕ» και της Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/1837/27154/20.11.2008 απο­φά­σε­ως του Υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης με την οποία χο­ρη­γή­θη­κε άδεια εγκα­τά­στα­σης 20 Ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γών Ζευ­γών (Η/Ζ) ισχύ­ος 25,18 MW με καύ­σι­μο ντή­ζελ και μιας δε­ξα­με­νής απο­θή­κευ­σης ντή­ζελ στον ανω­τέ­ρω ΑΗΣ Σο­ρω­νής Ρόδου.

Το ΣτΕ έκρι­νε ότι η προ­σβαλ­λό­με­νη με την πρώτη αί­τη­ση άδεια πα­ρα­γω­γής ορί­ζει ρητώς ότι ισχύ­ει μέχρι τις 31.12.2010, δεν προ­βάλ­λε­ται δε ούτε προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία του φα­κέ­λου ότι η ισχύς της πα­ρα­τά­θη­κε. Εφ’ όσον επο­μέ­νως η ισχύς της είχε λήξει κατά τον χρόνο συ­ζη­τή­σε­ως της υπο­θέ­σε­ως, η δίκη δεν έχει αντι­κεί­με­νο και πρέ­πει να κα­ταρ­γη­θεί.

Το ΣτΕ έκρι­νε ότι δεν είναι βά­σι­μος ο ισχυ­ρι­σμός ότι τα επί­μα­χα Η/Ζ συ­νε­χί­ζουν να λει­τουρ­γούν με βλα­πτι­κές συ­νέ­πειες για το πε­ρι­βάλ­λον.

Επι­πλέ­ον έκρι­νε ότι η ισχύς της προ­σβαλ­λό­με­νης με τη δεύ­τε­ρη αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως κ.υ.α. 144935/14.7.2008 περί εγκρί­σε­ως πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών όρων του ΑΗΣ Σο­ρω­νής έληξε στις 31.12.2013, δεν προ­κύ­πτει δε ότι υπήρ­ξε ανα­νέ­ω­ση της πρά­ξε­ως αυτής, ή ότι εκ­δό­θη­κε η απαι­τού­με­νη κατ’ άρθρο 2 παρ. 8 περ. γ΄ του ν. 4014/2011 (Α΄ 209) δια­πι­στω­τι­κή πράξη περί μη με­τα­βο­λής των δε­δο­μέ­νων υπό τα οποία εκ­δό­θη­κε ώστε να πα­ρα­τα­θεί η ισχύς της (ΣΕ 4445/2013 7μ. σκ. 6 κ.ά.) και, συ­νε­πώς, ο ισχυ­ρι­σμός της πα­ρεμ­βαί­νου­σας περί αυ­τό­μα­της πα­ρα­τά­σε­ως ισχύ­ος της προ­σβαλ­λό­με­νης α.ε.π.ο. κατ’ εφαρ­μο­γή της ανω­τέ­ρω δια­τά­ξε­ως είναι απορ­ρι­πτέ­ος ως αβά­σι­μος.

Ου­σια­στι­κά δη­λα­δή το ΣτΕ έκρι­νε ότι ο ΑΗΣ Σο­ρω­νής λει­τουρ­γεί χωρίς πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή άδεια.

Πε­ραι­τέ­ρω, ισχυ­ρί­ζε­ται η πα­ρεμ­βαί­νου­σα ότι η ισχύς της προ­σβαλ­λό­με­νης α.ε.π.ο. πα­ρα­τά­θη­κε σύμ­φω­να με τη με­τα­βα­τι­κή διά­τα­ξη του άρ­θρου 30 παρ. 4 εδάφ. β του ν. 4014/2001, η οποία ορί­ζει ότι «Για τις πε­ρι­πτώ­σεις αι­τη­μά­των ανα­νέ­ω­σης ή τρο­πο­ποί­η­σης ΑΕΠΟ, που υπο­βλή­θη­καν πριν από την έναρ­ξη ισχύ­ος του πα­ρό­ντος νόμου, δια­τη­ρεί­ται σε ισχύ μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της δια­δι­κα­σί­ας η υφι­στά­με­νη ΑΕΠΟ, ανε­ξάρ­τη­τα από το χρόνο υπο­βο­λής των αντί­στοι­χων φα­κέ­λων», δε­δο­μέ­νου ότι είχε υπο­βά­λει σχε­τι­κό αί­τη­μα με την 6191/16.8.2011 αί­τη­σή της προς το Υπουρ­γείο ΠΕ.Κ.Α. πριν τη δη­μο­σί­ευ­ση του ν. 4014/2011 στην Ε.τ.Κ. (21.9.2009), δη­λα­δή σε κάθε πε­ρί­πτω­ση πριν την έναρ­ξη ισχύ­ος του νόμου αυτού κατά τις δια­κρί­σεις του άρ­θρου 37 παρ. 1 και 2 αυτού.

Το ΣτΕ έκρι­νε ότι η ΔΕΗ δεν ζή­τη­σε την ανα­νέ­ω­ση ισχύ­ος της προ­σβαλ­λό­με­νης α.ε.π.ο. του ΑΗΣ Σο­ρω­νής, αλλά την έγκρι­ση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών όρων για την εγκα­τά­στα­ση νέας κι­νη­τής μο­νά­δας ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γής ισχύ­ος 23,6 MW για την κά­λυ­ψη των ανα­γκών αιχ­μής κατά την πε­ρί­ο­δο από 1.7.2011 έως 31.8.2013.

Επι­πλέ­ον κρί­θη­κε ότι η προ­σβαλ­λό­με­νη με τη δεύ­τε­ρη αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/1837/27154/20.11.2008 άδεια εγκα­τα­στά­σε­ως επι­κα­λεί­ται στο προ­οί­μιό της ως νό­μι­μο έρει­σμά της, με­τα­ξύ άλλων, την ανω­τέ­ρω 144935/14.7.2008 α.ε.π.ο.

Όμως, μετά τη λήξη, κατά τα ανω­τέ­ρω, της ισχύ­ος της προ­σβαλ­λό­με­νης α.ε.π.ο., δεν νο­εί­ται η ύπαρ­ξη της επί­δι­κης άδειας εγκα­τα­στά­σε­ως, καθ’ όσον η τε­λευ­ταία προ­ϋ­πο­θέ­τει ως νό­μι­μο έρει­σμά της ισχύ­ου­σα έγκρι­ση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών όρων.

Το ΣτΕ έτσι ακύ­ρω­σε την Δ5/ΗΛ/Α/Φ17/1837/27154/20.11.2008 άδεια εγκα­τα­στά­σε­ως!