Ακαδημία

Η λέξη της εβδο­μά­δας

Μια λέξη που πάει με το κλίμα των ημε­ρών. Οι Πα­νελ­λή­νιες τε­λειώ­νουν  και οι επι­τυ­χό­ντες , ετοι­μά­ζο­νται για την ακα­δη­μαϊ­κή τους πο­ρεία, να φοι­τή­σουν δη­λα­δή στα ανώ­τα­τα εκ­παι­δευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα της χώρας. Αυτό ση­μαί­νει ότι έχουν ήδη πάρει το ακα­δη­μαϊ­κό απο­λυ­τή­ριο (ο όρος χρη­σι­μο­ποιού­νταν πα­λιό­τε­ρα για το απο­λυ­τή­ριο της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης που ήταν προ­ϋ­πό­θε­ση για την εί­σο­δό στο Πα­νε­πι­στή­μιο). Όσοι ει­σα­χθούν στις σχο­λές θα γνω­ρί­σουν πολλά ακα­δη­μαϊ­κά. Κα­ταρ­χήν το ακα­δη­μαϊ­κό τέ­ταρ­το, τα απα­ραί­τη­τα 15′ που πε­ρι­μέ­νουν οι φοι­τη­τές, για να αρ­χί­σει το μά­θη­μα, την ακα­δη­μαϊ­κή ελευ­θε­ρία, την ελευ­θε­ρία, δη­λα­δή, στην έκ­φρα­ση και δια­κί­νη­ση των στο­χα­σμών της επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας, αλλά και θα έλ­θουν σε επαφή με ακα­δη­μαϊ­κές συ­ζη­τή­σεις, κου­βέ­ντες επί θε­ω­ρη­τι­κών θε­μά­των χωρίς πρα­κτι­κή εφαρ­μο­γή που γί­νο­νται με αφορ­μή ένα θέμα επι­στη­μο­νι­κό. Όλα αυτά τα ακα­δη­μαϊ­κά και άλλα που θα ανα­φέ­ρου­με στη συ­νέ­χεια απο­τε­λούν με­τα­φρα­στι­κά δά­νεια, από αντί­στοι­χους ξέ­νους όρους (π.χ το ακα­δη­μαϊ­κό τέ­ταρ­το από το γερ­μα­νι­κό akademisches Viertel). Προ­έρ­χο­νται όλα από την Ἀκα­δη­μία ή Ἀκα­δή­μεια, το ιερό άλσος που πε­ριέ­βα­λε τον τάφο του ήρωα Ακα­δή­μου στον Κε­ρα­μει­κό, όπου ο Πλά­των ίδρυ­σε τη σχολή του, το 387 π.Χ., μετά το πρώτο τα­ξί­δι του στη Σι­κε­λία. Από τότε με τον όρο Ακα­δη­μία οι αρ­χαί­οι Έλ­λη­νες εν­νο­ού­σαν τη φι­λο­σο­φι­κή σχολή του Πλά­τω­να. Στη σχολή δι­δά­σκο­νταν η φι­λο­σο­φία, τα μα­θη­μα­τι­κά, η αστρο­νο­μία και οι πο­λι­τι­κές επι­στή­μες και φοί­τη­σαν, με­τα­ξύ άλλων, οι Αρι­στο­τέ­λης και Ευ­κλεί­δης. Η Ἀκα­δη­μία ετυ­μο­λο­γεί­ται από επίρ­ρη­μα ἑκάς (= μα­κριά) και το δᾶμος ή δῆμος (= λαός). Άρα η Ακα­δη­μία βρι­σκό­ταν μα­κριά από το δήμο, από την πόλη, έξω από τα όρια της πόλης. Το άλσος ήταν αφιε­ρω­μέ­νο στο μυ­θι­κό ήρωα Ακά­δη­μο ή Εκά­δη­μο, που, κατά την πα­ρά­δο­ση, φα­νέ­ρω­σε στους Διο­σκου­ρί­δες, Κά­στο­ρα και Πο­λυ­δεύ­κη, τη θέση όπου ο Θη­σέ­ας είχε κρύ­ψει την Ελένη.Σή­με­ρα με τον όρο Ακα­δη­μία εν­νο­ού­με το ανώ­τα­το εκ­παι­δευ­τι­κό ίδρυ­μα της χώρας, που ιδρύ­θη­κε το 1920, και απο­σκο­πεί στην προ­ώ­θη­ση των επι­στη­μών. Από εδώ έχου­με τον ακα­δη­μαϊ­κό, ως μέλος της Ακα­δη­μί­ας Αθη­νών, ή αθά­να­το. Βέ­βαια ο όρος Ακα­δη­μία, ενώ παλιά δή­λω­νε μαζί με το συ­νο­δευ­τι­κό επί­θε­το τις σχο­λές, στις οποί­ες φοι­τού­σαν οι υπο­ψή­φιοι δά­σκα­λοι και γυ­μνα­στές (Παι­δα­γω­γι­κές και Γυ­μνα­στι­κές Ακα­δη­μί­ες αντί­στοι­χα), σή­με­ρα χρη­σι­μο­ποιεί­ται και για πολλά άλλα εκ­παι­δευ­τι­κά κέ­ντρα (π.χ. Ακα­δη­μί­ες πο­δο­σφαί­ρου).Ευ­χό­μα­στε σε όλους τους μα­θη­τές, που αγω­νί­ζο­νται να γί­νουν ακα­δη­μαϊ­κοί πο­λί­τες (=φοι­τη­τές), να προ­χω­ρή­σουν επι­στη­μο­νι­κά, ξε­περ­νώ­ντας τους λογής ακα­δη­μαϊ­σμούς, το συ­ντη­ρη­τι­σμό και την έλ­λει­ψη πρω­το­τυ­πί­ας στους κλά­δους του επι­στη­τού και της τέ­χνης. (με την ετοι­μο­λο­γι­κή βο­ή­θεια του liberal.gr)