Παιδεία: Σάλος με σύμβουλο του Γαβρόγλου και τις προτάσεις του για αλλαγές στα βιβλία Ιστορίας

Σάλος έχει προ­κλη­θεί από τις προ­τά­σεις του συμ­βού­λου του Υπουρ­γού Παι­δείας κ. Πολυ­μέρη Βόγλη και αφορούν τις αλλαγές στα βιβλία της Ιστο­ρίας που διδά­σκο­νται οι μαθητές στα σχολεία.

Μετά το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών και το σάλο που δημιουρ­γή­θηκε επί υπουρ­γίας του κ. Νίκου Φίλη, η κυβέρ­νηση θεωρεί πως πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές και στο μάθημα της Ιστο­ρίας έτσι ώστε οι μαθητές να έχουν μια πιο “αντι­κει­με­νική” άποψη για διάφορα ιστο­ρικά γεγο­νότα.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγ­ματα από την αρχή για να δούμε τι ακριβώς επι­χει­ρεί­ται, και το κυριό­τερο από ποιους επι­χει­ρεί­ται αυτή η αλλαγή στα σχολικά βιβλία της Ιστο­ρίας μας.

Ο ανα­πλη­ρω­τής καθη­γη­τής Ιστο­ρίας στο Πανε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λίας κ. Πολυ­μέ­ρης Βόγλης, είναι ο συντο­νι­στής μιας ομάδας η οποία  ανέλαβε για λογα­ρια­σμό του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής να υπο­βά­λει μελέτη στον υπουργό Παι­δείας Κώστα Γαβρό­γλου.

Οι κυριό­τε­ρες αλλαγές που πρό­τεινε για το μάθημα της Ιστο­ρίας  προς τον Υπουργό Παι­δείας κ. Κώστα Γαβρό­γλου είναι οι ακό­λου­θες:

Για την Α’ Λυκείου: Σήμερα διδά­σκε­ται η περί­ο­δος του αρχαίου κόσμου, που καλύ­πτει τη χρονική περίοδο από τους προϊ­στο­ρι­κούς πολι­τι­σμούς της Ανα­το­λής έως την εποχή του Ιου­στι­νια­νού. Τώρα προ­τεί­νε­ται η συνο­λι­κό­τερη ανα­μόρ­φωση της διδα­κτέας ύλης που θα καλύ­πτει πλέον την περίοδο από το 1880 ως σήμερα.

Για τη Γ’ Δημο­τι­κού:  Σήμερα διδά­σκο­νται βασικά στοι­χεία από την ελλη­νική µυθολογία (η δηµιουργία του κόσµου, η Τιτανοµαχία, οι θεοί και οι θεές του Ολύµπου, ο Προµηθέας, η Πανδώρα, ο Δευ­κα­λί­ω­νας και η Πύρρα, οι Αθλοι του Ηρακλή, ο Θησέας, η Αργο­ναυ­τική εκστρα­τεία και ο Τρωικός πόλεµος). Προ­τεί­νε­ται πλέον η διδα­σκα­λία των αρχαιο­ελ­λη­νι­κών µύθων µε ανα­φο­ρές και συν­δέ­σεις µε µύθους άλλων λαών και η ερµηνευτική τους αποδέσµευση από τις πολι­τι­κές, στρα­τιω­τι­κές, ιδε­ο­λο­γι­κές καιπολιτισµικές δια­δι­κα­σίες των προϊ­στο­ρι­κών κοι­νω­νιών.

Για τη Δ’ Δημο­τι­κού: Σήμερα διδά­σκε­ται η Αρχαία Ελλη­νική Ιστορία από τη Γεωµετρική Εποχή ως την άνοδο της Ρώµης (η Αθη­ναϊκή Δηµοκρατία, η Αθήνα και η Σπάρτη, οι Περ­σι­κοί πόλεµοι, ο Πελο­πον­νη­σια­κός πόλεµος, ο Χρυσός Αιώνας του Περικλή, τα έργα στην Ακρό­πολη, η άνοδος της Μακε­δο­νίας, ο Μέγας Αλέ­ξαν­δρος και η κατά­κτηση της Ανα­το­λής). Το ΙΕΠ προ­τεί­νει τη διδα­σκα­λία της οικο­γε­νεια­κής, της προ­φο­ρι­κής και της τοπικής Ιστο­ρίας, όπως επίσης και των στοι­χείων της θεµατικής Ιστο­ρίας.

Για την Ε’ Δημο­τι­κού: Σήμερα οι μαθητές διδά­σκο­νται την άνοδο της Ρωµαϊκής Αυτο­κρα­το­ρίας και τις σχέσεις των Ρωμαίων µε τους Ελληνες, τη µετάβαση από τη Ρωµαϊκή στη Βυζα­ντινή Αυτο­κρα­το­ρία, την Κων­στα­ντι­νού­πολη και την ιστορία του βυζα­ντι­νού κράτους και την Αλωση. Η και­νού­ρια πρόταση είναι να διδα­χθούν την ιστο­ρική εξέλιξη από την Προϊ­στο­ρία έως την οθωµανική κατά­κτηση. Λόγω του µεγάλου χρο­νι­κού εύρους της περιό­δου, όμως, το μάθημα θα εστιά­ζει στις σηµαντικές κοι­νω­νι­κές και πολιτισµικές αλλαγές που συντε­λού­νται στο πέρασµα των αιώνων και λιγό­τερο στην εξέταση συγκεκριµένων προ­σώ­πων ή γεγο­νό­των.

Για τη ΣΤ’ Δημο­τι­κού:  Η σημε­ρινή διδα­κτέα ύλη περι­λαμ­βά­νει τις εξε­λί­ξεις στην Ευρώπη κατά τους νεό­τε­ρους χρόνους (Ανα­γέν­νηση, Ανα­κα­λύ­ψεις, Διαφωτισµός, οι Δάσκα­λοι του Γένους, Επα­νά­σταση του 1821). Πλέον προ­τεί­νε­ται η ιστο­ρική εξέλιξη από τον 15ο αιώνα έως τη σύγ­χρονη εποχή, με έµφαση στις σηµαντικές τεχνο­λο­γι­κές, κοι­νω­νι­κές και πολιτισµικές αλλαγές και λιγό­τερο στην εξέταση συγκεκριµένων προ­σώ­πων ή γεγο­νό­των, µε την εξαί­ρεση της ίδρυσης του ελλη­νι­κού κράτους και των δύο Παγκοσµίων Πολέµων. 

Είναι φανερό πως επι­χει­ρεί­ται μια δια­φο­ρε­τική ανά­γνωση της Ιστο­ρίας, όπου υπο­χω­ρεί εμφανώς το εθνικό στοι­χείο εις βάρος μιας “αντι­κει­με­νι­κής” προ­σέγ­γι­σης που αγνοεί τους ήρωες ενός αγώνα και ψάχνει μια κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μική προ­σέγ­γιση σημα­ντι­κών ιστο­ρι­κών στιγμών.

Όμως αυτό που έχει πραγ­μα­τικά ξεση­κώ­σει θύελλα αντι­δρά­σεων στους κόλπους της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι μην τυχόν και οι προ­σω­πι­κές απόψεις του καθη­γητή Ιστο­ρίας  Πολυ­μέρη Βόγλη περά­σουν μέσα στα βιβλία της Ιστο­ρίας μας. 

Τι υπο­στη­ρί­ζει ο σύμ­βου­λος του Υπουρ­γού Παι­δείας για τον εμφύλιο

Σύμφωνα με τους επι­κρι­τές του επι­χει­ρεί μια παρα­χά­ραξη της Ιστο­ρίας αφού χαρα­κτη­ρί­ζουν τις απόψεις του ως ανι­στό­ρη­τες. Αφορμή για την κριτική τους είναι το βιβλίο του με τίτλο ” Η αδύνατη επα­νά­σταση” το οποίο ανα­φέ­ρε­ται στον εμφύλιο πόλεμο της περιό­δου 1945-1949. Μέσα σε αυτό ο κ. Βόγλης ανα­φέ­ρει:

«Ο ελλη­νι­κός εμφύ­λιος ήταν μία επα­νά­σταση, η μονα­δική στην Ελλάδα του 20ού αιώνα, έστω και αν, έτσι όπως εξε­λί­χθηκε, δεν θα μπο­ρούσε να αποβεί νικη­φόρα». Πρό­κει­ται για την επι­στη­μο­νική θέση του συντο­νι­στή  της επι­τρο­πής για την ανα­μόρ­φωση του μαθή­μα­τος της Ιστο­ρίας για τους μαθητές της πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης.

Μέσα από το βιβλίο του για τον εμφύλιο δια­βά­ζουμε ακόμα: «Το εαμικό κίνημα, ριζο­σπα­στι­κο­ποιώ­ντας την ελλη­νική κοι­νω­νία, είχε δημιουρ­γή­σει δυνα­μική κοι­νω­νι­κής επα­νά­στα­σης στην Κατοχή. Αυτή η δυνα­μική μετα­σχη­μα­τί­στηκε σε ολο­μέ­τωπη στρα­τιω­τική και πολι­τική σύγκρουση κατά τον Εμφύλιο».

Σε αυτές τις συν­θή­κες «οι μετα­πο­λε­μι­κές κυβερ­νή­σεις, αντί να προ­χω­ρή­σουν στις ανα­γκαίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις οι οποίες θα ικα­νο­ποιού­σαν τα αιτή­ματα εκδη­μο­κρα­τι­σμού και κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης που είχε ανα­δεί­ξει η κοι­νω­νία στα χρόνια της Κατοχής, έθεσαν στόχο τη διάλυση των οργα­νω­τι­κών δομών και τη συρ­ρί­κνωση των κοι­νω­νι­κών ερει­σμά­των του ΕΑΜ ώστε να ανα­κο­πεί η δυνα­μική της επα­νά­στα­σης». Επα­να­στα­τική είναι και η παρου­σί­αση των Δεκεμ­βρια­νών, που απο­τε­λούν γεγονός-ορόσημο του Εμφυ­λίου. «Τα Δεκεμ­βριανά ως επα­να­στα­τική στιγμή θα στοι­χειώ­σουν το φαντα­σιακό του αστικού κόσμου. Η Ελλάδα ήταν μία χώρα χωρίς παρελ­θόν κοι­νω­νι­κών επα­να­στά­σεων και ο κίν­δυ­νος του κομ­μου­νι­σμού είχε διο­γκω­θεί τεχνητά στην προ­πο­λε­μική περίοδο.

Τα Δεκεμ­βριανά θα φέρουν αντι­μέ­τωπο τον αστικό κόσμο με την απειλή της επα­νά­στα­σης». Ο συγ­γρα­φέας, ανα­φε­ρό­με­νος στη Δεξιά της περιό­δου εκείνης, γράφει ότι μέχρι τις εκλογές του 1946 «ο αντι­κομ­μου­νι­σμός και η βία έγιναν κατα­στα­τικά στοι­χεία τού υπό συγκρό­τηση κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού αλλά και της δεξιάς παρά­τα­ξης, η οποία ανα­δι­πλώ­θηκε στην πιο συντη­ρη­τική και αντι­δρα­στική εκδοχή της με την επι­κρά­τηση των βασι­λό­φρο­νων δυνά­μεων. Ακόμη, η βία ήταν ανα­πό­σπα­στο κομμάτι ενός πλέγ­μα­τος πολι­τι­κών (όπως οι διώξεις, η εκκα­θά­ριση του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού από τους μη εθνι­κό­φρο­νες, οι οικο­νο­μι­κές δια­κρί­σεις στη διανομή της βοή­θειας), που είχαν στόχο να τρο­μο­κρα­τη­θεί η κοι­νω­νική βάση της εαμικής Αρι­στε­ράς και να δια­λυ­θούν οι οργα­νω­τι­κές δομές του ΚΚΕ στην ύπαιθρο. Απέ­να­ντι στην εκστρα­τεία βίας και τρο­μο­κρα­τίας, η ηγεσία του κόμ­μα­τος παρέ­μεινε για αρκε­τούς μήνες προ­ση­λω­μένη στην πολι­τική νομι­μό­τητα, απο­φα­σί­ζο­ντας να μην απα­ντή­σει ένοπλα και άρα να μην προσ­δώ­σει δυνα­μική στην εμφύλια σύγκρουση».

Όσον αφορά στη μετέ­πειτα στάση της Αρι­στε­ράς σε σχέση με τα γεγο­νότα του Εμφυ­λίου, ο κ. Βόγλης σημειώ­νει ότι «η Αρι­στερά απο­σιώ­πησε την επα­να­στα­τική διά­σταση του εμφυ­λίου πολέμου. Η ήττα και οι οδυ­νη­ρές συνέ­πειές της για χιλιά­δες ανθρώ­πους την οδή­γη­σαν στην απώθηση της ιδέας της επα­νά­στα­σης. Μετά τον Εμφύλιο προ­σα­να­το­λί­στηκε σταθερά στην πολι­τική νομι­μό­τητα και τον κοι­νο­βου­λευ­τι­σμό και θέλησε να “ξεχάσει” το επα­να­στα­τικό παρελ­θόν, το οποίο λει­τουρ­γούσε απο­νο­μι­μο­ποι­η­τικά για την ενσω­μά­τωσή της στο πολι­τικό σύστημα στο παρόν και δεν συνι­στούσε προ­ο­πτική για το μέλλον. Υπο­βάθ­μισε την επα­να­στα­τική διά­σταση της εαμικής Αντί­στα­σης προ­κει­μέ­νου να τονίσει τον αγώνα για την εθνική απε­λευ­θέ­ρωση, ενώ για τον Εμφύλιο επέλεξε να ανα­δεί­ξει τη μνήμη των θυμάτων της κρα­τι­κής βίας και των διώξεων, παρά τον αγώνα των μαχητών του ΔΣΕ. Μέχρι σχετικά πρό­σφατα ο μνη­μο­νι­κός τόπος του Εμφυ­λίου για την Αρι­στερά δεν ήταν ο Γράμμος, αλλά η Μακρό­νη­σος». αυτές είναι κάποιες από τις απόψεις του καθη­γητή κ. Πολυ­μέρη Βόγλη που παρου­σιά­ζο­νται στο βιβλίο του ως ιστο­ρικά γεγο­νότα.

Πολυ­μέ­ρης: Εθε­λο­τυ­φλούμε στο θέμα της ονο­μα­σίας του γει­το­νι­κού μας κράτους – “Μακε­δο­νία” να λέμε την ΠΓΔΜ

Στον σύμ­βουλο του υπουρ­γού κ. Πολυ­μέρη Βόγλη κατα­λο­γί­ζουν επίσης και την θέση που έχει δια­τυ­πώ­σει για την ονο­μα­σία του γει­το­νι­κού μας κράτους των Σκοπίων με δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του. Συγκε­κρι­μένα ο κ. Βόγλης πριν από ένα περίπου χρόνο μιλώ­ντας στην ιστο­σε­λίδα  popaganda.gr και τοπο­θε­τού­με­νος σχετικά με «τα αντι­δρα­στικά, εθνι­κι­στικά αντα­να­κλα­στικά μας που ανα­ζω­πυ­ρώ­θη­καν» όταν ο υπουρ­γός Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής Γιάννης Μου­ζά­λας απο­κά­λεσε το γει­το­νικό  μας  κράτος  «Μακε­δο­νία» σε συνέ­ντευξη Τύπου, απά­ντησε: «Ανα­δύ­θηκε εκ νέου το αδιέ­ξοδο της εξω­τε­ρι­κής ελλη­νι­κής πολι­τι­κής τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες. Μία χώρα η οποία έχει ανα­γνω­ρι­στείαπό πάρα πολλές άλλες -117 αν δεν απατώμαι-  με το ακα­το­νό­μα­στο όνομα η Ελλάδα επι­μέ­νει να την ονο­μά­ζει δια­φο­ρε­τικά, τηρώ­ντας το γράμμα και όχι την ουσία». Εξη­γώ­ντας «τη δυσα­νε­ξία της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας» για το θέμα αυτό, ανα­φέρ­θηκε στα αντα­να­κλα­στικά «που έχουν καλ­λιερ­γη­θεί συστη­μα­τικά επί χρόνια και έχουν μετα­τρέ­ψει μια σειρά από ζητή­ματα σε ταμπού. Εχουμε δει τις αρνη­τι­κές συνέ­πειες σε αυτό το πρό­βλημα που ταλα­νί­ζει την ελλη­νική κοι­νω­νία και την εξω­τε­ρική πολι­τική από το 1992. Παρ’ όλα αυτά, έχει παρα­μεί­νει ταμπού. Συγ­χρό­νως παρα­τη­ρού­νται γραφικά φαι­νό­μενα, όπως η εξα­φά­νιση του ονό­μα­τος της χώρας στις αθλη­τι­κές συνα­ντή­σεις. Είναι, δηλαδή, σαν να εθε­λο­τυ­φλούμε, να μην αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τι συμ­βαί­νει στον υπό­λοιπο κόσμο».

Οι αντι­δρά­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης για όσα πρε­σβεύει ο κ. Πολυ­μέ­ρης και τις αλλαγές στο μάθημα της Ιστο­ρίας

Άμεση ήταν η αντί­δραση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης στο θέμα, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας ανι­στό­ρη­τες και επι­κίν­δυ­νες τις επι­χει­ρού­με­νες αλλαγές στο μάθημα της Ιστο­ρίας  όπως χαρα­κτη­ρι­στικά μας τόνισαν στελέχη της, σχετικά  με την εισή­γηση του συντο­νι­στή του Ινστι­τού­του Εκα­πι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής κ. Πολυ­μέρη Βόγλη προς τον Υπουργό Παι­δείας. 

Η τομε­άρ­χης Παι­δείας  της ΝΔ κ. Νίκη Κερα­μέως σε επι­κοι­νω­νία  που είχε το newpost.gr μαζί της, μας τόνισε μεταξύ άλλων:« Σοβαρή ανη­συ­χία εγεί­ρουν δηλώ­σεις που απο­δί­δο­νται στο συντο­νι­στή της Επι­τρο­πής του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής, στην οποία ανα­τέ­θηκε η εκπό­νηση του σχεδίου Προ­γραμ­μά­των Σπουδών για το μάθημα της Ιστο­ρίας στην υπο­χρε­ω­τική εκπαί­δευση.Καλούμε την ηγεσία του Υπουρ­γείου Παι­δείας να απο­δεί­ξει έμπρα­κτα ότι δεν ενστερ­νί­ζε­ται απόψεις που συγκρού­ο­νται με την ιστο­ρική αλήθεια»

Από την πλευρά του  ο Δημή­τρης  Κων­στα­ντό­που­λος υπεύ­θυ­νος ΚΤΕ Παι­δείας της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης δήλωσε στο newpost.gr για το συγκε­κρι­μένο θέμα:

“Το Υπουρ­γείο Παι­δείας θα πρέπει άμεσα να διευ­κρι­νί­σει αν οι δηλώ­σεις που απο­δί­δο­νται στον συντο­νι­στή της Επι­τρο­πής του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής, στην οποία έχει ανα­τε­θεί η εκπό­νηση του σχεδίου Προ­γράμ­μα­τος Σπουδών για το μάθημα της Ιστο­ρίας αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. 
Τέτοιες δηλώ­σεις, για ζητή­ματα που ιστο­ρικά έχουν κατα­γρα­φεί και απο­τε­λούν γεγο­νότα που δεν αμφι­σβη­τού­νται, είναι απα­ρά­δε­κτες.

Το Πρό­γραμμα Σπουδών για το μάθημα της Ιστο­ρίας και τον τρόπο διδα­σκα­λία της , δεν προ­σφέ­ρε­ται γιααυθαί­ρε­τες προ­σω­πι­κές εκτι­μή­σεις, απαιτεί αντι­κει­με­νι­κό­τητα και κατα­γραφή των γεγο­νό­των όπως έχουν.
Ανα­μέ­νουμε από την ηγεσία του Υπουρ­γείου Παι­δείας να δώσει άμεσα το στίγμα της για την κατα­γραφήτης ιστο­ρι­κής αλή­θειας, σε ζητή­ματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον του Ελλη­νι­σμού“.

Υπουρ­γείο Παι­δείας: Όλα είναι στο στάδιο της διαβούλευσης- Δεν υπάρχει καμία ορι­στική αλλαγή στο μάθημα της Ιστο­ρίας

Όπως είχαμε υπο­χρέ­ωση απευ­θυν­θή­καμε και στο Υπουρ­γείο Παι­δείας όπου μας ενη­μέ­ρω­σαν πως: “Είμαστε ακόμα στη φάση της δια­βού­λευ­σης και καμία αλλαγή στα βιβλία της Ιστο­ρίας δεν έχει απο­φα­σι­στεί. Ο διά­λο­γος με τους αρμό­διους φορείς προ­χω­ράει κανο­νικά. Την  πρόταση του ΙΕΠ (Ινστι­τούτο Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής) στην οποία ανα­φέ­ρε­στε ο κ. Γαβρό­γλου ούτε την  υιο­θε­τεί ούτε την απο­δο­κι­μά­ζει. Σε κάθε περί­πτωση την στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχει καμία ορι­στική αλλαγή που να αφορά το μάθημα της Ιστο­ρίας. Μετά την ολο­κλή­ρωση του δια­λό­γου με τους αρμό­διους φορείς θα έχετε επίσημη ανα­κοί­νωση για τις αλλαγές που θα προ­κύ­ψουν. Οι ακρό­τη­τες που γρά­φο­νται δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα”

Θα παρα­κο­λου­θούμε το σοβαρό αυτό θέμα στενά ,και θα σας ενη­με­ρώ­σουμε για κάθε εξέλιξή του.

newpost.gr